Tuur in het StamCafé

(rechts)

In dit StamCafé graag allemaal in de handjes klappen en een schunnig verjaardagsliedje zingen voor onze liefste schrijvende huisjunk Arthur van Amerongen, die vandaag alweer 66 kaarsjes uitblaast. Dat zijn er een stuk meer dan het maximum dat je de gemiddelde persoon met zijn levenspad en -stijl zou toeschrijven. Arthur is dan ook dan ook een anomalie, een wonder der natuur en bovenal: een fijne gozer. Eentje waarmee je tot 5 uur in de ochtend laveloos kunt doorzakken, om vervolgens luttele uren later een zojuist al dan niet in dezelfde laveloze toestand getikte doch altijd scherpe weeksoep toegestuurd te krijgen. Dergelijke veren zijn overigens al eens in Tuurs poepertje (om even in zijn geest te formuleren, red.) gestoken in het topic over het zeer prettige gesprek dat we met hem voerden in de GeenStijl Podcast, of opgetekend in de zeer aan te raden glossy die verscheen ter ere van zijn 65ste verjaardag. Veel meer woorden hoeven we er dus niet aan te wijden, ook niet omdat Arthur zelf op dit moment (hopelijk) laveloos van port en wellicht andere geestverruimende substanties een mooi feestje bouwt in zijn Algarve. Maar toch, allemaal van harte gefeliciteerd met Arthur van Amerongen.