Eerder post-apocalyptisch

Wonen in wooneenheden in de Amsterdamse Watergraafsmeer, dat klinkt natuurlijk al fantastisch en beter dan op een brugbankje tukken, maar het ziet er ook nog eens schitterend uit. Althans, die indruk krijg je als je leest wat Parool-journalist Jaap Huisman (hihi) op zich knap uit zijn pen weet te toveren over de Nieuwe Meent, een wooncoöperatie geschapen naar het idee van gedeeld gebruik en beheer, vrij van privébezit en marktwerking. Kun je 'postkapitalistisch' noemen en dat doet architect Andrea Verdecchia uit Italië, die samen met de Bulgaarse Mira Nekova aan de basis van het project staat, dan ook. Activistisch, idealistisch, anarchistisch of utopisch misstaat ook niet volgens Huisman, die vervolgens zijn fantasie de vrije loop laat de Nieuwe Meent zo accuraat mogelijk beschrijft: "De architectuur kun je sympathiek noemen, een kloeke Belgische baksteen, ossenbloedrode kozijnen en vooral veel kruislaaghout voor de balken en wanden. Op de wanden is leem gesmeerd, wat bijdraagt aan een goede akoestiek in de ruimte. De warme kleuren op de gevel steken af bij de doffe laagbouw aan het Archimedesplantsoen." 

Een ontzettend sympathieke, vermoedelijk met ossenbloedrode oortjes geschreven beschrijving, ofschoon een blik op bovenstaande foto toch echt zo klaar als een klontje ende helder alsook duidelijk maakt: horrorkazerne de Nieuwe Meent schreeuwt depressie, narigheid en onheil. Godlof wordt deze trieste bedoening, waar je voor minimaal 450 euro in de maand (stelletje kapitalisten!) je eigen groente uit de prut mag trekken, nog enigszins opgefleurd door Free Palestinaborden, een Soedanese vlag, een Palestinavlag en lunchroom Noon, 'gedreven door een Palestijn en een Syriër'. Een multiculturele hutspot onder een on-Hollands postkapitalistisch dak. Geeft maar weer aan dat er in de toekomst helemaal geen Nederlanders meer nodig zijn in Nederland.