Zita Pels (GroenLinks) liet door statushouders lastiggevallen vrouwen in Stek Oost in de stront zakken, negeerde signalen Stadgenoot

Ontluisterende reconstructie in Het Parool

Het is niet de eerste keer dat ze bij GroenLinks Amsterdam gaan bagatelliseren, manipuleren en om de hete brij heendraaien als ze cognitieve dissonantie krijgen: Rutger Groot Wassink deed het al toen uit een rapport bleek dat anti-homogeweld wel heel vaak wordt gepleegd door allochtonen. Dat rapport ging onder het tapijt. En in een progressieve droomwereld waar Hollandse studentenmeiden samen met psychisch getroebleerde, dikwijls islamitische, alleenstaande jongemannen uit Syrië samen de horlepiep dansen is er Stek Oost. Het woonproject voor studenten & statushouders, bedoeld om integratie te bevorderen, dat ondanks verkrachtingen, drugshandel, intimidatie, steekpartijen en noodkreten van woningcorporatie Stadgenoot maar niet werd ontmanteld door de gemeente Amsterdam.

Het Parool ging door 1.500 woo-documenten heen en komt nu met een banger van een reconstructie, waar vooral Zita Pels (als GroenLinks Amsterdam-akela de reïncarnatie van Groot Wassink, maar dan met natuurwijn i.p.v. blikbier) niet bepaald lekker uit de wedstrijd komt. Want woningcorporatie Stadgenoot bleek het helemaal beu, na de groepsverkrachting door de inmiddels veroordeelde Syriër Mohammed R.A. en de voortdurende intimidatie van vrouwen door groepen mannen. Toen nog wethouder Zita Pels werd gebeld door Anne Wilbers van Stadgenoot, die te kennen gaf te willen stoppen. Zita Pels zei in de gemeenteraad dat ze dat belletje "niet interpreteerde 'als een heel erg groot moment waarin ik dacht: oh, nu gaan we ineens een hele andere kant op'. Ze zag het niet als een ‘fundamentele koerswijziging’." Daarna klopt Stadgenoot nóg een keer bij Pels aan, met de vraag wanneer ze de gemeenteraad informeert met de mededeling dat Stadgenoot wil stoppen. Pels zegt daar later over, in het raadsdebat van februari 2026 waarin ze niet uit de verf kwam, dat ze dacht dat het om 'interne communicatie' zou gaan. 

Maar later brieft ze haar medewerkers: "Bij Stadgenoot is er paniek over Stek Oost. Bij hen leeft het idee dat zij eenzijdig kunnen besluiten te stoppen met de huisvesting van statushouders op Stek Oost. De toon is inmiddels wel wat aangepast." Ergo: nam ze de overlast, de aanvallen op vrouwen en de noodkreten van Stadgenoot tóen pas serieus? Of heeft ze daarvoor gewoon weggekeken en keihard gelogen?

Bijna tot slot, voor we toekomen aan de conclusie: de voorgestelde scenario's om Stek Oost uit het moeras te trekken. De optie voor Stadgenoot was de volgende: "Alle statushouders moeten er asap uit." De opties voor de gemeente Amsterdam waren daarentegen: ouderen i.p.v. studenten erin, ander soort statushouders erin, of juist alleen maar studenten óf alleen maar asielzoekers, beveiliging, 24-uurs camerabeveiliging (de optie voor Groot Wassink, die het trouwens allemaal niet zo erg vond), bemensing, statushouders screenen door COA, statushouders screenen door gemeente, gebouw aanpassen, minder lange gangen, meer uitgangen, enz. Om sta-pel-gek van te worden.

CONCLUSIE. Het wegkijken van problemen, het niet serieus nemen van de signalen, het bagatelliseren van verkrachtingen en aanrandingen van vrouwen door te stellen dat 'incidenten overal in de stad voorkomen' door Zita Pels (GroenLinks), Rutger Groot Wassink (GroenLinks) en anderen in de Amsterdamse gemeenteraad is schrijnend en welhaast kwaadaardig. De idealistische droomvlucht Stek Oost is hopeloos mislukt. Maar het probleem meneer, dat blijft.