In een klimaat van Jodenhaat is de Rode Lijn de rode lijn

En waarom 'betrouwbare' organisaties als Oxfam en Amnesty medeverantwoordelijk zijn voor het hardvochtige klimaat van Jodenhaat in Nederland

Na de aanvankelijke ontsteltenis over de pogrom van 7 oktober 2023 is er in Nederland alle ruimte gegeven aan Jodenhaat om welig te tieren. We hebben een klimaat van hardvochtige Jodenhaat geaccepteerd als nieuwe werkelijkheid en zijn alles maar normaal gaan vinden: de hallucinante spreekkoren 'it's time to finish what they started', de bejubeling van de grootste monsters van Hamas, de spandoeken met 'We support Hamas', het uitgerekend bij het Nationaal Monument toejuichen van Hezbollah en PFLP. Tot voor kort stonden we op 4 mei nog met vrome smoeltjes onze Jodenhaat af te kopen, maar ook daar zijn de maskers af. Er is een stroming van koel en berekenend antisemitisme, maar ook een van impulsieve haat: denk aan de mevrouw die bij de NAZA-documentaire werd weggehoond met een 'we don't care' over haar overleden man en kind. Nederland is een land geworden waarin het onmogelijk is om 'openlijk Joods' te zijn. Keppeltjes dragen kan niet meer. De veiligheid van Joodse studenten kan niet worden gegarandeerd. Joden worden opgejaagd en bespuugd. Er worden struikelstenen vernield. En overal, van NPO tot Concertgebouw tot in de politiek, wordt er teruggebladerd naar duistere pagina's van het geschiedenisboek.

Mede dankzij halfbakken ingrijpen van armzalige bestuurders als Femke Halsema, die Joden op weg naar een 7 oktober-herdenking in elkaar liet slaan, machteloos toekeek hoe haar stad wereldwijd voor schut stond door een heuse Jodenjacht en in de Schande van Amsterdam de opening van het Holocaustmuseum helemaal uit de hand liet lopen, is antisemitisme mainstream geworden. Door het voortdurend uitoefenen van natuurwijnantisemitisme, een kunstvorm in kringen van batardbroodlinks Amsterdam, is Jodenhaat salonfähig geworden, waardoor we plots ook de uitwassen gedogen. Stapje voor stapje - van het bewieroken van politici van twijfelachtig allooi tot 'open discussies' bij een politieke partij over het bestempelen van Hamas als 'sociale, politieke en/of verzetsorganisatie'. In de eerste categorie van de glijdende schaal ook iemand als de lachwekkende griener Esther van der Most van Plant een Olijfboom, die de paragliders die als doodseskaders volslagen achterlijke terreurdaden pleegden op het Nova Festival doodleuk omschreef als 'Palestijnse parachutehelden'. Zwarte Magica mag vermomd als weldoener regelmatig achter microfoons kruipen om haar gas te sproeien - en dan is ze door matchaborrelend 020 ook nog eens omarmd om flyertjes uit te delen op ónze variant van het Nova Festival, namelijk Lowlands. Het is cynisch en macaber.

Het punt is: als je zo'n omstreden figuur niet ontmaskert voor de wolf in schaapskleren die ze is, dan zet je ook helemaal geen vraagtekens meer achter een 'We support Hamas'-spandoek of een rechtstreeks uit de Donald Duck weggelopen Madam Mikmak met een Hup Hamas-hoofdband. Dan is het helemaal niet meer zo raar dat je spreekkoren hoort dat 7 oktober 2023 een geweldige dag was. Dan maakt het helemaal niet meer uit dat PGNL-woordvoerder Medhat Alamawi het feest van de Rode Lijn mag sluiten. Dan is het niet erg dat deze Alamawi niet alleen spreker is bij de Rode Lijn, maar ook spreker was op de beruchte pro-Hamas-conferentie in Brussel. Het maakt idealistische clubjes als Oxfam en Amnesty geen zak uit dat hun mede-organisatoren de ene week heulen met terroristische organisaties als Hamas en PFLP, als ze de andere week maar weer sámen op het podium kunnen schreeuwen over 'genocide' of 'holocaust'. En als het voor 'betrouwbare' clubjes als Oxfam en Amnesty al niet meer uitmaakt dat je zij aan zij staat te blèren met Hamas-adepten, kun je dat van de deelnemers aan die Rode Lijn ook niet verwachten. Oxfam organiseert het toch? En als Oxfam-bobo en prominent PRO-figuur Michiel Servaes samen optrekt met Adnan Adass, dan zal het wel meevallen, toch? Helaas: deze Adass, de nieuwe voorzitter van PGNL, reisde in het verleden al naar Gaza om samen met andere Hamas-activisten hoogstpersoonlijk een onderscheiding in ontvangst te nemen van de allerhoogste Hamas-pief Ismail Haniyeh, verantwoordelijk voor talloze aanvallen op Israëlische burgers alsook een van de hoofdverantwoordelijken van de lugubere slachtpartij op 7 oktober. Als je zó dicht bij de spin in het web zit ben je op z'n minst verdacht, maar omdat noch Servaes noch Oxfam er afstand van neemt is meneer witgewassen voor de Rode Lijn.

En zo blijft de polonaise blind voor het FEIT dat de AIVD (!) bemoeienis van een Hamas-netwerk heeft vastgesteld bij PGNL. Is men doof voor de waarschuwingen dat PGNL Hamas-contacten heeft. En dan maakt het ook niet meer uit dat PGNL bekend is van het verheerlijken van de Jodenjacht in Amsterdam alsook bekend is van de uiterst dubieuze Hamas-apologeet Abou Eenarm, die door het OM werd omschreven als 'zeer belangrijke schakel' in Europese financiering van Hamas en nu bij iedere Rode Lijn-demonstratie met opgeheven wijsvinger vooraan staat om wat handjes uit te delen aan in katzwijm vallende lieden van PRO Amsterdam. En als Oxfam en Amnesty met de neus vooraan staan, wat maakt het dan nog uit dat een van de andere sprekers de dubieuze Omar Barghouti is, van een club gelieerd aan Hamas, PFLP en Islamitische Jihad? En laat ons in godsnaam niet beginnen over de engste spreker van allemaal: Lilianne Ploumen.

Daar sta je dan, in je rode trui en met je keffiyeh van Amazon, samen met Sterre, Bickel en de andere bengels van de Noord Amsterdamse-natuurwijnclub te blèren dat het minderheidskabinet van de opportunistische dakhaas Rob Jetten méér moet doen tegen de 'genocide' in Gaza. Ten eerste telt die 'genocide' in Gaza natuurlijk niet als genocide alleen maar omdat Amnesty (de mensenrechtenclub bekend van de tomeloze steun aan een Palestijn die een Israëliër ontvoerde, castreerde, een oog uitstak en vervolgens vermoordde) de definitie heeft verdraaid om 'het' maar te kunnen krijsen: als een intensieve oorlogscampagne van DRIE JAAR in een van de dichtstbevolkte gebieden ter wereld (circa 2,2 miljoen inwoners) waarbij de tegenstander in burgerkleding vecht uit huizen, scholen, ziekenhuizen en moskeeën slechts 75.000 doden heeft opgeleverd, van wie naar schatting de helft strijder van Hamas en Palestijnse Islamitische Jihad waarbij ook nog eens aangetekend moet worden dat in de jaren 2023 en 2024 de natuurlijke sterfgevallen op de grote hoop zijn geschoven, dan is dat een erg slechte genocide. En heus, de vernieling is enorm, het is verschrikkelijk en er is veel leed, maar dat heet nou oorlog. Gelukkig kent Gaza gewoon weer een natuurlijke bevolkingsgroei.

En ten tweede. Stel nou dat je tóch vindt dat er sprake is van genocide, zoals die keer dat er in Rwanda 800.000 Hutu's werden afgemaakt in drie MAANDEN of die keer dat er tot drie miljoen Cambodjanen in een paar jaar werden afgeslacht door de Rode Khmer, dan sta je dus op dat Museumplein aan ROB JETTEN en z'n circus vol clowns te vragen of zij heel misschien wat meer stelling kunnen nemen tegen Israël. Dat is alsof je het slechtste en meest krachteloze kabinet van de laatste decennia (en dat zegt heel wat in ons moderne politieke landschap) vraagt om een begroting op te tekenen.

Dan sluiten we maar weer af met de traditionele dapperheidswensen voor iedereen die zich wél gewoon gaat laven aan de grootste uiting van publiek populisme van het jaar. Want wat is er nou leuker dan wat morele medailles verdienen door met de vinger vastgekleefd aan het plusje van de Instagram-reels aan al je verhinderde vriendinnen te laten zien dat je deugt, om na afloop de nare gedachten over Grote Boze Joden weg te spoelen met wat biobitterballen en een oranje wijntje? Veel dapperheid toegewenst!