Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend
1491 topics
@Redactie

BANKBLOG - Gaan we door of is de beurscrash aanstaande?

De consument geeft alsmaar aan dat het de hand op de knip wenst te houden.

Paar weken terug was het onderwerp van de bankblog nog dat de financiële markten het negatieve effect van het Corona virus onderschatte. De beurs heeft sindsdien een veer moeten laten. Vraag is nu (nogmaals) of dit het begin is van de beurskrach of dat de strategie van de afgelopen 10 jaar (buy the dip), nog steeds van kracht is.

Sinds 2009 was slecht nieuws goed nieuws voor de beurzen. Het slechte nieuws zorgde er immers voor dat de centrale banken keer op keer ingrepen en de markt overspoelde met liquiditeit. Deze zocht zich een weg naar voornamelijk financiële waarden zoals aandelen, obligaties en vastgoed. Ieder stukje slecht nieuws wordt door handelaren gezien als een soort legale frontrunning actie; als je weet dat er een grote koper ten tonele zal verschijnen, ga je nu stukken kopen om deze vervolgens tegen een hogere prijs door te verkopen aan de grote koper. 

Nu waart het Corona virus al een tijdje rond en de negatieve impact om de economie begint ook wat duidelijker te worden. Het economisch nieuws tot dusverre, was in ieder geval genoeg voor de Fed (Amerikaanse centrale bank) om de rente met 50 basispunten (0,5 procentpunt) te verlagen. In andere landen houden de centrale banken de situatie nauwlettend in de gaten en geven ze allemaal aan dat als ingrijpen nodig wordt geacht, dat ze het dan ook daadwerkelijk zullen doen (deze centrale banken proberen met alleen de belofte al een effect te sorteren). 

Lees verder

UWV: Kroniek van een faalfabriek, deel 24 – 'Of course persons' of wappie UWV'ers?

Dit is deel 24 van het feitenfeuilleton UWV: Kroniek van een faalfabriek. Hierin beschrijft database doctor @René Veldwijk van binnenuit zijn ervaringen met het UWV. Lees HIER de introductie, inclusief een lijst met afleveringen en personages.

2004-2005, 8 mei 2008

Sinds zijn ontstaan in 2002 heeft het UWV geen enkel groot software-bouwproject tot een goed einde gebracht. De hoofdschuldige is de 'stafdivisie' automatisering ('Concern ICT' in het organogram). Deze topzware en machtige divisie bepaalt hoe de 'business divisies' Uitkeren, Gegevensdiensten en WERKbedrijf hun systemen moeten bouwen en verzorgt ook de contractering van enkele huisleveranciers zoals Capgemini en IBM. Tegelijkertijd is software-bouw niet hun verantwoordelijkheid. Dat is uiteraard vragen om ongelukken. Tel daarbij op dat een groot deel van de Haagse projectgelden wordt opgesoupeerd door die divisie automatisering en je begrijpt waarom projecten bij het UWV altijd weer ontsporen.

Een deel van de megabudgetten van de divisie automatisering verdwijnt in het bouwen van zogenaamde 'Generieke Software Producten'. Wat die software precies doet is vaag, maar Capgemini is wel verplicht om zijn polisadministratie-software erop te baseren. Wanneer Capgemini in 2005 aan het bouwen slaat, blijkt de UWV software niet werkbaar. Uiteindelijk zal er naar verluidt voor 34 miljoen euro verdwijnen in deze bodemloze put.

Het wegvallen van de software waarop de polisadministratie is gebaseerd is een commercieel godsgeschenk voor Capgemini. Het omzetten van werk voor een vaste prijs naar een uurtje-factuurtje-orgie kan nu al direct na de gunning plaatsvinden. Vanzelfsprekend dreigt er nu ook vertraging. Met de deadline van 1 januari 2006 aan de horizon gebruikt Capgemini de UWV-vaporware om parallel drie polisadministraties te bouwen: één conform de UWV-voorschriften, één quick & dirty variant en één ertussenin. Omdat het UWV evenmin een echt ontwerp heeft gemaakt moeten die drie projecten terugvallen op het handjevol UWV'ers met kennis van zaken. Als daarna blijkt dat de gestreste UWV-deskundigen niet drie projectteams kunnen bedienen, gaat Capgemini alleen door met één project. Uiteraard is dat de quick & dirty variant, de 'Elektronische Basisvoorziening' die ook nooit gaat werken.

Lees verder

BANKBLOG - Zijn de dagen van cash geteld?

Cash is and always will be king.

Om de zoveel tijd komt er weer een nieuwsitem voorbij waar het nut van cash geld ter discussie wordt gesteld. De afgelopen tijd waren er weer genoeg berichten te vinden die over het afschaffen van cash geld gingen. De meesten waren ditmaal gedreven door de “explosieve groei van plofraken”. Door Audi-stelend scootertuig hebben de banken nu besloten om tussen 23:00 uur en 07:00 uuur alle pinautomaten te sluiten, wat dus de discussie deed oplaaien of we niet in het geheel af moeten van cash geld.

De reden die hiervoor worden aangedragen - voordat plofkraken een issue werd - betreffen vooral het bemoeilijken van criminele transacties en het tegengaan van witwassen. De kwaliteit van dit argument is net zo degelijk als de gedachtegang achter het verbod op wapens voor criminelen. Immers, criminelen houden zich niet aan de wet en zullen altijd een manier vinden om datgeen te krijgen wat zij willen. De goedwillende burger kan echter geen (nauwelijks een) wapen legaal bemachtigen terwijl de reactietijd van de politie meestal iets van tussen de 3 en 10 minuten is. De reactietijd van een bewapende burger is toch echt iets korter.. Het verbod op wapens raakt de criminelen niet of nauwelijks terwijl het wel het leven van de burger onveiliger maakt.

Lees verder

UWV: Kroniek van een faalfabriek, deel 23 – Van basisadministratie naar no-go area

Dit is deel 23 van het feitenfeuilleton UWV: Kroniek van een faalfabriek. Hierin beschrijft database doctor @René Veldwijk van binnenuit zijn ervaringen met het UWV. Lees HIER de introductie, inclusief een lijst met afleveringen en personages.

2008

Liegen over controles op loonaangiften. Witwassen van fraudesignalen voor de eigen UWV-medewerkers. Katvangers inschakelen om aansprakelijkheid voor datalekken te vermijden. Onzakelijk toegang geven tot gevoelige data aan incassobureaus. En ondertussen grote bedragen ontvangen voor het neerzetten van een nationale basisregistratie. Het kan allemaal. Nadat eind 2007 de polisadministratie uit het nieuws is verdwenen, is de interesse van journalisten en Kamerleden ook foetsie. 

Wij zien vooral incompetentie. Het beleid om de polisadministratie zo dom en goedgelovig als mogelijk op te zetten zien we nog niet. Integendeel, het systeem dat we bouwen gaat straks een andere naam krijgen: BLAU, de Basisregistratie Lonen Arbeidsverhoudingen & Uitkeringen. Een basisadministratie is een bijzonder systeem omdat elke overheidsorganisatie er verplicht gebruik van maakt. Bekend is de Basisregistratie Personen (BRP) waarin ieders persoonsgegevens zitten. Doordat iedereen met dezelfde gegevens werkt en fouten moeten worden gemeld, zijn de data behoorlijk betrouwbaar. Zo komt lucratieve adresfraude veel minder voor dan vroeger (behalve dan bij die ene organisatie die een eigen adressenadministratie voert en kamerbreed aangenomen moties negeert). Als de polisadministratie straks de status van Basisadministratie krijgt, moeten UWV en Belastingdienst vol aan de bak met het uitzoeken en corrigeren van fouten. Wij zorgen dat de benodigde software er komt.

Omdat wij de controleurs willen voorzien van hulpmiddelen om hun werk te doen, wil ik de verantwoordelijk manager, Joop Bezembinder, spreken. Dat blijkt zinloos. Bezembinder zou met een afdeling van 400 mensen aan de slag gaan. Hij is nu nog als enige over. Voor iedereen is elders een plekje gezocht. Manager-zonder-afdeling Bezembinder doet wat vage dingen. Ook nu de polisadministratie operationeel is, komen die mensen niet meer terug.

Lees verder

UWV: Kroniek van een faalfabriek, deel 22 – De incassovrienden en de brievenbuspisser

Dit is deel 22 van het feitenfeuilleton UWV: Kroniek van een faalfabriek. Hierin beschrijft database doctor @René Veldwijk van binnenuit zijn ervaringen met het UWV. Lees HIER de introductie, inclusief een lijst met afleveringen en personages.

2008 - 2010

De katvanger-truc van het UWV om niet te worden aangesproken bij datalekken blijft niet beperkt tot inkijk door collega-ambtenaren. Ook incassobureaus willen dolgraag toegang tot de data in de polisadministratie.

Natuurlijk krijgen incassobureaus geen toegang tot deze gegevens. (De bestrijding van creativiteit misstanden in de incassosector heeft zelfs het regeerakkoord van Rutte 3 gehaald.) Maar er is een sluiproute: de sluitsteen in het incassoproces is de gerechtsdeurwaarder. Deze heeft de status van ambtenaar, maar verdient als ondernemer zijn brood uit de incasso-opbrengsten. Gerechtsdeurwaarders zijn ook vaak onderdeel van een incassobureau. Geef ze toegang tot de polisadministratie en het probleem is opgelost.

Met de gegevens uit de polisadministratie kunnen gerechtsdeurwaarders loonbeslag leggen. De werkgever moet dan een deel van iemands inkomen overmaken aan de deurwaarder tot de schuld-plus-opslagen is afbetaald. Loonbeslag is een kostbare grap. De deurwaarder moet uitzoeken waar de schuldenaar werkt en hoeveel er wordt verdiend en de werkgever moet geld inhouden en aan de deurwaarder overmaken. De drempel voor loonbeslag is dus hoog. De nette “ambtelijke” deurwaarder-ondernemers huren regelmatig louche detectivebureautjes in die, vaak illegaal, uitzoeken waar iemand welk inkomen verdient. Ik hoor dat de gangbare prijs voor zo’n uitzoekklusje 60 à 70 euro is. Met de polisadministratie wordt dat het intypen van een Burgerservicenummer en het indrukken van de ENTER-toets. De drempel voor loonbeslag gaat dus fors omlaag, ook omdat werkgevers het doorvoeren van loonbeslag automatiseren. Met één simpele vraag-antwoord service veranderen wij de incassowereld ingrijpend.

Lees verder

BANKBLOG - Fascisme, zei u?

Vrij land? Vrije economie? Vrije keuzes in kopen, consumeren en persoonlijke wensen? Haha.

Deze beladen term wordt te pas en te onpas gebruikt. Waar het vroeger alleen door randfiguren zoals pukkelige krakers met piekhaar werd gebezigd, is de term fascisme nu in elke conversatie mogelijk.

Bestelt u een wit broodje carpaccio (zonder quinoakorrels), terwijl u wijdbeens zit om de serveerster uit te leggen dat quinoa helemaal geen wondermiddel is, en dat u 15 jaar van uw pensioen af zit, dan kunt u in Amsterdam de mogelijkheid niet uitsluiten dat uw serveerster u zal bestempelen als fascist, de oorzaak van alle ellende op deze aard en het grootste gevaar voor de toekomst. Gooi er een corona-grapje bij, en de Siamese tweeling van de term fascisme zal dan ook vallen.

Dat de term fascisme zo vaak en foutief wordt gebruikt ligt, buiten het snowflake syndroom, voor een groot gedeelte aan de verschillende definities die aan deze term worden geplakt. Charismatische leider? Fascisme! Trots op eigen land? Fascisme! Controle over grenzen? Fascisme! En zo gaat de lijst nog wel even door. 

Mussolini, de grondlegger van het fascisme, was voor velen inderdaad een charismatisch man, maar dat was Roger Moore ook. Maakt hem dit dan een fascist? En dan trots op eigen land, is dat dan leidend in dezen? Mussolini was niet trots op zijn land, maar een aanhanger van extreem nationalisme. Waar trots op eigen land beter omschreven zou kunnen worden als patriottisme, was Mussolini idolaat van alles wat (klassiek) Italiaans was. Alles wat niet conformeerde naar deze standaard van het groot Italiaanse Rijk, was dan ook inferieur in zijn ogen (overigens een van de redenen waarom hij geen hoge achting had van Adolf Hitler; het Arische “ras” moest immers nog leren schrijven en lezen terwijl Rome de wereld al bestuurde).

Patriottisme leidt ook niet tot het innemen van andere gebieden en landen (Corfu, Ethiopië) en  het verstevigen van de positie in Eritrea, Somalië en Libië (allen kolonieën van Italië). Wat dat betreft kan men stellen dat het extreme nationalisme tot een soort zendingsdrang leidt wat zich uiteindelijk in ware vorm manifesteert: imperialisme. 

Lees verder

UWV: Kroniek van een faalfabriek, deel 21 – Het datalek en de katvanger

Dit is deel 21 van het feitenfeuilleton UWV: Kroniek van een faalfabriek. Hierin beschrijft database doctor @René Veldwijk van binnenuit zijn ervaringen met het UWV. Lees HIER de introductie, inclusief een lijst met afleveringen en personages.

2008 - 2009

De schandalige sessie met Directeur Diantha en haar integriteitsman knakt mijn vertrouwen in de integriteit van het UWV als organisatie. Ja, er lopen veel incompetente en soms corrupte individuen rond. Ja, ze worden vanwege die incompetentie leeggeroofd door grote leveranciers als Capgemini en IBM. Ja, in stilte hoopt het halve UWV dat baanbedreigende automatiseringsprojecten mislukken. Ik begrijp de overlevingsdrang. De UWV-organisatie is het product van een mislukte fusie en heeft in Den Haag weinig vrienden. Het UWV is daardoor een onveilige werkplek. Maar dat een organisatie die bovenop hypergevoelige informatie zit bewust niet wil zien wat zijn medewerkers uitspoken, is verbijsterend. En het is geen besluit van een individuele manager als Diantha C. Het is staand beleid.

Ondertussen zit het UWV met de nieuwe polisadministratie niet meer op de informatie van anderhalf miljoen overwegend minder interessante Nederlanders, maar op de inkomensdetails van bijna heel Nederland: ook de rijken, de BN'ers, de chantabelen en de ondernemingen. Het is doodeng dat tienduizenden ambtenaren bij de gegevens van heel Nederland kunnen – op een paar honderd VIPs van de Belastingdienst na.

En die tienduizenden ambtenaren werken niet alleen bij het UWV maar ook bij het CWI (werklozenbegeleiding) en de gemeenten (sociale diensten). Gelukkig gaat het bij de inkijk bijna altijd om (aanstaand) uitkeringsgerechtigden. Dat maakt het bewaken van wat ambtenaren doen gemakkelijker. En omdat we ook weten wie waar woont en wat voor soort uitkering iemand ontvangt, is het een peulenschil om ambtenaren die nieuwsgierig of crimineel zijn eruit te vissen. De uitkeringsambtenaar die gegevens van Katja Schuurman of zelfs zijn werkende buurman inkijkt, heeft iets uit te leggen. Hetzelfde geldt voor wie de gegevens inkijkt van uitkeringstrekkers in een andere hoek van Nederland of degene die zijn buren, zijn ex-klasgenoten of alle Eritreeërs zit te bekijken. De polisadministratie weet alles en logt alles. Dat was althans de bedoeling.

Lees verder

BANKBLOG - Beurs onderschat Coronavirus

De markt heeft wat onder de leden

De aandelenbeurzen zijn vaak mooie thermometers: elk stukje nieuws wordt verdisconteert in de koersen. Of het nu een tweet van Trump is, de groeicijfers van de Duitse economie, of de kansen dat Salvini weer aan de macht komt, de beurs pakt het allemaal op en reflecteert de bevindingen in de koersen. Vaak heeft 'de markt' gelijk, mits er niet op al te korte termijn gekeken wordt. De echte grote missers zijn meestal geen kwestie van iets fout zien, maar een kwestie van op het verkeerde been gezet worden. Nu met het Corona virus, is het naar mijn mening vooral dat laatste wat speelt. De kans dat dit in een neerwaartse klapper eindigt is zeer reëel. 

De Corona-pandemie wordt vanuit elke mogelijke hoek belicht. Het is vaak moeilijk om te bepalen wat nu echt en wat fake news is. Eerst werd er beweerd dat het virus van slangen afstamde; iets wat wel heel erg snel werd geopperd. Dit vonden anderen weer verdacht en zij wezen op een chemisch lab van de hoogste orde dat toevallig ook in Wuhan is gevestigd. Berichten dat het virus ontworpen zou zijn (met HIV-kenmerken) en dus een biologisch wapen zou zijn, kregen dan ook tractie. De Chinese dokter die voor dit virus waarschuwde in december, werd in januari kaltgestellt door de Chinese overheid. Hij moest op papier even tekenen dat hij paniek aan het zaaien was. Welnu, de beste dokter is nu echt kaltgestellt want hij is aan het Coronavirus overleden. 

De Chinese overheid staat er om bekend dat ze cijfers manipuleert. Zo worden economische cijfers door (de betere) marktvorsers altijd met een korreltje zout genomen. Dit gegeven, tezamen met de onterechte aanpak van deze dokter, zou iedere analist toch zorgen moeten baren met betrekking tot de Chinese cijfers over het Coronavirus. Wellicht is het aantal infecties te laag ingeschat en, belangrijker, het aantal dodelijke slachtoffers. Een cruiseschip voor de kust van Japan kan in dezen wellicht 'mooi' vergelijkingsmateriaal opleveren: hoeveel geïnfecteerden ontstaan er in welke tijdsspanne en hoeveel sterven eraan?

Lees verder

UWV: Kroniek van een faalfabriek, deel 20 – Data. Data. Data voor iedereen

Dit is deel 20 van het feitenfeuilleton UWV: Kroniek van een faalfabriek. Hierin beschrijft database doctor @René Veldwijk van binnenuit zijn ervaringen met het UWV. Lees HIER de introductie, inclusief een lijst met afleveringen en personages.

Eerste halfjaar 2008

Ooit, ergens in de jaren '90, is de complete basisadministratie van UWV-voorganger GAK gestolen. Degene die dat heeft gedaan zal er een smak geld aan hebben overgehouden, want de buit bestond uit de persoonsgegevens en de dienstverbanden van de helft van de werkende bevolking van Nederland. Natuurlijk bleef dit schandaal onder de pet.

Nu, in 2008, is de potentiële buit veel groter. Van bijna iedereen die werkt of een uitkering of pensioen ontvangt, hebben we de persoonsgegevens plus de maandelijkse inkomsten. Zelfs mijn tienerdochter die zaterdags bij de bakker werkt, staat erin. Wie deze goudmijn achteroverdrukt en aan de hoogste bieder verkoopt, kan vele miljoenen scoren. Inbrekers, chanteurs, geheime diensten (1, 2, 3, …), bedrijfsspionnen, echtscheidingsadvocaten, journalisten, marketeers – voor Jan en alleman zijn deze data goud waard. 

Ik zie tientallen mensen die deze data voor het grijpen hebben. Eén criminele, verslaafde of chantabele insider is genoeg. En wat ik zie is slechts het topje van de ijsberg, want overal wordt gewerkt met kopieën. Dat het UWV dit laat gebeuren is beangstigend. Ook ik heb in de wilde tijd onbeveiligde CD-ROMS in brievenbussen gedeponeerd, maar nood brak wet en die tijd ligt achter ons.

Ik begin met mijn eigen straatje schoon te vegen. Eens zie ik dat een onbekende bezig is om een dump te maken van de tabel met personen. Ik zoek uit wie het is en vind iemand die bezig zegt te zijn met een performancetest. Als ik zeg dat het verdomd veel lijkt op een poging tot datadiefstal wordt het leegtrekken afgebroken. Ik bluf dat wij alles zien dat er gebeurt en vertrek. Het is natuurlijk dweilen met de kraan open. Er lijkt nauwelijks enig besef te zijn van het belang van privacy, zelfs niet bij de toezichthouder, de Inspectie Werk en Inkomen (IWI). 

Lees verder

Docent: 'Meer geld onderwijs is niet de oplossing'

Knipperdeplak uit de mail

Docenten staken voor de derde keer in een jaar weer voor meer geld en een verlaging van de werkdruk. Helaas luisteren politici niet. Ze pompen telkens weer geld in het onderwijs, maar dat lost blijkbaar niets op. Ik heb zelf bijna 20 jaar voor de klas gestaan. Geloof me: de geldverspilling, de inefficiëntie, de bureaucratie, de vergadercultuur, het anti-docentbeleid, de periodieke veranderingen en de administratieve last zijn weerzinwekkend.

Het ministerie van onderwijs vaardigt om de gemiddeld drie à vier jaar nieuwe kwalificatiedossiers voor het MBO uit. Een kwalificatiedossier schrijft per opleiding gedetailleerd voor wat leerlingen moeten kennen en kunnen. Een redelijk succesvolle invoering van een nieuw kwalificatiedossier duurt doorgaans drie jaar. Voordat een onderwijsprogramma goed en wel staat, kondigt het ministerie nieuwe kwalificatiedossiers aan en start meteen de voorbereiding van de invoering van die nieuwe dossiers. Schoolbesturen zien in de komst van nieuwe kwalificatiedossiers altijd een aanleiding tot bezuinigingen. Kortom, er is nooit rust in de tent. Stop de periodieke onderwijsveranderingen.

Lees verder
bespaartips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken