Hele malle genocide dit

Een paar quotes uit de laatste twee debatten eind april waar de situatie in Israël en Gaza ter sprake kwam: “Op dit moment is de ernstigste mensenrechtenschending die er ooit heeft bestaan (-) nog steeds bezig: de genocide in Gaza”, zegt SP’ster Sarah Dobbe. “Inderdaad, zeg ik als het gaat over die leus, de liefdevolle leus die opkomt voor de rechten van de Palestijnen. Daar vindt een genocide plaats (-)”, meent DENK’er Ismail el Abassi. “De genocide tegen de Palestijnse bevolking gaat door”, aldus Christine Teunissen van de Partij voor de Dieren.

Deze geluiden van DENK, Dieren en SP klinken ondanks de slechts negen zetels in dit soort debatten het luidst (bij PvdAGL zit sinds het debacle rondom de genocidale Piri-motie en de tegenvallende verkiezingsuitslag de rem erop, D66 leidt het kabinet wat noopt tot ingetogenheid en VOLT’er Laurens Dassen heeft sinds hij éénpitter is minder tijd). 

Er is nog nooit een oorlog met schone handen gewonnen, laat staan verloren. Reden dat het ICC – tussen de MeToo-perikelen door – oorlogsmisdaden aan Israëlische- en Palestijnse zijde onderzoekt. Ondertussen ligt bij die ándere rechter, het internationaal VN-gerechtshof, sinds eind 2023 de Zuid-Afrikaanse genocide-aanklacht tegen Israël voor. Een zaak dieeindeloos duurt maar vanaf de start een vrijbrief bleek voor links om vol op het Israël-pleegt- genocide-orgel te gaan.
 

Tijdens één van die debatten voor het mei-reces zegt Mona Keijzer daarover tegen DENK’er El Abassi: “De genocidepropaganda is effectief geweest. Door constant te spreken over genocide denkt de meerderheid van Nederland nu dat er sprake is van genocide, hoewel er nog steeds geen enkele rechter is die er een uitspraak over heeft gedaan.” 

Maar volgens DENK, Dieren en SP wordt die vermeende genocide in Gaza sinds het staakt-het-vuren een half jaar geleden dus zelfs voortgezet. Da’s vreemd. Want eveneens eind april berichtte NRC dat in Gaza luxe restaurants, chique cafés en winkelcentra hun deuren openen. Wat niet wil zeggen dat het de Gazanen voor de wind gaat. De overgrote meerderheid van de bevolking leeft in extreme armoede en is dagelijks afhankelijk van hulp van buitenaf, zegt een Gazaanse econoom in het artikel. Maar dat is iets anders dan genocide, nietwaar.

Haagse ICC-corruptie over de rug van MeToo-slachtoffer

Wat begon met het Vredespaleis op een Haags landgoed, is ruim 100 jaar later uitgegroeid tot de internationale stad van vrede en recht. Den Haag herbergt onder meer het VN-gerechtshof, menig Balkantribunaal, internationale justitieclubs als Europol en Eurojust, chemische wapens-waakhond OPCW én als diamant in de kroon het Internationaal Strafhof (ICC). De omstreden Britse hoofdaanklager Karim Khan van dat ICC werpt echter een lelijke smet op dit beeld, eentje die zich uitbreidt als een olievlek. 

Wat begint als een onverkwikkelijke maar overzichtelijke MeToo-affaire, wordt alras complexer als Khan met de beschuldigende vinger naar Israël wijst maar daarna ook een tweede slachtoffer zich meldt. Deze week blijkt de kwestie uitgegroeid tot een corruptieschandaal met een hoofdrol voor Qatar.

Watskeburt? In mei 2024 kondigt Khan aan dat hij de Israëlische premier Benjamin Netanyahu, toenmalig minister van Defensie Yoav Gallant en Hamas-leiders Yahya Sinwar (†), Mohammed Deif (†) en Ismail Haniya (†) wil laten arresteren op verdenking van het plegen van oorlogsmisdaden. Eind november zijn de arrestatiebevelen officieel. 

In de tussentijd komt naar buiten dat een medewerkster van Khan klaagt dat ze meermaals door hem in Den Haag en op dienstreizen is verkracht. Khan ontkent en zegt dat Israël vanwege de arrestatiebevelen een lastercampagne tegen hem voert. Dat Jeruzalem weinig moet hebben van het ICC is geen geheim. Maar van een complot tegen Khan is geen sprake, blijkt uit onderzoek van onverdachte bron: de linkshangende krant The Guardian. De aanklachten tegen Israël en de MeToo-affaire houden geen verband met elkaar.      

De Britse courant bijt zich vast in de kwestie en de onthullingen stapelen zich op. In augustus vorig jaar stapt nóg een slachtoffer van Khan naar voren. Afgelopen november onthult De G. dat Londense privédetectives tevergeefs dirt – namelijk banden met Israël - hebben proberen te vinden van het eerste slachtoffer. In opdracht van Qatar om precies te zijn, de steenrijke Golfstaat die onderdak biedt aan de puissant rijke top van Hamas. Dan blijkt ook dat de onderzoeksbureaus contact onderhouden met Khans advocaten. 

Begin deze week volgt de onthulling van The Wall Street Journal. De krant beschikt over getuigenverklaringen en audio-opnames waaruit blijkt dat Qatar expliciet steun en bescherming heeft aangeboden aan Khan, zodat hij zich in alle rust kon bezighouden met het vervolgen van Netanyahu en Gallant. Corruptie dus.

Pikant: uit het stuk blijkt tevens dat de NCTV contact heeft gehad met meerdere slachtoffers van de door Qatar gestarte operatie:

Gouke Moes en Aant Jelle Soepboer(!) weten ervan

(LIVEBLOG IRAN HIER)

De Hollandse identiteit (geldt ook voor allochtonen) is mede gebouwd op de Tachtigjarige Oorlog, de Gouden Eeuw en de ontdekkingsreizen van onze blanke zeehelden. Ze vonden schatten en legden contacten met inheemse bevolkingen. Dat ging niet altijd goed, sommige minderheden werden slaven. Ook liet menig rebel het leven tijdens bijvoorbeeld de politionele acties. Maar het waren succesvolle reizen, kijk maar naar Indië.

In de door Bassiehof gecomponeerde alinea hierboven staan de 16 termen uit de woordenlijst* die de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE) in zijn Handreiking inclusief taalgebruik & handelen (PDF) afraadt om te gebruiken. Het is volgens de RCE belangrijk om te weten ‘hoe anderen woorden kunnen ervaren’. Dat maakt onderdeel uit van het ‘doorgaande proces van luisteren en leren dat inclusief taalgebruik en inclusief handelen is’, valt te lezen in het van woke shit druipende voorwoord.

Maar één vraag staat nog open

Weet u nog, die terloopse opmerking van David van Weel (VVD) tijdens een commissiedebat begin dit jaar? Hij zei dat hij een Oekraïense officier voor een bezoek aan Nederland had toegelaten terwijl deze op een EU-opsporingslijst stond. Een niet nader te noemen EU-lidstaat had de militair op deze Schengenlijst geplaatst omdat hij betrokken was bij een mysterieuze ‘pijplijnactie’. Maar de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken had daar dus lak aan. Bassiehof spitte verder en concludeerde dat het moest gaan om de Oekraïense drone-commandant Robert ‘Magyar’ Brovdi, de Droezjba-pijplijn die van Rusland via onder meer Oekraïne naar Hongarije, Slowakije en Tsjechië loopt en dat de EU-lidstaat in kwestie Hongarije was. Van Weels ministerie verkoos echter te zwijgen en weigerde verdere vragen te beantwoorden.

Dat laatste was FvD’er Pepijn van Houwelingen uiteindelijk (zijn bejaarde fractiegenoot Ralf Dekker die aanwezig was bij het overleg met Van Weel had zitten slapen) ook niet ontgaan. Dat werden Kamervragen dus die afgelopen donderdag, na lang wachten, door Van Weels opvolger als minister van Buitenlandse Zaken Tom Berendsen (CDA) werden beantwoord.

Wat blijkt: de theorie klopt. Van Weel doelde inderdaad op de Oekraïense aanval in de zomer van vorig jaar op een Russisch pompstation van de pijpleiding. De operatie die werd geleid door Brovdi die vervolgens door Boedapest op de EU-opsporingslijst (Brovdi’s reactie: Steek maar in je reet) werd gezet. Die ‘signalering’ had moeten voorkomen dat de Oekraïner met Hongaarse wortels de EU binnen kon komen.

Benieuwd of ze het droog krijgen

(LIVEBLOG IRAN HIER)

Bij D66 draait alles om beeldvorming dus het zal geen toeval zijn geweest dat minister van Volkshuisvesting Elanor Boekholt-O'Sullivan zich afgelopen maandag bij haar eerste debat voor het oog van de camera liet begeleiden door vijf vrouwelijke ambtenaren. Oogt leuk zo’n squad, maar een eenvoudig briefje voorlezen of de Raad van State trotseren lukt de bewindsvrouw dus niet.

Duwertje Kuijpers die al langer over de luitenant-generaal b.d. en haar haperende kwaliteiten schrijft, vraagt zich af: “Waarom kiest D66 bewust voor een minister zonder vakinhoudelijke en bestuurlijke ervaring?” Antwoord: omdat Boekholt-O’Sullivan een product is van ’een partij die liever de goede foto maakt dan de goede minister levert’. In een D66-diversiteitsverhaal kun je niet wonen, kortom.

Wie minder ruchtbaarheid geeft aan de samenstelling van zijn team is minister van Asiel en Migratie en CDA-vicepremier Bart van den Brink. Vrijdagmiddag om 17.00 uur stuurde Rob Jetten een briefje aan de Kamer waarin staat dat Van den Brink gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid om als vicepremier niet een maar twee politieke assistenten (PA's) in de arm te nemen. Een voorrecht in 2022 afgedwongen door niemand minder dan Sigrid Kaag die zich niet helemaal senang voelde met maar één aan haar partij verbonden adviseur. Van Den Brink weet hoe belangrijk een PA kan zijn: hij was zelf ooit de rechterhand van Hugo de Jonge (hoi, Sywert).

Ook een les voor Rutte, Kaag, Yesilgöz en de rest

(LIVEBLOG IRAN HIER)

Een politicus die met slechts drie vaste wielen onder zijn auto door Den Haag rijdt, vervolgens weigert een blaastest te ondergaan waarop zijn rijbewijs negen maanden wordt ingenomen en daarna rijbewijsloos met een deelscooter door rood rijdt, moet je – in de snerpende woorden van een illuster voormalig minister van Justitie, inmiddels verhuisd naar Defensie – natuurlijk keihard aanpakken. Anders wordt het wanneer diezelfde politicus z'n werk doet: een uitspraak over het een of ander die vervolgens niet lekker valt.

Deze week werd Tweede Kamerlid voor Forum voor Democratie Gideon van Meijeren door het Haagse gerechtshof vrijgesproken van opruiing. Een slag in het gezicht van het Openbaar Ministerie die hopelijk nog even nadreunt op de burelen van de magistraten.

De uitspraak is ook pijnlijk voor Mark Rutte, Sigrid Kaag, Dilan Yesilgöz en de rest van de (toenmalige) Haagse kaste die in november 2022 volledig losging in de strijd om de Allerstoerste Tweet Bokaal.

De hele affaire heeft ondertussen ruim drie jaar in beslag genomen. Een periode waarin verschillende verkiezingen de revue passeerden en kiezers dus mede hun stem bepaalden op basis van het proces dat het OM tegen Van Meijeren aan het voeren was. De complotmarmot in het stemhokje beoordelen op wat hij uitkraamt en zijn gedrag in het verkeer is eenvoudig. Wanneer de beschuldiging opruiing echter boven de markt hangt, wordt dat een stuk ingewikkelder.

Alsof Den Haag de ring moet kussen

Het is jammer dat Dilan Yesilgöz in haar nieuwe rol als minister van Defensie (en eigenlijk al sinds het Douwe Bob-fiasco) minder uitgesproken is op Twitter dan voorheen. Benieuwd hoe snel ze recht van de lever had getwitterd over de Amerikaans-Israëlische aanval op Iran (“Keihard aanpakken!”) en de dood van ayatollah Ali Khamenei* [LIVEBLOG IRAN HIERR] in het bijzonder. Bovendien zat ze in Kiev.

Die trektocht van Nederlandse politici naar de Oekraïense president Volodymyr Zelensky blijft opmerkelijk. Sinds het land is binnengevallen door de gestoorde Russische dictator Vladimir Poetin wordt Oekraïne niet alleen met miljarden Nederlandse euro’s ondersteund maar krijgt het ook een sloot aan lijsttrekkers, Kamerleden en bewindspersonen over de vloer.

Die financiële ondersteuning is terecht, daar het vrije westen nu eenmaal niet kan toestaan dat Poetin met zijn karpatenkop de dienst uitmaakt. Wel is het belachelijk dat een relatief klein land als Nederland zoveel meer bijdraagt aan de graanstaat dan grootmachten als Frankrijk, Italië en Spanje.

EBI blues

Tussen het formatiegeweld door debatteerde de Tweede Kamer afgelopen week over de begroting van het ministerie van Justitie en Veiligheid. De VVD mag zich graag presenteren als dé partij van law & order maar met de VVD-stripfiguren die nu het departement leiden, blijft er van dat beeld weinig over. De minister zelf – de uit een Ollie B. Bommel-strip weglopen poseur Foort van Oosten – figureerde vorige week al in deze kolom. Donderdag speelde zijn tweede man Arno Rutte zich in de kijker met wat niet anders valt te omschrijven als laffe linkse lulkoek en totaalfalen.

Eerst: wie is Arno Rutte? Van 2012 tot 2019 was de VVD’er slechts een Haaksbergense backbencher. Een brave borst bovendien; zijn bijverdiensten als zanger van _Harige Harry en de Ladyshaver_s noteerde hij keurig in het nevenfunctiesregister. Rutte kwam pas letterlijk in beeld toen in 2018 iemand tijdens zijn spreektijd zelfmoord in de nationale vergaderzaal probeerde te plegen. Afgelopen september werd hij staatssecretaris van Justitie en Veiligheid toen het kabinet Schoof dubbeldemissionair ging en Rutte een inmiddels vergeten NSC’er opvolgde.

Enter Ulysse Ellian; VVD-Kamerlid van de klas van 2021, gebukt gaand onder permanent beveiligingsregime omdat hij uit zowel criminele als Iraanse hoek – in beide gevallen georganiseerde misdaad dus – bedreigd wordt. Zoon van Afshin, die zich al sinds de moord op Theo van Gogh in hetzelfde stelsel bewaken en beveiligen bevindt. Ter illustratie: als vader en zoon Ellian een kopje koffie op het Malieveld willen drinken, ziet dat er zo uit.

Donderdag stond Ellian de Jongere dus tegenover Rutte. Dat ging gelijk mis. De staatssecretaris trapte af met een wazig persoonlijk betoog over countryzanger Johnny Cash die een groot hart voor de gevangenen van Folsom Prison had. Rutte had zich daarom net als The Man In Black in het zwart uitgedost. Waarna tot verbijstering van Ellian, PVV’er Emiel van Dijk en Jan Struijs (50PLUS), een linksig geitenwollensokkenverhaal volgde over zielige gedetineerden die het ook niet makkelijk hebben.

Weekoverzicht

De term gezagscrisis is een oude bekende maar de populariteit komt in golven. Vroeger rolde de uitdrukking vaak voorbij in verband met corona-, studenten- en boerendemonstraties, nu rond extreemlinkse-, extreemrechtse- en Palliewapprotesten en altijd als het Oud & Nieuw betreft. Daarnaast verkeert de hoofdstad natuurlijk al jaren in een permanente gezagscrisis, iets wat de burgemeester van Amsterdam Femke Halsema begin deze maand ogenblikkelijk ontkende, terwijl delen van haar stad nog smeulden.

Het ontkennen van een gezagscrisis is de middelmatige bestuurder eigen omdat toegeven de touwtjes niet zo strak in handen te hebben als gehoopt, afbreuk doet aan de eigen geveinsde voortreffelijkheid. Dat daarmee onvermijdelijk het eigen gezag ondergraven wordt, heeft gek genoeg geen consequenties. Drie gezichten die deze week in het oog sprongen.

De Nationale Ombudsman is van de Hoge Colleges van Staat de meest tot de verbeelding sprekende. Hij is namelijk volstrekt eigen baas, niemand kan hem voorschrijven hoe hij zijn werk moet doen en hij heeft maar één opdrachtgever en dat is de burger. Nobody fucks with Reinier van Zutphen. Behalve… eerdergenoemde Femke Halsema.

Er gebeurde dinsdag iets geks met een 'pijplijnactie'

Misschien ligt het aan het tijdstip dat niemand van de Tweede Kamercommissie Buitenlandse Zaken reageert op de opmerkelijke uitspraak van minister David van Weel (VVD) in de video hierboven. Het is dinsdagavond even na achten in de Groen van Prinstererzaal. Van Weel is daar voor het commissiedebat over de Raad Buitenlandse Zaken eind deze maand; het maandelijks overleg van hem en zijn Europese collega’s in Brussel. Nadat Stephan van Baarle het DENK-stokpaardje over het op sanctielijsten zetten van ‘gewelddadige kolonisten die Palestijnen aanvallen’ en het weigeren van Israëlische ministers heeft bereden, reageert de minister van Buitenlandse Zaken met een verhandeling over het Schengen Informatie Systeem (SIS). Dan volgt uit het niets een opmerking over een door een EU-lidstaat op deze opsporingslijst gezette luitenant-kolonel van het Oekraïense leger die Van Weel tóch tot Nederland toeliet 'om te vertellen over een actie die hij had uitgevoerd op een pijplijn'. Wut?

Uitgeschreven zegt Van Weel: "Wat wij gedaan hebben met die twee Israëlische ministers, is ze SIS-signaleren. Dat zijn geen sancties, maar dat betekent dat ze Europa niet meer binnenkomen. Overigens is ook dat niet waterdicht. Omdat niet alle landen dat hebben onderschreven, kan een individueel land een uitzondering maken op een SIS-signalering. Dat hebben wij recent gedaan, zal ik u vertellen, voor een luitenant- kolonel van het Oekraïense leger die hierheen kwam om te vertellen over een actie die hij had uitgevoerd op een pijplijn. Om die reden was hij gesanctioneerd, of op de SIS-lijst gezet, door een ander Europees land. Daarbij hebben wij de afweging gemaakt dat wij deze meneer toch een uitzondering wilden geven voor het bezoek aan Nederland. Maar dat is wat anders dan persoonlijke sancties instellen, waardoor mensen geen bankrekening meer kunnen hebben, geen tegoeden meer kunnen hebben, inderdaad ook reisverboden krijgen opgelegd et cetera et cetera."

Van Baarle merkt de opmerking over de Oekraïense hoofdofficier niet op. Ook Derk Boswijk (CDA), Don Ceder (CU), Eric van der Burg (VVD), Simon Ceulemans (JA21), Sarah Dobbe (SP), Kati Piri (PvdAGL), Chris Stoffer (SGP) en Hanneke van der Werf (D66) – de club zit sinds 17.00 uur in het zaaltje – zeggen niets. Zelfs FvD’er Ralf Dekker – zijn partij heeft een grote interesse in alles wat met Rusland, Oekraïne en pijpleidingen te maken heeft – slaat niet aan op wat Van Weel zojuist heeft gezegd. De bewindsman beantwoordt de overige vragen en om 20.44 uur hamert voorzitter Raymond de Roon (PVV) af.  

Het is bizar dat geen van de elf Kamerleden in het zaaltje aanslaat op de woorden van Van Weel over deze mysterieuze Oekraïense luitenant-kolonel. Het woord pijplijnactie doet - terecht of niet - onvermijdelijk denken aan de aanslag op de Nord Stream-pijpleiding in 2022. En waar bestaat die SIS-signalering (er zijn verschillende) eigenlijk uit, wordt de militair gezocht of mag hij alleen de EU niet in?

En wat bedoelt Van Weel met recent? En met wie sprak de Oekraïner in Nederland, maakte hij deel uit van het gevolg van Volodymyr Zelensky tijdens zijn bezoek aan de Tweede Kamer op dinsdag 16 december? Sterker: zat de luitenant-kolonel samen met de Oekraïense president in Vak K? En de belangrijkste vraag: wélke EU-lidstaat die de Oekraïner op de SIS-lijst heeft gezet, wordt nu door Van Weel genaaid? 

Bassiehof heeft het deze week allemaal voorgelegd aan de woordvoerder van de minister van Buitenlandse Zaken. Met de antwoorden schiet het tot nu toe niet op. De laatste update is van vrijdag: "We zijn het na aan het gaan. Navraag bij onze collega’s levert vooralsnog niet veel op, zowel op basis eigen informatie als informatie in het publieke domein." De vragen over de SIS-signalering liggen bij het ministerie van Asiel en Migratie omdat zij hier verantwoordelijk voor zijn, laat de woordvoerder weten. "Ik weet nog niet zeker of zij überhaupt namen mogen communiceren over SIS-signaleringen."

Misschien moeten die ambtenaren dat dan even vragen aan de minister van Asiel en Migratie. Oh wacht, dat is óók David van Weel.

U begrijpt, dit gaat nog wel even duren. Jammer dat niemand in dat zaaltje ernaar vroeg, dat had veel tijd gescheeld. Wordt vervolgd.