Wat Amsterdram is geworden in het StamCafé

Je hoeft er niet te wonen

Kijk het is ook niet zo handig als je een boomer met wat penselen en een schilderijtje (precies zo'n type dat een woo-verzoek gaat indienen als ze een grote bek krijgt) vraagt om wat te bestellen dan wel op te zouten van je 'terras' wat volgens de vergunning helemaal niet je terras is, maar openbare ruimte. Want ja: dan krijg je te maken met Amsterdam. Die ophef om café 't Sluisje (niet de dragshow) waar terrastafels na dertig jaar zonder wanklank weggehaald moeten worden omdat één spinnige oma heeft zitten zeiken had namelijk ieder café in Amsterdam kunnen overkomen. Amsterdam is de upside down van Den Haag, van Rotterdam en al helemaal van een stad als Antwerpen, waar je wél gewoon kan leven zonder voortdurend in je bek getuft te worden door een ambtenaar met een 364 dagen per jaar werkeloze wijsvinger gericht op een regeltjesboek. In Amsterdam pretenderen ze altijd zo'n stad te zijn waar alles kan en mag, maar als je met je pils ook maar 1 cm buiten een terrasafscheiding staat hijgt er al een opgefokte toezichtkneus of een boa in je nek, en die gekken willen ze dan ook nog eens wapenstokken geven. Eén hatelijke buurtoma krijgt het op een dood Zonneplein in Noord voor elkaar een nieuwe fijne horecatent helemaal simpel te treiteren, er worden barren weggepest, er is gezeik met 'terrassen- en waterenbeleid', er worden vergunningen afgewezen, er is voortdurend gedoe over bestemmingsplannen, er is gelul over tijden, er is gemier over overlast, en zo gaat - het - maar door. In de MagNiet Capital of the World hoeft er maar 1 senielbejaarde snikkel te klagen of de gemeente legt de boel plat en de hele sector heeft gezeik, omdat al die ambtenaren op de Stopera (zelf minst veilige werkplek op aarde) toch niks beters te doen hebben, en ondertussen wordt die hele stad volgepleurd met Nutella-winkels en Patatje Truffel-crack. En maar blèren dat ze zo progressief zijn, en allemaal maar GroenLinks stemmen, en dan maar weer helemaal verbaasd zijn dat de werkman niet met z'n handkar komt, en maar zeuren dat het op alle plekken ter wereld leuk is op het terras behalve in Amsterdam, en huilen dat het houtkacheltje weg moet, en maar janken janken janken over de RAFELRANDEN. Maar HEY, gelukkig kun je je genderneutrale lul legen op het genderneutrale mannenurinoir, ook in dit StamCafé.