Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend
1454 topics
@Redactie

UWV: Kroniek van een faalfabriek, deel 8 - De Misleide minister en de troefkaart van Tromp

Dit is deel 8 van het feitenfeuilleton UWV: Kroniek van een faalfabriek. Hierin beschrijft database doctor @René Veldwijk van binnenuit zijn ervaringen met het UWV. Lees HIER de introductie, inclusief een lijst met afleveringen en personages.

Juni – juli 2007 

Een week na het bizarre Kamerdebat zijn we klaar met het verwerken van de aangiften over 2006 en hebben onze drie klanten, de Belastingdienst, het CBS en het horeca-pensioenfonds, alle data binnen die verwerkbaar waren. Alles gaat volgens plan. Maar dan komt er een vreemde boodschap. De Belastingdienst heeft besloten dat "slechts" 108.000 werkgevers hun aangiften opnieuw moeten indienen. Het is totaal strijdig met de alles-moet-opnieuw boodschap van minister Donner van een week terug. Het is fantastisch nieuws voor de meeste werkgevers en voor ons, maar wat is er gebeurd? Wij gokken dat de Belastingdienst Toeslagen aan hun collega’s van de Belastingdienst Heffingen hebben verteld dat ze zich een berg werk kunnen besparen. Als de communicatie binnen de Belastingdienst even beroerd is als binnen het UWV zou zoiets goed kunnen. Minister Donner zou dan de Kamer te goeder trouw hebben misleid. Wat er ook is gebeurd, problemen geeft het niet. Geen Kamerlid vraagt hoe het kan dat een zojuist aangekondigde ramp niet doorgaat. (Het is alsof landbouwminister Schouten ons morgen vertelt dat de boeren toch bijna geen stikstof uitstoten.)

Natuurlijk steekt de Belastingdienst geen vinger uit om de 108.000 getroffen werkgevers tegemoet te komen. Een werkgever met duizend werknemers die in de aangifte van januari 2006 bij één werknemer een foutje heeft gemaakt mag over alle maanden van 2006 voor alle duizend werknemers de aangiften opnieuw indienen. De toezegging om getroffen werkgevers zoveel mogelijk te ontzorgen blijkt niets waard. En weer geen Kamerlid dat er iets van zegt.

Ondertussen is het risico dat wij mogen wieberen en Team GAIA en Team Capgemini zonder concurrentie blijven doorrommelen overgewaaid. Sterker nog, we krijgen zelfs met nieuwe klanten te maken. Iedereen zit om data te springen en wij hebben ze. Een zo'n partij is het Bureau Ketenautomatisering Werk en Inkomen (BKWI). Het BKWI is onderdeel van het UWV maar is voor UWV-begrippen extreem efficiënt en hyper-klantgericht. Hun geheim is dat ze erin zijn geslaagd om uit de greep van de UWV-automatiseringsdivisie te blijven. Hun software is op orde en met onze data zorgen zij ervoor dat tienduizenden ambtenaren binnen en buiten het UWV door het intypen van een Burgerservicenummer ieders inkomensgegevens kunnen inzien. Alleen de Belastingdienst doet tot onze verbijstering niet mee. Hun automatiseringsafdeling verbiedt inzage, want zoiets mag alleen met hún software die niet praat met onze database. Ik vraag mij ondertussen af hoe het BKWI de inkomensgegevens van heel Nederland beschermt tegen datadieven en nieuwsgierige ambtenaren, maar voor vragen stellen is geen tijd.

Lees verder

Fictie Feuilleton - Dagboek van een uitkeringstrekker, deel 53 (EINDE): Een baan

Onze roman in stukjes is ten einde! Vorige week las u deel 52, vandaag hel allerlaatste stuk, deel 53. Het complete verhaal leest u van onder naar boven in ons Fictie Feuilleton dossier

Donderdag 29 september 2016 

“Met Freek!” klinkt het. 

“Freek?” zeg ik. Ik breng de telefoon van mijn ene naar mijn andere hand. 

“Ja, met Freek, je weet wel, je maatje.”

“Natuurlijk, dat weet ik. Ik ben net wakker.” Ik duw mezelf omhoog totdat ik rechtop in bed zit. Ik zie op mijn horloge dat het bijna elf uur is.

“Moet je geen baan zoeken dan? Laat Hetty het niet horen dat je zo lang ligt te maffen.”

“Nee…,” zeg ik. “Is geen probleem. Ik zoek geen baan meer. Sinds gisteren.”

“Geweldig! Je hebt een baan dus. Mooi hoor! Maar goed, hoe dan ook, ik heb nieuws. Die single die ik heb geproduceerd, die gaat volgende week verschijnen. Het wordt de nieuwe 538 dance smash! Mijn muziek gaat high rotation draaien op 538 Eren!”

“Is goed,” zeg ik. “Gefeliciteerd. Heel goed.”

Ik verbreek de verbinding en laat me weer in bed zakken.

Lees verder

UWV: Kroniek van een faalfabriek, deel 7 - Uitslaande brand in een Haagse doofpot

Dit is deel 7 van het feitenfeuilleton UWV: Kroniek van een faalfabriek. Hierin beschrijft database doctor @René Veldwijk van binnenuit zijn ervaringen met het UWV. Lees HIER de introductie, inclusief een lijst met afleveringen en personages.

19 – 20 Juni 2007

Op 20 juni 2007 is het zover: de Kamer houdt ’s avonds een spoeddebat over de ontspoorde loonaangifteketen met staatssecretaris De Jager van Financiën (Belastingdienst) en minister Donner van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (UWV). Het komt nét te vroeg, maar de Belastingdienst en het CBS weten wat de eindstand ongeveer gaat worden. Het ultieme drama is vermeden. Minder dan één op de zeven werkgevers moet opnieuw aangifte doen. Collega Paul en ik zitten op de publieke tribune. We zien Manager Maring en Directeur Dirix in de ambtenaren dug-out plaatsnemen. We verwachten niet dat de Kamer een hosannaverhaal krijgt voorgeschoteld, maar wel dat het Kabinet een uitweg gaat schetsen. Zeker is dat er niets over GAIA of over ons gaat worden gezegd. Alleen het Capgemini-systeem bestaat officieel.

Hadden we de brief gelezen die het Kabinet de dag ervoor aan de Kamer had gezonden, dan hadden we geen illusies hoeven hebben. In één dodelijke zin wordt de bom gedropt: “Problemen in de gehele keten van loonaangifte naar polisadministratie naar afnemers leiden ertoe dat de bij het UWV beschikbare loongegevens over 2006 niet bruikbaar zijn voor de Belastingdienst”. Daarna worden drie oplossingen besproken, die meteen als onhaalbaar worden gelabeld. Een daarvan is het uitlezen van de “archiefbakken”, ofwel de oplossing waar zowel wij als Team GAIA aan werken. De overgrote meerderheid van de aangiften zou onbruikbaar zijn. Zeker 430.000 werkgevers mogen alle maandelijkse aangiften over 2006 opnieuw indienen. En misschien gaat hetzelfde gebeuren voor 2007, het lopende jaar. Wat Donner schetst is de situatie van vóór wij binnenkwamen.

Lees verder

Zo. BIER. GeenStijl 1 jaar Onafhankelijk

PWWÂÂÂÂÂÂÂÂÂÂÂÂÂÂPPPP

GeenStijl is 1 jaar zelfstandig, terug in redactioneel eigendom alsof het 2003 is, en Jezus Grrristus wat een onhebbelijke teringzooi is dat geworden voor het thuispubliek. Bakken met frisse nieuwe banners ontsieren de voorpagina en wij zeggen geen sorry, we zeggen zelfs: adverteerders, bedankt voor het vertrouwen. Nog erger: ineens gingen we gratis geld vragen voor content die al bijna 17 jaar gratis te lezen is, en voor eeuwig gratis te lezen blijft. En wat krijg je daar dan voor terug? Een stom kroontje bij een nickname die de meeste lezers nooit gebruiken, al die advertenties van de pagina af maar wel een Koepon van 15 piek waar je zelf geld bij moet leggen voordat ie wat waard is, een stom telefoonhoesje met roze printjes d’r op (‘Brievenbuspakketje, het mag ook echt niks kosten hè?’), en een wekelijkse nieuwsbrief met wat strooigoed aan extra content, teasertjes aan need to know intelligence van achter de schermen en - godnondeju - nóg een donatiebutton.

Ja, sorry daarvoor hoor, maar we blijven nou eenmaal graag bestaan. En dat lijkt verdomme best aardig te lukken, want gelukkig hebben ze bij de Azijnbode nog steeds een hekel aan ons (als ze ons veren in de poeperd zouden drukken, hadden we een groter probleem), zagen we in de gedeelde Google-agenda van Peter Vandermeersch (wachtwoord: ‘harvard’) dat ze aan het Rokin nog iedere week een proseccootje toasten op onze aftocht uit het Mediahuis, en zijn we nog steeds een irritatiefactor voor iedereen en z’n morele mainstreamerT die zonder onze aanstootgevende aanwezigheid een stuk comfortabeler onder z’n veilige mantel der liefde kon wegkruipen. Helaas: GeenStijl gunt de keizertjes nog steeds geen nieuwe kleren.

Gelukkig maakten we ook diverse nieuwe vrienden aan de Constructieve Kant van Medialand. Re-Shift, makkers, diepe buiging en eeuwige dank voor alles en Friso, jij ook bedankt voor het AdFactor-opkontje op het moment dat het er echt toe deed, en veel succes in all your future endeavours.

Met vijf man redactie aan de topicknoppen, twee paarse broeken aan de geldkraantjes, een halve FTE Oppermod die voor een hele werk heeft, en één zwaar overgeklokte Joris (met gelukkig een groeiend team van Helper Nerdy’s) aan de serverzijde hebben we in anderhalf jaar tijd, vijftien jaar TMG ongedaan gemaakt. Minimale bezetting, iedereen belast met dubbele taken en geen corporate met diepe zakken meer op om terug te vallen. Pritt - sowieso al anderhalf decennium >90 uur per week online - krijgt één keer in de week een paar uur verlof om haardhout te halen, de motormaaier over het groen van de compound te trekken en wat vegahapjes voor die meisje te Weberen. Van Rossem vervloekt iedere minuut dat ie geen topics kan tikken omdat de boekhouding, de aansturing, de salesplannen, de side projects en de ‘godverdomme al die kleine irritante kutdingen de hele tijd tussendoor iedere fucking dag opnieuw’ er godverdomme de hele tijd iedere fucking dag opnieuw tussendoor komen.

Maar we ramden er - één team, één taak - een GeenPeil Stemmentellen uit waarmee we 100 procent correct de uitslag voorspelden bij #EU2019 (dank, nogmaals, aan Josse, Sywert, Maurice, Dionne en alle awesome eindbazen in en rond het Freedom Lab, en ook aan Nieuwsuur en Pauw voor de eerlijke aandacht & open uitnodigingen), we waren mediapartner van de Zwarte Cross, waar we - Niks is Onmogelijk - een weekend lang video’s maakten, bier dronken, dagelijks op een ouwe Puch de loodzware bedevaart over de crossbaan maakten, bier dronken, twee avonden in de Schaterbar vulden met Hans Teeuwen, Tom Staal, een kruiwagen vol grappenmakers en een palet feest-DJ’s, en bier dronken met De Flikkers & drag queens in de backstage. Volgend jaar delen we - Rikie & weder dienende - opnieuw een Verlichte afbakbar met hen in het allemansland tussen Lichtenvoorde en Vragender.

Allemaal leuk & aardig natuurlijk, maar het belangrijkste moet bovenaan: we vulden de voorpagina iedere week met een honderdtal topics. Voor onszelf & de lol, want het is ons weblog, en voor een miljoenenbezoek, dat ons trouw bleef zonder bruine neuzen te halen bij de redactie. Integendeel & hemeltjelief:

Honderd topics, voor een ongezien de tiefus-kritisch publiek voor wie iedere sneer naar FvD als een dolk in de rug voelt, maar voor wie tegelijkertijd elke lofzang op Thierry als een valse noot op de voorpagina klinkt. Voor wie ieder topic dat niet over Het Islamprobleem gaat een verspild tijdslot is, en geen enkel topic dat wel over de islam gaat hard genoeg is. Voor wie Rutte, Ollongren en Klaver niet genoeg beschimpt kunnen worden, maar die zich ook vertwijfeld afvragen ‘wat we dan wél kunnen doen’. Voor wie Zentgraaff en Quid zijn opgeflikkerd naar De Joop, maar voor wie Ronaldo en Mosterd het soms goddomme ook wel heel links maken allemaal. Maar voor wie actief meedoen aan iets waar je achter kunt staan ook altijd een optie is, met een oprechte betrokkenheid bij de Nederlandse samenleving.

Die samenleving staat soms helaas behoorlijk op scherp. Het is lastig je sanity te bewaren, zeker als je die steeds minder kunt toetsen aan dolende politici en hysterische MSM. We joristen dan ook meer dan ooit, want overmoed en emoties kunnen nooit zwaarder wegen dan de huisregels, maar ondanks de slechte naam die de reaguurders met recht verdiend hebben op het internet, is de Roze Khmer óók een powerhouse van gezond verstand, vileine (en dichterlijke!) humor enplustevens de ruggengraat van keihardium die de roze middelvinger fier priemend omhoog houdt en ons helpt de vrijheid van meningsuiting te vieren. Hier kan het nog. Híer wel.

We zeggen tot slot niks over cijfers, behalve dat we - tegen alle 50/50 voorspellingen in - een beter jaar hebben gedraaid dan de laatste drie jaar bij TMG. Goedkoop pandje betrokken, veel overhead gesnoeid, alleen wat nieuwe laptops gekocht, peperdure Dumpertboys achtergelaten, beetje de broekriem aangetrokken en met wat wilskracht het buikvet in spierkracht omgezet, maar bovenal: duizenden en duizenden Premiums en donateurs er bij gewonnen in het Stijlloze Schooljaar 2018/2019. 

We danken iedereen en z’n dikke moeder voor alles & de opbouwende (of slopende) kritiek, de groetjes van Joris, poeslieve alsook kattenvalse prodent-smiles van de paarse broeken en een beleefde hat tip van de redactie. Hou het een avondje heel hieronder, want wij zijn zuipen. Oant moarn!

Premium Lid worden kan hierrr (toch leuk, zo’n gratis telefoonhoesje), doneren doet u daarrr, en wij hebben zin in het volgende vrije jaar. Bedankt voor het lachen!

p.s. die permaban-purge die we een jaar geleden al beloofd hebben, is eindelijk technisch mogelijk en komt er op korte termijn écht aan. Alle perma's opgeheven, dat zal ons een beste puinhoop geven...

Fictie Feuilleton - Dagboek van een uitkeringstrekker, deel 52: Tewerkstelling

Onze roman in stukjes gaat verder! Vorige week las u deel 51, vandaag deel 52. Het complete verhaal leest u van onder naar boven in ons Fictie Feuilleton dossier.

Maandag 26 september 2016 

“Meneer Yilmaz, ik ga het gewoon direct zeggen: de commissie is niet tevreden over uw voortgang. Een eenmalig klusje als tolk en een paar keer per maand bijles geven is niet voldoende. Ze verwachten concreet zicht op een echte baan.”

Ik zit tegenover Hetty bij de gemeente. Vanmorgen belde ze op en vertelde dat het beter was als ik gewoon langs zou komen, want “Skype is toch wel onpersoonlijk, laten we dat alleen voor noodgevallen gebruiken.”

Ze zegt: “De commissie heeft u vooralsnog op de lijst met afvallers gezet. Dat betekent dat u niet langer deel mag nemen aan het onderzoek naar het plichtvrij inkomen, tenzij u binnen twee weken aantoonbaar de weg hebt ingezet naar een baan. Sorry, maar het is niet anders. We moeten bewijzen dat de theorie achter het plichtvrij inkomen werkt en u draagt daar vooralsnog weinig tot niets aan bij.”

“Ik heb tientallen sollicitaties lopen,” sputter ik tegen. “Afgelopen week nog bijna twintig ingediend.”

“Dat weet ik meneer Yilmaz. Ik zie de cijfers ook. Maar wat heeft het nou allemaal opgeleverd?”

“Twee gesprekken staan gepland. Deze woensdag en…”

Lees verder

UWV: Kroniek van een faalfabriek, deel 6 - Laden, lossen, nachtlampjes en data-wildwest

Dit is deel 6 van het feitenfeuilleton UWV: Kroniek van een faalfabriek. Hierin beschrijft database doctor @René Veldwijk van binnenuit zijn ervaringen met het UWV. Lees HIER de introductie, inclusief een lijst met afleveringen en personages.

April - Juni 2007

Eind juni is een harde deadline. Als de Belastingdienst dan niet beschikt over de inkomensgegevens van 2006 worden er geen toeslagen berekend voor zes miljoen mensen. Adjunct-directeur Maring meldt dat creatieve oplossingen in Den Haag de ronde doen. Volgens Maring wordt erover gedacht om de salarissystemen van bedrijven via het internet te laten uitlezen door de Belastingdienst, het UWV, het CBS en andere overheidsorganisaties. In 2007 is zoiets een krankzinnig idee maar handig om tijd mee te kopen. (Op dit moment lijkt de Belastingdienst weer zoiets te willen, nu met als doel om los te komen van het UWV.) Een zo’n truc en we kunnen naar huis. Ik weet hoe de politiek werkt.

Ondertussen zie ik dat we zo de deadline niet halen. De verwerking gaat te traag. Wij zijn experts op databasegebied, maar met deze monsterdatabase en alle trucs die we uithalen om ook rotte data te verwerken zijn we op onbekend terrein. Gelukkig lopen er veel mensen van IBM bij het UWV rond. Eigenlijk is dat vreemd, want IBM regelt bij het UWV de hosting: de computerservers en het netwerk. Die servers staan in Brussel en hosting vereist nauwelijks aanwezigheid bij de klant. Het UWV blijkt echter weinig zonder hulp van IBM te kunnen, met als gevolg dat IBM het UWV vergaand in zijn greep krijgt. IBM heeft die mensen niet en stuurt extern ingehuurde specialisten naar het UWV. Het 'externenproject' heet het UWV informeel bij IBM. 

Wij profiteren daarvan. Een specialist van IBM ingehuurd door IBM vindt wat wij doen erg interessant. Maarten van Nijnanten is ook weer zo iemand die zijn eigen werk uitzoekt. Hij wordt onze informele database-adviseur, een soort projectspook. Maarten hoort onze problemen aan, verdwijnt een tijdje om te experimenteren en komt dan terug met oplossingen, soms met een hoog don't try this at home gehalte. Het helpt enorm. Als alles meezit halen we de deadline.

Maar alles zit niet mee. Onze laadsoftware moet 24x7 draaien, maar vaak treffen we 's ochtends bij binnenkomst een gecrasht programma aan. Er zit iets niet goed in het uitleesprogramma waarvan we de broncode niet hebben. De Brusselse IBM-server crasht daarnaast veelvuldig en altijd 's nachts. Inloggen vanuit huis mag niet. Onze oplossing heet project Nachtlampje. Jeugdige familieleden van ons fungeren als nacht- en weekendwacht. Moederziel alleen in de UWV-toren kijken ze elk kwartier of de software nog draait en starten deze indien nodig opnieuw op. Het is even gênant als effectief, maar eindelijk draait de laadsoftware 24x7.

Lees verder

UWV: Kroniek van een faalfabriek, deel 5 - Survival of the Fattest?

Dit is deel 5 van het feitenfeuilleton UWV: Kroniek van een faalfabriek. Hierin beschrijft database doctor @René Veldwijk van binnenuit zijn ervaringen met het UWV. Lees HIER de introductie, inclusief een lijst met afleveringen en personages.

April - Mei 2007

Nu we weten dat de duizenden gigabytes aan loonaangifte-data die we moeten verwerken vergaand onbetrouwbaar zijn, besluiten we om twee basisregels in ons vakgebied aan onze laars te lappen. Allereerst schakelen we alle controles uit die onze database software uitvoert op de data. Als de Belastingdienst ons opzadelt met een loonbedrag van duizend euro dan vinden we alles goed: '1000.0', '1.000,0000', '10*10*10', 'Duizend', '-FixMe-', alles mag. We willen dat elk stukje data wordt ingelezen, good, bad or ugly. Verwerken van gegevens wordt zo veel moeilijker en trager, maar wij zullen alles wat het UWV van de Belastingdienst heeft ontvangen hoe dan ook inlezen.

Wat we ook niet doen is een nette database opzetten. Onze database is qua structuur identiek aan die van het loonaangiftebericht. Die keuze heeft als voordeel dat het inlezen van gegevens eenvoudig wordt – in essentie gewoon kopiëren. Nadeel is dat het op maat leveren van gegevens veel programmeerwerk vergt. Omdat het uitpakken en inlezen van een kwart miljard brakke aangiften de grote uitdaging is en we maar aan drie partijen gegevens hoeven te leveren, is ook deze onorthodoxe keuze verdedigbaar.

Het UWV heeft (met vertraging) voor faciliteiten gezorgd, maar dat is dan ook alles. Er is geen stuurgroep, geen coördinatie, geen administratieve ondersteuning, niets. Ons kamertje is te klein voor de ingeplande vijf mensen. Dat we meer paria zijn dan redder in nood blijkt uit alles. Alle buitensluiting heeft twee belangrijke voordelen: geen overhead en geen managementbemoeienis.

Natuurlijk is Cees B. ook aan de slag, met een team van ruim 25 mensen en snellere hardware. Het systeem dat hij gaat bouwen heet GAIA, naar de Griekse godin. Wij dopen ons driemansproject SwSl, wat staat voor 'Samen Werken, Samen Leveren'. Het is een knipoog naar het motto 'Samen Werken, Samen Leven' van het nieuwe kabinet. Omdat voor de Haagse buitenwereld GAIA noch SwSl mag bestaan, ontgaat de grap iedereen. We lachen in stilte wanneer iemand uitvindt dat 'SwSl' in het internet-Bargoens ook een toepasselijke betekenis heeft.

Lees verder

Fictie Feuilleton - Dagboek van een uitkeringstrekker, deel 51: De schrijfcursus

Onze roman in stukjes gaat verder! Vorige week las u deel 50, vandaag deel 51. Het complete verhaal leest u van onder naar boven in ons Fictie Feuilleton dossier.

Maandag 19 september 2016 

Ik ben nu vier dagen terug uit Saudi-Arabië en op de één of andere manier heeft het leven me weer gegrepen. De rust die ik voelde toen ik uit het vliegtuig stapte is grotendeels verdwenen. Ik schud mijn hoofd. Hier zit ik dan. Achter mijn laptop. Naar het scherm te staren. Te wachten totdat er een nieuwe e-mail binnenkomt van een potentiële werkgever. 

Zaterdag ben ik tot zeventien sollicitaties gekomen. En ik heb ze niet eens allemaal bewust verprutst. Op basis van eerdere ervaringen zal mijn inspanning leiden tot minimaal twee gesprekken. 

Ik moet opstaan en een lekkere wandeling gaan maken. Bij vrienden langsgaan. Praten over mijn mooie ervaringen van afgelopen week. Maar ik kan me er niet toe zetten. Het plichtvrij inkomen houdt me in een vreemd soort wurggreep. Mijn uitkering is ruim voldoende om goed van te kunnen leven, maar desondanks eist de gemeente van me dat ik nog meer ga verdienen. 

Het uitzendbureau heeft mij de opdracht als tolk verleend. Aanstaande donderdag mag ik vier uur lang de rol van “stand-by tolk” spelen bij een meeting tussen Nederlandse en Turkse ondernemers. Volgens de intercedente komt het er op neer dat ik helemaal niks hoef te doen. De deelnemers spreken allemaal goed Engels en de Nederlandse bedrijven vaardigen medewerkers af die al Turks spreken. 

Het niets doen zal me het mooie bedrag van EUR 106 opleveren.

Lees verder

UWV: Kroniek van een faalfabriek, deel 4 - Data verneukt, met de groeten van de Belastingdienst

Dit is deel 4 van het feitenfeuilleton UWV: Kroniek van een faalfabriek. Hierin beschrijft database doctor @René Veldwijk van binnenuit zijn ervaringen met het UWV. Lees HIER de introductie, inclusief een lijst met afleveringen en personages.

faalhans keukenmeester

Maart-April 2007

Eind maart ben ik terug van vakantie. Het UWV-huis staat in brand, maar er is twee weken niets gebeurd. We hebben geen computerserver en we hebben geen toegang tot de archiefdata. Ondertussen is wel de bom ontploft. Het CBS meldt op zijn website dat het over 2006 geen loonstatistieken kan leveren. De metaalwerkgevers melden dat langlopende contracten niet kunnen worden geïndexeerd. Alleen de Belastingdienst – slachtoffer en dader tegelijk – zwijgt nog.

Collega Frido en Hans van der Meer hebben de tijd gebruikt om te kijken of het wellicht toch mogelijk is om de gegevens op te halen bij de bron, de Belastingdienst. Daarmee omzeil je alle gedoe tussen de Belastingdienst en het UWV en – nog belangrijker – binnen het UWV zelf. Helaas komt de voorspelling van Hans Tromp uit: de Belastingdienst bewaart alle gegevens in zijn archief, maar dat archief is niet bedoeld om grote hoeveelheden data uit te halen. We weten nu zeker dat van de Belastingdienst niets valt te verwachten en dat de beste oplossing niet gaat lukken.

Gelukkig krijgen we snel daarna een server en toegang tot het UWV-berichtenarchief, de herstartbak. Kijkend naar de data – documentatie ontbreekt – zien we dat de Belastingdienst en het UWV veel geld en moeite hebben gestoken in het grondig verneuken van de aangiftedata. De bijdrage van de Belastingdienst is dom en kwaadaardig tegelijk. Het domme is dat aangiften van grote bedrijven in stukjes van 2 megabyte zijn geknipt. Navraag leert dat de Belastingdienst werkt met speciale 'postbezorgsoftware' van IBM (MQseries) die alleen kleine postpakketjes kan verwerken, maar wel garandeert dat die bij het UWV aankomen. Beide beweringen kloppen niet. Het opknippen is overbodig en er blijken wel degelijk pakketjes met data zoek. Nu we weten dat de Belastingdienst niets wil doen betekent dit dat we onherroepelijk data kwijt zijn.

Als we vragen waarom de Belastingdienst niet gewoon de ontvangen aangiften opspaart en gecontroleerd doorstuurt naar UWV, horen we dat de postbezorgsoftware juist moet zorgen voor directe doorzending naar het UWV. Waarom dat nodig is weet niemand (in de jaren hierna zal de Belastingdienst bij zijn jaarlijkse software-onderhoudsbeurt de bezorging wekenlang stopzetten). De vermoedelijke echte reden om de data niet ongewijzigd door te sturen is kwaadaardiger. In de aangifte van de werkgever staat, naast alle bedragen per werknemer, ook het totaalbedrag aan loon en loonbelasting. Deze informatie wordt voor het UWV achtergehouden, met als reden een juridisch kulargument. Omdat het UWV wel alle detailgegevens krijgt is dat compleet zinloos. Het enige dat de Belastingdienst bereikt is dat het UWV niet meer kan controleren of de ontvangen aangiften correct en compleet zijn (later zou daarvoor een speciale terugmelding van totaaltellingen worden gemaakt – voor extra complexiteit is altijd ruimte).


Lees verder

Fictie Feuilleton - Dagboek van een uitkeringstrekker, deel 50: Niet elk baantje

Onze roman in stukjes gaat verder! Vorige week las u deel 49, vandaag deel 50. Het complete verhaal leest u van onder naar boven in ons Fictie Feuilleton dossier.

Donderdag 15 september 2016  

Pas nadat de lichtjes “stoelriemen vast” zijn gedoofd en mensen haastig gaan staan om handbagage uit de vakken te halen, zet ik mijn mobiele telefoon weer aan. Sinds de Skype meeting met Hetty heb ik het apparaat niet meer gebruikt.  

Terwijl mijn telefoon het netwerk van mijn provider zoekt, zie ik hoe andere inzittenden met vermoeide gezichten hun bagage tevoorschijn trekken uit de bagagevakken en vaak gekromd boven hun stoel of in het gangpad wachten totdat de meute in beweging komt. Ik deed vroeger precies hetzelfde. Ook al wist ik dat het vaak nog wel vijf tot tien minuten duurde voordat ik mijn eerste passen richting de uitgang kon zetten. Waarom toch, vraag ik me af. Nu zit ik heerlijk in mijn stoel. Ik geniet van het feit dat ik een mooie reis heb kunnen maken. Laat mij maar lekker als laatste het vliegtuig verlaten. Des te langer ik kan nagenieten.

Als mijn provider gevonden is, open ik de app van mijn bank. Het is de vijftiende en dat betekent dat mijn uitkering binnen moet zijn. Ik toets de pincode in en dan verschijnt mijn saldo. En ja hoor: de bak met geld is binnen. Het plichtvrij inkomen is gestort.  

Wie er op de deur van mijn hotelkamer klopte afgelopen maandag? Een man die in de kamer naast ons zat. Die vond dat ik teveel aan het schreeuwen was. Dat onderbrak hem in zijn rituelen, zo gezegd. Excuses aangeboden en aangegeven dat het om en noodgeval ging.  

Lees verder
bespaartips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken