Soep van de Week - tevens StamCafé

Deze week even geen Frenske (ik wacht nog op antwoord uit Oxford). De Kamervragen van Gidi Markuszower over de leugens van Frenske zijn gelukkig beantwoord door premier Jetten. Roflol! Ik open wel met de Heerlense Pinokkio von Münchhausen, want weet u nog hoe hij in de Balie brulde dat het beleid van de gemeente Amsterdam een lichtend voorbeeld is voor de toekomstige linkse regering: Kabinet-Frenske 1? Ik schreef toen in mijn vlammende GeenStijl-essayette:

"Bij Pyongyang aan de Amstel denk ik niet aan Utopia - laat staan aan een gidsstad -  maar aan mocroterreur, jodenjagers, een astronomische lastendruk, een moordende bureaucratie, een gekmakende verkeerscongestie, bergen vullis op de stoep, geïnstitutionaliseerd antisemitisme, een verregaande islamisering, wokisme, een universiteit met het niveau van een ROC in 020-west, een miljardenschuld en  - last but not least - een burgemeester die zich niet aan haar enige taak houdt: de boel bij elkaar houden."

Bijna anderhalf jaar later zit er een nieuw gemeentebestuur en dat is zo mogelijk nog incompetenter en incapabeler dan het vorige, met Melanie van der Horst als de belangrijkste exponent van de stuitende domheid en de blinde grachtengordelarrogantie. Ik vind het wat gemakzuchtig om op haar uiterlijk af te geven, maar ze heeft nou eenmaal de zaaddodende uitstraling van een Frau Antje 2.0.

Even beelddenken, vrienden: je gooit Caroline Tensen, Wendy van Dijk, Bridget Maasland, Britt Dekker, Chantal Janzen en Tooske Ragas in een blender, afgetopt met een toefje Lous Haasdijk en een snufje Willy Dobbe, laat dan ding een kwartier pureren als een malle, je haalt de smurrie eruit, leg dat even in een vriezer tot het een kneedbare substantie is geworden en kleit vervolgens een poppetje dat op Zita Pels lijkt, maar dan 20 jaar ouder en dommer. Een geluk bij een ongeluk: het poppetje kan niet praten. Wel plassen!

Amsterdam is the gift that keeps on giving. Er gaat geen dag voorbij of de stad haalt weer het landelijk nieuws. Is het niet met het gruwelijke project Stek Oost (zie hieronder) en een megalomaan theater midden in de Sloterplas, dan is het wel met een gondel over het IJ of het volslagen mislukte miljoenenproject (loopt naar de 10 miljoen) van de misogyne Halsema om de stad veiliger te maken voor vrouwen.

Even de oogst van rampenplannen sinds mijn laatste essayette over het perfide Mokum:

Het facturenfiasco met nieuw betalingssysteem AFIS. Park en Switch (klushub voor aannemers).

Het drama rond afvalbedrijf AEB. AEB is nog steeds niet verkocht. Eerst wilde een Chinese private-equityman het kopen die ook wapens aan Myanmar leverde. Dat is gecanceld. De schuld van 150 miljoen blijft hangen.

Het Maritim megahotel in Amsterdam-Noord.

Het erotisch centrum (INC) bij de Zuidas.

Frauduleus leerwerktraject voor statushouders. Zuidasdok: tekort van minstens € 1,1 miljard, enorme kostenoverschrijdingen en voortdurende vertragingen.

Last but not least de datacenters. Die komen nog uit de koker van Marieke van Doorninck, die er bij GroenLinks is uitgeschopt. In 2020/21 heeft GL in een motie bouwgrond voor datacenters vastgelegd. Equinix was zo slim om meteen stroom te reserveren bij het energiebedrijf waar de norm is 'wie het eerst komt, wie het eerst maalt'. Equinix heeft sinds kort een vergunning gekregen om er één te bouwen in Zuid-Oost. De grap is dat ze er vier mogen bouwen op die plek, maar dat kan nog niet, want er is niet voldoende energie. Ook komen er nog meer datacenters in Havens-West. Die zijn niet meer tegen te houden. Die monsters slurpen drinkwater, veroorzaken stroomcongestie en draaien vooral voor buitenlandse bedrijven, zoals Cloud van Microsoft. En deze week het zoveelste mislukte megaproject van Pyongyang aan de Amstel in het nieuws, vooral door het gelieg van dom gansje Melanie: de Oostbrug over het IJ.

En dan heb ik het nog niet over de gruwelijke moord op Lisa. Zelfs in Het Parool alias de Halsemabode komt er steeds meer kritiek van vrouwen op het veiligheidsbeleid van Femke Halsema, maar de burgemeester van Clown Town heeft meer op met psychotische mohammedaanse verkrachters dan met vrouwen. Op de weg waar Lisa vermoord is, zijn een paar bosjes gesnoeid maar de verlichting doet het nog steeds niet. Recentelijk weigerde Halsema om langs de Sloterplas - een waar aanrandersparadijs  - camera’s op te hangen langs de paden waar de roomblanke Pro-vrouwtjes - haar stemvee - elke dag joggen “omdat het gebied te groot is”. Wat heeft het gezellige koopzieke dikkertje Danique trouwens met al die centen gedaan, behalve peperdure designtassen kopen?

Elke dag zijn er steekincidenten in Prik City. Vroeger waren dat ouderwetse psychotische heroïnejunkies, Surinamers en Antillianen. Daar zijn wat later de Mocro’s bijgekomen (in mijn tijd op de Zeedijk werden die als lepralijders weggejaagd door mijn gekleurde vrienden van de Overzeese Geslachtsdelen), en nu zijn de prikkers Syriërs, Afghanen, Somaliërs en andere exotische cliënten uit de muzelmanosfeer van het AZC-hotelgebeuren. Wat dat betreft doet Amsterdam niet onder voor Londen en New York. Het zal geen toeval zijn dat de burgemeesters van die twee steden extreemlinkse mohammedanen zijn. Vanaf het moment dat salonjihadist Mamdani aan de macht kwam, werd er amper nog vuilnis opgehaald. Waarschijnlijk nam hij Mokum als lichtend voorbeeld. Ik weet zeker dat Halsema een natte voeg krijgt van de nobele wilde Mamdani, en in iets mindere mate van die smurf Sadiq Khan, al zou ze die nog kunnen gebruiken als buttplug-sleutelhanger.

Ik volg dagelijks met veel plezier de twiets van Nico van Gog over Amsterdam. De goede man is ICT'er, studeerde als een van de eersten interactieve media en maakt data over de stad begrijpelijk voor de leek.  Ik interviewde hem voor mijn vorige essayette over het perfide Mokum en hij demystificeerde van der Laan, die al bij leven een soort heiligenstatus had gekregen.

Soep van de Week, teven Stamcafé

Het koosnaampje Judenfresser kende ik niet. Gidi Markuszower noemt Frenske zo in de wekelijkse ziopotkast Joffietoffie, die ik met Ruben Gischler en Willem Davids maak. Gidi was te gast omdat hij Kamervragen heeft ingediend over de abusievelijke en schandelijke benoeming van Frenske tot Minister van Staat. Volgens de parlementariër betreft de benoeming handjeklap en koehandel tussen premier Jetten en Jesse Klaver. Nooit eerder gebeurde het dat een uiterst omstreden Tweede Kamerlid, dat nog van wachtgeld profiteert, zo snel tot Minister van Staat werd gebombardeerd. Jetten moet de gecontroleerde oppositie te vriend houden en gooide Klaver en Frenske, de nagel aan diens doodskist, een kluifje toe.

Ik heb over deze pijnlijke kwestie een Woo-verzoek ingediend en ik hou u op de hoogte van de ontwikkelingen.  Maar wat was nu precies de aanleiding van de rellette rond Frenske? Nou, dit stukkie van mij op GeenStijl. Dat werd uiteraard niet opgepikt door de inktkoelies van DPG en Mediahuis, maar pas toen de gezaghebbende en onverdachte Nieuwe Ster mijn onverdroten onderzoeksjournalistiek (Gidi M. noemt mij onderzoeksjournalist terwijl ik slechts een ordinaire columnist ben) in de schijnwerpers zette.

Ik twiette vervolgens een brief van de zeer prestigieuze universiteit van Bologna en die had nooit van Timmermans gehoord.  Mijn natte digischeet werd 300.000 keer bekeken en Frenske voelde nattigheid, zeker nadat hij het bericht in de Nieuwe Ster had gelezen. Hij vertelde ooit in Buitenhof tegen zijn vriend Twan Huys dat hij in de oorlog verzetskrant De Nieuwe Ster nog had bezorgd, in de lunchpauze tussen zijn kinderdwangarbeid in de mijnen door, en dat hij ‘s avonds voordat hij naar zijn plaggenhut ging, nog allerlei aanslagen pleegde op de Duitse bezetters.

Koempel Frenske moest wel reageren op mijn aantijgingen en kwam pas heel, heel laat met dit berichtje op zijn Substekje.

Distinguished Visiting Professor is een fopbaantje en betreft absoluut geen leerstoel, niet meer dan een eretitel voor het geven van hoogwaardig onderwijs. Een professoraat onderscheidt zich daarvan door het ius promovendi. Dat is het enige relevante onderscheid, dat je mensen proefschriften laat schrijven en promoties mag laten afleggen. Frenske mag dat allemaal niet en moet zich beperken tot het prediken van zijn Green Deal en de zegeningen van de EU.

Soep van de Week, tevens Stamcafé

Mijn empathie voor mensen met een rugzakje is grenzeloos. Reeds als kind was ik geobsedeerd door geestelijke en lichamelijke afwijkingen. In de bijzonder ondiepe genenpoel Ede wemelde het van de bochelaars, klompvoeten, waterhoofden, hazenlippen, open ruggen, poliolijers, olifantenmannen (als gevolg van tientallen generaties onbehandelde syfilis) lilliputters en maanzieken. Ik voelde me prima thuis in deze freakshow (vergelijkbaar met een congres van BIJ1), met mijn dwerggroei en mijn autismespectrumstoornis, al heette mijn uitdaging destijds minimal brain damage. Een gerenommeerd kinderpsychiater in Arnhem zei tegen mama dat ik veel door de eeuwige bossen van de Veluwe moest rennen, al dan niet onder bedreiging van een heilzaam pak rammel. Ik was drie... 

Decennia later onderging ik een loodzwaar onderzoek bij de gewichtigste ADHD-dokter van Nederland en die zei tot mijn grote teleurstelling dat ik geen ADHD had. Sterker nog: de goede man zei dat ADHD een uitvinding was van big pharma. Toch kreeg ik een gigantische voorraad ritalin mee en die heb ik verkocht op de Pillenbrug in 020. Ritalin is een kinderdope, maar als je het mixt met rohypnol (rooie knol in de volksmond) en vuurwater van Dirck3, is er toch mooi sprake van een tijdelijke psychose.

Als gevolg van mijn verregaande empathie voor mensen met een afwijking, ben ik altijd omringd door autistische, dwangneurotische figuren, bij voorkeur met Asperger, Tourette, OCD, DCD en TOS. Ik zie binnen een oogwenk of iemand bijvoorbeeld Tourette heeft. "Lekker makkelijk, van Amerongen…" hoor ik de gewaardeerde lezer brommen. Die verwijzen mij dan naar de Tourettes Guy, Dan LaMorte (White Guy with Asperger's) en naar aflevering 8 van het 11de seizoen van South Park, getiteld Le Petit Tourette.

Bij Ivo Teulings, bekend van onze bestseller Costa del Coke, zag ik meteen dat hij een volbloed Touretter is. Voor ons boek reden we weken lang door Zuid-Spanje en als bijrijder had ik alle tijd om Ivo te observeren. Hij maakte hele rare geluiden - iets tussen gepuf, smakken met zijn lippen en aapachtige kreetjes - tikte de hele tijd met zijn hand op zijn borst en reageerde nogal heftig op het verkeer (understatement van de eeuw). "Wil je er over praten?" zei ik dan, en "Waarom schrijf je het niet op, kerel, dat wordt een geheide bestseller. De Touretter des Vaderlands!"

Soep van de Week, tevens stamcafé

Toen de eerste intifada uitbrak, studeerde ik aan de prestigieuze Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem. Studeren is een groot woord, want ik zat vooral bier te hijsen op het gras van de campus, bij voorkeur met "academische" drinkebroers uit Nigeria en Ghana. De Israëlische studenten (Joods, Palestijns) zopen niet, maar zaten de hele dag te blokken in de bieb. En dan had je nog de Argentijnen. Die werden door hun ouders een jaar naar Israël gestuurd en volgden het one year program. Party hard! De meisjes waren krols en luidruchtig, zoals het echte latina's betaamt, en de Zuid-Amerikaanse feestjes in de dorms waren geweldig.

Ik hoorde toen voor het eerst de heerlijke pokkeherrie van Soda Stereo, Charly García, Patricio Rey y sus Redonditos de Ricota en Los Fabulosos Cadillacs. Ik wist tot dan toe niks van Argentijnen, dat waren een soort aliens van een andere planeet. Ja, je had die gore, dure vreetschuren van Los Gauchos, en er was natuurlijk die traumatische WK-finale, negen jaar eerder. En nog dieper in mijn onderbewustzijn spookte de wedstrijd om de Wereldcup tussen Feyenoord en de bloeddorstige schoppers van Estudiantes.

Wat ik mij totaal niet herinner: de wereldbekerfinale in 1969 tussen Estudiantes AC Milan. Bij De Voetbalarchivaris (Facebook) las ik dit mooie verhaaltje van Herman Van Tongerlo:

Soep van de Week - tevens StamCafé

Vroeger had je Stella Bergsma - dat haar herinnering tot een zegen mag zijn - die haar stokoude achterban probeerde te shockeren door vrijmoedig uit te weiden over haar vagijn. Verhaaltjes uit de zeer oude zure doos, zogezegd. Eerst liep ze te pronken met haar ietwat sneue klotsende kwarktassen en solliciteerde ze zelfs bij de Nederlands playboy voor de functie van pinup. De hoofdredactie vond 50.000 euro wat veel, voor een 60-jarige covergirl, en schreef: probeer het eens als uithangbord bij Campina of de Melkunie. 

Toen de paar gefossiliseerde fappers waren uitgehandkard op de jopen van Stella, schreef de rasprovocatrice in een cursiefje: “Mannen van Nederland, weten jullie wel dat er in de kut een knopje zit, en dat prachtige ding heet clitoris. Maak er eens werk van, uiteraard in samenwerking met jullie naar orgasme snakkende vrouwen!” 

Nou ben ik van de generatie van de VIVA. Mannen, hier wat nuttige info van de aap in de machine: Het eerste nummer van het Nederlandse vrouwenweekblad VIVA verscheen op 7 oktober 1972.  Het blad werd uitgegeven door De Geïllustreerde Pers (later VNU). VIVA richtte zich op jonge vrouwen en onderscheidde zich door openhartige artikelen over emancipatie, werk, seksualiteit en relaties, destijds vernieuwende onderwerpen. De bekende slogan bij de introductie was: "Dag breikous, dag zeurkous." Daarmee zette VIVA zich af tegen het traditionele vrouwenblad. Na een bestaan van bijna 49 jaar verscheen de laatste papieren editie op 27 juli 2021.

Ik zat op de christelijk Ir. Mussert Mavo aan de Beukenlaan in Ede en herinner me nog hoe het eerste exemplaar van de Viva gniffelend werd doorgegeven in de klas. Er stond een tekening in van een kut, met pijlen naar de diverse schaamlippen en naar de clitoris. Nou wist ik toevallig wat een kut was (ik was er vroeg bij) want ik zat ooit met mijn moeder - mevrouw van Amerongen voor de reaguurders - in de Kippenlijn, het boemeltje van Ede naar Amersfoort. Uit de prullenbak viste ik een exemplaar van het vieze hippieblad Aloha en op de cover stond een grote harige, gapende kut, met daarbij de wervende tekst Kut is Lekker. De gapende kut leek precies op een bananenspin. Ik vond het erg eng maar ook verschrikkelijk opwindend. Mijn moeder kreeg een vuurrode kop, sloeg me keihard op mijn bakkes en griste de Aloha uit mijn handen, draaide het raampje open en smeet het blad woedend naar buiten. Ik heb hier geen trauma aan overgehouden, al werd de boemel die dag gekaapt door Molukkers en ontsnapten mama en ik aan een gewisse dood. 

Good old Stella probeerde dus een halve eeuw na Aloha te provoceren met haar doos. Ik dacht: richt je eens op de mohammedaanse mannen, die de clitoris niet kennen omdat die niet in het poepgaatje zit. 

Deze week deed Yeşim Candan een StellaBergsmaatje in de Halsemabode. Yeşim is een schatje en was de ster van Corona-ontbijttelevisie, een zeer goed bekeken programma tijdens de lockdown. Ik maakte het met Rob Muntz en Willem Davids (we wonnen ooit de Nipkowschijf voor de radio met De Inburgerking). We hadden het regelmatig over seks en Candan was de specialist op het gebied van ondeugend speelgoed. Deze week ging de Turkse BN’er helemaal los in het Parool. Het is komkommertijd en dan scoor je met een kutverhaaltje.

Soep van de Week

Kijk, het is natuurlijk komkommertijd en alle inktkoelies van DPG kookoenen in hun tuinhuisjes in Burgh-Haamstede of op de camping in Bakkum, en ik snap heus wel dat je dan geen zin hebt om een van A tot Z door Frenske geregisseerd “interview” met zijn buklaaf Jantje Hoedeman even te factchecken, of daar komisch op te reageren in een cursiefje. Maar dat niemand - maar dan ook níemand - de inktzwarte leugen over zijn leerstoelen aan de universiteiten van Oxford, Florence en Bologna aan de kaak stelde, is een regelrechte schande. Iemand moet het vieze werk doen en u mag drie keer raden wie. Juist ja… Geloof me, ik ben liever lui dan moe, en het is bloedheet in mijn studeerkamer in Villa Vischlugt, maar toch ging ik aan waarheidsvinding doen. Ik stuurde een keurige brief aan de door Frenske genoemde universiteiten, en verwachtte niet meteen antwoord omdat het natuurlijk zomervakantie is. Vervolgens vroeg ik informatie over deze brandende kwestie aan Lumo, ChatGtp, Grok, Gemini, Claude en Perplexity, en die onverdachte geesten in de machine kwamen allemaal met hetzelfde resultaat: Frenske liegt dat het gedrukt staat.

Perplexity reageerde zelfs grappig, voor een robot althans: “Alles wat publiekelijk verifieerbaar is, wijst erop dat Frans Timmermans geen formele leerstoelen bekleedt aan de universiteiten van Oxford, Bologna of Florence. Zijn opmerking in het interview lijkt meer op een retorische of opgeblazen claim dan op een feitelijke beschrijving van concrete hoogleraarschappen.”

“Opgeblazen claim” vond ik een mooie vondst van de ghost in de machine want die past precies bij de oude dikke Frenske die als een megalomane vorst overal ter wereld met alle egards werd ontvangen en strooide met miljoenen, louter en alleen tot meerdere eer en glorie van zichzelf.

De opgeblazen brulkikker liep echter leeg door de maagomleiding en wat dies meer zij en de rammelende knekelzak die ik zag in het Algemeen Dagblad, deed mij in niets meer denken aan de moddervette smulpaap, zoals afgebeeld op het omslag van mij ongeautoriseerde biografie De Dunne Timmermans.

Timmermans komt niet voor in de lijsten van hoogleraren, onderzoekers, gastdocenten of bestuurders van de universiteiten van Oxford, Bologna en Florence. Hij wordt ook niet genoemd bij de drie UNESCO Chairs die de Universiteit van Florence huisvest. Evenmin is er een openbare aankondiging van een benoeming als visiting professor, honorary professor, fellow of chairholder aan de universiteit.

Soep van de Week door Arthur van Amerongen, tevens: Stamcafé

De geweldige schrijver Joseph Heller zei eens: "Just because you're paranoid doesn't mean they aren't after you." William S. Burroughs schreef: A paranoid is someone who knows a little of what's going on. A psychotic is a guy who's just found out what's going on. En deze oneliner zou van Woody Allen zijn: "I believe there is something out there watching us. Unfortunately, it's the government."

Ik heb geen enkele last van achtervolgingswaanzin, want mijn levensmotto is "een gezonde geest in een gezond lichaam". Desondanks begin ik steeds meer in samenzweringen te geloven want ik ben er namelijk van overtuigd dat de eurocraten in Brussel, hun paladijn Christian van Thillo en zijn legertje inkthoeren van DPG het hebben gemunt op mijn levensvreugde en dat van het klootjesvolk van de EU. 

Al maanden verschijnen er dagelijks gruwelijke berichten in Het Parool, Trouw, De Volkskrant en het Algemeen Dagblad over de gevaren van alcohol. Ik ken het hoernaille van die blaadjes en 90 procent van de loonslaven lijdt aan AUD (Alcohol Use Disorder). De heilige oorlog tegen alcohol, onder aanvoering van cockteaser Ronit Palache, is een directe oekaze uit Brussel, al dan niet in het kader van de islamisering van de EU.

Deze zomer zie ik ineens een nieuwe trend in de roeptoetertjes van DPG, na de jihad tegen drank, tabak, Joden, witte mannen, de Heere Jezus, en het hysterische propageren van het onversneden mohammedanisme, ongebreidelde immigratie van femicidale uitvreters, Frenske's groene revolutie en het stimuleren van 12-jarige genderverdwaasden die hun broze lijfje als een bouwpakket zien: het ontmoedigen van spotgoedkope zonvakanties voor het schorriemorrie.

Nog even en Brussel bouwt in de geest van Adolf Hitler een hedendaags Prora, als onderdeel van het nazi-programma Kraft durch Freude. Dat zal dan ergens bij de Eemshaven komen, of aan de Duitse Waddenzee. U moet daar heen op de fiets, uiteraard.

Soep van de Week

Never a dull moment met Elon Musk! Hij gooide wraakthriller Citizen Vigilante - verboten in Deutschland - op X en die is op het moment van schrijven al 18 miljoen keer bekeken.  De film van regisseur Uwe Boll kreeg geen leeftijdsclassificatie van de digibete Duitse filmkeuringsinstantie FSK (Freiwillige Selbstkontrolle der Filmwirtschaft, haha!) en wordt daardoor niet via normale bioscopen, streamingdiensten of winkels verspreid. Juridisch is het geen formeel overheidsverbod, maar dat is het natuurlijk wel.

Ik was benieuwd naar het smoelenboek van de freiwillige Selbstkontrollers en warempel: de FSK is nog roomblanker dan GroenLinks, VARA, BNN en de Afrikaner Weerstandsbeweging bij elkaar. Boll stuurde een open brief onder meer naar de Duitse Filmacademie, de regisseursvereniging, PEN Duitsland en de Productiealliantie.

Daarin schrijft hij: "Dit is een politiek gemotiveerde beslissing van de FSK." Volgens Boll bepalen acht (8!) door de FSK geselecteerde personen wat meer dan 50 miljoen volwassen Duitsers wel en niet mogen zien. Hij beroept zich daarbij op de artistieke vrijheid die is vastgelegd in artikel 5, lid 3 van de Duitse Grondwet. Als inspiratiebron voor de film noemt Boll een zaak uit Hamburg. In november 2023 veroordeelde de rechtbank van Hamburg negen mannen van 19 tot 23 jaar wegens de verkrachting van een 15-jarig meisje. Bij acht van de negen veroordeelden werd de straf geheel of gedeeltelijk voorwaardelijk opgelegd.

Soep van de Week in het StamCafé

De schaarse gympikken in het roze leger der reaguurders wisten natuurlijk meteen al dat ‘capofriel’ een verbastering is van caprophilus, een woord dat ik zelf bedacht heb. Ik goochelde wat met de Griekse woorden kapros (geit) en philos (vriend, liefhebber) en dit rolde er uit mijn hoge hoed: geitenliefhebber. Ik geef toe dat het een wat gemakzuchtig bruggetje is naar die fijnzinnige uitspraak van Theo van Gogh (de vrede zij met hem), die schreef: ‘Er is een vijfde colonne van geitenneukers in dit land, die autochtonen veracht en bespuwt. Ze haten onze vrijheid. En hoewel hun niets in de weg wordt gelegd op materieel of cultureel gebied, is het hun overtuiging dat goddeloos Nederland van de aarde weggevaagd moet worden.’

Enfin, laat ik ter zake komen. De Amsterdam Pride staat voor de deur en die valt deels samen met het WK voetbal. Marokko doet het leuk, met vier punten, en gaat zeer vermoedelijk door naar de knock-outfase. Vandaar de opgewondenheid bij de supporters met de korte lontjes en de strakke kontjes en andersoortige jodenjagers die daarom deze week al een knock-outje deden, want wat las ik in de Halsemabode, in de rubriek Faits divers & klein stadsleed?

Dragqueen mishandeld bij tramhalte in Amsterdam-West: ‘Ik kreeg ineens een vuistslag in mijn gezicht’.

Leest u even mee?

Bij een tramhalte aan de Admiraal de Ruijterweg in Amsterdam-West is woensdagavond dragqueen Reggy B. mishandeld. Ze kreeg een vuistslag in haar gezicht vlak voordat ze de tram instapte op weg naar een optreden. Samen met haar huisgenoot, een trans vrouw, liep Reggy B. (haar dragnaam), woensdagavond naar de tramhalte aan de Admiraal de Ruijterweg toen ze merkte dat ze werd achtervolgd. “Twee jongens op een fatbike zaten ons achterna, maar we negeerden ze, omdat we snel onze tram wilden halen,” zegt B., wier geboortenaam bij de redactie bekend is. Bij de tramhalte vroeg een van de jongens aan de dragqueen waarom ze de jongens negeerde. “Ik zei dat ik door moest, want de tram was er. Toen kreeg ik opeens een vuistslag in m’n gezicht.”  Nadat ze een paar minuten moest bijkomen, belde B. de politie. Medereizigers in de tram en terrasbezoekers aan de overkant van de halte deden volgens B. niks. “Ze keken ons gewoon schaapachtig aan.” Na het incident is B. gebeld door een medewerker van politienetwerk Roze in Blauw, het aanspreekpunt voor de lhbtq-gemeenschap. Ze kreeg te horen dat ze al over drie weken aangifte kan doen, want de woordvoerder van de politie benadrukt dat het om een ‘delict met hoge prioriteit’ gaat.

Soep van de Week

In de Azijnbode stond een illustratie van Jip van den Toorn, wier talenten overduidelijk op een ander gebied liggen dan tekenen. We zien Oranje-supporters juichen in een stadion, terwijl hun handen geketend zijn. Zoals altijd duikt er in de huisvlijt van Jip ook nu weer 1 persoon van kleur op (man/vrouw/X), en dat is steevast een betrouwbare beschaafde goeierik die wijze dingen roept. Nooit eens een Kempi maar altijd het type Franc Weerwind, hij die ook wel Franc Weereenkind wordt genoemd. Ik wist overigens niet dat deze volslagen incompetente D66-jobhopper (nu al het pleonasme van het jaar) nog leefde, maar gisteren dook hij warempel op als burgemeester: ‘Heel Terneuzen huilt om dit verschrikkelijke ongeval’.

Tussen Jippie's juichende Oranje-supporters staat een token black person die heel erg op Weerwind lijkt (het zal toch niet dat homewrecker Jip behalve met Gijs Groenteman en Pieter Klok en Teun van der Keuken ook met wakaman Franc…) en als alleen hij geketend zou zijn geweest, was dat een duidelijke verwijzing geweest naar het schokkende bericht in de Halsemabode dat Nederland niet slechts 600.000 Afrikanen tot slaaf had gemaakt maar maar liefst 6 miljoen, een mooi rond getal. Maar ook de witmensen zijn geketend, en in eerste instantie dacht ik aan een soort publieke boetedoening voor de slavernij en als ludiek protest tegen Trump, de baarlijke duivel van Jip en de Volkskrant. In de Verenigde Staten zien je wel eens dat oom agent de schoenen poetst van een George Floyd-achtige, en ik zag eens foto’s van een groepje roomblanke activisten die aan elkaar geketend, als een chain gang, door het stof kruipen en gegeseld worden door een zwarte slavendrijver. 

De overtekeningen van Jip - perfect geduid door Michiel Lieuwma in zijn potkast Boze Geesten - zijn altijd ambigu (dank, Michiel) en ik sloeg aan het interpreteren. Misschien zijn de handen van de supporters geketend door de verregaande kommersie van dit WK en kunnen ze daarom niet voluit juichen. 

Op het veld telde ik 16 pikzwarte figuurtjes die op mieren leken. Het zou natuurlijk zo kunnen zijn dat Jip geen verstand van voetbal heeft of wellicht lijdt het goede mens aan dyscalculie. Of zijn het 16 piepkleine huispersoontjes van kleur, die als moderne slaven in een colosseum moeten opdraven? Maar daarmee doet Jip de roomblanke ploegen van Japan, Tsjechië, Japan, Zuid-Korea, Iran, Irak, Saudi-Arabië, Qatar en Oezbekistan ernstig tekort. Hoe het ook zij: ik heb geen zin meer in dit WK na de "tekening" van Jip, en ik was er eigenlijk al klaar mee na dat gedoe van haar Teuntje van de Keuken, de volmaakte promiscue narcist met zijn gebitslopende slaafvrije chocola en zijn mislukte boycot van het "Trump-WK".