Weer een Grondmarmotdag, maar dan net anders

Op deze 14e dag van de 14-daagse oorlog tussen Iran en de VS moeten we ons toch eens afvragen: is dit onze 14-daagse oorlog nog wel? Na bijna twee weken achtereenvolgende nachtelijke bombardementen besloot de VS dat de piloten afgelopen nacht een keertje mochten blijven liggen. Er kwam géén bericht van CENTCOM over nieuwe aanvallen, het bleef bij een sfeerplaatje. Kan alles te maken hebben met het feit dat de Amerikanen volgens Trump weer (iets serieuzer) in gesprek zijn met Iran. Trump zei daarover: "We zijn momenteel met hen in gesprek. Ik denk dat ze met de dag serieuzer worden... Ik vind dat de slimste aanpak, maar de andere is waarschijnlijk de makkelijkere, doen wat we nu doen — en we kunnen dat naar een veel hoger niveau tillen als we dat willen. We zijn voorbereid om dat te doen, zoals u weet. We zijn er klaar voor en geladen." Praten en ondertussen dreigen, het lijkt wel de situatie van vóór de 14-daagse oorlog! 

Maar ondertussen is het wel volop oorlog tussen de Houthi's en Saudi-Arabië. Vijf grote explosies door Houti-raketten zijn gehoord in de tegen Jemen gelegen stad Jizan en Saudi-Arabië viel de Jemenitische, door de Houthi's gecontroleerde stad Hodeida aan. Je zou het oplopende spanningen in de regio kunnen noemen, en dat doen we ook maar gewoon. 

En hoe zit het momenteel nou eigenlijk met die hele Straat van Hormuz? Nou, daar wordt binnenkort waarschijnlijk een heuse Amerikaans-Britse conferentie over gehouden, dat zal de oplossing wel brengen, niet? Tot die tijd gaan we maar weer eens live.

En dan nu: op de blaren zitten

Weet u wat nou zo leuk is aan Nijmegen? De Grote Markt, het zonnetje, NEC, de Waal, Kronenburg Park, Frank Boeijen, het Vrijheidsmuseum, het muZIEum, Hubert Bruls, Perry Ubeda, de Sint Annastraat, de Mookerheide, het winkelcentrum, de verlichting, de universiteit, de universiteitsbestuurders, de rust, de Syriërs, de vogels die altijd dat leuke Nijmeegse accent opzetten bij het tjirpen, en ja, dat was het wel zo'n beetje. OJA! Je hebt er ook de Vierdaagse. Of wacht, die hád je, want de Vierdaagse is vandaag geëindigd. Met tranen en blaren van geluk. En daarom is het vanavond groot feest in heel de stad. Alle Brulsballen zijn gratis en op het hoofdpodium: LIL KLEINE. Haha nee natuurlijk niet! De feestcommissie (foto) heeft besloten dat Marco Schuitmaker het moet doen. En dan doen we het toch lekker met Marcootje Schuitmaker. Wij hebben vier dagen stilgezeten dus gaan we nu maar eens wat doen: het glas heffen. Proost op de wandelaars en proost op Nijmegen, wat was het weer zwaar allemaal.

Vrije keuze!

Het kost dan misschien een eurootje of 2.200.000.000.000, maar dan krijg je ook wat: (nieuw) GELD. Briefjes, papiergeld, bankbiljetten of cash, kent u het überhaupt nog van vroeger? Toen waren de eurobiljetten ook al lelijker dan de biljetten uit gloriejaren van de Gulden, maar nu zuigt de ECB het laatste beetje sjeu uit het sjeuvat. Democratisch als de EU is, mogen we wel helemaal zelf kiezen welke biljetten (uit een zorgvuldig door de ECB-jury samengestelde voorselectie) we krijgen. 't Is als kiezen tussen ophanging, vierendelen en radbraken, maar hee, kiezen is in EU-verband altijd winst. Superslimme ECB-truc trouwens om louter afzichtelijke biljetten te selecteren, geen betere motivatie om ze zo snel mogelijk uit te geven. HIER kunt u alle horror van Maria Callas tot verlepte vogels checken. HIERONDER een eindeloze stroom sjeuvolle (AI-)opties.

Dit weekend regent het bier

Man! Wat voelen we ons man vandaag want Shania Twain heeft nieuwe muziek uit en als echte mannen luisteren we Shania alleen voor het beeld. Maar als we heel eerlijk zijn heeft ze met Little Miss Twain een heerlijke plaat gemaakt. Lekker zomers, lekker Canadamerikaans, lekkere nummers als Faded Blue Jeans en Dirty Rosie, lekker allemaal. We moeten van de manosphere uit manneneer wel even zeggen dat we Shanaaier best een naar mens vinden omdat ze haar neef en onze landgenoot Henk Wijngaard in 2018 naaide. En Robert Palmers videoclip van Addicted to Love is bovendien veel beter dan Man! I Feel Like A Woman. Wist u trouwens dat Shania precies dezelfde stem heeft als Roxanne Hazes? Nou, dan weet u dat nu. Voorts heeft niemand zo'n stem als Charli XCX, heeft ermee te maken dat zij zeer authentiek klinkt voor een hedendaagse zangeres, met dat leuke Britse accentje. U zou haar kunnen kennen van Boom Clap waarvan de clip werd opgenomen in Amsterdam. In haar nieuwe clip: Vincent Cassell. U merkt, het zijn de clips die het doen vandaag. Kunt u mooi naar kijken terwijl u luistert naar een liedje. Of u leest Liedje, van Betje. Hoe dan ook: prettig weekend en proost!

Altijd weer die Roemenen!

Eindelijk weten we precies wat de politie tijdens het nachtelijk bezoekje aan de Wallen nou werkelijk heeft klaargespeeld: Roemenen (van tussen de 34 en 45 jaar oud). Zeven stuks totaal. Het waren al die tijd de Roemenen die het rode licht zagen en dachten: ideale plek om tientallen vrouwen naartoe te lokken om als melkkoe gebruiken, uit te buiten, om te misleiden, te intimideren, te bedreigen en met geweld te dwingen tot allerlei tragische handelingen. Geen hoogtepunt maar eerder een duister dieptepunt voor de Amsterdamse rosse buurt, waar ze de tranen van de ramen kunnen lappen en maar weer achter een gordijntje mogen wachten op het volgende vunzige verhaal over mensonterende misstanden van mensenhandel. We wachten op de hoge straffen voor de Roemeense pooiers en onthouden: Roemeen en rust zijn geen bedgenoten.

Spaar ze allemaal

Nieuw bij politie en justitie: de verkeershufterspaarkaart! Een fantastische actie waarbij u punten kunt scoren voor het begaan van al uw favoriete verkeersovertredingen. RTL Nieuws weet: "Het strafpuntensysteem is een nieuwe poging om hardnekkige veelplegers in het verkeer te stoppen." Voor 1 punt kunt u bijvoorbeeld appen achter het stuur of uw gordel stiekem niet omdoen. Bent u echter een stuk fanatieker dan kunt u dronken achter het stuur stappen, stukkie sturen zonder rijbewijs of een ernstig ongeval veroorzaken om maar liefst 2 of 3 punten te pakken. Zit u zo op 6 punten. En 6 punten = volle spaarkaart. Die kunt u dan bij een bureau bij u in de buurt inleveren om in een hogere categorie te belanden, de categorie van zogeheten 'veelplegende verkeershufters'. Dat is nou waar voor al dat harde rijden. U heeft immers veel liever de verkeershufterspaarkaart uw dashboardkastje liggen dan een rijontzegging of zo.

Woman behind the steering wheel, blood on the wall

De staat van Groot-Brittannië anno 2026. Een verschrikkelijke grijze boring buurt, met verschrikkelijke grijze huizen, waar verschrikkelijke grijze, voornamelijk Duitse auto's rondrijden, met op de grijze stoep een clubje grijze mannen van Reform in verschrikkelijke verkeerde pakken en verschrikkelijke verkeerde schoenen, luisterend naar de onlangs afgetreden grijsaard Nigel Farage, die hoger staat in de peilingen dan de net aangetreden Labour-Prime Minister Andy Burnham, en een naar Farage foeterende Britse burgervrouw die het niet meer kan aanzien en niet kan rijden (rijontzegging!). Alles is grijs in dit Groot-Brittannië, maar ook daar staat het stoplicht weleens op rood.

blabla

We dachten dat we na Marcia Luytens gejuich voor het Spaans kolonialisme alles wel hadden gelezen over de WK-finale, maar kijk nou welke voetbalkenner zich aandient: Babah Tarawally. Babah Tarawally wijdt zijn Trouw-column over voetbal volledig aan huidskleur en begint: "Ik ben ook een zwarte man." Maar dan gaat het gelukkig al snel weer over voetbal huidskleur wanneer Babah Tarawally schrijft dat hij alleen naar Argentinië bleef kijken door de boodschap van 'witte suprematie' die het Argentijnse voetbalelftal volgens hem uitdraagt. Voorts weet Babah Tarawally, na nog even de Nazi-Spelen van 1936 te noemen, dat het elftal van Argentinië alleen uit witte mensen bestaat, en dat racisten dat fantastisch vinden (en er daarom net als Babah Tarawally naar kijken?), terwijl Babah Tarawally ook zegt dat daarom zoveel zwarte en bruine mensen voor Spanje zijn, dat met Yamal en Williams maar liefst twee zwarte spelers telt. Babah Tarawally eindigt zijn column over huidskleur er plots mee dat we eigenlijk helemaal niet aan huidskleur zouden moeten denken. Een conclusie van Babah Tarawally waar we ons in kunnen vinden. Babah Bedankt, zouden we haast zeggen. Maar laten we dit topic toch eindigen met de Belangrijke Boodschap dat u vooral niet moet denken aan Babah Tarawally. Dat we met z'n allen moeten vechten voor een wereld waarin Babah Tarawally helemaal niks meer uitmaakt. Dan hebben we het straks misschien wel nooit meer over Babah Tarawally.

Idioten zijn idioot

Als je graag de wet overtreedt, ontiegelijk dom doet, spookrijdertje speelt, veel te hard rijdt, rijdt onder invloed, mensen doodrijdt of gewoon een totale idioot achter het stuur bent, terwijl je al een rijontzegging aan je broek hebt, dan ben je misschien wel Gideon van Meijeren een van de ongeveer 10.000 idioten die afgelopen jaar door de politie zijn gepakt achter het stuur. Goed, er is altijd een idioot boven idioot, en soms zijn dat er zelfs twee: "Zoals de bestuurder van een Porsche Panamera, die op de A28 bij Zwolle voor de tiende keer werd betrapt met een ongeldig rijbewijs. Of een man die bij Breda 170 kilometer per uur reed, met zijn vijfjarige dochtertje op de achterbank, terwijl hij zijn rijbewijs al ruim drie jaar kwijt was." Simpel advies voor dergelijke idioten mét een rijontzegging en zónder een rijbewijs die uit idioterie misschien nog steeds niet helemaal doorhebben of ze nou wel of niet achter het stuur moeten kruipen: DOE NIET ZO IDIOOT.

Zie je zelden

Schrijnend verhaal in De T. vandaag over de al te bekende realiteit van hel op aarde Ter Apel. Beveiligers hoefden een keertje niet in actie te komen, dus kon de Russische vrouw Chernykh haar trieste verhaal doen over hoe zij al drie maanden uitzichtloos doorbrengt in het aanmeldcentrum, naar eigen zeggen tussen azc'ers die messen bij zich dragen: "Ik ga weg. Ik kan hier niet nog een nacht blijven. Ik voel me een seksspeeltje." Daar helpt kennelijk geen veiligheidsrisicogebiedje aan, en het Rode Kruis en VluchtelingenWerk dachten precies hetzelfde als Chernykh, die vervolgt: "In de bus naar Ter Apel is mijn telefoon gestolen. Op en rond het aanmeldcentrum voel ik mij voortdurend bekeken. Er zijn hier vooral mannen. Ze kijken me vies aan. Als ik er wat van zeg, gaan ze gewoon door. En de beveiligers doen alleen wat als het echt misgaat." 

Ongeruststelling voor Chernykh: ook als het wel echt misgaat doen de beveiligers simpelweg HELEMAAL NIKS. Maar voor haar maakt het allemaal niet meer uit, zij heeft de hoop opgegeven, en daarom komt ze tot de even begrijpelijke als huiveringwekkende conclusie over het leven als vrouwelijke minderheid tussen de mannelijke meerderheid van alleenstaande asielzoekers (zie foto): "Misschien is dit de laatste keer dat je mij ziet. Ik wil een einde aan mijn leven maken." Welkom in Nederland.