Niet te verwarren met David Hackney

De laatste kunstenaar die ertoe deed in Groot-Brittannië is op 88-jarige leeftijd, een maandje voor zijn verjaardag, gestopt met schilderen. David Hockney is niet meer. Een kunstenaar die je makkelijk in het rijtje Van Gogh, Rembrandt, Picasso, Da Vinci, Monet, Manet, Pissarro, Gauguin, Mattise, Magritte, Willink, Degas, Vermeer, Klimt, Kandinsky, Rubens, Dali, Kahlo, Cézanne, Pollock, Appel, Munch, Hopper, Renoir en nog heel veel andere schilders kunt plaatsen, maar die je nog net wat makkelijker in het rijtje Andy Warhol, Keith Haring en Roy Lichtenstein kunt plaatsen. Want uiteindelijk was hij popartiest - en een goeie ook - voordat popart in het kunstzinnig eindstadium terechtkwam. De kunststroming spartelt nog wat na in de vorm van Banksy's bullshit, beter bekend als streetart. Hockney was echter The Real Deal. Helaas hebben wij welgeteld nul Hockneys aan de muur, terwijl we er graag een hadden gehad, maar nog helaaser: ze zullen nu alleen nog maar duurder worden. Net als alles eigenlijk. En zo verliezen wij de kans op een aardig schilderij aan de muur en de Britten een icoon. Blijft de bekende twitteraar John Cleese eenzaam en alleen over als laatste levende kunstenaar van Groot-Brittannië. But don't mention him. Proost op Hockney! 

PS Over proost gesproken... Vanaf vandaag kunt kunt u de GeenStijl Premium Podcast luisteren. Lekker voor bij een biertje, lekker voor bij iets anders. Het eerste gedeelte (hieronder) is voor iedereen te beluisteren en te bekijken, het tweede gedeelte alleen voor de Premiums. Dus bent u nog geen lid: WORD LID DAN!

Schitterend

Aangezien onze eigen culturele elite (Spartacus) in tegenstelling tot 2022 en 2024 dit jaar niet rondstruint tussen de artistieke hotemetoten op de Venice Biënnale, doen we dat rondstruinen maar een keertje op afstand. Nou moet gezegd dat wij nooit bijster veel kaas van hedendaagse beeldende kunst hebben gegeten, hoewel we heus wel begrijpen dat het niet zo is dat ons neefje van 3 dit ook allemaal wel had kunnen knutselen. (Ons neefje is daarentegen wel een groter kunstenaar dan de lieden die pseudo-maatschappijkritische neocommie-crack of MOCO-meuk in elkaar flansen, red.) De deelname van stomme landen (Rusland en volgens het kunstpubliek ook Israël) zorgde bij eerdere edities al voor trammelant, nu zorgde het er zelfs voor dat de jury vlak voor aanvang van het evenement aftrad. In tegenstelling tot de snobs baseren wij ons niet op politiek maar enkel op gevoel, daarom een geheel onafhankelijke samengestelde serie hoogtepunten na de breek.

Kom op jongens het is hier potverdikkie het Verenigd Koninkrijk niet

Kanye West verzuchtte ooit op televisie dat George W. Bush helemaal niets geeft om zwarte mensen, en verkondigde later dat de transatlantische slavernij eigenlijk een keuze was. Dat komt omdat Kanye West niet per se een consistent denker of een ideologisch bevlogen heerschap is, maar een volstrekte randdebiel, puberaal bovendien. Kanye West vindt niets zo leuk als provoceren door tegen minderheden aan te schoppen, dus krijgen vooral zwarte mensen, Joden en homo's het zwaar te verduren als hij zijn dag niet heeft (hoewel hij zelf zwart is en op z'n minst een beetje homoseksueel). Kanye West heeft voor zijn volstrekt kansloze antisemitisme zijn excuses aangeboden en wijt het allemaal aan zijn bipolaire stoornis, het niet slikken van medicatie daartegen en iets met hersenbeschadiging na een auto-ongeluk. Dat lijkt ons aperte onzin, aangezien er ook legio mensen met een bipolaire stoornis zijn die hun medicatie niet slikken en hun hoofd weleens stoten zonder dat ze daarna meteen 'heil Hitler' uit beginnen te kramen en/of een webshop bestieren die swastikashirts verkoopt. Gelukkig is Kanye West geen essayist of beleidsmedewerker, maar muzikant (en, eerlijk is eerlijk, een verdomd goeie). Bovendien roept Kanye West niet op tot geweld, en daar ligt uiteindelijk de grens. De openbare orde was niet in gevaar toen Blitzkrieg (later: The Duds) in de jaren zeventig optrad in Utrecht, en is dat ook niet als Kanye West straks in het Gelredome staat. Je kunt niet én voor vvmu zijn én gaan steigeren zodra provocatieve kunst je niet zint. Stel je niet zo aan.

De Australische kunstsector werd gedood door een rog maar we zijn getuige van een herontwaken

Nee gaan we niet uitschrijven, alsof je de Mona Lisa geschilderd ziet worden, met kundig begeleidend commentaar.

Een mysterie!

Ja eh, John Heitinga is al weg en er is (broze) vrede in Gaza, dus eigenlijk geen idee waar die mensen nog boos over zijn. Misschien zijn er weer te veel straatnaamborden van oude witte mannen, of misschien vinden ze Tofik Dibi een gore rat omdat hij niet zwart genoeg is. Wie weet heeft het iets te maken met dat ritueel satanisch kindermisbruik waar ze bij FVD zo vurig op hopen, heeft Ewald Engelen Marianne Thieme bedrogen en is ze daardoor helemaal over haar theewater, of is het een marketingstunt waarmee Sophie Straat haar nieuwe unplugged plaat onder de aandacht probeert te brengen. Ons is het een raadsel. Iemand ook maar enig idee?

BORSTEN!!1!

Weet u wie ook matige kunst maakte? Juist. Alleen is Trump nog net wat minder bedreven in streetart, impressionisme, kubisme of hoe we deze krabbels stroming ook moeten noemen. Blijkt allemaal uit de EPSTEIN-documenten die een kleine week geleden door de House Oversight Committee (voor de duizendste keer?) openbaar werden gemaakt en waar nu bovenstaand verjaardagskaartje uit ONTHULD wordt door de Democraten. The Wall Street Journal, van Rupert Murdoch, had echter afgelopen juli al een artikel gepubliceerd waarin het bestaan van een 'verjaardagskaartje', die Trump naar Epstein zou hebben verstuurd, werd aangekondigd en Trump was uiteraard al eerder ingelicht over het opduiken van zijn naam in de 'files'. Maar hee Trump is Trump, dus klaagde hij de WSJ aan, ondanks dat het er nu toch echt op lijkt dat het kaartje (tenzij vervalst) gewoon bestaat. Grote schok dat Trump heeft gelogen natuurlijk. Toch is het ergste aan deze onthulling Trumps ontzettend zwakke tekentechniek en zijn belabberde tekstje met zinnetjes als: "We have certain things in common, Jeffrey" - EN DAN NIET ZEGGEN WELKE DINGEN. Wat dat betreft moet Trump eens een voorbeeld nemen aan Melania, die aan duidelijkheid niks te wensen laat in haar brieven, en er bovendien geen lelijke damesromp op kladt.

Veil of ignorance?

Blijkbaar niet nieuw, maar wel voor ons, dus blijkbaar kijken we niet vaak genoeg achter het gordijn van ons eigen gelijk. Het gehele werk van Nederlandse marineofficier Maurits Rudolph Ver Huell (wiki) - uit de tijd dat militairen nog geen maatschappelijk werkers van de gewapende tak van D66 waren - hangt in Museum Arnhem achter een "semitransparant gordijn". Reden? "Ver Heulls zoon Alexander liet dit schilderij en talloze andere werken van zijn vader na aan de stad Arnhem. Het was het begin van Museum Arnhem. Het maakt pijnlijk duidelijk hoezeer Museum Arnhem, net als zoveel andere musea, een producet is van het koloniale verleden. Uit respect voor de nabestaanden van mensen die leden onder koloniale onderdrukking, hangt de prent achter een semitransparant gordijn. Beslis zelf of je het gordijn opzij schuift of niet." Bij andere werken van hetzelfde heerschap wordt ook gewaarschuwd dat de kunst "niet gemaakt is in onschuld". Soms lijkt het wel een seculiere erfzonde!

GeenStijl tipt

Dit is dus waarvoor Frits Bolkestein bereid was de derde wereld te laten verhongeren en ja sorry maar we zijn het roerend met hem eens. Je kunt er lang en kort over lullen maar aan het eind van de dag is kunst en cultuur het fundament van onze beschaving en eerlijk is eerlijk, hoe groot is de kans dat u in Burundi of Malawi een prostaatschilder tegen het lijf loopt? Nou dan. Echt goede kunst laat je even buiten jezelf treden, kantelt je perspectief op zaken, roept een gevoel van vervreemding op. En laten we wel wezen, wat is er nu vervreemdender dan een gozer die ten overstaan van betalend publiek een kwast in zijn anjer stopt en er een beetje op los begint te kliederen? Niet zo zaniken nou, zie jullie daar.

1957 - 2024

We onderbreken het StamCafé voor een treurig bericht: Nederland heeft een extravagante rover minder. Peter Klashorst (Santpoort, 1957) is gestopt met schilderen. Eigenlijk is-ie gestopt met alles doen: new wave basgitaar slappen, workshops geven, totaal ontregelen in de raarste / gaarste oorden, naaktschilderen, opgepakt worden, zuipen, neuken, kinderen maken bij Afrikaanse vrouwen, politiek bedrijven, nog meer schilderen, schilderijen verkopen, portretten maken, rondtrekken, reizen, seksavonturier zijn, een WAARGEBEURDE PLAAT VAN MÁXIMA maken en lijden aan eigenlijk alles: kanker, tbc en vooral aids. In de jaren 80 was Klashorst een van de aanvoerders van de ruige Amsterdamse kunstenaarskliek, met onder anderen kunstenaar Rob Scholte, schrijver Joost Zwagerman (dood), fotograaf Paul Blanca (dood) en dichter Koos Dalstra, allen mogelijk wel of mogelijk niet geportreteerd in Zwagermans sleutelroman Gimmick! Enfin, via Arthur zagen we al dat het slecht ging, en bij Klashorst z'n goede vriend en uitgever Jaap Holtzapffel zien we dat-ie is overleden. Iedereen gaat maar dood. Dat was godverdomme een leven hey.

Of gewoon ORDINAIR??

CULTUURNIEUWS. Een dronken troela in Florence is bovenop het zestiende-eeuwse standbeeld 'Perseus met het hoofd van Poseidon' geklommen om er vervolgens unspeakable acts mee uit te beelden. Uiteraard hebben de sociaaaale meeedia snel hun oordeel klaar. Schandalig, sloerie, land uitzetten. Maar heeft deze dame niet onbewust iets heel anders neergezet? Een stukje performance art dat het werk van Cellini vijfhonderd jaar na dato naar een hoger niveau tilt?