Bericht uit de Tweede Wachtkamer

Tientallen sets Kamervragen zijn inmiddels heen en weer gegaan tussen kabinetten en Tweede Kamers van dienst, sinds de Oostzee op dinsdag 27 september 2022 begon te borrelen. Deze week werden nieuwe vragen van PVV’ers Maikel Boon, Geert Wilders en Raymond de Roon beantwoord, waarover later meer. Eerst wat achtergrond: de afgelopen jaren weigert kabinet op kabinet een oordeel te vellen over wie verantwoordelijk is voor de aanslag op de Nord Stream-pijpleidingen 1 en 2.

Het antwoord op Kamervragen over het wie-heeft-het-gedaan-aspect van Nord Streamgate luidde tot nu toe altijd: Den Haag ‘speculeert’ niet over de explosies bij de Nord Stream-pijpleidingen en wacht de resultaten van Deense, Zweedse en Duitse onderzoeken naar ‘de toedracht’ af.

Denemarken en Zweden stopten in 2024 met hun naspeuringen, de Duitsers gingen wel door. Dat leidde vorige maand tot een concrete aanklacht: de Oekraïense militair Serhii K. - hierboven op de foto in Duitse handen - wordt medeplichtigheid aan oorlogsmisdrijven ten laste gelegd. Volgens het Duitse Openbaar Ministerie voerde hij de sabotage op de pijpleidingen samen met andere Oekraïense militairen uit ‘namens Oekraïense overheidsdiensten’ (toevallig werd deze week in Kroatië een handlanger van Serhii gearresteerd. Deze knakker, die eerder in Polen was verdwenen, werkte daar met Sean Penn aan een film over de Nord Stream-affaire. WTF-verhaal hier). 

Dat de Duitse justitie nu (zoals Nieuwsuur dat al eerder deed) naar Oekraïne wijst, was voor bovengenoemd PVV-trio aanleiding vorige maand Kamervragen te stellen aan premier Rob Jetten en minister van Buitenlandse Zaken Tom Berendsen (CDA). Want welke gevolgen (Bassiehof heeft nog wel een suggestie) moet deze betrokkenheid hebben voor de Nederlandse steun aan Oekraïne? En moet Kiev aansprakelijk worden gesteld voor de Nederlandse schade als de verantwoordelijkheid van Oekraïense staatsautoriteiten komt vast te staan?

Eerst zien, dan geloven

De verdwenen aangifte van het Utrechtse raadslid Yvonne Hessel (Utrecht Solidair) waar Bassiehof vorige week over berichtte, is boven water. Hessel had aangifte gedaan van de verstoring ín de raadszaal in juli vorig jaar door XR/Pallietuig. Vrijdag ontving Hessel een excuusbrief van officier van justitie Bart Nitrauw. Wat blijkt: de aangifte lag al op 18 augustus 2025 op zijn bureau, maar Nitrauw besloot er niets mee te doen. 

Bij haar naspeuringen naar wat er met de aangifte gebeurd was, werd Hessel de afgelopen tijd volgens Nitrauw ‘van het kastje naar de muur’ gestuurd omdat de politie meende dat het onderzoek was afgerond en bij het Openbaar Ministerie (OM) lag. Maar omdat de aangifte geen onderdeel uitmaakte van dat dossier, dacht het OM dat deze het politiebureau nooit verlaten had, aldus de ingewikkelde vingerwijzende verklaring. 

De officier van justitie concludeert in zijn excuusbrief ingezien door Bassiehof: “Dit is niet goed gegaan en had anders gemoeten. Daarvoor bied ik u, namens het OM en de politie, excuses aan. Terugkijkend had de politie of het OM u in augustus 2025 meteen moeten mededelen dat uw aangifte niet in behandeling zou worden genomen.”

Nitrauw besloot niks met Hessels aangifte te doen omdat het OM reeds had besloten prioriteit te geven aan de gebeurtenissen buíten de raadszaal, schrijft hij. Weet u nog: eerst werd de raadsvergadering door een groep XR/Pallietuig-activisten verstoord. Nadat Dijksma het cluppie naar de straat had gedirigeerd, werd ze tegengehouden toen ze terug naar binnen wilde gaan. De burgermoeder moest daarna in veiligheid worden gebracht terwijl de activisten op de vuist gingen met bodes en beveiligers.

Er stinkt iets in Utrecht

Bassiehof schreef twee weken geleden dat de XR/Palliebestormers van het Utrechtse stadhuis na een jaar nog steeds niet zijn vervolgd. Het Utrechtse raadslid Yvonne Hessel (Utrecht Solidair) las die column ook en nam contact op. Ze vertelt Bassiehof dat zij destijds net zoals burgemeester Sharon Dijksma óók aangifte heeft gedaan. Maar Hessel heeft aangifte gedaan van de verstoring IN de raadszaal. Eén van de bestormers kent ze van naam: Extinction Rebellion-persvoorlichter Laleh Al Marjani, laat ze in haar aangifte vastleggen.

Dijksma deed alleen aangifte van de gebeurtenissen BUITEN op straat toen haar werd belet weer naar binnen te gaan, zij in veiligheid moest worden gebracht en bodes en beveiligers werden aangevallen door de 'demonstranten'. Op de avond van de bestorming had de burgermoeder voor de camera van RTV Utrecht al duidelijk gemaakt dat ze liever niet had dat de bestormers stevig zouden worden aangepakt. Ze wees erop dat op het verstoren van de raadsvergadering hoge straffen 'van wel vier jaar' staan. Om daaraan toe te voegen: "Ik geloof niet dat er iemand is die dat hen wil aandoen." Spreek voor jezelf, Dijksma.

Terug naar Hessel. Het raadslid deed haar aangifte - alle stukken zijn ingezien door Bassiehof - op 6 augustus vorig jaar. Op 12 februari dit jaar krijgt ze bericht van het slachtofferloket van de politie. Het onderzoek was afgerond, er waren meerdere verdachten in beeld en de zaak was doorgestuurd naar het Openbaar Ministerie (OM). "Eén of meer van de verdachten zijn door ons verhoord. Voor deze verdachten(n) bepaalt de officier van justitie van het Openbaar Ministerie wat er met deze verdachte(n) gebeurt. Het Openbaar Ministerie informeert u verder over het strafproces en uw rechten die u daarin heeft."

Geloofwaardigheid aan een touwtje

Loods 24 stond in het Rotterdamse havengebied dat nu de Kop van Zuid heet. De tabaksloods werd door de Duitse bezetter vanaf 30 juli 1942 gebruikt als startpunt om zo’n 6800 Rotterdamse Joden naar de vernietigingskampen te deporteren. Sinds de jaren negentig wordt het terrein – de loods is afgebroken – als herdenkingsplek gebruikt. Er zijn verschillende monumenten verrezen, onder meer voor de honderden Joodse kinderen uit Rotterdam die door de moordmachine van het Derde Rijk zijn verzwolgen. Een lokaal monument dus, zoals er velen zijn in Nederlandse steden en dorpen. En vanwege die voor Rotterdam pikzwarte dertigste juli vindt daar ook komende donderdag weer een lokale herdenking plaats.

Tegen de zin van de lokale fracties van DENK, Dieren, coalitiepartij PRO en andere Rotterdamse activisten is de Israëlische ambassadeur Zvi Aviner Vapni daar ook bij aanwezig. Het is het goed recht van deze clubs – ook al kozen ze alras na 7 oktober 2023 partij voor de daders en niet de slachtoffers van de Hamasgruwelen – om in het geweer te komen. Het is ook hún Rotterdam, nietwaar.

Secretaris Chris Buitendijk van de ‘Stichting Loods 24 en het Joods Kindermonument’ zegt op zijn beurt: “Het is onze herdenking en we doen het al jaren op deze manier. Vanuit de Joodse gemeenschap in Rotterdam is er behoefte aan een vertegenwoordiger van de enige Joodse staat, en dat is Israël. Soms is dat de ambassadeur, soms een plaatsvervanger.”

Justitie van twee snelheden

Het is deze week een jaar geleden dat op donderdagavond 17 juli 2025 de vergadering van de Utrechtse gemeenteraad bruut verstoord wordt. Nadat een burgermotie van de clubs Utrecht4Palestine en New Neighbours Utrecht voor een Israëlboycot is verworpen, breekt onder de activisten in de raadszaal de pleuris uit. Ook de antisemitische Extinction Rebellion- woordvoerder Laleh Al Marjani is erbij. Driftig op en neer springend en krijsend tússen de raadsleden gaat de opruier volledig uit zijn/haar/hun(?) plaat. Democratie onder vuur; het zijn indringende beelden. Nadat burgemeester Sharon Dijksma het rapaille naar buiten weet te werken, worden de ongeregeldheden nog grimmiger. De burgermoeder wordt voor de ingang lastiggevallen, belet haar eigen stadhuis weer binnen te gaan en moet met haar dienstauto in veiligheid worden gebracht. De bodes en beveiligers van het stadhuis worden ondertussen door de demonstranten aangevallen en krijgen klappen.

Dijksma doet de week daarna aangifte, maar alléén van de gebeurtenissen buiten het stadhuis. Dus niet van de intimidatie en agressie ín de raadszaal. Ze had daar ook de hulp van de politie niet ingeroepen omdat die 'echt een stuk minder zachtzinnig' te werk zou gaan, zegt ze die avond al. Ook laat ze zich dan ontvallen dat er hoge straffen 'van wel vier jaar' op het verstoren van een raadsvergadering staan. Om daaraan toe te voegen: "Ik geloof niet dat er iemand is die dat hen wil aandoen." *kuch. Twee maanden later meldt de politie dat er een verdachte is opgepakt. Dan wordt het stil.

Samen met een schedelmeetster

Na lang aandringen van de Tweede Kamer lijkt de politie-iftar op zijn retour, bleek donderdag. Maar er moet en zal gevreten én gebeden worden van belastinggeld. Een dag eerder trommelde het ministerie van Defensie zich namelijk op de borst met Keti Koti. Woensdag legde Defensie (onder het toeziend oog van premier Rob Jetten en burgemeester Femke Halsema) een krans bij het Slavernijmonument in Amsterdam. In het persbericht staat vervolgens: “Eerder organiseerde Defensie al een Keti Koti-diner voor defensiepersoneel in de hoofdstad en een kerkdienst in Rotterdam.”

Die kerkdienst vond vorige week zondag plaats bij de Evangelische Broedergemeente in Rotterdam. De van oorsprong Duitse christenclub is populair bij Surinamers omdat de creolen aldaar reeds tijdens hun eenzijdige dienstverband als slaaf gekerstend werden door deze hernhutters.

Na islamitisch gebedsgeprevel op het politiebureau tijdens de ramadan hoort bij Keti Koti blijkbaar ook een door de overheid gefaciliteerde kerkdienst. De burger mag ondertussen voor al deze gekkigheid de portemonnee trekken. Een en ander doet verlangen naar de Franse laïcité; een heldere scheiding van kerk en staat zoals in Frankrijk bestaat gewoonweg niet in Nederland.

Da's goed nieuws voor De Hoop en Moorman

Niet iedereen is gemaakt voor het Kamerlidmaatschap. En als de talentontwikkeling van een politieke partij niet op orde is, glippen er soms types tussendoor die niets in de Nationale Vergaderzalen te zoeken hebben. Recent waren dat de onvoldoende doorgelichte CV-vervalser Nathalie van Berkel (D66), de opportunistische Rosanne 'Ik-stap-op-hoi-ik-ben-er-weer-weer' Hertzberger (NSC) en één derde van de BBB-senaatsfractie. Maar de groene component van PvdAGroenLinks grossiert in dit soort gevallen.

Zo bleek Zihni Özdil volstrekt ongeschikt om in een fractie te opereren, ging het Kamerlidmaatschap van Kauthar Bouchallikht van begin tot eind gepaard met controverses en heeft de als Kamerlid en 'nummer 2' volstrekt mislukte Esmah Lahlah afgelopen week dan eindelijk de uitweg gevonden waar ze al tijdens haar eerste termijn naar op zoek was.
In al deze gevallen was Jesse Klaver politiek leider.

Maar eerst Lahlah. Dat ze niet één maar twee keer op de tweede plek van de kieslijst stond, valt ook de partij aan te rekenen. In haar eerste termijn blonk ze al niet uit als Kamerlid en dan wéér die hoge plaats toegekend krijgen, riekt naar een hoofddoek-omdat-het-moet-plek.

Dat de onderwijl in het geniep driftig in Tilburg en Delft solliciterende Lahlah daarin meeging, is laaghartig. Haar vertrek nu ondergraaft niet alleen het toch al zo lage vertrouwen in de politiek, maar is ook een slag in het gezicht van haar eigen stemmers (gehalveerd ten opzichte van 2023 maar nog steeds ruim 113.000 voorkeursstemmen) en de rest van de PvdAGroenLinks-achterban.

Da’s slecht nieuws voor de islamlobby

Een hoofdrol voor Gidi Markuszower in Bassiehof vandaag, maar vanwege een andere reden dan u denkt. Dat zit zo. Begin deze maand stuit het Kamerlid op een artikel van het Iraanse pro-regime persbureau ABNA: Sweden Drops Use of the Term "Islamophobia". Markuszower wil vervolgens van minister-president Rob Jetten en minister van Buitenlandse Zaken Tom Berendsen (CDA) weten of dat geen navolging in Nederland verdient. Die Kamervragen zijn donderdag beantwoord. Waarom Markuszower Iraanse staatsmedia leest is onbekend maar het Iraanse artikel klopt, schrijft Berendsen deze week namens het kabinet. Om dan te vervolgen:

Wut? Een zoekslag in de Handelingen van de Tweede Kamer leert vervolgens dat tijdens een commissiedebat twee weken geleden minister van Binnenlandse Zaken Pieter Heerma (CDA) ook al zoiets heeft gezegd. Nadat SGP’er André Flach zich had beklaagd over het islamofobie-discours zegt de bewindsman: "Hij vroeg of het een recht is om kritiek te hebben op een religie. Volgens mij vroeg hij ook om afstand te bewaren van de term "islamofobie". (-) Kritiek op religie valt onder de vrijheid van meningsuiting. Die kritiek mag er zijn, ook op de islam, maar geweld, haatzaaien en discriminatie mogen niet. Het kabinet hanteert in de binnenlandse context de term "moslimdiscriminatie". In de EU en de internationale context wordt aangesloten bij termen als "antimoslimhaat" en "antimoslimdiscriminatie". De term "islamofobie" wordt daarbij doorgaans niet gehanteerd. Het uitgangspunt blijft: ruimte voor religiekritiek en bescherming van mensen tegen discriminatie."

Dat is opmerkelijk. Want jarenlang gold juist het tegenovergestelde. Al decennia gebruiken types van de islamlobby zoals de Moslimbroederschap, FEMYSO, Diyanet, Milli Görüs de term islamofobie met als doel om hun buitenlandse beïnvloeding te maskeren, religieuze druk op gematigde moslims uit te oefenen en de vrije westerse samenleving te ondermijnen en te islamiseren.

De Adviesraad Migratie is gezien

Het echte schandaal in de Kwestie Koopmans - de hoogleraar migratie die deze week werd gecanceld door het dubieuze Amsterdamse debatcentrum Pakhuis de Zwijger - is de rol van de Adviesraad Migratie. De bijeenkomst wordt namelijk georganiseerd in opdracht van dit onafhankelijke Adviescollege van de Rijksoverheid. De club viert dit jaar haar 25-jarig bestaan en het Amsterdamse avondje op 1 juni maakt onderdeel uit van de festiviteiten. Het gezelschap dient de minister van Asiel en Migratie, de rest van het kabinet en de Eerste- en Tweede Kamer gevraagd en ongevraagd van advies bij migratievraagstukken.

Het probleem is dus niet zo zeer dat een of ander omstreden debatcentrum in Clowntown een onwelgevallige hoogleraar de toegang ontzegt. Het punt is dat dit met medeweten van een rijksadviesraad - die de ogen en oren van kabinet en Kamers (en dus van de burger) zou moeten zijn - gebeurt.

Hele malle genocide dit

Een paar quotes uit de laatste twee debatten eind april waar de situatie in Israël en Gaza ter sprake kwam: “Op dit moment is de ernstigste mensenrechtenschending die er ooit heeft bestaan (-) nog steeds bezig: de genocide in Gaza”, zegt SP’ster Sarah Dobbe. “Inderdaad, zeg ik als het gaat over die leus, de liefdevolle leus die opkomt voor de rechten van de Palestijnen. Daar vindt een genocide plaats (-)”, meent DENK’er Ismail el Abassi. “De genocide tegen de Palestijnse bevolking gaat door”, aldus Christine Teunissen van de Partij voor de Dieren.

Deze geluiden van DENK, Dieren en SP klinken ondanks de slechts negen zetels in dit soort debatten het luidst (bij PvdAGL zit sinds het debacle rondom de genocidale Piri-motie en de tegenvallende verkiezingsuitslag de rem erop, D66 leidt het kabinet wat noopt tot ingetogenheid en VOLT’er Laurens Dassen heeft sinds hij éénpitter is minder tijd). 

Er is nog nooit een oorlog met schone handen gewonnen, laat staan verloren. Reden dat het ICC – tussen de MeToo-perikelen door – oorlogsmisdaden aan Israëlische- en Palestijnse zijde onderzoekt. Ondertussen ligt bij die ándere rechter, het internationaal VN-gerechtshof, sinds eind 2023 de Zuid-Afrikaanse genocide-aanklacht tegen Israël voor. Een zaak dieeindeloos duurt maar vanaf de start een vrijbrief bleek voor links om vol op het Israël-pleegt- genocide-orgel te gaan.  

Tijdens één van die debatten voor het mei-reces zegt Mona Keijzer daarover tegen DENK’er El Abassi: “De genocidepropaganda is effectief geweest. Door constant te spreken over genocide denkt de meerderheid van Nederland nu dat er sprake is van genocide, hoewel er nog steeds geen enkele rechter is die er een uitspraak over heeft gedaan.” 

Maar volgens DENK, Dieren en SP wordt die vermeende genocide in Gaza sinds het staakt-het-vuren een half jaar geleden dus zelfs voortgezet. Da’s vreemd. Want eveneens eind april berichtte NRC dat in Gaza luxe restaurants, chique cafés en winkelcentra hun deuren openen. Wat niet wil zeggen dat het de Gazanen voor de wind gaat. De overgrote meerderheid van de bevolking leeft in extreme armoede en is dagelijks afhankelijk van hulp van buitenaf, zegt een Gazaanse econoom in het artikel. Maar dat is iets anders dan genocide, nietwaar.