Robert Duvall in het StamCafé
rip
Een tikkeltje melancholisch café, want met het overlijden van Robert Duvall is opnieuw een stukje Hollywood doodgegaan. De man van napalmgeur in de ochtend, de advocaat van de familie Corleone, stierf gisteren op 95-jarige leeftijd. Duvall kreeg ooit via het toneelcircuit een rolletje aangeboden in To Kill A Mockingbird (1962) en speelde daarna in meer films dan we hier kunnen opnoemen (kijk zelf maar). Hij speelde het liefst totale gekken en dat kwam het beste naar voren in Apocalypse Now (1979), misschien wel de allergoeiste film ooit gemaakt. En dat terwijl Duvall tijdens zijn dienstjaren in de Korea-oorlog nooit een gevecht van dichtbij zag, hij was gestationeerd op legerbasis Camp Gordon in Georgia, waar hij naar eigen zeggen nooit handig was met het wapen maar ondertussen wel de eerste kneepjes van het acteursvak leerde. Trouwens maakten Robert Duvall en Marlon Brando er tijdens het filmen van The Godfather een sport van elkaar (en de rest van de cast) zo vaak mogelijk te moonen. Ach ja, mooi was die tijd. Opnieuw een held van toen naar de eeuwige napalmjungle jachtvelden.
Reaguursels
Dit wil je ook lezen
Rechtstreeks uit RUR: de top 5 leukste Lenferink-fragmenten
Beetje goud van oud tussen het oorlogsgeweld (LIVEBLOG HIER) door
Oorlogsmuziek in het Stamcafé
Even bijkomen van het weekend waarin Israël en Amerika Iran aanvielen, de Revolutionaire Garde onthoofden, waarna er volle bak gespeculeerd werd over het lot van Khamenei, die in weerwil van het AD inderdaad hartstikke dood bleek, waarna (wat er over is van) het regime als een woedende maar onhandige dronkelap om zich heen begon te maaien, en vervolgens klap na klap na klap incasseerde (maar er ook een paar uitdeelde)
Korte ode aan Danny de Munk en de allerslechtste Nederlandse muziek die ooit gemaakt is in het Stamcafé
Maar: je moet schieten, anders kun je niet scoren. En schieten, dat deed Danny. Oei oei oei, dat was me weer een loei
Elkaar de hersens inslaan in het Stamcafé
In een gezonde democratie kun je elkaar gewoon eerst de hersens inslaan en daarna samen een biertje gaan drinken

