Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend
1409 topics
@Redactie

Fictie Feuilleton - Dagboek van een uitkeringstrekker, deel 29: Lijpe Freek

Onze roman in stukjes gaat verder! Vorige week las u deel 28, vandaag deel 29. Het complete verhaal leest u van onder naar boven in ons Fictie Feuilleton dossier

Woensdag 8 juli 2016  

Freek en ik zitten bij klantmanager Hetty.  

“Lijpe Freek?” vraagt Hetty nadat Freek zich trots heeft voorgesteld met zijn artiestennaam.

“Ja, binnenkort beroemd in heel Nederland.”

Hetty, vandaag licht oranje haar en bijpassende oorbellen, kijkt bedenkelijk. “Maar je gebruikt die naam toch niet bij sollicitaties?” informeert ze voorzichtig.

“Nee hoor, daar gebruik ik mijn echte naam, al leidt dat meestal tot verbazing dan wel hilariteit.”

“Dat zal zo zijn, maar ik vermoed dat werkgevers niet heel enthousiast worden van een potentiële medewerker met de bijnaam Lijpe Freek.”

Volgens Hetty is het “in principe” goed dat Freek zijn dromen wil naleven. En met zijn dromen geld wil verdienen. “Maar,” zegt ze met een moeilijk gezicht, “ik wil wel dat we reëel blijven. Uiteindelijk moet je wel een inkomen nastreven. Is dat wel mogelijk als, hoe noemde je het ook alweer, rap artiest?”

Freek knikt stevig en zegt: “Zeg dat wel, als je kijkt naar Amerikaanse rappers en hun huizen en auto’s, dan is dat wel duidelijk. De Ferrari ’s en zwembaden vliegen je om de oren. En ook in Nederland kun je er goed mee verdienen. Zo iemand als Gers Pardoel? Die heeft een dikke Mercedes en woont in een huis van een half miljoen. Typhoon werd laatst nog aangehouden omdat hij in een te dure auto rijdt. Dus dat zit wel goed.”

Ik durf Freek niet te vertellen dat die Amerikaanse rappers vrijwel altijd hun auto’s leasen en huizen huren. Zo gauw de hits opdrogen, zitten ze weer in een flatje, enkele uitzonderingen daargelaten.

Lees verder

Fictie Feuilleton - Dagboek van een uitkeringstrekker, deel 28: Ramadan

Onze roman in stukjes gaat verder! Vorige week las u deel 27, vandaag deel 28. Het complete verhaal leest u van onder naar boven in ons Fictie Feuilleton dossier

Vrijdag 3 juni 2016  

Vandaag lunch ik met Simone. Voorlopig voor de laatste keer. Over drie dagen start de ramadan. Die duurt een maand. Lunchen of dineren zit er dan niet meer in, tenzij we dat midden in de nacht doen.

Ik heb het gevoel dat onze relatie de goede kant op gaat. We appen veel en de appjes zijn leuk. We zitten in hetzelfde vak. Dat helpt. Niets zo leuk als zeuren over vreselijke leerlingen en irritante collega-docenten.  

Simone heeft een druk leven. Doet van alles met vrienden, en als ze niet met vrienden afspreekt, besteedt ze haar tijd aan yoga en andere vrouwen-onzin. Dat vind ik prima. Ik hou van vrouwen die een eigen leven hebben. Dan kan ik ook mijn eigen leven leiden.  

Ik zie uit naar onze lunch. Dan kunnen we eindelijk rustig en lang praten. De volgende stap, thuis afspreken, zal niet lang meer op zich laten wachten. Al maak ik me zorgen over de ramadan. Die kan wel eens roet in het eten gaan gooien. Alhoewel, van eten is weinig sprake tijdens de ramadan.

We ontmoeten elkaar bij Quincy, een populair lunchtentje met een groot terras. Ik arriveer als eerste en kies een mooi tafeltje in de aangename zon.  

Nog steeds vraag ik me af of ik Simone deelgenoot moet maken van mijn plannen. Of ik haar moet vertellen dat ik bewust zes maanden werkloos blijf. Met gegronde redenen overigens, maar toch. Ik moet uiteindelijk toch op de één of andere manier verklaren waarom het zo lang duurt voordat ik weer een baan vind. Misschien niet vandaag, maar wel binnen nu en een maand.  

Lees verder

Twitter bant @BartNijman vanwege stemadvies

GOH. Twitter meldknop tegen “nepnieuws” blijkt in werkelijkheid kliklijn tegen verkeerde mening. Hate to say we told you so...

“Teringtwitter godverdomme” - Van Rossem in een eerste reactie

Onze Van Rossem is van Twitter gerost vanwege een eurosceptisch stemadvies dat volgens het platform “misleidende informatie” bevat. Sinds vorige week maandag heeft Twitter een nieuwe meldknop tegen “misleidende informatie” tijdens de EU-verkiezingen. Je mag bijvoorbeeld geen valse stemdatum opgeven, of beweren dat je ook per sms kan stemmen. Zie twitters eigen blog. “Die knop kon wel eens een kliklijn voor onwelgevallige meningen worden”, zei Bart vorige week bij WNL (clipje onder). En hoppa: de twitterstasi bewijst meteen z‘n punt, met z’n eigen account: wel zichtbaar, maar geblokkeerd voor gebruik. Ergens wel lollige ironie, als het niet zo benauwend TOTALITAIR was.

Er zit geen misleidende informatie in de tweet, alleen een EU-cynisch stemadvies. Ook met de geretweete brontweet, van @SypWynia, is niks mis. Kennelijk zijn er wat mensen doodsbang voor een paar duizend democratische stemmentellers of zo. Maar hoe dan ook bewijst dit dus keihard dat die nieuwe meldknop voor ”misleidende informatie” in werkelijkheid een kliklijn voor poepbange eurofielen is geworden. Eurosceptisch? Dan komt het na-oorlogse verzet je digitale deur intrappen. En Twitter werkt er aan mee. Alleen als de tweet verwijderd wordt, gaat de ketting van het account. Joe, Kajsa! Ga jij @Jack bellen of moeten we ‘t zelf weer oplossen?
UPDATE: LOL en de tyfus, Twitter.
UPDATE: Bartabas VRIJ

Fictie Feuilleton - Dagboek van een uitkeringstrekker, deel 27: Digitaliseren

Onze roman in stukjes gaat verder! Vorige week las u deel 26, vandaag deel 27. Het complete verhaal leest u van onder naar boven in ons Fictie Feuilleton dossier

 Maandag 30 mei 2016  

Vandaag ga ik voldoen aan de tegenprestatieplicht. Ik heb gekozen voor het “digitaliseren van documenten van de gemeente”. Dat leek me beter dan het opknappen van een buurthuis met mijn twee linkerhanden of het begeleiden van allerlei bejaarden bij de zaken als boodschappen doen en voorlezen uit kleuterboeken.  

Als ik me rond half tien meld bij de receptie, staan de vier andere uitkeringstrekkers die vandaag samen met mij aan de slag gaan al klaar. Drie mannen en een vrouw. Veel zin hebben ze niet, afgaande op de emotieloze blikken op hun gezichten. De enige gekleurde man van het stel heeft oordopjes in waarmee hij naar muziek luistert. Hij beweegt zijn hoofd langzaam op en neer op het ritme. De twee andere mannen zijn in gesprek met hun smartphone. De enige vrouw staart voor zich uit terwijl ze doorlopend haar lippen over elkaar beweegt. Misschien is ze zenuwachtig. Het digitaliseren van documenten is tenslotte best eng.

Enkele minuten na mijn aankomst verschijnt een man van een jaar of zestig die ons meeneemt naar een grote ruimte op de tweede verdieping van het gemeentehuis. Hij loopt moeilijk, maar misschien komt dat doordat hij twee meter lang is.  

“Welkom,” zegt de man als we in de hoek van de ruimte zijn beland. “Mijn naam is Driekus. Ik begeleid uitkeringsgerechtigden bij het verrichten van de tegenprestatie. Vandaag gaan we een reeks oude documenten digitaliseren. Tot half twaalf gaan we aan de slag. Zoals jullie zien hebben we hier drie zaken staan. Een doos met mappen, een scanner en een computer.” De man wijst naar een doos die is gevuld met allerlei mappen. “De mappen in deze doos bevatten documenten uit het jaar 1983. Die gaan we digitaliseren.”

“1983?” zegt de vrouw. “Dat is toch hartstikke oud?”

Lees verder

Fictie Feuilleton - Dagboek van een uitkeringstrekker, deel 26: Artiestennaam

Onze roman in stukjes gaat verder! Vorige week las u deel 25, vandaag deel 26. Het complete verhaal leest u van onder naar boven in ons Fictie Feuilleton dossier

Woensdag 25 mei 2016  

Freek heeft me vanochtend via de telefoon verteld dat hij diverse bezoeken heeft gebracht aan de muziekstudio van mijn oud-klasgenoot Thijs. Ze hebben een klik en werken aan een reeks beats.

Om mij te danken voor mijn introductie bij Thijs, heeft hij me bij hem thuis uitgenodigd. Dat wil zeggen: bij het huis van zijn ouders. Ik heb gezegd dat ik kom en sta ik bij de voordeur van de villa. Volgens Freek hebben we het rijk alleen. Zijn ouders zijn enkele dagen naar de Veluwe waar ze gaan jagen op allerlei dieren.  

Pas na drie keer bellen gaat de deur open. Terwijl hij een koptelefoon van zijn hoofd trekt, verontschuldigt Freek zich. “Sorry,” zegt hij. “Ik zat naar wat beats te luisteren. Hoeveel keer heb je aangebeld?”

“Zes keer,” overdrijf ik.

Via een imposante hal waarin een enorme lamp hangt die bestaat uit tientallen kristallen bollen, lopen we naar de moderne keuken waar Freek uit de koelkast een fles champagne pakt. Via de huiskamer lopen we naar twee openstaande terrasdeuren die toegang geven tot de indrukwekkende achtertuin van het pand. Als we naar buiten stappen vraag ik Freek hoe het loopt met zijn sollicitaties.  

“Niet goed,” zegt hij terwijl hij zijn schouders ophaalt. “Ik reageer af en toe op een vacature. Maar het leidt tot niets. En echt rouwig ben ik daar niet om. Klinkt misschien heel idioot, maar ik ben elke keer blij als ik word afgewezen.”

Join the club denk ik.

Lees verder

Fictie Feuilleton - Dagboek van een uitkeringstrekker, deel 25: Tegenprestatie

Onze roman in stukjes gaat verder! Vorige week las u deel 24, vandaag deel 25. Het complete verhaal leest u van onder naar boven in ons Fictie Feuilleton dossier

Maandag 23 mei 2016  

In de brievenbus vind ik een brief van de gemeente. Mijn standaard begin van de week. Terwijl ik in de lift sta scheur ik de envelop open en haal het enkele A4-tje eruit. Het betreft een bericht over het verrichten van een tegenprestatie.

Uw tegenprestatie

Zoals u wellicht weet, dient u als uitkeringsgerechtigde te voldoen aan een reeks plichten om uw uitkering te kunnen behouden. Daarbij gaat het onder meer om de tegenprestatieplicht. U bent verplicht om een tegenprestatie naar vermogen te verrichten als de gemeente dat van u vraagt. Dit werk hoeft niet bij te dragen aan uw re-integratie en kan derhalve ook nooit geweigerd worden.

Sinds dit jaar bieden wij uitkeringsgerechtigden de mogelijkheid om te kiezen uit een tegenprestatie. Als u geen keuze maakt, zullen wij voor u een passende keuze maken. Wij verzoeken u om de mogelijkheden hierna door te nemen en per e-mail te laten weten welke tegenprestatie u wenst te verrichten. Indien u niet beschikt over e-mail, kunt u uw keuze ook telefonisch doorgeven.

Voor de volledigheid: u ontvangt geen vergoeding voor het verrichten van de werkzaamheden, maar behoudt wel uw volledige uitkering. Indien u de tegenprestatie niet naar behoren uitvoert, heeft de gemeente het recht om handhavingsmaatregelen op te leggen.

Lees verder

Peter van Duyvenvoorde: De brandende Notre-Dame en de armoede van het liberalisme

Ingezonden stuk door de echte theoloog des Vaderlands.

Voor de Notre-Dame is op het moment van schrijven al ongeveer een miljard euro opgehaald, en waarschijnlijk stijgt dat bedrag nog. Toen de gotische kathedraal in brand stond, gebeurde er iets in geheel Europa. Ook al is het continent God met rasse schreden achter zich aan het laten - dood is ‘ie al een tijdje, maar de begrafenis liet lang op zich wachten - voelden veel mensen intuïtief dat hier, ook al gaan de meeste van hen niet meer naar de kerk, iets tragisch gebeurde. Nu wil men het herbouwen. Al gauw klonk er kritiek: dat geld kan toch beter naar de gele hesjes gaan? Of naar arme mensen op een ander continent? Dat geld moet praktisch besteed worden om de wereld beter te maken. 

Volgens mij is het eerst nodig om te begrijpen waarom mensen zo geraakt zijn door de brand in de kathedraal. 

Is het de schaduw van een religieus bewustzijn die dan in het licht komt te staan? Of is het de realisatie dat we ondanks decennia aan horizontaal liberalisme waarin geprobeerd is om de Europeaan los te maken van zijn 'gruwelijke' geschiedenis, we toch een geschiedenis met ons meedragen. In onszelf. Dat we weten ergens vandaan te komen, een weg afgelegd hebben, een weg die waardevol, complex en bijzonder is. Van de vroege (romaanse) middeleeuwen naar de late (gotische), naar de Renaissance, de verlichting, de romantiek, tot aan nu. En dat innerlijke gevoel daarbij is steeds fragieler geworden, door de nadruk op de geschiedenisloosheid van de Europeaan. En als hij al geschiedenis heeft, is die vooral donker, gruwelijk en overheersend geweest. 

Lees verder

Fictie Feuilleton - Dagboek van een uitkeringstrekker, deel 24: Slecht nieuws

Onze roman in stukjes gaat verder! Vorige week las u deel 23, vandaag deel 24. Het complete verhaal leest u van onder naar boven in ons Fictie Feuilleton dossier

 Maandag 16 mei 2016  

De dag begint slecht. Cor, eigenaar van het bedrijf dat handelt in beveiligers, heeft me gemaild. Zijn bericht begint met een excuus – hij had me al veel eerder willen mailen, maar er was wat gedoe geweest op kantoor waardoor de zaken vertraging hadden opgelopen – en gaat dan over in een aanbod. Cor wil dat ik zo snel mogelijk bij hem aan de slag ga. Hij heeft al diverse locaties waar ik per direct inzetbaar ben. Met mooie uren. Veel toeslag.

Cor heeft gelijk. Het is een mooi aanbod. Goed basissalaris met een prima toeslag voor uren die buiten de normale werktijden vallen. Maar het werk speelt zich grotendeels ’s avonds en ’s nachts af. En het werk brengt de nodige risico’s met zich mee. Maar dat is geen probleem, staat in het voorstel, want het bedrijf heeft “uitgebreide verzekeringen met uitgebreide dekking” waarvan de premie netjes door Cor worden betaald.  

Ik ben een waardeloze werkloze. Mijn inspanningsperiode is nog geen week voorbij, en ik heb alweer een baan. Althans, als ik dat zou willen. En dat wil ik niet. Ik wil werkloos blijven. Vrije tijd hebben. Een half jaar genieten van een welverdiende uitkering. Naar Turkije. Twee of drie keer. De hadj volbrengen. Tijd doorbrengen met Simone. Uitslapen. Laat naar bed gaan.  

Lees verder

HOERA FEEST GEENSTIJL NU ECHT JARIG!

We zitten al de hele week aan de drank en taart en worstenbrood maar nu krijgen jullie ook iets. Namelijk: een filmpje. OVER ONS, MOEHAHA.

We zijn namelijk blij. Niet met onszelf, per se. Maar gewoon, dat we er zijn. Dat we bestaan, dat we nog steeds de 'kan' in 'omdat het kan' kunnen stoppen, dat de weg naar het onredelijke midden met magenta tegels is gelegd en dat die tegels net los genoeg liggen om ze af en toe keihard bij iemand door de ruiten te keilen. Digitaal dan hè, want in het echt zijn we poeslief alsook lief voor poesjes. En vandaag zijn we dus jarig, zitten we met een roze kroontje op en tellen we af naar het moment dat we bekend maken welke goede doelen kans maken op een deel van onze verjaardagspoet (spelregels, voor wie het gemist/geskipt heeft). 

Verjaardagsgeld van vandaag telt ook nog mee als goeiedoelengeld dus vragen we schaamteloos om MOAARRR MONNIEZ want het is leuk dat we bestaan maar zonder biertje d'r bij is er geen lol aan. Dus hup hup, feliciteer ons bij voorkeur financieel, of kom gewoon gelijk bij de club, dan zetten we dat geld zelf wel om in 100 gratis topics per week en een fris pilsje bij de vrijmibo. Welkom op het roze glitter & glam fest, neem een stuk kroontjestaart (opklikken voor nog grotere punten) en *plop* want NIX18 is een stomme mood killer voor missionarisneuquende gristenuniestemmerts.

Lees verder
bespaartips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken