Waarom zijn republikeinen zulke ongelooflijke kneuzen?

Leg het ons uit

Misschien zijn het de oranjebitters die ons de macht over het toetsenbord doen verliezen, maar waarom bestaat de anti-monarchistische beweging in Nederland uit zulke kansloze, onhebbelijke losers? Los van het vraagstuk of een democratisch gekozen staatshoofd de superieure optie is. De Nederlander is al lang geen meelzak meer als het om demonstreren gaat, we zien dagelijks tal van mensen de straat op gaan om ideeën te bepleiten die volslagen bout zijn, dus om een beetje draagvlak te scheppen maakt het eventuele hout dat je argument snijdt echt geen mallemoer uit. Toch bestaat het veldje met actief republikeins verzet op Koningsdag enkel uit een paar verroeste jankboomers, klimaatstressende menopauzisten en een karig handjevol door Arjen Lubach geradicaliseerde debatclub-jongeren. Even verderop staat een veel grotere menigte te juichen voor een man die op onze kosten en met de zakken vol van onze centen om en nabij 10x per jaar naar Griekenland vliegt en de rest van de tijd wat obligate stotterspeeches houdt op beurzen en braderieën in binnen- en buitenland. Nota bene het hoofd van een familie die niet eens zo heel lang geleden werd bestierd door een tot op het bot corrupt seksueel roofdier met een naziverleden, en weer even daarvoor door een mevrouw die vlak voordat de pleuris hier uitbrak naar Engeland vloog om daar crystal meth te gebruiken. Afijn, het is onze zaak niet maar van een iets grotere volksopstand dan het huidige clubje partypoepende halfdooien hadden we niet opgekeken. De steun voor een republiek is afgenomen en om dat tij te keren kwam actiegroep Republiek met een nieuwe mascotte, Wim de opblaasbare dino. Het ding is 10 meter hoog en daarmee mochten ze dus, boehoe, niet langs de route staan in Dokkum. Hierboven beeld van de fiere strijders die er wel stonden. Haha.