Ook weer heel vrouwonvriendelijk trouwens

Wij Nederlanders eren onze gestorven helden op zich redelijk. Een zeeheld krijgt een standbeeld, een voetbalheld krijgt soms een stadion en weer een ander krijgt beide. Maar literaire helden komen er telkens toch wat bekaaid vanaf. Vandaag blijkt de iconische kinderboekenschrijfster Annie M.G. Schmidt te min voor het Nederlandse volk. Geen heldin maar een onbeduidend, doodgewoon ordinair viswijf of zo. Je suis Annie? Dacht 't nie! In ieder geval een schrijfster wier geboortehuis mag vervallen, mag wegrotten in de Hollandse bodem van triestoord Kapelle, want men heeft geen stuiver over voor dergelijke nalatenschap. Er is namelijk een half miljoen nodig voor een aardig museum, alleen stagneert het bedrag voor de inzamelingsactie (deadline juli) van stichting Bij Annie Thuis na een maand op 18.000 eurootjes, bij lange na niet genoeg. Weet u, Willem Frederik Hermans, zelf een prachtige straat gekregen, kenschetste al eens hoe wij met onze schrijvers omgaan: "Ze eren hier onze grootste schrijver ooit Multatuli met een gekkenhuis in Amsterdam, het Eduard Douwes Dekkerhuis (overigens staat het geboortehuis van EDD, het Multatuli Museum te Amsterdam, ook maar te verpieteren, red.). Je kunt je toch niet voorstellen dat de Duitsers zo'n tehuis het Goethehaus zouden noemen. Of de Engelsen zoiets het Shakespearehouse. Dat kan toch helemaal niet. Maar dat is Nederland, daarom heb ik een hekel aan Nederland." Tja, dat is Nederland.