Woke is een woekerende kanker
Nederland is een vrij land maar voordat ze zich iets in het hoofd halen, moeten artistieke, individuele en academische vrijheid wel eerst een stempeltje van de baas krijgen - of anders...
Kunstatelier Artkitchen in Amsterdam is gesloten omdat kunst te gevoelig is geworden. Of beter gezegd, de reacties op kunst worden te bekrompen. De crux: “Je moet tegenwoordig alles dat vroeger gemaakt is uitleggen met de ogen van nu.” Eigenaresse Jeannette Dekeukeleire geeft toe dat ze daarom “veel voorzichtiger” is geworden en dat wil ze niet, dus trekt ze haar conclusies. Afgelopen weekend sloot ze na dertig jaar haar galerie. Eigen schuld, toch? Nee. Nee nee nee.
Kunstenaars worden voorzichtiger omdat ze commerciëler worden, verklaart Dekeukeleire tegen AT5 (video hierboven). Niet dat subsidie nou zo veel vrijheid zou geven: de kunstwereld is diep geïnfecteerd met verstikkend gif. De Amsterdamse Kunstraad stelt absurde diversiteitseisen aan culturele producties, turft op huidskleur en doordesemt de toch al zo saaie subsidiekunst van eisen aan onderwerpen over migratie, gender of seksualiteit. Het maakt daarmee de kunst van staatswege kapot door makers in submissie te subsidiëren. Je hoort er geen toneelspelers, muzikanten, kunstenaars of zelfs cabaretiers over, want allemaal zijn ze met meerdere navelstrengen verbonden aan zowel de subsidiebaarmoeder anderzijds en anderzijds de kraamkamers van de media, met name de publieke omroep, waar ze ook louter van subsidie aan elkaar hangen. Samen lopen ze zwijgend in de pas van deze vicieuze marathon, zichzelf met hun uit de schatkist gefinancierde gogme wijs te maken dat ze aan de goeie kant staan door deze zelfopgelegde narratieven aan hun borst te koesteren, als ware zij de verlossing voor alle door henzelf met de hand gekozen verdrukten der aarde.
Aan de andere kant rekenen die 'verdrukten' via de (digitale) straat af met vrije werken die niet uit de subsidietiet kolven. Via TikTok en Twitter stroomden intimidaties binnen vanwege een kunstwerk met een heroïnehoer en een moskee, later gevolgd door verwijten van racisme omdat ergens een Aziaat als Aziaat stond afgebeeld, dus met amandelogen. Daartegen is in de publieke ruimte steeds minder bescherming omdat de gesubsidieerde morele mainstream altijd de kant kiest van zogenaamde “kwetsbare” groepen zoals moslims, en van “onderdrukte minderheden” die zich als slachtoffer profileren. Je kan geen kant op - behalve dan maar jezelf cancellen, voordat anderen het doen. In de couranten heten het altijd de complotdenkers te zijn die opruiende taal bezig jegens andersdenkenden - de virulente knokploegen van gekwetsten uit hun eigen kerk krijgen meestal een free pass voor hun vitriool jegens vrije gedachtevorming en dito uitingen.