Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend
10261 topics
@Van Rossem

Safari Eurabia - De laatste trein naar Mostar

De trein van Sarajevo naar Mostar is een feestje op wielen. Ruime stoelen, veel beencomfort, een bar, een gezellig muziekje in de coupés, een vrolijke kaartjesknipper en uitgelaten vakantiegangers

 De natuur is overweldigend: woeste bergen, gapende kloven, rivieren en bergmeren. Bosnië op zijn best. Het station van Sarajevo is heerlijk oostblokkerig, met een enorme hal waar de geest van Tito nog rondwaart. De gaten die de ontelbare granaatscherven hebben veroorzaakt, zijn gedicht. Voor de oorlog was Mostar de trots van Joegoslavië, een modelstad met het hoogste aantal gemengde huwelijken. Moslims, als ze zich al zo noemden, woonden aan weerszijden van de Neretva-rivier. Tot de Kroaten het nodig vonden West-Mostar uit te roepen tot onlosmakelijk deel van de Kroatische republiek van Bosnië-Herzegovina. 

Een deel van het eeuwenoude islamitische deel van de stad was toen al verwoest door de oorlog met de Serviërs. Voor de Kroaten was dat nog niet genoeg. Met zwaar geschut bestookten ze maandenlang de vijftigduizend inwoners aan de "islamitische" oostkant van de stad. Een groot deel van die bewoners was al als vluchteling uit andere delen van Bosnië naar de stad gekomen. Ik was onderweg naar Srebrenica, waar net de slachtpartij had plaatsgevonden, en miste op een haartje het laatste VN-konvooi.

Op het moment dat ik aankwam in Mostar, begon het granaten te regenen. Er is een theorie dat je, als je een mortiergranaat hoort fluiten, nog een fractie van een seconde hebt om te duiken of te bidden. Die theorie hoorde ik van de Nederlandse mariniers in Split. De mortiercompagnie, die deel uitmaakt van de Rapid Reaction Force, was aan het hartenjagen in Hotel Palace, kort voor ik naar Mostar vertrok. De 'mortugezen’, zoals ze zichzelf noemen, hadden hun tijdelijk tehuis gezellig gemaakt. Ze hadden een hond geadopteerd en hem Joris gedoopt. ‘Joris, hier! Ga zitten! Pootje. Blaffen tegen de baas?’

Ze verveelden zich dood in Hotel Palace. Het liefst was de mortiercompagnie een robbertje gaan vechten op de berg Igman. Voor de Dutchbatters die halsoverkop Srebrenica waren ontvlucht, hadden ze weinig respect. De mariniers, dat waren de echte strijders. Als je een mortiergranaat dus hoort fluiten, is er niets aan de hand. Dan heb je nog een fractie van een seconde en moet je zo snel mogelijk dekking zoeken. Als je hem niet hoort fluiten, kan je beter bidden. Want binnen een straal van vijftig meter is de kans groot dat je wordt  doorboord met scherven. 

Ik vond de angst voor de granaten gekmakend. 

Lees verder

Safari Eurabia - Sentimentele zoektochten in een wereld die begon te verdwijnen in Sarajevo

Aida kwam ik tegen in een kelderdiscotheek op een boogscheut van hotel Bosnia, waar ik bivakkeerde. Ze had medicijnen gestudeerd een eigen talkshow op een lokale radiozender, masseerde dagelijks oorlogsslachtoffers in de enige revalidatiekliniek van Sarajevo en ze was prachtig. 

Het werd een dolle boel in die disco, de slivo stroomde gestaag en het werd een typische lumpovanje-nacht. Aida en ik dansten de hele nacht en de volgende ochtend gingen we direct van hotel Bosnia naar haar kliniek, vergezeld door een kater des doods. 

Eerder die avond was ik dichter en schrijver Serge van Duijnhoven tegen het lijf gelopen. Hij woonde in Sarajevo en schreef elke week een column in de zaterdageditie van de Volkskrant. Daarin zouden Aida en ik een paar weken later centraal  staan. Ik las die ontroerende en romantische column over de onstuimige Balkan-romance thuis bij het ontbijt in Amsterdam. Mijn verloofde zat tegenover mij een eitje te pellen, ik verslikte mij in mijn boterham en heb toen als de wiedeweerga alle Volkskranten in Amsterdam-Zuid opgekocht en vernietigd. Gelukkig was er toen nog geen Twitter. 

Ik ben vastberaden Aida terug te vinden in Sarajevo. How can we hang on to a dream? 

Muntz en ik logeren in hotel Holiday, voorheen Holiday Inn. Hij vindt mijn speurtocht naar Aida wel aandoenlijk, noemt mij een slappe romantische ouwe lul met een midlife crisis. "Maak daar endlife crisis van, Muntz", brom ik, "midlife crisis suggereert dat ik dan 124 jaar moet worden. Bovendien heb ik godzijdank geen kinderen, de belangrijkste voorwaarde voor de midlife crisis van een man."

Lees verder

Safari Eurabia - Terug naar Sarajevo, dertig jaar na het onbezonnen oorlogsbezoek

Thuis haalde ik een hemd en een schone onderbroek en liet een briefje achter voor mijn verloofde: "Ben naar Sarajevo".

De busrit van Pristina naar Podgorica, de hoofdstad van Montenegro, gaat via Albanië en duurt tussen de zes en acht uur. Midden in de nacht hebben we op het station van Podgorica eventueel aansluiting op de bus naar Sarajevo. Het avontuur bestaat nog: een stampvolle bus vol uitgelaten locals met manden vol eten (nee, geen levende ganzen en kippen), flessen raki en slivo die rondgaan, knullige grensovergangen met broze hefboompjes en stopbordjes in verschillende talen en besnorde douaniers met indrukwekkende petten die onze paspoorten stempelen. We slingeren over smalle wegen langs ravijnen en woeste bergen, ontwijken een paar keer ternauwernood koeien, schapen en geiten, hebben tussenstops op futuristische benzinestations en halen net op tijd onze aansluiting naar Sarajevo. Dan wordt de rit pas echt ruig. 

Muntz ligt te snurken en ik denk terug aan de vorige keer dat ik in Sarajevo was, bijna dertig jaar geleden: een totale dolleman, onbezonnen, ambitieus, roekeloos en zo gek als een deur.  Ik zat zoals gewoonlijk te borrelen in Le  Petit Bordeaux, hoek Prinsengracht, hoek Spiegelstraat. Fotograaf Nico Koster, wereldberoemd door zijn fotoserie met John en Yoko in het Hilton, zei dat hij zo graag Kerstmis in Sarajevo wilde meemaken, desnoods met mij. Toen kwam zijn zoon Christiaan binnen en die zei: nou, Tuur, dan gaan wij toch nu al. 

De meeste Servische stellingen rond Sarajevo lagen net zwaar onder vuur en de weg van Split via Mostar naar Sarajevo was open voor normaal vervoer.

Met mijn dronken kop belde ik Martin van Amerongen op, de hoofdredacteur van de Groene Amsterdammer, met de vraag of hij een voorschot kon regelen. Mijn beste en tevens enige argument was dat ik als de islamspecialist gold bij de Groene en dat ik een wereldschokkende reportage ging schrijven over het vreselijke lot van de belegerde moslims in Sarajevo. Met een zuur gezicht overhandigde hij mij wat later die avond duizend piek. Thuis haalde ik een hemd en een schone onderbroek en liet een briefje achter voor mijn verloofde: "Ben naar Sarajevo".

Lees verder

Een CO₂-krediet, dat kan helemaal niet! (Maar we hebben wel een alternatief voorstel)

Blonde bankier van de blaséwereld bazelt baarlijke bullshit

Speerpunten, zout, dierenhuid, goud, zilver, diamanten, kraaltjes, spiegeltjes: de wereldgeschiedenis barst van de eenheden die als valuta werden gebruikt. Als ons middelbareschoolboek ons niet in de steek laat is, de huidige economie gebaseerd op een goudstandaard die moderne munteenheden in waarde moet dekken. In werkelijkheid zal er wel meer geld dan goud zijn, en print de ECB al jarenlang schulden weg vanuit de stencilmachines in de kelders van hun Frankfurter Hauptstelle, maar goed, even voor dit argument: valuta zijn gedekt door een meetbaar systeem. CO2-krediet is dat niet.

Barbara Baarsma wil een CO₂-krediet voor burgers en bedrijven. Daarmee mag je dan vliegen en autorijden en douchen en barbecueën, maar als het op is gaat er een rode streep door je vakantievlucht en je houtbestelling, en komt iemand van de Rabobank de overheid een zegelslot aan het kastje voor je CO₂douchemuntjes hangen. Foei, klimaatvervuiler! Maar, zo zoet Baarsma het zuur: je kan je CO₂-krediet ook verkopen! Dan krijg jij wat extra doucheminuten en kan Sander Schipholjengel gewoon naar Kroatië en Zweden blijven vliegen voor Volkskrant & NPO, zonder lange rij Gewone Mannen & Vrouwen die zijn vliegplezier bederven met lange wachttijden bij check-in & kofferband.

Maar hoe geweldig klimaatneutraal heerlijk elitair dit systeem ook klinkt: het is onmogelijk. In alinea 1 van dit opstel staat namelijk dat het niet kan: CO₂-krediet wordt, in tegenstelling tot Echt Valutasysteem, niet gedekt door een meetbare standaard. Met 1 euro krediet weet je precies wat je kunt. Namelijk: iedere dag een beetje minder dan een dag eerder vanwege de torenhoge inflatie en stijgende belastingen en accijnzen op primaire levensbehoefte zoals voedsel, energie en brandstoffen. Maar waar is een CO₂-krediet aan gekoppeld? Welk fundament ligt daar onder, anders dan een ideologische overtuiging over de (verslechterende toe)stand van het klimaat? Dekt Moeder Natuur de waarde of zo? Is er een Bankier van de Magmabol?

Lees verder

Safari Eurabia - De laatste joden van Albanië

Jews are news

Na mijn hommage aan Egon Erwin Kisch kreeg ik in het twitterriool te horen dat ik wel héél erg vaak over joden schrijf. Die vaste querulanten zijn natuurlijk ordinaire antisemieten met een Wajong-uitkering maar toch bedien ik ze keurig van repliek. Ik studeerde namelijk bijbels Hebreeuws, modern Hebreeuws, Jiddisch, talmoed, rabbinica, Aramees en Joodse geschiedenis en ik ben dus bevoegd om over joden te schrijven, net zoals een valse veilingnicht die kunstgeschiedenis heeft gestudeerd, in Tussen Kunst en Kitsch een kwartier mag ouwehoeren over een waardeloos vaasje dat een of ander geldhongerig wijffie van de vliering in het huisje van haar stervende moeder heeft gepikt. 

Daarnaast deed ik Arabisch en geschiedenis van de islam en studeerde ik af op de jihad bij prof. Mr. dr.  Ruud Peters (أرقد في سلام). Mijn keuze voor die vreselijk moeilijke taal maakte ik uit financiële wanhoop want met Hebreeuws valt natuurlijk geen droog brood te verdienen. Ik kom zo terug op die studies en op mijn ontgroening bij het Amsterdamsch Studenten Corps. 

Tijdens mijn bestaan als razende reporter bezocht ik overal in de islamitische wereld de wegkwijnende joodse gemeenschappen, een bijzonder treurige ervaring. Van al die ooit zo bloeiende gemeenschappen in Irak, Afghanistan, Syrie, Egypte, Libanon, Algerije, Tunesië en Marokko is niets meer over. In Libanon woonde nog 1 jood en in Algerije (waar ooit 150.000 joden woonden) bleef de teller op nul steken. In Afghanistan woonden nog twee stokoude joden en die leefden op voet van oorlog met elkaar. Ook in Tunesië is het een aflopende zaak. 'Tunis is een joodse stad’, schreef Guy de Maupassant ruim een eeuw geleden maar toen ik er was in 1997, woonden er nog maar achthonderd joden in heel Tunesië en die zullen inmiddels ook wel vertrokken zijn, dankzij het monster dat lieftallig "de Arabische Lente"wordt genoemd. Hoi Monique Samuel

Lees verder

Safari Eurabia - Een hommage aan Egon Erwin Kisch, door een hedonistische opportunist

Mijn hommage aan Egon Erwin Kisch, de enige echte razende reporter. Ik ben slechts een mislukte, gedrogeerde en dronken Kuifje met ADHD

Ik wilde met de trein van Tirana naar Shköder, maar die ging niet meer. Treinen zijn al sinds mijn prille jeugd mijn lust en mijn leven en ik schreef een heel boek over de Portugese spoorwegen, die langzaam maar zeker wegkwijnen en verdwijnen. Dan maar met de bus naar het verlaten treinstation in de meest noordelijke stad van Albanië. Een man zonder benen in een rolstoel staat onder een boom op het perron geparkeerd. Hij zwaait vrolijk naar me. Gelukkig spreek ik geen Albanees. In de verlaten hal bewaakt een kerel in zijn blote bast het station. Er is niets mooiers dan verval en vergane glorie. 

In mijn nostalgische hotel Traditi, waar mevrouw zich uit en meneer zich thuis voelt, wemelt het van de jonge Nederlandse stelletjes en oude Volkskrant-lezers. Allemaal types die ondanks het spotgoedkope eten en drinken in dit boutique hotel geen cent fooi geven. Mannetjes met ringbaardjes op Birkenstocks die achter hun kordate vrouwen - die altijd Els, Loes, Gerda, Janneke of Miep heten -  aan sjokken, reisgids in de hand. Veel jonge stelletjes met tattoos op hun hardbodies. De laatste vakantie zonder kind want het biologische klokje van Lisa, Fleur en Emma tikt luidruchtig. Het leven is voorspelbaar en dat is het geweldige aan ouder worden. Ik weet namelijk hoe het afloopt met de Sturm und Drang van die jonge chickies die ik overal in Albanië tegenkom. Ondanks alle stoere praat, de tattoes en de hippe kleertjes eindigen ze ergens in Lelystad of in Vinexland met Jan-Jaap de accountant. De cirkel des levens is volmaakt en wat is karma toch een schitterende uitvinding. 

Shköder is helaas ook met de tijd meegegaan maar niet zo hip als Tirana. Ik vind het jammer dat de Muur viel en het Oostblok ogenschijnlijk verdween want vroeger kon je met een paar panties nog de mooie meneer uithangen in Polen , Tsjecho-Slowakije en wat dies meer zij. Ik moet desondanks eerlijk toegeven dat ik destijds heel blij was dat al die gekke Oostbloklandjes bij de EU kwamen. Mijn kortstondige euforie was louter gebaseerd op de open grenzen, iets wat de EU nu opbreekt. En ik vond de euro wel handig, ook al werden we uiteindelijk belazerd door die flessentrekker van een Zalm, met zijn bête grijns en zijn stomme koffertje en die paar gratis kutmunten die iedere Nederlander van hem kreeg. 

Lees verder

Britse plaatjes draaien in het Stamcafé

Omdat BoJo niet de enige artiest is op het perfide Albion

U weet, dit Stamcafé wisselt de ernst van de dag af met de luim van de lach, opgeluisterd door een plaatje muziek van deze of gene. Bovenstaand plaatje - een soort verzamelalbum - kwamen we tegen op het internet met daarbij de vraag: noem je vijf favorieten. Schuw niet om antwoord te geven. Bevat het de Beatles, de stiekeme bron van alle popmuzikale kwaad die ons tot in het heden plaagt, of toch de Stones, die de klanken van echt leed leenden ter verlichting en daarmee veel meer eeuwigheidswaarde hebben dan de ABBA van Albion - of moet de barman zijn eigen voorkeuren niet projecteren op uw platenkast? Misschien bent u meer van de synth-snobs of de Radio Veronica-rock, prefereert u het hogeschoolgeluid van Supertramp, de wijsneuzen van Blur (sowieso beste albumtitel), de pret van Madness of The Specials, de pijn van Joy Division, de weemoed van The Cure of de cynische romantiek van The Smiths? Grotesk met ELO of Pink Floyd, er is vast helemaal niemand die Fleetwood Mac niet kiest en wat pulkt u liever uit de vuige hoekjes: Prodigy, Oasis of toch gewoon The Sex Pistols? Gooi uw vijf kwartjes in de Wurlitzer en zing het maar.

Lees verder

VERSTAPPEN WINT #FrenchGP NA CRASH LECLERC

Pastis is prima spul maar die paint job op Paul Ricard is straight from hell

Halverwege het F1-seizoen van 2022 constateren we dat het voorin de titelstrijd veel spannender is dan in de jaren-Mercedes, maar het middenveld is de aansluiting kwijt. Alpine, McLaren, Alpha Tauri: één pot gemotoriseerde meh. Leuk hoor zo’n Alonso terug op de baan, gouwe kerel, maar die Alpine kan het nét niet en Ocon is de vleesgeworden Franse slag  Of Vettel, ook geen onaardige gozer, maar die Aston is een dweil (en z’n rich kid teamgenoot moet lekker gaan waterskiën of zo). Bottas begon blij aan z’n avontuur bij Alfa Romeo, maar krijgt dat verbeten tweederijderbekkie terug dat ie naast Hamilton ook altijd had, maar nu als eerste rijder. De ene Aziaat is nog te groen (Zhou), de andere rijstraket laat zich niet finetunen (Yuki). Albon is een blij (roodgeverfd) ei maar die Williams zou nog geen F2-race winnen en Latifi moet lekker het bootje gaan besturen waar Stroll achter op die waterski’s staat (maar wel op een meer zonder muren). Misschien wil Danny Ric ook mee, want de Honey Badger lijkt too badgered om nog van het autocoureurskerkhof gered te kunnen worden.

De enige surprise achterin zijn de boys van totale koning Guenther Steiner, in hun stunt-Haas’en. K-Mag koning van de terugkeerders, Mick die toch een beetje van z’n vaders vroegere flair lijkt te hebben en eindelijk Vati’s huidige vegetatieve vorm van zich afschudt. Alleen die brakke Ferrari-motor hè. En zo zijn we terug voorin: als George Russell de auto van Hamilton had van de jaren vóór 2020/2021, stuurde hij Lewis met pensioen. En als Leclerc niet om de week met panne in de pits belandde, had Max beduidend kleinere titelkansen. Want Verstappen rijdt echt een beetje alsof één wereldtitel ook wel genoeg is. Hollandse ambitie met de Limburgse slag: één keer winnen is voor altijd gewonnen. Vandaag (weer) achter Karel de Klerk vanaf P2 en de kijker moet vooral hopen dat ie niet epileptisch wordt van die kutstrepen op het snelle maar poepsaaie circuit, dat zo veel run-off-ruimte heeft dat je er ook na een fles Ricard nog zonder schade overheen komt. Allez, LO & AWG, LeClerc van pole naar P1, Max P2 en Lewis z’n vierde P3 op rij. Maar wat weten wij nou van aerodynamica, of van onnavolgbare Ferrari-tactieken.
UPDATE 14u33: Onnavolgbare Ferrari-techniek, wederom: Charles eraf wegens gaspedaal dat niet terug omhoog komt als ie z’n voet er af haalt. Max nu P1.
VERSTAPPEN WINT #FrenchGP NA CRASH LECLERC, Lewis P2 en Russell P3 na een slaperige herstart van Perez, die eigenlijk gewoon derde had moeten worden.

Lees verder

Safari Eurabia - Een joie de vivre van alcohol-islam in het vrolijke Albanië

Albanië: de zachte en vooral vrolijke onderbuik van de Europese islam

Koning Faroek van Egypte was trots op zijn Albanese wortels. Hij liet zich dan ook beschermen door dertig Albanese lijfwachten, omdat Albanezen de enige mensen waren die hij vertrouwde. Faroek werd in 1952 afgezet door Gamal Abdel Nasser en leed tot zijn dood een zwervend en vooral vorstelijk en hedonistisch bestaan. De chaos en puinhopen die couppleger Nasser veroorzaakte (het haastige vertrek van joden, Grieken, Italianen, Libanezen, Syriërs en Armeniërs leidde tot een enorme braindrain) worden perfect beschreven in mijn favoriete Egyptische roman: Beer in the Snooker Club van Waguih Ghali.

Faroek was een ware buikdienaar - de Frenske Timmermans van zijn tijd -  en stierf op 18 maart 1965 geheel in stijl aan de tafel van het restaurant "Ile da France" in Rome. 

De moddervette monarch verslond - vergezeld door een dubieuze blondine met een enorme bos hout voor de deur - 7 kippen, een halve lamsbout, een paar dozijn oesters met hete saus, een kruiwagentje gebakken aardappelen, een half dozijn eclairs, een hele Sachertorte en spoelde alles weg met  drie flessen wijn, een halve fles brandy en een sloot koffie. Het was zijn tweede diner die dag. Tevreden natafelend stak hij een Hoyo de Monterrey Double Coronas van Davidoff op, zijn vaste merk met een eigen koninklijk sigarenbandje, liet een boertje en kreeg een dodelijke hartaanval. What a wonderful way to go! 

Boze tongen beweren dat de koning vergiftigd was maar een goed culinair verhaal moet je niet doodchecken. 

Het lichaam van Farouk I werd naar Caïro gebracht en begraven in de al-Rifai-moskee, samen met andere Egyptische monarchen en Perzische sjahs uit de Pahlavi-dynastie. Reizend door Albanië herken ik de levensvreugde en het hedonisme van de onvergetelijke koning terug bij de inheemsen. Die joie de vivre moet wel in hun DNA zitten! Niet voor niets heeft het landje per capita de meeste kroegen, terrassen en restaurants van de wereld

Lees verder

F1 Live | We zien je in Le Castellet, Daniel

Stel ons niet teleur, vrolijke vriend

Blijf nou nog ff, Honey Badger

Het is bloedheet op Le Castellet dus wij schenken nog een pastis met ijs in (waarom denken we toch heel dit weekend aan dat stomme Franse anijsdrankje?) en we gaan eens goed zitten voor de kwalificatie van de Grote Prijs van Frankrijk. Niemand hoeft op de fiets, iedereen heeft gewoon 1000 pk onder de rechtervoet en met een waslijst aan nieuwe specs die diverse teams op de optielijsten hebben aangevinkt, belooft het een hete middag te worden op Circuit Paul Ricard (ah! Vandaar). Kunnen de McLarens eindelijk meekomen en zo ja, blijft Daniel Ricard Ricciardo dan toch wat langer? Kan die arme Pierre Gasly eindelijk weer aanhaken? Hebben de Mercs een beetje gezandzakt in de vrije trainingen en zijn ze toch sneller dan ze zich voordoen? En vooral: kan Max z'n banden een beetje op grip houden op apocalyptisch asfalt van rond de 60 graden? Stijlloze predictie: pole voor Max, P2 voor een rood otootje en een plek in de top 4 voor 1 Mercedes. Stream zoeken hierrr en beter weten = hier aanmelden met code 2dfbd44dcb.
UPDATE: Honey Badger d’r af in Q2, maar start wel op P9 omdat Sainz en K-Mag naar 19 en 20 schuiven wegens straf voor nieuwe onderdelen. Sainz sleept Leclerc naar P1, Max P2, Perez op 3 en Lewis 4.

Lees verder
linktips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken | Kinderkleding
Kansino. Hét online casino van Nederland.
Online casino met licentie
Online Casino | Online Casino | Online Gokken | Brokerfolio.com brokers vergelijken | online bookmakers in Nederland
Goksitesvergelijker.nl | Onlinecasinofortuna.com | Online Casino Nederland | Casino bonussen