Geenstijl

Soep van de Week, in het StamCafé

Vrienden, we moeten het als mannen onder elkaar eens over een gevoelig onderwerp hebben: seks, en dan met name de betaalde variant. Ik spel altijd alle reacties op GeenStijl (ik val wel eens in als moderator en er is niets leukers dan vijanden te jorissen) en het valt mij op dat die nogal preuts zijn. Nooit schrijft een of andere lolbroek eens dat hij lekker naar de hoeren is geweest of dat hij als een beest heeft zitten fappen op porno in een categorie die alleen op de dark web bestaat. Wel lees ik regelmatig dat een reaguurder zich om een uur of vier ‘s nachts naar de echtelijke sponde sleept om vervolgens hikkend en boerend achter de warme (dat hoop je dan ) billen van zijn spouse kruipt, en dan moet ik maar raden wat er dan gebeurt.

Eerlijk gezegd wilde ik het helemaal niet over hoeren hebben, want er spelen veel belangrijkere zaken in het tragische moederland. Het is de schuld van de alleraardigste maar ook vileine Lammert de Bruin (Journalist / Collectioneur NPORadio1 / EenVandaag - Podcastmaker: oa Showbizzmoord / Mathilde’s Mysterie / Butlermoord / JFK: THE SECRET ARCHIVES - 13/5 ONLINE).

De schat stuurde mij deze week een triggerende DM:

Goedenavond Arthur, we kennen elkaar niet echt maar ik geniet volop van je schrijfsels! Vandaag weer een aantal keren hardop zitten lachen waarop mijn jongere Braziliaanse vriend mij vertwijfeld aankeek of ik wel bij mijn volle verstand ben door zoveel vreugde uit dode letters te kunnen halen. Hoe dan ook, ik heb een vraag! Ik ga binnenkort een nieuwe podcast serie opnemen over de Wallen, met bureau Warmoesstraat als stralend middelpunt. Veel misdaad, oude dienstkloppers en een Telegraaf journalist van de oude stempel erin. Nu las ik al een aantal keren jouw geromantiseerde herinneringen aan het oude verdwenen Mokum en dacht: Arthur heeft vast ook op de wallen de bloemetjes wel eens buiten gezet. En anders weet je wel waar de dope te halen was. Je begrijpt dat ik omwille van de geschiedschrijving dit ook graag in de podcast wil. Ben je de komende maanden misschien eens een dag in onze hoofdstad en heb je dan zin en tijd om mij en mijn collega Babs Assink mee te nemen naar de zelfkant van weleer? Alles in het fatsoenlijke uiteraard, uitzonderingen zijn bespreekbaar. Ik hoop van je te horen.

Een en ander moest uiterlijk vanwege de deadline van de potkast uiterlijk dit weekeinde gebeuren maar het toeval wil dat ik op maandag 4 november met pensioen ga en dit op zondag 3 uitbundig vier in Villa Vischlugt. Koop mijn glossie! 

Ik had me echt verheugd om mee te werken aan de potkast, want ik kende de Walletjes op mijn broekzak vanwege mijn obscure hobbies, en bovendien woonde ik jarenlang op een boogscheut afstand van de hoerenbuurt, waar helaas niets meer van over is. Vroeger was de Geldersekade een grote rode gloed vanwege de talloze peeshokken en tikten kommersjele sekswerksters driftig tegen de raampjes. Maar zelfs de Dominicaanse oma die altijd wijdbeens sigaren rookte, is verdwenen. Hopelijk speelt ze nu de hoer in bejaardenhuis de Flesseman of in het Rosa Spierhuis te Laren, want oma was een rasartiest.

Als de legendarische fotograaf Ed van der Elsken nu uit zijn graf zou opstaan om kiekjes te maken van zijn ouwe buurtje, zou hij regelrecht weer naar zijn kist rennen. Ik hoorde hem gewoon mopperen, met die markante stem van hem. ‘Waar zijn godverdomme me gabbertjes gebleven… Wat doen al die teringyuppies hier?‘ De geweldige fotograaf Huub Prickaerts heeft net als Van der Elsken schitterende foto’s gemaakt op de Wallen en die leeft gelukkig nog. Ook hij zal verdrietig worden van de preutse pottenkast die de hoerenbuurt nu is. De politiek, en met name de PvdA, heeft de meest pittoreske buurt van Amsterdam gesloopt. Ach, Brusselmans schreef dit al in 2012:  Amsterdam haat hoeren. U heeft natuurlijk allemaal een vast dinnetje op de bank zitten, dus dit gaat niet over u. Maar over die ontelbare ANDERE mannen die regelmatig een hoertje in Amsterdam volblaffen. Deze week publiceerde de gemeente Amsterdam vol trots een rapport over het bestuurlijk toezicht op de prostitutie in Amsterdam. U weet: onder leiding van vice-premier Lodewijk Asscher is er in Amsterdam een kruistocht tegen prostitutie en criminaliteit gaande. Uiteindelijke doel: postcode 1012 veranderen in een soort Anton Pieck-achtig openluchtmuseum met alleen maar keurige winkeliers en feelgoodtoerisme zonder hoeren en drugs. Want dan komen er natuurlijk veel meer toeristen naar 020. Right.

Uiteraard ben ik wel eens naar de hoeren geweest, vrienden. Ik maak daar geen geheim van en schaam me er niet voor. Meestal beschrijf ik mijn avonturen in de wereld van de kommersjele seks op anekdotische wijze: 

Tijdens mijn correspondentschap ging ik met Connie Mus een lang weekeinde naar Caïro, gewoon voor de lol, want de boog kon niet altijd gespannen staan. In de disco van het Hilton maakten wij kennis met twee dames, een Marokaanse en een Keniaanse. Het leek alsof we ze al jaren kenden en we werden uitgenodigd in hun gedeelde 'studentenappartement'. De juffrouw uit Kenia bleek familie in Nederland te hebben die belde ze onmiddellijk op, uiteraard op de mobiel van Connie. Die heeft toen nog minstens een half uur lopen kletsen met die Kenianen, die hem zowaar kenden. We waren dan ook hoogstverbaasd toen we bij het ontbijt hoorden dat honderdvijftig dollar de man moest aftikken. Toen we gevieren naar de bank liepen, hoorde ik plotsklaps de bulderende lach van Mus. ‘Je hebt met Manke Nelis liggen rampetampen, ouwe.’ Het ene been van mijn Marokkaanse verloofde (die nog steeds in avondkleding en op hoge hakken liep) was ongeveer dertig centimeter korter dan het andere. Ik had daar niks van gemerkt die nacht. Heel Caïro keek ons na. Ik voelde compassie opborrelen toen ik haar het honorarium overhandigde. ‘Koop er maar een paar fijne krukken voor, zuster’. Mus bedacht vervolgens dat het leuk was om met zijn vieren naar de Titanic te gaan. Dat hebben we geweten: toen we de bioscoop in liepen, begonnen honderden Egypische pubers te krijsen en te gillen en heel hard 'hoeren! hoeren! hoeren!' te brullen en moesten we vluchten.

In een interview met dominee Ewout Klei, de sterverslaggever van het prachtblad  De Kanttekening, zei ik dit: “Weleerwaarde heer, ik zal u eens meenemen op hoerensafari naar Zuid-Amerika. Daar heeft u veel voor weinig, en een ander geschiedt niet in een kille kommersjele sfeer zoals in de peeshokken van de Korsjespoortsteeg te 020. Daar betaalt u 70 euro voor een pompertje van een kwartier maar u bent al vijf minuten kwijt met de bekende piemelwas-truc. Dan gaat het troostmeisje overdreven de kleine Ewout schrobben in de wasbak en resteren u nog maar tien minuten die teloor gaan aan nutteloze hoerenpraatjes. In Zuid-Amerika gaat u als vrienden voor het leven uit elkaar, met tranen in de ogen. De kans is groot dat u verliefd wordt op de eerste de beste putita en haar ten huwelijk vraagt.”

Mijn fascinatie voor de wereld der prostitutie heeft een artistiek-literair aspect: ik hou van de zelfkant. Ik ben nogal sfeergevoelig en vertoef graag in de milieus die Tom Waits zo geweldig bezingt. Denk aan Christmas Card From a Hooker in Minneapolis, I´m Your Late Night Evening Prostitute en Saving all my love for you: I paid fifteen dollars for a prostitute with too much makeup and a broken shoe but her eyes were just a counterfeit she tried to gyp me out of it but you know that I'm still in love with you.

Ach, Amsterdam, wat hebben ze met je gedaan? De Wallen bestaan alleen nog maar tussen mijn oren. Op onzalige tijdstippen zakte ik door bij Bloemen Pietje aan de Geldersekade en bij nachtkroeg De Witte Ballon alias de Herberg (met goedkope peeshokken) op Geldersekade 56, waar ik de legendarische Mexicaanse bonensoep van Sally naar binnen slobberde en probeerde recht op mijn benen te staan als ik naar de plee moest, want anders schopte uitbater Gerrie mij er zonder pardon uit.

Bon, ik heb de knuppel in het hoenderhok gesmeten en ik verwacht nu prachtige hoerenverhalen van de reaguurders, die toch allemaal in de anonimiteit opereren. Of kom in ieder geval met leuke plaatjes die over hoeren gaan, zoals deze:

Of deze:

En natuurlijk het lijflied van alle werkende meiden:

De reactietijd van Vrouwe Justitia biedt genoeg ruimte om als God in Frankrijk te leven

Het is nu vier jaar geleden dat Ghislaine Maxwell werd opgepakt en tot twintig jaar werd veroordeeld. We wachten nog op dagvaardingen van haar pedofiele klanten. Bill Clinton (78) is beter bekend als John Doe 36, hij staat 50 keer in het Epstein-dossier. Jeffrey Epstein bespreekt Trump als president in 100 uur aan opnames, de eerste fragmenten werden gisteren gedeeld door Michael Wolff.

Amerikaanse politici hebben vermogens die niet te verklaren zijn uit hun salarissen, senatoren verslaan de beurs met gemiddeld twaalf procent. Jeffrey Epstein had naast een eilandje en de Lolita Express ook nog een reeks ondernemingen in financieel beheer en belastingadvies. Hij was verweven met rijke zakenlui en machtige politici. Kan de Amerikaanse rechtstaat dit moeras ooit aan?

Trump smeekte Georgia een uur lang om 11.780 stemmen te vinden. Een president heeft geen rol in zijn eigen verkiezing, alles is bij wet gedelegeerd. Trump gebruikte op 18 november 2020 een Egyptische burner phone om met Michigan hetzelfde delict op te lijnen. (PDF p555, 556 en 557) Gelukkig is Trump een micromanager die zelf belt, daarom kon dit gedrag in de afgelopen weken worden gepubliceerd.

Dat telefoongesprek ontbrak in het bij wet verplichte presidentiële archief. Net zoals bij Clintons e-mailserver saboteert de uitvoerende macht bij voorbaat een stukje toezicht van media, politici, rechters, historici en kiezers. De impact is onbekend en onbeperkt. Een goed geïnformeerde kiezer is het fundament onder een democratie, het is niet in te schatten hoe schadelijk deze Ruttedoctrine is.

Met een glansrol voor het mediateam van PSV

Kosten noch moeite gespaard door het mediateam van PSV. Na urenlange brainstormsessies in bruin café De Gouden Bal te Eindhoven kwamen de 18 leden van het mediateam op het idee om een STICKER te plakken op een paal voor de ArenA. "Jaaaa, dat doen we", riep de een. "Echt wel", bevestigde de ander. Niet zomaar een sticker, niet een PSV-sticker, maar een aankondiging van de wedstrijd. Met in de tweet daarbij de tekst: 'Wij zijn Eindhoven'. Het mediateam huurde na deze concretisering van de plannen Vergaderzaal Luc Nilis af, voor een denksessie met de juridische afdeling van PSV. Nadat de juridische afdeling (geleid door Dick Advocaat) goedkeuring gaf kon er verder geschaafd worden aan Het Verhaal. Een team van de beste scenarioschrijvers (onder anderen Willem Bosch en Eddy Terstall, voorgezeten door de legendarische Gerard Soeteman) werkte uit waaróm juist déze sticker op díe paal geplakt moest worden. Een sticker als metafoor van het leven, vergankelijkheid, het linkerrijtje en paarse broeken op de campus van de KNVB. Toen was het natuurlijk de beurt aan de budgettering. Met hulp van Pieter Lakeman werd uitgezocht of dit filmpje binnen het budget van 1.000.000 lichtbulbjes zou passen. Ja, dat deed het. Als handacteur werd Morgan Freeman ingevlogen. Klein probleem: Morgan is zwart, de hand moest blank zijn. Gelukkig stond er een volledig team van grimeurs klaar om de hand van Morgan Freeman onder 'handen' te nemen. Locatie, catering, materiaal; álles werd uit de kast gehaald. De beste cameraman van Nederland werd op de klus gezet. Maar natuurlijk, waarom ook niet Hoyte van Hoytema? Onze Hoyte nam zijn vaste regisseur Christopher Nolan mee, die het geheel van een dramatisch effect voorzag. Na een wekenlange post-productie was het vandaag, 2 november om 07.00 uur, eindelijk tijd voor de premiére. DE PREMIÈRE. De première van de langverwachte film: Wij zijn Eindhoven. De film is alvast genomineerd in álle 24 categorieën van de Oscars, van Beste Film tot aan Beste Vrouwelijke Bijrol. En in dat licht, nu in de Johan Cruijff Kuyp, voor de eer van Amsterdam, Eindhoven en ver daarbuiten: Ajax tegen PSV.
RUST: 1-1 in een prima pot, met een beter Ajax
1-2: Peresic 54'
2-2: Fitz-Jim 66'
3-2: Godts 74'
EINDE

Uw dienaren zijn om: Vance for president! Als je je drie uur lang ongehinderd door enig script of voorgekookt narratief door een aflevering van Joe Rogan heenlult, dan ben je een hele grote. Wie dacht dat Trump de messias was, think again: Trump is maar een korzelige Johannes de Doper die een miezerige vier jaar de voeten mag wassen van de echte verlosser. De kantinejuffrouw van God’s koninkrijk van op aarde: De VS van A. De heer is waarlijk opgestaan en zijn naam is JD Vance.

Voor het dossier, een paar dagen na Trump

Tijdens het hoogtepunt van Kamala's momentum eind juli kwam de Democratische Weird-campagne tegen Vance goed van de grond omdat hij, ja af en toe wat weird overkwam. Maar omgekeerd evenredig aan Kamala's terugval begin oktober begon JD steeds meer ontspannen uit de verf te komen. 

Eerst bij Theo Von, daarna bij Tim Dillon en gisteren bovenstaand bij Joe Rogan. Is het misschien - zeker gezien z'n jeugd die hij uitvoerig documenteerde in z'n door Ron Howard verfilmde memoir Hillbilly Elegy - gewoon een aangename vent met een Indiase vrouw en drie half-Indiase kinderen? Veel meel beeld na de breek.

Kamala bij Joe Rogan zien we overigens echt niet meer gebeuren komende twee dagen. Joe's laatste bericht op 29 oktober daarover was: "Also, for the record the Harris campaign has not passed on doing the podcast. They offered a date for Tuesday, but I would have had to travel to her and they only wanted to do an hour. I strongly feel the best way to do it is in the studio in Austin. My sincere wish is to just have a nice conversation and get to know her as a human being. I really hope we can make it happen."

2024: een podcaster weigert een binnenlandse reis voor een interview met een presidentskandidaat en zegt: 'nee kom maar naar mij en op mijn voorwaarden'.

Plank op de gas

Kijk, we kunnen niet allemaal van die betrouwbare, genuanceerde, evenwichtige en objectieve media als GeenStijl (*) zijn, maar die knakkers van Sky maken het de laatste tijd wel heel erg bont. Zitten een paar korstige theetantes voortdurend ende oeverloos te zaniken op ónze Max Verstappen omdat-ie z'n karretje te bruusk van links naar rechts smijt. 't Is verdorie niet het Verkeerspark Assen hoor, Damon Hill. Die slome Damon Hill werd alleen maar kampioen omdat-ie met God Mode in een cheatauto reed, Senna zichzelf in de muur had geprakt en Schumacher de ballen had om Ferrari op te richten. Welnu, Max Verstappen vs. het Britse soepie, te beginnen NU met de sprintrace en om 19.00 uur met de kwalificatie voor de hoofdrace. Hup.
Update - Suffig McLaren wisselt zeiksnoetje Norris net op tijd om met Piastri. Verstappen kwam eraan. Haas van Hülkenberg klapt. Norris 1, Piastri 2, Verstappen 3
Update - Quali uitgesteld wegens regen. 20.30 Nederlandse tijd
Update - QUALI UITGESTELD. Het wordt morgen

Hoezo, 'zijn idee van vrijheid'

Hee kijk, wie hebben we daar helemaal links in beeld, enkele dagen nadat in Brussel tientallen onschuldige mensen met spijkerbommen uit het leven werden getimmerd door islamitische (!) terroristen? Marjolein Moorman, thans kroonprinses van de PvdA, die in de hoofdstedelijke kraamkamer geduldig wacht tot Frans Timmermans zijn buik vol heeft van de Haagse politiek. Een knuffel voor de vrede, nadat er (weer eens) wat mensen uit het leven zijn gehaald uit naam van de islam. De laatste jaren zijn er 100.000+ (!) doden gevallen omdat onze (?) gedachten over het vrije woord gelden voor iedereen, maar niet voor de islam, want dat is dan islamofobie. En bij een nieuwe aanslag staan ze er weer, de gekende gezichten, met hun beteuterde smoeltjes omdat die eenzame eenlingen van hun lievelingsgeloof er weer een potje van hebben gemaakt: de PvdA'ers, de Moormannetjes, de Van Joles, de havermelkmeisjes van GroenLinks, met hun bordjes dat ze allemaal Charlie zijn - om even later de broodnodige overpeinzingen en kritiek op de islam weer schaamteloos af te doen als een fobie. Deze Marjolein Moorman maakt hier goede sier met haar politieke prietpraat over het vrije woord, maar haar ware aard zit verpakt in dat ene smerige tussenzinnetje, weggestopt tussen de rest, als een moslima onder haar nikab. "Vanwege zijn idee van vrijheid." Ga weg Marjolein Moorman, jij nare Zwarte Magica van de Stopera. Talak talak talak.
Update - Reactie van Hans Teeuwen

Foto: niet Bas Smit & Nicolette van Dram

Belanghebbend nieuws hedenochtend bij onze favoriete website en wel over de vervelendste Nederlanders van Nederland. Bas Smit en Nicolette van Dram. Overal waar ze komen laten ze een spoor van emotionele ellende achter. Dat is niet omdat ze intrinsiek slecht zijn, maar simpelweg omdat ze hatelijk egoïstisch en egocentrisch zijn, en ze de menselijke maat van een paraplubak hanteren. Bas Smit en Nicolette van Dam doen er álles aan om zich 's avonds voor de spiegel weer te kunnen aftrekken op zichzelf. Dat er een boel Nederlanders zijn die deze holle martelgrot van poep en pies fantastisch vinden is (financiële) bijvangst van de hoofdvis: het keihard geilen op zichzelf. Nu weer stonden Theo & Thea Halloween te vieren in een land dat in diepe rouw is wegens een natuurramp - en maar geiten en maar giebelen, gretig geliket door Winston Gerschatawnawtownsknibbelknabbelknuisjeschwitz, de grootste fluitketel op de Nederlandse televee sinds de uitvinding van Ronald Molendijk. Natuurlijk niet omdat ze daadwerkelijk schijt hebben aan de slachtoffers, maar omdat ze zó verblind zijn door het lachen om zichzelf, dat ze gewoon niet meer zien wanneer het kinderachtige gekleuter een keertje genoeg is geweest. Er zit een Instagram-filter van likes, comments en zelfbevlekking over de menselijke maat. Het resultaat: deze idiote crack. Hi hi ha ha hi hi, wat zijn WIJ toch grappig. Tot de volgende uitglijder dan maar weer!
Insta update - Schijtlollige Instagram-post inmiddels verwijderd

Ze hoorden: KRAKAKA

Hoe zei Eberhard dat nou? "Ik hoop dat Amsterdam die lieve stad blijft die het is?" En: "Zorg goed voor onze stad en elkaar?" Indachtig Eberhard hebben ze elkaar in Zuidoost weer eens voor de kop geschoten. Bij flat Hakfort - ook bekend van gijzelen, bedreigen, steken - hebben Lucky Luke en de Daltons in een shoot-out bepaald wie de snelste schutter van het Wilde Zuidoosten is. Resultaat: drie zwaargewonden in de milieuzone. Snitchen kan hierrr bij de politie. Succes!
UPDATE - Video bij AT5. Dit lijkt een AK?

Godverdomme

De laffe gek wacht het uiterst gemankeerde genie op met een pistool en een mes. 2 november 2004, half negen 's ochtends, de Linnaeusstraat in Amsterdam-Oost. Vlak voor de laffe gek acht schoten lost, de strot van het uiterste gemankeerde genie doorsnijdt en het mes vervolgens in zijn borst achterlaat, smeekt, bedelt, redeneert het uiterst gemankeerde genie om zijn leven. "Genade, genade," zegt hij. "We kunnen er toch over praten?" 

Tot zijn eigen teleurstelling overleeft de laffe gek het. Hij was liever gestorven; hem zou je nooit horen smeken om zijn leven, daarvoor is het hem te weinig waard. Sterven is voor hem heldhaftig. De politiekogels hadden een martelaar van hem moeten maken. Nou, jammer dan. 

Kunnen we er twintig jaar na die dag over praten? Hebben we de juiste woorden en toon gevonden om een zinnig gesprek te voeren over de talrijke keerzijdes van de radicale islam?

Het eerlijke antwoord: nee. Klopt, er worden verkiezingen op gewonnen, er wordt over geschreeuwd, maar er wordt amper over gesproken, het daadwerkelijke debat wordt gesmoord. Soms met de reële dreiging van messen, kogels en bommen, vaker met het verwijt van islamofobie. Al twintig jaar kijken we naar een kinderlijke tegenstelling. Ter rechterzijde nam de felheid logischerwijs toe; ter linkerzijde is de reflex op die reactie sussend, beschermend. Kinderlijk. Erover spreken? Die handschoen is helemaal niet opgepakt, maar ligt nog steeds op de Linnaeusstraat, bebloed en al. 

Eer vandaag de beste interviewer die Nederland ooit heeft gekend (sorry Ischa). Haal herinneringen aan hem op, ga vanmiddag naar de herdenking in De Balie, geniet van de video's hieronder. 

Twintig jaar alweer. Godverdomme man.