Lachen! Humordebat met Dick Zijp in 't Stamcafé

Hee kijk een incel.
Kent u Dick Zijp? Wij helaas wel. Dick Zijp is tumoronderzoeker, feminist (M) en criticus bij De Groene. Oei. Nou, ja, dan zouden wij ook een tumor gaan onderzoeken. Anyway, Dickie Zijp wil graag EEN DEBAT OVER HUMOR! En dat mag hij allemaal opschrijven in de Volkskrant, toch al geen krant voor mensen met humor. Maar omdat niemand de Volkskrant leest heeft de feministische tumoronderderzoeker er ook gelijk maar een rijtje tweets uitgegooid zodat iedereen kennis kan nemen van deze zoveelste sick ass WOKE aanval op alles wat nog een béétje leuk is, zoals het ons door God gegeven recht op humor. Lees dan deze postmoderne mao-uitzaaiingen uit het openluchtgesticht: "Humor is verbonden met macht en die is ongelijk verdeeld. Humor kan bestaande machtsverhoudingen en hierarchieën versterken. Het wordt echt tijd voor meer nuance in het debat over humor". Hahahaha! Godverdomme eat my Dick Zijp. Lachen met je, pik. De tyfus aan je 'machtstructuren' en 'minderheden'. Humorloze kneus. Laffe moraalpluis. Foute joker. FAAL! Die hele trieste postmoderne woke-vernietigingsretoriek van je is precies waar al die 'mediapersoonlijkheden in morele paniek' zo volkomen terecht over klagen: verkapte censuur, een zoveelste aanval op vrijheid en een poging de humor aan banden te leggen. Want grapjes, oeioeioei, dat is ook microagressie heurj, sniksnotter, dat kan mensen kwetsen, boehoehoe! Preutse zeloot. Knarsentandende farizeër. Met je pimpelmezerige bonuskortingmelkmuiltje. En NEIN, we gaan niet, nooit, never ever "met nuance een debat voeren over humor". HUUUUU! Scheert u weg parvenu! Banneling uit Moloch's raad! Kletsnat jankwijf! Ga je cavia's strelen. Havermelkmans. Pisnicht.
NIET LACHEN JA!
Reaguursels
Dit wil je ook lezen
De Oscars in het StamCafé
Foto: Oscar op zijn oskar
Vliegen met Willy in het StamCafé
(Eventueel grote Iran-updates hieronder)
Eens kijken wie dit jaar de Oudejaarsconference verzorgt
Misschien wel iemand die heel erg grappig is of juist spitsvondig, scherp en leuk...
Oorlogsmuziek in het Stamcafé
Even bijkomen van het weekend waarin Israël en Amerika Iran aanvielen, de Revolutionaire Garde onthoofden, waarna er volle bak gespeculeerd werd over het lot van Khamenei, die in weerwil van het AD inderdaad hartstikke dood bleek, waarna (wat er over is van) het regime als een woedende maar onhandige dronkelap om zich heen begon te maaien, en vervolgens klap na klap na klap incasseerde (maar er ook een paar uitdeelde)
Korte ode aan Danny de Munk en de allerslechtste Nederlandse muziek die ooit gemaakt is in het Stamcafé
Maar: je moet schieten, anders kun je niet scoren. En schieten, dat deed Danny. Oei oei oei, dat was me weer een loei
