Aflevering 2 van onze nieuwe Europese serie INCLUSIEF TWEE PODCASTS!

Wie naar de wortels van patriottisme zoekt, komt al snel terecht bij de volksaard van een land. Volksaard lijkt me niet zo’n woke begrip. Ik ging even googelen en kwam meteen terecht bij Trouw, fout na de oorlog. De titel van het pamflet spreekt boekdelen: Weg met de term volksaard.

Gijs Moes: “Volksaard leek een wat belegen begrip geworden, neigde het zelfs niet naar racisme? Het klonk naar de negentiende eeuw, toen westerlingen in verre landen optekenden welke vreemde volkeren daar woonden, om in een moeite door hun land te koloniseren. Als de volksaard aan bod kwam, was de schedelmeting niet ver meer. In de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw, met de opkomst van het fascisme, beleefde de volksaard zijn hoogtijdagen. Na de oorlog werd het een dubieus begrip en in de progressieve tijdgeest van de jaren zestig en zeventig leek het in het vergeetboek terechtgekomen. Alleen in borrelpraat stak het de kop op, met flauwe grappen over Belgen of Duitsers. Soms, met wat jaloezie, over levensgenietende Grieken of Italianen.”

Ach, WEF-cheerleader Maxima zei precies hetzelfde in haar babbeltje bij de presentatie van het WRR-rapport Identificatie met Nederland, in 2007.

“De Nederlandse identiteit? Nee, die heb ik niet gevonden. Nederland is: grote ramen zonder gordijnen, zodat iedereen goed naar binnen kan kijken. Maar ook: hechten aan privacy en gezelligheid. Nederland is: één koekje bij de thee. Maar ook: enorme gastvrijheid en warmte. Nederland is: nuchterheid en beheersing. Pragmatisme. Maar ook: samen intense emoties beleven.”

Nee, dan de Nederlands-Portugese schrijver José Rentes de Carvalho in het nog steeds actuele meesterwerkje Waar die andere God woont:

'Het Nederlands karakter is een mengelmoes van evenredige porties onvervalste trots, huis-tuin-en-keukenfilosofie en een argeloosheid die elders in verband gebracht wordt met zwakzinnigheid. De Nederlander vertoont een samengaan van naïviteit en verwaandheid; een menging van twee karaktertrekken die, als ze tegelijkertijd aan de oppervlakte komen, een rampzalig en onhandig mens van hem maken.' Ook een vrij dodelijk boek over de Nederlandse volksaard is Een reservaat van pekelharingen. Nederlandse schrijvers over hun vaderland.

Wanneer Kamerleden, Kroonprinsessen, ministers en burgemeesters niet meer veilig zijn...

Ooit was het een novum dat Geert Wilders moest onderduiken op legerkazernes, rondgereden wordt in gepantserde wagens en tegenwoordig woont in een of meerdere beveiligde panden. Een onacceptabele situatie die nooit is opgelost, en al ruim achttien jaar duurt. Het op een na langst zittende Kamerlid kan zich niet vrij bewegen. Dat blijft een schande.

Deze week mocht onze studentikoze Ferd Grapperhaus zijn kasteeltje verruilen voor een vergelijkbaar onderduikadresje. Dat voelt heel dubbel. Het is het zoveelste teken aan de wand dat onze rechtsstaat steeds verder wegzinkt. Het is een extreem triest stukje poëtische gerechtigheid. De minister heeft de onmogelijke missie niet volbracht, en mag nu de gifbeker leegdrinken.

De grootste prestatie van deze minister was het hernoemen van het ministerie van Veiligheid en Justitie naar het ministerie van Justitie en Veiligheid. Volgens Ferd is justitie een basisvoorwaarde, veiligheid hoort op de tweede plaats. Prioriteiten! Het is zielig dat de maffia bijna geen pakkans of straf kent en nu onze oud-minister zijn persoonlijke veiligheid heeft ingeleverd. Stank voor dank.

De burgemeester van Haarlem werd vanuit het criminele circuit anderhalf jaar lang ernstig bedreigt, hij dook onder. Hij was niet alleen. Ons toekomstig staatshoofd kan niet over straat, kan niet studeren en kan niet uit het ouderlijk huis uit. Je kan eigenlijk niet eens fatsoenlijk onder woorden brengen hoe intens machteloos en verdrietig dit is. Nederland heeft weer gecapituleerd.

Met de poten in de modder

a. WK modderworstelen voor hulpverleners
b. PowNed probeerde een video te maken
c. Overtreder van het GS-grafdocument gesignaleerd
d. Boze VanMoof-rijders trachtten een reparatiepunt te bestormen
e. Agenten zagen Simons en Roethof lopen
f. Duitser met hoge energierekening wilde bruinkool stelen
g. Training van de anti-uithalersbrigade
h. Natuurlijke reactie op de nabijheid van Greta Thunberg

Cancel culture nog altijd springlevend bij NPO

Het derde verhaal in onze serie verhalen met door Joop.nl verboden woorden. 

De naakte hoofddoek

Ton en Harko zaten aan de bar en voerden een geanimeerd maar geheel gelijkgestemd gesprek over de onzinnigheid van de slavernijexcuses, dankbaar gebruikmakend van door het mediaeczeem Maarten van Rossem geformuleerde tegenargumenten, toen de deur van het café openging. Ze draaiden hun hoofden om en konden hun ogen niet geloven. Binnen stapten twee jonge vrouwen met hoofddoek. Ton en Harko keken elkaar met opgetrokken wenkbrauwen aan. Dit was een primeur. Niet eerder hadden ze hoofddoekjes, zoals ze gehoofddoekte vrouwen onderling noemden, in het café gezien.
De vrouwen waren een jaar of dertig en droegen onder hun gewatteerde winterjassen lichaamslange gewaden die hun vormen camoufleerden. De witte sportschoenen vloekten met alles erboven. De vrouwen bleven in het midden van het vrijwel lege café staan, keken even om zich heen en liepen naar de bar. ‘Kunnen we hier iets bestellen?’ vroeg er een. Ze droeg een duifgrijze hoofddoek die strak om haar ovale gezicht zat en geen haartje liet zien.
‘De bardame is even in de kelder,’ zei Harko. ‘Ze komt zo boven.’
De vrouwen hadden hun boodschappentassen op de grond gezet. Zo te zien hadden ze de betere kledingzaken afgestroopt. Ze spraken op gedempte toon over hun aankopen en over hoe blij ze daarmee waren.
‘Ik vind het wel goed,’ zei Ton tegen Harko. ‘Goed voor de integratie.’
‘Ik vind het prima,’ zei Harko. ‘Alleen jammer van die hoofddoekjes.’

Nieuwe tijden vragen om nieuwe experts

Ze zeggen weleens dat de mensen genoeg hebben van experts. Maar dat is helemaal niet waar. De mensen hebben genoeg van de verkeerde experts. De juiste experts, daar kunnen de mensen geen genoeg van krijgen. Zo is er nu bij AT5 de duur bier expert. Dat is een expert op het gebied van bier, dat duur is. Deze expert signaleert niet alleen problemen ("het bier is duur"), maar draagt direct ook oplossingen aan ("stop met duur bier kopen"). Daar kunnen we wat mee in deze tijden. De duur bier expert van AT5 blijkt in bovenstaande video een beetje overgekwalificeerd, want hij heeft ook al verstand van dure sinas ("zou ik helemaal niet meer kopen"). Proost!

Echt een raar wijf

He maar dat is raar. Toen de vvd ontzettende buikpijn had van het feit dat ex-terroriste Soumaya Sahla voorzitter was van de veiligheidstafel, schreef enge man Hans Nijenhuis al in het Algemeen Dagblad dat 'het extremisme gewonnen' zou hebben als zij niet terug mocht keren. En nu verschijnt, van de hand van diezelfde Hans Nijenhuis, opeens 'haar verhaal' in het Algemeen Dagblad. Daarin doet Soumaya een paar onthullinkjes over hoe glibberig de vvd haar voor de bus heeft gegooid die bij niemand die langer dan 3 seconden een vvd-politicus op televisie heeft gezien enige verbazing zullen wekken. En dan zegt Soumaya na dit alles ook nog eens dat ze juist wel actief wil blijven bij diezelfde vvd.

Maar wat ons vooral opviel is dat er nog wel een paar gekke dingetjes in 'haar verhaal' zitten, waar een journalist die zich niet van tevoren al #teamsoumaya had getoond, misschien wel vragen over had kunnen stellen.

Ten eerste: haar veroordeling. Volgens het stuk komt dat allemaal door een gesprek dat ze had met een zus (niet D66-Kamerlid Fonda Sahla, maar een andere zus) die in een apotheek werkte, waarin ze vroeg om de adressen van verschillende politici, waaronder Ayaan Hirsi Ali. "Zelf heeft ze altijd gezegd dat ze die politici brieven wilde schrijven om hen ‘uit te nodigen tot het geloof’." Okee. Maar dat is toch alsnog vrij idioot, privacyschendend en, zeker in de periode vlak na de moord op Theo van Gogh, extreem bedreigend? Waarom vraagt Nijenhuis niet hoe ze daar nu op terugkijkt?

Ten tweede: haar vader. In het artikel komt uitgebreid naar voren dat Soumaya's vader overleed precies ten tijde van de ophef, en dat ze toen druk was met zijn verzorging en daarna de rouw. Maar als het gaat over de periode dat ze contact kreeg met de Hofstad-groep, wijst ze er juist op dat ze door de strenge islamitische opvattingen van haar familie werd onderdrukt. Hoe past het verhaal van iemand die zich naar eigen zeggen juist heeft ontworsteld aan die onderdrukking, bij iemand die uiteindelijk alsnog zo'n hechte band met vader heeft, dat ze hem op zijn sterfbed verzorgt? Wij zeggen niet dat die twee niet samen kunnen gaan, snappen dat je dit niet zomaar vraagt in een interview en hebben er echt wel begrip voor dat zulke dingen complex zijn, maar als die vader zo'n prominente rol speelt in het verhaal is het vreemd dat deze schijnbare tegenstelling nergens wordt benoemd. 

Ten derde: Frits Bolkestein. Wat is nu precies zijn rol als 'mentor' van Soumaya, is hij dat nu nog steeds en zo ja, hoe? Wat klopt er van het verhaal dat hij haar werk wilde laten doen voor de Haagse fractie wilde laten doen, en dat toen al werd afgehouden? En hoe is haar relatie met Bolkestein nu? Wordt niks over gezegd.

Nou ja, we lezen volgende week wel een rapport van de AD Ombudsman over doorvragen enzo. Toch?