Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend
7 topics
#essay

Timmermans schrijft Duits essay over wolven en dat we allemaal dood gaan tenzij diversiteit of zo

Nou, daar gaan we dan maar weer voor zitten hè.

EERSTE ZIN (!!!): "Wanneer politici de pen overnemen van historici en de geschiedenis herschrijven aan de hand van hun eigen ideeën, zouden alarmbellen af moeten gaan. (...) De geschiedenis zien als een doe-het-zelf-winkel waar je kunt kiezen wat je wilt en negeren wat je narratief niet schikt (...), is niet alleen ten diepste oneerlijk, het ondermijnt ook het basisidee van een goedmoedig naast elkaar bestaan van samenlevingen (...)."

Je zou bijna denken dat Frans het hier heeft over de kernleugen waaraan de EU haar legitimiteit ontleent, namelijk dat de EU Europa vrede heeft gebracht. Hier Frans in z'n eigen woorden: "EU brought this incredible long period of peace to Europe which we in our history have never seen: 70 years." Maar dat is dus niet zo. Een verslagen Duitsland sloot vrede met een moegestreden West-Europa, en iedereen was het er na twee wereldoorlogen wel over eens dat het mooi geweest was met interstatelijke oorlogsvoering op die helft van het continent. Uit dat sentiment ontstond in 1958 Europese Economische Gemeenschap, en die volstond volledig in het bestendigen van de ontstane warme vrede. De politieke- en muntunie die na het cultureel consolideren van die vrede werden opgetuigd heeft Europese landen juist sterker tegenover elkaar doen staan dan ze vanaf 1958 stonden. 

Maar goed, het zal als verrassing komen, Frans' openingszin was dus eigenlijk gericht tegen "populisten en autocraten". Vervolgens worden we getrakteerd op een beetje moeilijkdoenerij aan de hand van filosoof Isaiah Berlin, en we kunnen toch niet helpen daar eigenlijk in te lezen dat Frans vooral z'n eigen ideologie buitenspel zet:

"Isaiah Berlin stelt dat geen doctrine of ideologie op zichzelf in staat is oplossingen te bieden voor alle uitdagingen waar de mensheid zich mee geconfronteerd ziet. Zijn perspectief is dat van iemand die in een eeuw leefde waarin de mensheids arrogantie te geloven dat een enkele doctrine of ideologie al onze problemen op zou lossen, leidde tot onbeschrijfelijke totalitaire wreedheden."

Nu zullen we heus niet beweren dat de EU zal leiden tot onbeschrijfelijke totalitaire wreedheden, maar godverdomme Frans. Als iemand uitdraagt dat er een ideologie is die alles op gaat lossen, van klimaat en sociale cohesie tot pan-Europees samenzijn, dan is dat Frans zelf. 

Dit ondoenlijke exhibitionisme

Essay - Drie coronalessen voor de toekomst

Al bijna een jaar beheerst corona ons leven. Hoog tijd om terug te blikken. We zijn eindelijk aan het vaccineren. Het einde is in zicht. Toch kan het volgens het RIVM nog maanden duren voordat iedereen is gevaccineerd. Het is daarom ook goed om vooruit te blikken. Bevat de coronatijd tot nu toe lessen voor de komende maanden? Ik denk van wel.  

De corona-aanpak van het afgelopen jaar kent (tenminste) drie belangrijke uitgangspunten:

1. We hanteren het voorzorgsbeginsel.
2. We houden de zorg overeind.
3. We lossen dit probleem samen op (‘samen tegen corona’). 

Dit zijn redelijke uitgangspunten. Als het gaat om de praktische uitwerking van deze uitgangspunten is er echter ruimte voor verbetering. Voeren we deze verbeteringen door dan komen we goed uit deze crisis – en zijn we gewapend tegen nieuwe crises. Want de vraag is niet of, maar wanneer die komen. Hierbij drie coronalessen voor de toekomst. 

Het eerste uitgangspunt: het voorzorgsbeginsel
Het kabinet en de ruime meerderheid van het parlement vinden het verstandig de corona-uitbraak met het voorzorgsbeginsel te lijf te gaan: we weten nog steeds weinig van dit virus en nemen het zekere voor het onzekere – ‘better safe than sorry’. Dat is een begrijpelijke en goed verdedigbare strategie. Al is het maar omdat het een strategie is die we ook in het dagelijks leven voortdurend toepassen. In de auto doen we onze gordel om. We stoppen voor rood licht. We kijken eerst naar links en rechts voor we oversteken. Het is verstandig om te proberen ongelukken te voorkomen. 

Maar het voorzorgsbeginsel op zich is niet zaligmakend. Als we alleen daarop koersen, komen we zelfs tot niets. Ik ga ’s morgens met de auto naar mijn werk, ook al weet ik dat de kans bestaat dat ik door een verkeersongeluk om het leven kom. Uit angst voor een ongeluk kan ik natuurlijk besluiten voortaan thuis te blijven. Maar de kans dat ik dan mijn hypotheek niet meer kan betalen en al snel een huisvestingsprobleem heb, is levensgroot. En dat is nog maar het begin. Daarom laat ik het risico van een ellendig leven zwaarder wegen dan het risico van een voortijdige dood in het verkeer. Daarin sta ik niet alleen. We maken bijna allemaal dezelfde afweging en nemen bijna allemaal dezelfde beslissing. Sterker nog, als mensen uit angst voor een verkeersongeluk de deur niet meer uitkomen, zeggen we dat ze een angststoornis hebben.  

In de praktijk plaatsen we steeds het evenredigheidsbeginsel naast het voorzorgsbeginsel: we wegen voortdurend risico’s tegen elkaar af. Daarbij houden we ons aan het gebod van Shaffy: ‘Mens durf te leven.’ Doen we dat niet, dan gaat alles op slot. Het is de paradox van ons leven: wie de dood buiten de deur probeert te houden, verliest het leven. 

Vanuit dit perspectief bezien is onze houding ten opzichte van de corona-uitbraak in het afgelopen jaar opmerkelijk. Door onze radicale toepassing van het voorzorgsbeginsel ontwrichten we hele maatschappelijke sectoren; nemen we persoonlijk leed dat hierbij hoort op de koop toe (bijvoorbeeld schulden, stress en werkloosheid); beschadigen we onze sociale infrastructuur (bijvoorbeeld de kerkgemeenschappen, sportverenigingen en andere verbanden die gedijen bij de macht der gewoonte); onderbreken we de sociaal-emotionele ontwikkeling van jongeren (een ongeëvenaard sociaal experiment); verbreken we sociale bindmiddelen als trouwerijen, feesten en de kroeg; en schuiven wij grondrechten terzijde. Met dat we de dood buiten de deur proberen te houden, geven we het leven op. 

De eerste les die het afgelopen jaar ons leert is daarom: pas het voorzorgsbeginsel niet toe zonder het evenredigheidsbeginsel. Blijf altijd risico’s tegen elkaar afwegen. 

Lees verder

Pas nu hij gevallen is erkennen de MSM het Gelijk van Trump

In het harnas gestorven voor onze zonden.

En op dezelfde dag nog komen ze uit de coulissen. De derdehands-denkers, mensen die de waarheid pas spreken als het ze uitkomt, inwoners in plaats van burgers. Want natuurlijk had Trump gelijk. Je mocht het alleen niet zeggen, want dan zou je Trump in de kaart spelen. Maar Trump had helemaal geen kaarten, want Trump deed aan schaken, niet aan pesten.

Rust zacht, prins

We verdienden je niet

Lees verder

Is dit een essay van Jan Terlouw over de OORLOG?

HOERA 5 MEI! Eerst (gaap) tekst lezen, daarna quizvraag beantwoorden. Spoiler: het is een essay van Jan Terlouw over de oorlog

"Is dat niet evenzeer het geval met de klimaatcrisis? Die is veel ernstiger dan veel mensen beseffen. Het is heel bijzonder dat in 2015 de politieke leiders van alle landen in Parijs hebben besloten dat de temperatuur op aarde deze eeuw niet meer dan 1,5 graad mag stijgen, hoogstens 2 graden. Een mondiaal besluit, dat nationaal moet worden geëffectueerd. En daar komt vooralsnog weinig van terecht. Nog steeds worden er niet minder fossiele brandstoffen verstookt. Maar als de temperatuur deze eeuw 2 graden stijgt, zijn wetenschappers bang dat het leidt tot een verdere stijging, zelfs als er daarna geen koolstofdioxide meer zou worden geproduceerd. 

Met andere woorden, er is een redelijke kans dat een temperatuurstijging van 2 graden leidt tot onomkeerbare gevolgen. Het is namelijk niet ondenkbaar dat er dan al zoveel ijs smelt, dat daardoor minder zonlicht wordt gereflecteerd, met als gevolg dat de temperatuur nog meer blijft toenemen. Ook is het mogelijk dat thermofrostlagen in Alaska en in Siberië smelten, wat een enorme uitstoot van broeikasgassen zou veroorzaken. Als dit besef gaat doordringen tot de bevolking zullen de politieke verschillen tussen links en rechts, tussen open en gesloten, tussen nationaal en mondiaal, veel onzichtbaarder worden, zoals in een oorlog.

Dit voorjaar worden we geconfronteerd met het coronavirus. De eerste echte pandemie sinds de Spaanse griep in 1919. Wat te doen? Wat te doen met een mondiaal probleem in een wereld met nationale leiders? Er is verschil van mening over de wenselijkheid van een zo totaal mogelijke lockdown tegenover een mindere lockdown met de mogelijkheid om groepsimmuniteit op te bouwen. Doorslaggevend bij die keuze lijkt mij het vertrouwen dat je hebt in het vinden van een vaccin.

Bij een complete lockdown blijft de bevolking zeer kwetsbaar voor het virus, met mogelijk dus heel wat doden in de toekomst. Groepsimmuniteit geeft meer bescherming in de toekomst, maar bij het bereiken ervan sterven er heel wat mensen. Als je erop vertrouwt dat de wetenschap er op redelijk korte termijn iets op gaat vinden, lijkt een vergaande lockdown, zoals die in verschillende landen wordt gerealiseerd, dan ook verdedigbaar. Gaat dat lang duren, dan is er veel te zeggen voor groepsimmuniteit. Hoe dan ook, het is een internationaal probleem, waarbij nationale verschillen in het niet vallen, zoals in een oorlog. Het doet er dan bitter weinig toe van welke partij een nieuwe minister van Volksgezondheid is. Beschikbaarheid van deskundigheid is dan veel belangrijker."

QUIZVRAAG! Is dit een essay van Jan Terlouw over de OORLOG?

A) Nee, het is een toespraak Jesse Klaver op een of ander klimaatcongres
B)
Nee, het is de nieuwe Twitter-bio van Paulus de Franskabouter - Frans Timmermans
C)
Nee! Rutger Bregman zat te schijten, echt vies, maar het wc-papier was op, en toen schreef hij deze tekst op zijn laatste velletje
D) Nee, Greta Thunberg was aan het scrabbelen met haar nichtje van 6. Greta pakte een paar lettertjes uit de zak, plaatste ze op haar bordje en toen verscheen deze lap, ongelooflijk
E) Nee, het is een @ van Gerrit Hiemstra aan het adres van Thierry Baudet
F) Ja, het is een stuk uit een essay van Jan Terlouw, over de Tweede Wereldoorlog natuurlijk, en het draagt de titel 'De oorlog driekwart eeuw later'

Lees verder

Nieuw Volkskrantwoord: afschuifseksisme

Gewichtig betoog door hoogleraar Evelien Tonkens inclusief stemadvies vandaag in de Volkskrant.

We moeten namelijk praten over seksisme, het is namelijk allemaal veel erger dan u al dacht. Zo is er bijvoorbeeld "slaperigheidsseksisme (even vergeten dat vrouwen ook mensen zijn)", maar het euvel van de dag is "afschuifseksisme: een maatschappelijk probleem aan de orde stellen en vervolgens in plaats van na te denken over maatschappelijke oorzaken en de eigen rol daarin, de schuld geven aan vrouwen." Daar zou Baudet zich schuldig aan maken door in zijn essay vrouwen de schuld te geven van de effecten die hun emancipatie heeft op het gezinsleven en demografie. Het zou natuurlijk seksistisch zijn te zeggen dat de emancipatie van de vrouw eigenlijk de schuld is van de mannen die het toestonden, dus dat doen we mooi niet! Maar goed, weer nieuw woordje geleerd dus, al zijn we ook wel eens écht expliciet en naargeestig afschuifseksime tegengekomen zoals na de breek, waardoor we eigenlijk niet zo snel meer onder de indruk zijn. 

Lees verder

Bonnetjes, referenda en geitenpaadjes: de paradox van macht en de toekomst van Nederland

Onlangs feliciteerde ze Israël, nu beklaagt ze zich over ons landje. Voor in ons weekend-katern: een nieuwe inzending van reaguurster einStina.

De paradox van macht en de toekomst van Nederland
Deze week kwam uit dat het kabinet, wie dan ook precies, glashard loog over het niet-bestaan van memo's over  de afschaffing van de dividendbelasting. Ondertussen wordt er gewerkt aan het aanleggen van een geitenpaadje waardoor de WIV alsnog gewoon ingevoerd kan worden, ondanks de nee-stem van de burger. Tegelijkertijd wordt ook nog geprobeerd de wet op het raadgevend raadgevend referendum af te schaffen, waarbij onze allerlaatste hoop de bedaagde wijsheid van de Eerste Kamer is (Hup PVV! Hup SGP! Hup traditioneel gezien grote partijen met veel ervaring! Ohnee, wacht). 

Zelfs een blinde ziet het: de kloof tussen overheid en burger is enorm en het vertrouwen krimpt steeds verder. Jongeren klagen “dat ik niet weet wat te stemmen want politici liegen toch altijd en ik herken me in geen enkele partij” en mensen met iets meer dagen op de teller dromen veelvuldig over vertrekken naar vrediger oorden omdat het echte Nederland toch allang kwijt is. De overheid roept ondertussen dat zij de oplossing heeft: de een ziet het in meer EU, de ander in minder EU, de een in meer geïmporteerde wezens, de ander in minder, de een in de Bijbel en de ander in de moskee, de een in gladde pakken met blauwe schoenen en de ander in gedegen bestuurskennis.

Doordat de verschillende partijen binnen de overheid tegenwoordig ver uiteen liggen, ons parlementaire systeem is gebaseerd op het bereiken van compromissen, en de coalitie steeds vaker minimaal is, missen de boven ons gestelden slagkracht. Daarnaast is er steeds minder draagvlak voor hun beslissingen bij de burgers die zij vertegenwoordigen, wiens belangen zij behartigen, doordat de visies sterk uiteen liggen en beiden hun zin willen. Daardoor is er niet alleen een groeiend machtsvacuüm binnen de regering, maar hebben we ook te maken met een steeds verder escalerend conflict over de macht van bestuur en burger. Zeker nu men een middel tot burgerinspraak (na het negeren van burgerwensen) in de prullenbak probeert te proppen.

Lees verder

GS 6 mei-essay: De strijd van onze generatie

pimmetjewemissje.jpgDodenherdenking, bevrijdingsdag, Pim Fortuyn-dag. Het blijft een wrange sequentie. We missen je, briljante narcistische kale flikker die je bent. Het is er niet veel beter op geworden sinds je uitcheckte. Manifestaties van het vrije woord zijn contraterreur-nachtmerries geworden, je minder begaafde politieke neefje ontsnapte deze week nog aan de dood, onze grote Randstadsteden zijn ongeveer 15% islamitisch, de Nederlandse krijgsmacht is een misselijke grap en de EU is ons de baas. Ohja, je moordenaar geniet alweer een jaartje van de frisse buitenlucht. Eigenlijk krijgt niemand het over z'n lippen, maar je bent voor niets gestorven Pim. Niet voor vrijheid, maar door vrijheid. En dat spijt ons. History will not judge us lightly. Op 4 mei stond de elite die jouw moord ideologisch faciliteerde weer braafjes schijn-eerbiedig naar z'n tenen te staren, terwijl diezelfde elite de sluizen heeft opengezet voor islamitische andersdenkenden- homo- vrijheids- en jodenhaat. Met de hoofden nederig gebogen marcheren zij westerse verworvenheden zonder te knipperen van de hoogste en meest troosteloze flat naar beneden. Onlangs liepen we over de Airborne begraafplaats te Oosterbeek. De teksten op de grafstenen logen er niet om. Een parachutist van 18, Rest darling till we meet again, mum and dad. Zijn 23-jarige strijdmakker, He gave the greatest gift of all, His own unfinished life, Duty nobly done. En dan de vele stenen met het opschrift dat door merg en been gaat, A soldier of the 1939-1945 war, September 1944, Known unto God. Lichamen nooit geïdentificeerd, naam en daden nooit geëerd. Elke culturele millimeter die Nederland de subversieve elementen binnen onze maatschappij toestaat te veroveren, is een dikke lichtgroene herfstrochel op het graf van deze jongens, en op dat van Fortuyn. Op 5 mei trivialiseren en prostitueren wij de geschiedenis om onszelf te kunnen vertellen dat de jeugd voortaan over onze vrijheid waakt. En op 6 mei gaan we door met onze levens alsof vrijheid nou eenmaal het wetmatige en onvervreemdbare eindpunt van de geschiedenis is. Niet op GS. Want er smeult iets in hooiberg Europa. En wij weten dat de echte strijd niet wordt gevoerd op herdenkingen of tijdens rouwbetuigingen vlak na moordaanslagen. Nee, tussen het "JesuisCharlie'' en "Opdat we nooit vergeten" door, daar wordt stand gehouden of grond permanent ingeleverd.
Lees verder
linktips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken | Online Casino