Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend
2 topics
#terug

Syrische vluchtelingen willen terug want "Het Nederlandse leven heeft geen ziel"

Even voorstellen: Ahmed [30, fictieve naam] uit Damascus en wat je noemt, een Nederlandofiel van het eerste uur. "‘Het was mijn droom om naar Nederland te komen. Vanuit Syrië volgde ik het Nederlandse voetbalteam op de voet. Als ik iets in het oranje in een winkel zag, dan kocht ik het. In mijn kamer hing de Nederlandse vlag. Ik was dol op het land.’ In zijn jeugd fantaseerde hij over een vakantie in Nederland, maar het was de oorlog die hem uiteindelijk hier bracht." Toen was het moment daar te aarden in de utopie, maar de psyche wortel laten schieten in een andere aardsoort blijkt moeilijker dan een papieren IND-dossier kan vertolken:

"Toch is hij niet gelukkig en denkt hij erover terug te gaan naar zijn voormalige woonplaats Damascus. Hij mist Syrië meer dan hij zich ooit had kunnen voorstellen. ‘Je voelt de waarde van iets pas als je het verliest’, zegt hij. (...) ‘Het leven hier heeft geen ziel’, zegt de man die ooit een Nederlandse vlag op zijn kamer had hangen. ‘Ik denk met liefde terug aan Damascus. Aan het leven daar, de straten en de mensen met wie ik om 3 uur ’s nachts thee dronk voor hun huis.’"

'Het leven hier heeft geen ziel'. Zulks geeft toch te denken. Wat betekent het? En ondanks dat we niet precies weten wat het betekent, waarom voelen we dan toch dat het minstens wel ergens klopt? We begrijpen het wel een beetje. Syrië was en is een ten diepste romantische samenleving. Archaïsch in een modern jasje en in essentie pre-humanistisch. Dit is een lofzang op dictatuur noch diens romantiek, maar het leven in een dictatuur kent een romantiek, een ontologische urgentie, die men in Europa alleen in het Oosten nog begrijpt.

Lees verder

GSTV. Het Politieke Jaar met Annabel Nanninga

Wij kennen Tante Bel nog van toen ze nog een kattenbelletje was, maar inmiddels is het een Grande Dame.

Twitter, Mama Magazine (lol), DeJaap, GeenStijl, die kortstondige misstap naar dat mispunt, als pratend hoofd bij PowNed, TPO, FvD. Maar altijd consequent. Eerst hoorde je Bruce door de boxen blèren, daarna kwam Annabel Nanninga de online catwalk opgestreden, omgeven door de krijtrook van het noeste schotschrijven, met steeds fellere spotlights boven haar hoofd. "Wat zijn jullie stil, is er iemand dood of zo?" trolltwitterde ze legendarisch op een zekere vierde mei en wij grinniken nog steeds dat ze daarmee de voorpagina van het Algemeen Deugblad haalde. Het vat alles samen, want als iemand de giftige cocktail van ironie, stijl en het Echte Internet sterk weet te mixen in een eindeloos longdrinkglas met een heel zuigerig rietje onder het papieren parapluutje van de vrijheid van meningsuiting. Dan is het Us Annabel wel. We zagen haar met lede ogen van onze redactieburelen vertrekken, maar nimmer uit het hart. Bijna vertrok ze uit haar Amsterdam, moe van de toenemende bedreigingen, moedeloos van het lege moralisme. Maar La Nanninga bleek toch te trots en te standvastig om op te geven. Ze deed het tegenovergestelde. Ze bleef en nu is ze helaas geen schotschrijver meer, maar scherpschutter op het politieke slagveld. Want wie van Annabel af wil, moet eerst voorbij La Nanninga zien te komen. "En nu ben ik fractievoorzitter..." grinnikt onze lievelingsvrouw in Deel 1 van 2 van de podcast waarin Tom Staal met haar terugblikt op Het Politieke Jaar dat was.

Abonneren? Linkjes: RSS | Soundcloud | iTunes

bespaartips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken