Arthur van Amerongen - Fopprofessor Frenske’s gelogen leerstoelen in Oxford, Bologna en Florence

Soep van de Week

Kijk, het is natuurlijk komkommertijd en alle inktkoelies van DPG kookoenen in hun tuinhuisjes in Burgh-Haamstede of op de camping in Bakkum, en ik snap heus wel dat je dan geen zin hebt om een van A tot Z door Frenske geregisseerd “interview” met zijn buklaaf Jantje Hoedeman even te factchecken, of daar komisch op te reageren in een cursiefje. Maar dat niemand - maar dan ook níemand - de inktzwarte leugen over zijn leerstoelen aan de universiteiten van Oxford, Florence en Bologna aan de kaak stelde, is een regelrechte schande. Iemand moet het vieze werk doen en u mag drie keer raden wie. Juist ja… Geloof me, ik ben liever lui dan moe, en het is bloedheet in mijn studeerkamer in Villa Vischlugt, maar toch ging ik aan waarheidsvinding doen. Ik stuurde een keurige brief aan de door Frenske genoemde universiteiten, en verwachtte niet meteen antwoord omdat het natuurlijk zomervakantie is. Vervolgens vroeg ik informatie over deze brandende kwestie aan Lumo, ChatGtp, Grok, Gemini, Claude en Perplexity, en die onverdachte geesten in de machine kwamen allemaal met hetzelfde resultaat: Frenske liegt dat het gedrukt staat.

Perplexity reageerde zelfs grappig, voor een robot althans: “Alles wat publiekelijk verifieerbaar is, wijst erop dat Frans Timmermans geen formele leerstoelen bekleedt aan de universiteiten van Oxford, Bologna of Florence. Zijn opmerking in het interview lijkt meer op een retorische of opgeblazen claim dan op een feitelijke beschrijving van concrete hoogleraarschappen.”

“Opgeblazen claim” vond ik een mooie vondst van de ghost in de machine want die past precies bij de oude dikke Frenske die als een megalomane vorst overal ter wereld met alle egards werd ontvangen en strooide met miljoenen, louter en alleen tot meerdere eer en glorie van zichzelf.

De opgeblazen brulkikker liep echter leeg door de maagomleiding en wat dies meer zij en de rammelende knekelzak die ik zag in het Algemeen Dagblad, deed mij in niets meer denken aan de moddervette smulpaap, zoals afgebeeld op het omslag van mij ongeautoriseerde biografie De Dunne Timmermans.

Timmermans komt niet voor in de lijsten van hoogleraren, onderzoekers, gastdocenten of bestuurders van de universiteiten van Oxford, Bologna en Florence. Hij wordt ook niet genoemd bij de drie UNESCO Chairs die de Universiteit van Florence huisvest. Evenmin is er een openbare aankondiging van een benoeming als visiting professor, honorary professor, fellow of chairholder aan de universiteit.

Wel hoestte Claude dit op: In november 2021 richtte de Florence School of Regulation de Timmermans Chair op, een naar Frans Timmermans vernoemd onderzoeksprofessoraat, gefinancierd door de Enel Foundation en gericht op Europees klimaat- en energiebeleid. De constructie riep meteen kritiek op, vooral van Corporate Europe Observatory. Het kernprobleem: Timmermans was op dat moment als Uitvoerend Vice Voorzitter van de Europese Commissie verantwoordelijk voor de Green Deal — hij bepaalde dus beleid dat energiebedrijven als Enel rechtstreeks raakte, terwijl datzelfde Enel via een stichting zijn leerstoel financierde. Dat wekte de schijn dat een bedrijf zich op deze manier toegang tot de hoogste EU-klimaatbeleidsmaker kon verschaffen. Daar kwam een transparantieprobleem bovenop: uit CEO-onderzoek bleek dat van vijfenzestig lobbygesprekken er door Timmermans' kabinet slechts drie minuten aan registratie waren bijgehouden, waardoor onduidelijk bleef welke partijen precies toegang hadden. Bredere zorgen betroffen de "revolving door" tussen EU-functies en het bedrijfsleven, twijfels over naleving van de ethische code voor commissarissen, en oproepen van oppositiepolitici tot strengere regels voor voormalige commissarissen.

Het zou natuurlijk zomaar kunnen dat Frenske tijdens zijn commissariaat als klimapaus overal met geld gestrooid heeft en als tegenprestatie allerlei titels en leerstoelen heeft geëist. Let wel, die centen komen van u, de hardwerkende belastingbetaler. En toen dacht ik aan de "Timmermans-gate" over de miljarden aan EU Green Deal-gelden die naar NGO's zouden zijn gegaan om lobbywerk te doen.

Op 23 juli 2025 diende de Taxpayers Association of Europe (TAE) een strafklacht in bij zowel het Openbaar Ministerie in München als het Europees Openbaar Ministerie (EPPO) in Luxemburg. De klacht van de richt zich op de manier waarop tijdens de Europese Commissie (2019–2024) EU-subsidies aan milieuorganisaties (ngo's) zouden zijn verstrekt en gebruikt. De TAE stelt dat onder verantwoordelijkheid van voormalig Eurocommissarissen Frans Timmermans en Virginijus Sinkevičius EU-geld is gebruikt om milieu-ngo's te financieren die vervolgens actief zouden hebben gelobbyd voor de beleidsdoelen van de Europese Commissie zelf. Volgens de TAE zou dit een ontoelaatbare vermenging zijn van overheid en lobby: de uitvoerende macht zou met belastinggeld organisaties hebben betaald om politieke druk uit te oefenen op het Europees Parlement en lidstaten. De organisatie betoogt dat de subsidieverlening onvoldoende transparant was en mogelijk in strijd met Europese begrotings- en subsidieregels heeft plaatsgevonden.

Ik mailde Michael Jäger, voorzitter van de Taxpayers Association of Europe (TAE) en die antwoordde: "Wij waren verrast om uit uw vraag te vernemen dat er mogelijk een 'Frans Timmermans Chair' bestaat aan een academische instelling, die kennelijk wordt gefinancierd door de Europese Unie samen met Enel. Als publieke middelen zijn gebruikt om een leerstoel te financieren die de naam draagt van een zittende of kort daarvoor afgetreden EU-politicus, dan wekt dat een zeer twijfelachtige indruk. Vanuit het perspectief van de belastingbetaler is transparantie in zulke gevallen van essentieel belang. Burgers hebben het recht te weten hoe EU-gelden worden besteed, wie daarvan profiteert en of mogelijke belangenconflicten zorgvuldig zijn onderzocht. We zitten bovenop de zaak, er lopen nog meer zaken tegen Timmermans, bijvoorbeeld in Oostenrijk. U hoort van ons!"

Aan het einde van de vrijdagmiddag mailde Chiara Mazzotti van het Bureau voor Publieksrelaties van de Universiteit van Bologna mij. Ze wilde een scan van mijn paspoort om te verifiëren of ik werkelijk die wereldberoemde gonzo-onderzoeksjournalist was. Chiara was “not amused” dat de Frans Timmermans rondbazuinde een leerstoel te hebben aan de Universiteit van Bologna, want dat straalt natuurlijk slecht af op zo’n eerwaardig instituut. Na het weekeinde krijg ik meer informatie en een officiële verklaring van de Uni.

Wordt vervolgd!