Soep van de Week in het StamCafé

Omdat ik nogal schatplichtig ben aan mijn 75.000 tweeps, besloot ik afgelopen zondag Zomergasten pro deo live te verslaan op Twitter. Een groot succes, uiteraard, want niemand is zo adrem en geestig als ik. Ja, ik weet het: ik gebruikte drie keer "ik" in een zin. Nou, wees maar blij dat ik deze essayette niet opende met "ik": een doodzonde op het roomse ROC voor de Hoernalistiek aan de KUT in Tilburg, op de beschutte werkplaats die Windesheim heet en op de Willi Münzenberg Academie in Utrecht.

Een hele avond naar Kaag in Zomergasten kijken en er verslag van uitbrengen, is vergelijkbaar met de marteltechniek die de 'steen van de eeuwige drup' heet. Als kind bezocht ik de Gevangenpoort in Den Haag en was ik zwaar onder de indruk van de gruwelijke attractie. Die bleek helaas net zo gefabuleerd te zijn als het scoop van Kaag - "ik ben destijds door de Amerikanen gevraagd SG van de VN te worden" -  tegen strijkplank Janine Abbring (naast haar is Kaag een wulpse pinup à la Betty Page). De naargeestige sfeer van deze op een na laatste editie van Zomergasten werd gesymboliseerd door de twee glaasjes goedkope bubbels op de tafel die onaangeroerd bleven. Kaag is een totale controlfreak en tijdens zo’n Goebbeliaanse propagandashow, ijzig geregisseerd door een hedendaagse Leni Riefenstahl, zal de beste premier die we nooit hadden geen spraakwater tot zich nemen. Kaag bleek mijn scoop over de gelogen leerstoelen van Frenske (nog zo’n beste premier die we nooit hadden) goed te hebben gelezen, want al in de eerste minuten zei ze tegen Sidonia Abbring: "Nee, nee nee, dat zijn geen leerstoelen, ik geef gewoon wat les op de Sorbonne hoor."

Na een heleboel beleefdheidsgeleuter en veren-in-reet-stekerij kwam er toch een opvallend moment in de show die nog saaier was dan een video van tien uur waarin groeiend gras is gefilmd: Kaag zei namelijk dat de Verenigde Staten Nederland tien jaar geleden hadden gevraagd of Kaag zich beschikbaar wilde stellen als nieuwe secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Dat ging niet door omdat, aldus Kaag, Nederland met andere dingen bezig was. "In mijn ervaring is Nederland niet altijd het beste land om campagne te voeren", aldus Kaag. Zo zou er op dat moment ook een campagne voor het voorzitterschap van de VN-Veiligheidsraad zijn gevoerd. "Het kon niet veel erbij hebben, dus het is gewoon op zijn beloop gelaten. Ik heb daar nooit om getreurd, want ik leef niet voor functies. Grappig genoeg ben ik daardoor misschien ook wel ten dele in de Nederlandse politiek gerold", vervolgde de diplomaat.  Gerold als in: Ingrid van Engelshoven - die vooral herinnerd zal worden als de muze van Frans van Drimmelen  - haalde ze in opdracht van Vieze Fransje mevrouw Kaag-Al Kak naar Nederland, met de bedoeling haar tot premier te kronen. Er is nog steeds te weinig bekend over Van Engelshoven’s missie naar Beiroet, maar op basis van wat ik weet, kan ik de lezer verzekeren dat het een stinkende beerput is (ik heb hier uitvoerig contact over gehad met Richard de Mos). De knettergekke Ingrid van Engelshoven (een blik in haar ogen was voldoende om dat vast te stellen, en dan had ze nog geen woord gezegd) is na haar rampzalige loopbaan in Den Haag toegetreden tot de Raad van Commissarissen van Parkstad Limburg Theaters en godzijdank horen we niks meer van deze joker.

De feiten over Kaag en de VN: In de openbare kandidatenlijst en de straw polls van 2016 (waarbij António Guterres uiteindelijk werd gekozen) komt Sigrid Kaag niet voor. De kandidaten waren onder meer Guterres, Irina Bokova, Helen Clark, Susana Malcorra, Kristalina Georgieva en anderen. Er is geen enkel VN-document of Amerikaanse bron die de Amerikaanse steun of nominatie voor Kaag noemt. De Amerikanen wilden Susana Malcorra. Kort daarvoor was de arrogante Kaag ook nog eens kritisch geweest over het leiderschap van Guterres. "Ik vind persoonlijk dat hij zich op bepaalde momenten veel actiever had kunnen opstellen."

Heeft Sjoerd Sjoerdsma die foto gesjopt ofzo?

De VPRO zendt deze zomer drie uur lang allerlei fragmenten uit die speciaal zijn geselecteerd door Sigrid Kaag. De oud-minister werd eerder door de omroep geportretteerd in een soort Noord-Koreaanse documentaire waar Sjoerd Sjoerdsma de shots voor uit mocht kiezen (Wob-besluiten 1, 2 en 3). De VPRO bood daarna excuses aan en minister Slob klaagde dat de omroep hem verkeerd had geïnformeerd, en daarmee was de kous af. En nou doen ze het gewoon nog een keer, open en bloot (gekke foto, red.). Veel plezier ermee. Wij gaan niet kijken op 23 augustus, wij hebben dan een begrafenis. We doen later wel een factcheck.

Saai, heel erg saai vooral, ongelooflijk saai en bovendien: supersaai

[Liveblog oorlog Iran hier], [Liveblog Lale Gül vs Dennis Schouten hier]

Als er nog IETS is wat we van Sigrid Kaag, bekend van internet, moeten weten, dan is het wel hoe ze haar zitting in de 'Board of Peace' van Trump rijmt met al dat gezever over 'Trump is een groot gevaar voor de wereld' en hoe ze terugkijkt op haar falen als politica in Nederland en terugkijkt op hoe zij zelf vrouwen in de steek liet als partijleider van D66 door vrouwenhaat in de doofpot te houden en daar maar geen uitleg over te geven en terugkijkt op hoe ze zo prachtig kon liegen en hoe ze door de media op het schild werd gehesen juist puur en alleen omdat ze een vrouw is en hoe haar partij probeerde wob-verzoeken over de hagiografische Kaagdocu tegen te houden wat ze vindt van vrouwenhaat. Gelukkig is er NRC om Sigrid Kaag die prangende vragen van belang over vrouwenhaat te stellen.

Het interview begint in feite meteen met vrouwenhaat, want op de eerste vraag (of ze blij is weg te zijn uit Nederland) antwoordt Kaag: "Mijn man wil niet meer in Nederland wonen. Punt". Maar, en dat is mooi nieuws, met de vrouwenhaat valt het in het misogyne Midden-Oosten eigenlijk juist allemaal ontzettend mee, dat veronderstellen wij westerse sukkels zomaar, op basis van niets: "Wij veronderstellen dat in een andere samenleving een vrouw in een machtige positie wel anders behandeld zal worden, ook omdat we zélf vrouwen in Nederland niet altijd op een gelijkwaardige manier behandelen." Nederland stom. Kaagiaans slim wel om te spreken over een vrouw 'in een machtige positie', daar komen vrouwen immers zelden tot nooit in die samenlevingen. Zo leerden we toch weer een hoop over vrouwenhaat in dit NRC-interview met Kaag. Gelukkig werd de aller aller allerbelangrijkste vraag ook nog gesteld: "Zingt u nog?" Het verrassende antwoord kunt u na de klik lezen.

Dus Donald Trump is... haar BAAS?

HOERA en wel gefeliciteerd, onze voormalige minister van Palestijnse Zaken Sigrid Kaag, hierboven op de foto onderdanig aan de financier van Hamas, neemt zitting in een Gaza Executive Board. Dat maakt het Witte Huis kenbaar. "The Board will help support effective governance and the delivery of best-in-class services that advance peace, stability, and prosperity for the people of Gaza." Dat is dus niet de door Donald Trump voorgezeten hoofdraad. Andere namen in de ondersteunende Kaagraad zijn onder anderen Steve Witkoff, Jared Kushner, de Turkse buitenlandminister Hakan Fidan en Tony Blair. Kaag was in het verleden VN-gezant voor het vredesproces in het Midden-Oosten, coördinator voor hulp en wederopbouw van Gaza én parttime tafeldanseres. Premier van Nederland was ze nooit.

HEEKS

Jeetje. Dat verwacht je ook niet. Zomaar opeens Sigrid Kaag in Buitenhof, terwijl de kabinetsformaties de Cruciale Weken ingaan. De Vrouw die Helemaal NIETS Kan in De Talkshow des Vaderlands. Jaaa okeee op tafel dansen, en dat was het wel. Daarna faalde ze als beoogde eerste vrouwelijke premier van Nederland, daarna faalde ze in de tweede kamer, daarna faalde ze als wederopbouwert van Gaza (land ligt in puin) en nu komt ze zomaar opeens Rob Jetten backstabben in Buitenhof op de Staatsomroep. Mooie boel. Die gladde suave D66-knul al het vuile werk laten opknappen & dan mevrouw al hondenfluitend naar Het Torentje. Schaamteloze televee. NU OP NPO1

Over woorden, die ertoe doen

Woorden doen ertoe. Daarom willen wij er graag op wijzen dat Sigrid Kaag het neerschieten van Charlie Kirk in het fragment hierboven "schokkerend" noemt en geweld "een doodsvonnis voor de beademing van de democratie". Woorden doen ertoe. Suggereren dat Sigrid Kaag in het fragment hierboven eigenlijk zegt dat Charlie Kirk zijn dood aan zichzelf te wijten heeft, is daarom volstrekt idioot en kwaadwillend. 

Maar: woorden doen ertoe. En daarom is het zo ongepast dat Sigrid Kaag, nadat ze heeft gezegd dat ze geschokt is door de aanslag op Kirk, direct overschakelt op de verschrikkelijke dooddoener "Woorden doen ertoe". Want wat er gisteren in Utah toe deed, was die kogel, die het einde maakte aan het leven van een 31-jarige man, die naar de universiteit was gekomen om zijn woorden ertoe te laten doen. Maar juist toen het ertoe deed, had hij aan zijn woorden niets.

En het doet ertoe dat Kirk bij een politieke stroming hoorde waar Sigrid Kaag helemaal niets mee heeft. En het doet ertoe dat het er sterk op lijkt dat Sigrid Kaag niet helemaal voor de bril had wie die Charlie Kirk nou precies was. En het doet het ertoe dat Sigrid Kaag, gevraagd naar een gruwelijke aanslag die laat zien hoe kwetsbaar woorden zijn, meteen op haar eigen riedeltje overschakelde en zei dat "haat en polarisatie extreme vormen gaan krijgen". Woorden doen ertoe. Gisteren kregen haat en polarisatie een extreme vorm, namelijk de vorm van een moord. Een geschikt moment om er geschokkeerd op te wijzen dat woorden nooit, maar dan ook nooit, een goede reden kunnen zijn voor dit soort daden. 

Want dit geweld is een doodsvonnis voor de beademing van de democratie. En woorden doen ertoe.

Erg hè, al die bedreigingen van mensen die de publieke zaak dienen?

Weet u nog, vorig jaar, dat geregisseerde momentje bij College Tour om het afscheid van Sigrid Kaag voor te bereiden? Waarin haar twee dochters in beeld kwamen, die vertelden over de impact van verschrikkelijke dingen zoals die fakkelgek bij haar huis? En hoe iedereen het zo afschuwelijk vond en vindt dat mensen, die zich inzetten voor de publiek zaak, in hun persoonlijk leven niet veilig zijn (zo afschuwelijk, dat gerespecteerde journalistieke rubrieken er nepnieuws van gingen verzinnen). 

Maar hoe is dat eigenlijk voor mensen die zich ook inzetten voor de publieke zaak, maar daar een stuk minder voor betaald krijgen dan ministers? Zoals bijvoorbeeld agenten van aanhoudingseenheden (aka Romeo's) die zich onder demonstranten ophouden om het echte tuig (zeker ook aanwezig, zie hier, of hier of natuurlijk hier) er uit te pikken? Zouden die het leuk vinden als ze op de foto gezet zouden worden op Instagram met hun functie? Denkt u? Nee hè? Nou een zoon van Sigrid Kaag denkt daar dus anders over. Want gewone agentjes, dat zijn varkens. Oink oink.

JA SHERLOCK: Sigrid Kaag kan hier ook niks aan doen, maar waar zij wel iets aan kan doen, is dat zij ervoor heeft gekozen haar kinderen een rol te laten spelen in nota bene de discussie over haar persoonlijke veiligheid. Bovendien is de zoon in kwestie na de Tweede Kamercampagne van 2021 zelf in de publiciteit getreden met het feit dat hij de 'zoon van' is en dat hij rapmuziek maakt over zijn Palestijnse identiteit. Alle foto's in dit topic zijn verschenen op zijn openbare Instagram-kanaal. Verder hebben we netjes 24 uur gewacht met publiceren, zodat de foto's niet meer te vinden zijn en u en/of het OM niet boos op ons worden wegens doxing. U moet ons dus maar geloven dat dit echt te zien was op zijn Insta Stories. 

Weet u trouwens wie ook bij de protesten was? Juist ja. Die fakkelgek.
UPDATE 11/5: Oh jee. Instagramprofiel verdwenen.

Zegt alleen nuttige dingen als het al te laat is

Rutte IV was een vergissing. Een experiment gedoemd te falen. Dat wist iedereen behalve de oogkleppencoalitie die verantwoordelijk was voor deze kansloze bordesvulling. Maar nu hun demissionaire einde nadert, begint zelfs Kaag het licht te zien en vormt ze een heldere analyse over het vertrekkende kabinet. "Er was sprake van metaalmoeheid tussen en binnen de partijen. Je kan niet alsmaar door in dezelfde samenstelling." Ja Sigrid, dat zei Nederland na Rutte III al, maar jullie wilden niet luisteren. Dat de formatie bijna driehonderd dagen duurde, was ook een duidelijke hint, maar ook dat ziet de tafeldanseres pas achteraf in. "Het heeft te lang geduurd (...) Het was heel moeilijk. Als ik terugkijk waren we al bijna moe en uitgeput voordat we aan het kabinet begonnen." Moe en uitgeput, dat vat het politieke beleid van de afgelopen twee jaar redelijk goed samen. Dus Sigrid eiste voor dit kabinet een nieuwe bestuurscultuur en roept achteraf dat dit kabinet gedoemd was vanaf de start. Dat doet ons afvragen: wie is toch die vrouw die tussen deze twee momenten van helderheid alsnog instemde met Rutte IV?

Oud-ChristenUnie-chef speelt ingewikkelde Kaagkaart

Blast from the past Leen van Dijke - in 2002 de eerste fractievoorzitter van de ChristenUnie die een jaar later Den Haag verliet omdat TIneke Huizinga (V) hem met voorkeursstemmen uit de Kamer joeg - moet weinig van PVV'ers hebben. Deze zomer ontstak hij in woede toen in Flevoland een provinciale coalitie bestaande uit BBB, VVD, SGP, ChristenUnie en PVV (het kan dus wel, Dilan) werd gevormd. Enfin, die Leen van Dijke speelt vandaag een ingewikkelde Kaagkaart. Op dat dekselse Twitter betrekt de CU-broeder de vrouw van Geert Wilders - Krisztina - in het discours. Hij doet een voorzet om 'eindeloos kwaadaardig' te gaan spreken over de echtgenote van de PVV-leider. Geen idee of ze nog werkt op de Hongaarse ambassade trouwens, dat was 30 jaar geleden toen ze Wilders ontmoette. Verder houdt Wilders haar uit de publiciteit - op een enkele ontboezeming na - mede met het oog op fundamentalisten als Van Dijke. En als ze onderminister was geweest in een kabinet van een oud-terreurleider hadden we dat inmiddels wel geweten, nietwaar?

En pikt troostton mee

Schakelen we naar Apeldoorn waar D66 congresseert (en het niet druk is). Lijsttrekker Rob Jetten gaat vol nieuwe energie de sociaal-liberale troupe toespreken. De oude energie ziet het blijkens Jan Terlouw donker in en de kiezer ook. Sigrid Kaag wist de partij 2,5 jaar geleden tot de tweede van het land te maken om vervolgens al dansend van de tafel te sodemieteren. Qua donaties is D66 wél de derde partij. Dat komt mede door 100.000 euro van Cor & Don, het familiebedrijf van stas Gunay Uslu. Topman Steven van der Heijden: "Ik draag D66 een warm hart toe en ze hebben het zwaar. Vandaar de donatie." Een pity fuck troosttonnetje dus. Rob geeft ze van jetje na de breek.