Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend
1382 topics
@Redactie

Linktipper legt BTW-probleem uit

Knip-plak wegens is wel zo

hebben supermarkten geen belang er bij . deed verschillende supermarkten voorstel den haag geeft niks om mensen . vraag me af supermarkten wel . mijn iedee . de btw 9 procent . den haag roept gezond leven en eten is dan mogelijk je rekent 9 procent maar je verlaagt de prijs na 6 procent wat minder winst dan in kranten den haag geeft niet om uw wij supermarkt wel gezond eten en fruit verlagen wij ondanks de btw 9 uw met prijs uit komt van 6 procent weer want wij geven om onse klanten en gezondheid maar geen een supermarkt zegt iets vind je gek ongezonden prudukten ieder koopt vlees is al niet meer te betalen ging van jilo na 900 gram nu 500 gram zelfde prijs of duurder niet de boer wint maar supermarkt dan maar doos frikedel om kind stukje vlees te geven , we worden als melk koe gebruikt word tijd dat gele hesjes na den haag en regeering afzetten gemeente belasting enz alles word flink duurder maar merkt mark rutte niks van die zit met hunker aan de drank en naait zijn vriendje zo als ons mijn voorstel is aan ieder wie met 9 btw te maken heeft verlaag je produkt kapper supermarkt zo dat je als nog 6 btw betaalt een vuist tegen dit kabinet en na 20 maart naait de vvd en vriendjes je weer stem dan de pvv . of anders de SP
(via linktips)

Fictie Feuilleton - Dagboek van een uitkeringstrekker, deel 11: Mama

Onze roman in stukjes gaat verder! Vorige week las u deel 10, vandaag deel 11. Het complete verhaal leest u van onder naar boven in ons Fictie Feuilleton dossier

Woensdag 13 april 2016, einde middag  

Als mijn moeder de deur opent, spreekt ze me aan op mijn slechte timing. Ik heb (voor de zoveelste keer) precies aangebeld op het moment dat er allerlei spannende zaken spelen in één van de Turkse soaps die ze volgt. Ik wil aangeven dat het nu eenmaal niet anders kan met een moeder die vierentwintig uur per dag naar televisie kijkt, maar houd me wijselijk in.

“Jij moet dat ook doen Eren,” zegt ze terwijl we samen de huiskamer binnen lopen. “Vaker naar Turkse televisie kijken. Dat is goed voor je taal, Eren. Jij moet de taal wel bijhouden. En dan kunnen wij er samen over discussiëren.”

Discussiëren. Niet over mijn levenskeuzes maar over de ontwikkelingen in een soap.

Soms vraag ik me af of mijn moeder trots op me is. In de familie ben ik de enige die een opleiding op universitair niveau heeft afgerond. Ze heeft er nooit veel over gezegd. Toen ik mijn plan bekend maakte om een heuse studie te gaan volgen, stelde ze vooral veel vragen. Of het niet beter was als ik gewoon aan het werk ging. Net als mijn broers. Ik hoefde niet per se in de patat te gaan, zoals mijn vader graag wilde, maar gewoon, iets met mijn handen doen. Daar zijn Turken goed in, zei mijn moeder. Je hoofd moet je niet teveel gebruiken. Dan ga je nadenken en domme dingen doen.

Lees verder

Zonpanelenboer: Panelen WEL rendabel

Hee kijk nou. Iemand die het niet eens is met Eduardo's verhaal over zonnepanelen en dat verhaal derhalve heeft gekloosried. Kom er maar in Marco van Veen, CEO van Solar NRG! (nachtkijkers even naar dagmodus switchen svp)

vraagje

Beste redactie,

Ik ben een groot fan van Geen Stijl en lees jullie graag, heerlijk pragmatische journalistiek en soms functioneel kort door de bocht maar,…….. het artikel over zonnepanelen klopt echt voor geen meter, ik zit al 16 jaar in de zonne-energie dus weet wel waar ik over praat. Er staan een aantal feitelijke onjuistheden in jullie artikel. Ik heb een documentje bijgevoegd met mijn commentaar, doe er mee wat je wilt. Ik lig er verder niet wakker van want wij zullen er geen paneel door verkopen maar dit soort artikelen komt jullie geloofwaardigheid op het gebied van energie-issues niet ten goede en dat is zonde, just saying ;)

Laten we uitgaan van een setje van 16 panelen met een verwachte opbrengst van 4000 kWh per jaar. Zeer geschikt voor het gemiddelde huishouden, en waarbij de terugverdientijd zo rond de 7 jaar zou liggen, mits alle subsidies verrekend worden. We gaan uit van een belaste kWh prijs van 0,23 euro en een (te optimistische) inkoopprijs voor de energieleverancier van 0,05 euro per kWh. Dit klopt wel 
* Aanschaf van de panelen: 5.808 euro (inc. BTW, want geen subsidies) Het niet betalen van btw vind ik geen subsidie maar daar kan je over discussiëren en zo’n setje panelen kost € 5000
* Extra uitgaven 25 jaar: 1.815 euro voor gemiddelde 1,5 omvormers extra (want die gaan elke 10 jaar kapot) complete onzin, inverters hoef je maximaal 1x te vervangen en kost ongeveer 1000 euro
--- Totaal 7.623 euro in 25 jaar als er verder niets kapot gaat, geen schoonmaakkosten of onderhoudskosten zijn. Dus weer optimistisch.  € 6000 euro dus

Laten we optimistisch zijn en zeggen dat je 20% van die 4000 kWh daadwerkelijk zelf, real-time consumeert (dus overdag als de zon schijnt). Oftewel 800 kWh per jaar. Dit is normaal gesproken zo’n 75% weten wij uit 15 jaar ervaring, dus 3000 kwh Dit lijkt heel weinig, maar in werkelijkheid is het vaak nog minder, omdat de uren dat de zon schijnt er meestal niemand thuis is (werk, school of studie) en het piekverbruik (inductieplaat, verwarming, verlichting, tv, computer, opladers, stofzuiger, wasmachine, afwasmachine, etc) pas begint na het werk, wanneer de zon vaak al onder is. Onzin dus, meten is weten

Lees verder

Ingezonden. Energieconsultant over Gasverbod

Van het gas af gaan kost huishoudens bergen geld en de kosten-effectiviteit is dramatisch slecht.

Rutte bedankt!

Beste GeenStijl,

Als energieconsultant volg ik de duurzame trends natuurlijk op de voet. Ik krijg helemaal kromme tenen van de van-het-gas-af-discussie. Eigenlijk wordt er helemaal geen discussie gevoerd, de politiek heeft besloten dat we van het gas af moeten. Wat me opvalt is dat je nergens iets hoort of leest over de effectiviteit van het beleid. En waarschijnlijk met een reden. Ik ben met een simpele berekening even wat door gaan rekenen hoe effectief van het gas gaan nu is. In het kort komt het hierop neer:

Stel dat je als gemiddeld huishouden van het gas af wil gaan. In dat geval zul je je huis op een andere manier moeten verwarmen en een veel gehoord alternatief is de lucht/water warmtepomp. Daarmee bespaart een gemiddeld huishouden 1350 m3 gas per jaar. Dit komt overeen met ongeveer 2,55 ton CO2 per jaar.

Aan de andere kant ga je meer elektriciteit verbruiken, dit levert 1,56 ton CO2 meer emissies op. Netto bespaar je als huishouden dus minder dan 1 ton CO2 per jaar. Dat is echt niet veel. 

In het gunstige geval dat je huis geschikt is voor een warmtepomp zul je ruim €8000 moeten betalen (hierin zit de subsidie al verrekend). Als je je huis moet aanpassen (isolatie, radiatoren/vloerverwarming, voorraadvat voor de douche) zullen de kosten pas echt de pan uitrijzen. Maar stel dat je dat allemaal niet nodig hebt en een ideaal huis hebt, dan kost een warmtepomp in het meest gunstige geval €8000.

Over de gehele levensduur van de warmtepomp van 15 jaar bespaar je nog geen 15 ton CO2 met een prijskaartje van minimaal €8000. De kosten per ton CO2 liggen daarmee op €540. Dat is extreem hoog. Uit onderzoek van de overheid zelf blijkt dat alleen het subsidiëren van nulemissies auto's nog minder kosteneffectief is dan van het gas af gaan. Bron (pdf)

(Opmerking: Mocht je de besparing op energiekosten meerekenen dan kom je alsnog op  een prijskaartje van ruim €400 per ton vermeden CO2.)

Kortom, van het gas af gaan kost huishoudens bergen geld en de kosten-effectiviteit is dramatisch slecht. Er zijn alternatieven: het is voor grootverbruikers in de industrie vele malen goedkoper om dezelfde hoeveelheid CO2 te besparen voor een fractie van deze prijs. Een indicatie van de kosten voor de industrie is te zien op de beurs voor emissierechten. De prijs van emissies ligt nu op €23,40 per ton CO2. Als de industrie wordt aangezet tot emissiereductie is dat 20x effectiever dan wanneer huishoudens zich in bochten moeten wringen om emissies te reduceren. Ik begrijp dan het standpunt van de overheid ook niet, het lijkt op kapitaalvernietiging. (Bron voor emissieprijs)

Bijlage: Excel-bestand om zelf na te rekenen

NAW bekend bij de redactie. PS: Onze VolGas Energievergelijker al gezien?

Fictie Feuilleton - Dagboek van een uitkeringstrekker, deel 10: Nationale Friettest

Onze roman in stukjes gaat verder! Vorige week las u deel 9, vandaag deel 10. Het complete verhaal leest u van onder naar boven in ons Fictie Feuilleton dossier

Woensdag 13 april 2016, middag  

Rond het middaguur loop ik het Paleis binnen. Mijn vader staat met zijn rug naar me toe en laat net enkele frikadellen in het vet vallen. Als hij zich omkeert en mij ziet staan, verschijnt er langzaam maar zeker een brede glimlach op zijn gezicht. Hij spreidt zijn armen en loopt via een klein klapdeurtje naar me toe. We omhelzen elkaar alsof we elkaar twintig jaar lang niet gezien hebben. Dat is Turks. Zo doen we dat nu eenmaal. Ik hou hem stevig vast en druk hem drie keer tegen me aan. “Vader!” zeg ik. “Eren!” zegt hij. Hij legt zijn handen op mijn schouders en bekijkt me van top tot teen.

Een kleine drie maanden geleden was ik hier voor het laatst. Toen had ik nog werk.

Mijn vader klapt enkele keren met beide handen op mijn schouders en schudt zijn hoofd. “Eren,” zegt hij nogmaals. De weinige bezoekers in de zaak kijken verbaasd naar ons ritueel. “Jullie hebben elkaar zeker lang niet gezien,” merkt een vrouw op terwijl ze een patatje in de mayonaise doopt.

“Dit is Eren, mijn zoon,” zegt mijn vader. Ik knik naar de vrouw, alsof ik wil bevestigen dat de man die nu in mijn wang knijpt inderdaad mijn vader is.

Lees verder

Fictie Feuilleton - Dagboek van een uitkeringstrekker, deel 9: MegaSnackPaleis

terwijl het gaat over nederland

Onze roman in stukjes gaat verder! Vorige week las u deel 8, vandaag deel 9. Het complete verhaal leest u van onder naar boven in ons Fictie Feuilleton dossier

Donderdag 7 april 2016  

Hoewel ik al een paar weken zonder werk zit, word ik nog vaak vroeg wakker. Volgens Mehmet duurt het wel even voordat mijn lichaam zich volledig aanpast aan mijn nieuwe situatie. “Maar,” zei hij, “dat komt vanzelf goed. Uiteindelijk word je ’s ochtends om elf uur wakker en ga je pas ruim na middernacht weer naar bed. Dat is het ideale ritme voor een werkloze.”

Terwijl ik een bagel in stukken snijd, besluit ik dat ik vandaag mijn CV ga invoeren op werk.nl. Ik neem een hap, loop naar mijn bureau, en surf naar de site. Na enkele klikken beland ik op de pagina waar ik mijn gegevens kan invoeren. Dat is heel simpel, staat er. Maar twaalf stappen. Ik vul mijn personalia in (ik hoop dat mijn Turkse naam me meteen een streepje tegen geeft), vertel iets over mijn opleidingen en cursussen (en met name het gebrek daaraan), vul mijn werkervaring in (waarbij ik mijn prestaties en posities zoveel mogelijk bagatelliseer), geef zogenaamde zoekberoepen op (beroepen die ik graag zou willen uitvoeren, waarbij ik vooral posities noem die onhaalbaar zijn), noem een beperkt aantal competenties, geef mijn (gebrek aan) talenkennis op, en roep iets over het niet hebben van een rijbewijs.

Nadat ik alle gegevens nog een keer heb gelezen om er zeker van te zijn dat iedere recruiter meteen afhaakt bij het zien van mijn CV, druk ik op de knop “Activeer mijn CV”.  

Lees verder

Fictie Feuilleton - Dagboek van een uitkeringstrekker, deel 8: Geloofsding

Onze roman in stukjes gaat verder! Vorige week las u deel 7, vandaag deel 8. Het complete verhaal leest u van onder naar boven in ons Fictie Feuilleton dossier

Woensdag 6 april 2016, later op de ochtend

In de stad waar ik woon zitten alle uitzendbureaus in dezelfde straat. Netjes naast elkaar. Alsof ze weten dat werklozen verplicht zijn om zich bij minimaal vijf stuks aan te melden. Wel zo gemakkelijk.  

Vandaag kies ik voor Randstad en Start. Ik start met Randstad. Terwijl ik het kantoor benader realiseer ik me dat dit de eerste keer wordt dat ik een uitzendbureau van binnen ga zien.  

Voordat ik binnenstap, kijk ik door het raam van het kantoor naar een groot scherm waarop allerlei vacatures voorbijkomen. Er wordt met spoed gezocht naar mensen die voor DAF, Philips en Nuon willen werken. Verkoper, Assemblagemedewerker, Spuiter, Kwaliteitscontroleur, Systeem tester, Magazijnmedewerker.  

Als ik langs het scherm naar binnen kijk, zie ik dat het kantoor bestaat uit een grote ruimte waarin op het eerste gezicht lukraak twee bureaus zijn geplaatst. Achter het voorste bureau zit een blond meisje, achter het achterste bureau een Aziatisch typje. Beiden druk aan het typen op hun laptop.

Binnen is bijna alles blauw. Het tapijt, de muren, stoelen en zelfs de lampen. Het doet me ergens aan denken, maar ik weet niet meteen wat.

Terwijl ik binnen stap zie ik dat de twee meisjes tegelijkertijd opkijken en hun meest vrolijke gezicht opzetten. “Goedemorgen,” zegt de blonde met een vriendelijke glimlach. “Bent u op zoek naar werk?”  

“Nou,” zeg ik terwijl ik verder naar binnen loop, “ik kom eigenlijk voor een broodje döner.”

Lees verder

Wakker. Verhuizen

De dozen staan klaar. Nou, dan gaan we maar.

Dag Nespresso. Dag kleine uitdeelzakjes chips van de Albert. Dag stomme zinloze flesjes Spa die desondanks toch iedereen dronk. Dag fijne kratjes vrijdagbier (ff meesnaaien - red.) Dag tapijttegels in de verkeerde kleur. Dag pleisterdispenser. Dag mooi rookmeisje van RS Finance. Dag politiemensen van de overkant, die hun peuken met tientallen per dag gewoon op de stoep keilen terwijl ze hun eigen luxewagens door de wasstraat staan te halen. Dag hippe lunchtent met je heerlijke tosti's brisket in een verder muisgrijs kantoorkwartier. Dag hangjongvrije Vomar met de vriendelijke kassameneer. Dag millennialmeisjes (m/v) van Upcoming. Doeidoei in duizend (programmeer-) talen tegen de hoogverlopende developers. Behouden vaart, Autobahnboys. Groetjes aan het grote geld, DasKapital. So long, Salesteam bij het poolbiljart. Dag directeur - dat zijn we nu zelf. 24 september werd het bekend. 1 november was het officieel. Vandaag trekken we de #DeDeur voor het laatst achter ons dicht. Het waren (bijna) 16 fantastische jaren. En nu wordt het nog leuker - in onze nieuwe zolderkamer op een supergeheime locatie in de spelonken van de stad. Hallo tapijttegels in de juiste kleur.

Lees verder

Fictie Feuilleton - Dagboek van een uitkeringstrekker, deel 7: Zes maanden werkloos

Onze roman in stukjes gaat verder! Vorige week las u deel 6, vandaag deel 7. Het complete verhaal leest u van onder naar boven in ons Fictie Feuilleton dossier

 Dinsdag 5 april 2016, middag  

“Dat is geen enkel probleem,” zegt de vrouw aan de telefoon. “Als u vandaag besluit om deel te nemen aan de hadj, dan maken wij alles voor u in orde en kunt u dit jaar nog afreizen.”

“Ook het visum?” vraag ik terwijl ik notities maak.

“Natuurlijk, wij bieden een volledige service. Dat betekent dat we ook uw visum regelen.”

Terwijl ik probeer het lopende gesprek tot me door te laten dringen, merk ik dat de twijfel toeslaat. De hadj hoort geen luxe vakantie te zijn, maar een tijd van bezinning.

“Blijft de hadj nog wel authentiek op deze wijze?” informeer ik.

“Authentiek? Natuurlijk. U doet overdag precies hetzelfde als alle andere deelnemers. Het feit dat u in een relatief goed hotel slaapt, doet daar niets aan af. Sterker nog, dat geeft u juist de mogelijkheid om tot rust te komen. U hoeft zich in ieder geval geen zorgen te maken over uw nachtrust en veiligheid.”

Lees verder
bespaartips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken