Geenstijl

Wat een doodziek gekkenhuis

Gisterenavond werd er voor een van de wereldtitels in het zwaargewicht geknokt tussen de Kroatische stoomwals Filip Hrgovic en het jonge supertalent Moses Itauma. De 21-jarige Brit ramde al z'n vorige opponenten in een paar rondjes de ring uit, maar Hrgovic bleef wonderwel staan. Toen Itauma eenmaal was uitgeraasd kon-ie nauwelijks meer op z'n benen staan en viel-ie om van vermoeidheid. Tot zover de serieuze sport. En dan vond er ook nog een boksevenement plaats in: Amerika. Een totale freakshow van neonazi's, dwergen, een Joodse verkrachter en aanvankelijk ook Conor McGregors jiu-jitsu-coach Dillon Danis op de kaart, maar die trok zich weer eens terug. Een van de gevechten waar het Kia Center in Orlando voor volstroomde: Paul Miller tegen King Azoulay. Die Paul Miller is in gore krochten van het internet bekend als streamer Gypsy Crusader en is een loepzuivere neonazi, antisemiet, homofoob en fascist - eigenlijk alles wat die Popstars Gegen Nazi's bedoelen, alleen doelen die Popstars Gegen Nazi's gewoon op de PVV'er op de hoek van de straat. Die leipo had een SS-tatoeage op z'n borst, een jack met het logo van de Totenkopf-Division, z'n coach had een shirt met 'FCK ISRL', in het publiek werd gezwaaid met hakenkruisvlaggen en na z'n overwinning maakte hij tegenstander King Azoulay uit voor Joodse klootzak. Dat allemaal tussen het Hitlergroeten door, natuurlijk. En die Azoulay is een soort ultrajoodse fitnessinfluencer die op z'n achttiende werd veroordeeld voor het verkrachten van een meisje van 15. De show was live op YouTube en er zaten 10.000+ mensen op de tribune. Volk, brood, spelen. Wat een gekkenhuis.

Lekker parkje:

Of u even wil helpen met het crackvrij maken van onze hoofdstad! Zoals u weet heeft Amsterdam een gierend drugsrobleem. Wie er een park weet te bereiken zonder over al het vuilnis op straat te struikelen, heeft voordat-ie het weet een schoenzool vol acupunctuur van het aidsverwekkende soort. Vredig in de bosjes zeiken is er niet meer bij want dan heb je zo een verslaafde zwerver gepatriciapaayd, die liggen namelijk overal (bij bosjes). Crack is overal en overal is crack.  Daarvoor wil burgemeester Halsema nu graag HULP VAN DEN HAAG, want Amsterdamse maatregelen zijn onvoldoende. Dat laatste klopt, want tot nu toe zorgen 'Amsterdamse maatregelen' er bijvoorbeeld voor dat, zo constateert de politie, zwervers uit andere steden naar Amsterdam trekken omdat je hier gewoon overal je cracktentje neer mag pleuren. Die constatering van haar mensen in blauw ONTKENT Halsema trouwens stellig. Bovendien is er volgens Halsema GEEN sprake van een crisis, maar "de problemen worden duidelijk groter". In totaal heeft de gemeente 3644 (zesendertighonderdvierenveertig!) overlastgevende daklozen in beeld, een fractie van het totale aantal daklozen. Crisis of niet, om zoden aan de Zeedijk te zetten wil de burgermoeder MEER MEER MEER politie van Den Haag. Anders blijft er bij Popo020 straks helemaal geen tijd meer over voor invallen bij kritische onderzoekers!

De waanzin

Ja wat moet je dan met beelden waarop te zien is hoe een streamer mensen confronteert met het 'feit' dat ze explosieven zouden hebben uitgedeeld aan migranten in Ceuta? Eerst maar even in de gaten houden: wie zou dat in godsnaam doen, en waaróm in godsnaam zou iemand dat doen? Nou, het is te gek voor woorden, maar kennelijk dus niet te gek voor woorden. Leden van een 'ngo' hebben DAADWERKELIJK zelfgemaakte explosieven uitgedeeld aan de migranten in Ceuta om, tsja, om wat eigenlijk. Om demonstranten aan te vallen? 

De ngo in kwestie is 'No Name Kitchen', een 'humanitaire' en hyperactivistische en (dus) ook extreemlinkse organisatie die nadrukkelijk pro-migratie is, en kennelijk bereid is tot terrorisme over te gaan om het doel van massa-immigratie te bereiken. Of toch in ieder geval: om ervoor te zorgen dat tegenstanders van massa-immigratie uitgeschakeld worden. No Name Kitchen (met als logo uiteraard een Palestijnse vlag) is niet per se actief in Nederland, maar kent hier wel wat vertakkingen: deze TEMU-Maarten van der Weijden fietste er een blokje voor om en we zien her en der, voornamelijk in tenten gelieerd aan krakers en andersoortige extreemlinkse blikbierdrinkers, wat fundraisers. Matig gezellig allemaal.

WELNU, die ngo-terroristen hebben etsvloeistof (soort chemisch zuur) en aluminiumfolie in petflessen gepropt en die gasbommetjes UITGEDEELD aan migranten om demonstranten te bekogelen. De lokale krant bericht nu over die totale krankzinnigheid: "Verschillende leden van de ngo No Name Kitchen zijn geïdentificeerd in het kader van het onderzoek naar de distributie van zelfgemaakte explosieven aan migranten in Ceuta." Lekkerrr dan. 

Voorts was er gisteren weer een demonstratie tegen de hele toestand; een wat kleinere demonstratie dan de voorbije dagen. Het waren dan ook voornamelijk inwoners van Ceuta zelf en geen volk van buitenaf. Bij een sit-in werd de situatie van kinderen en ouderen benadrukt: zo durven Ceutanen hun kinderen niet meer alleen naar buiten te sturen omdat de boulevards en stranden bezet worden door die duizenden jonge, voornamelijk sub-saharische Afrikaanse illegale immigranten. Vandaag vindt er een nieuwe protestmars plaats en dat wordt klef: men zal in paren lopen waarbij een moslim en een christen hand in hand gaan (Ceuta is voor de helft Spaans en Rooms-Katholiek, en voor de helft Marokkaans en islamitisch). "Dit initiatief is bedoeld om de oprechte co-existentie die in onze stad bestaat te benadrukken." Probeer dat maar eens in Bos en Lommer! Later meer.

Leuke coalitie

Dan volgt nu een begrotingsbericht. Niet over de komende; de begrotingsboot van JettenPiet en Piet Heinen meert morgen pas af aan de Raad van State-werf. Neen, dit gaat over de begroting van dit jaar en het budget van minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking Sjoerd Sjoerdsma (D66) in het bijzonder. Weet u nog, zijn begroting ging pas eind juni met hakken over de sloot in de Eerste Kamer nadat de D66’er er eerst een puinhoop van had gemaakt door met alles en iedereen ruzie te maken.   

Dat groene licht kwam er pas na veel geritsel en gekonkel. Zo moest D66 eerst instemmen met een verbod op Hamasvlagzwaaierij, kwamen er in ruil voor de noodzakelijke steun van PRO honderden miljoenen ontwikkelingshulp bij en werd er 25 miljoen euro uitgetrokken voor een heus remigratieproject voor Syriërs.   

Dat de NCTV eind vorig jaar besloot taalpolitiek te gaan bedrijven en de volstrekt normale bestuurlijke term remigratie in de ban deed, weerhoudt het kabinet Jetten er namelijk niet van hier en daar wat remigratiebeleid te voeren. Het kabinet noemt het alleen anders. Die 25 miljoen euro wordt aangewend voor ‘stabiliteit en wederopbouw ten behoeve van het faciliteren van vrijwillige terugkeer naar Syrië’.

Een coalitie noemen ze ook wel gestold wantrouwen, maar bij de VVD is de achterdocht nog volop vloeibaar. Want nog geen twee maanden na dat akkoord over Sjoerdsma’s begroting twijfelen VVD’ers Ulysse Ellian en Nicole Maes al of de D66-minister wel serieus werk maakt van die remigratie van Syriërs.

Zónder Infantino

Tijd voor popcorn want de KNVB komt TO THE RESCUE voor het internationale voetbal. In brief aan de baas van de UEFA (een organisatie zonder enige vorm van corruptie!) stellen KNVB-rayonhoofden Frank Paauw en Gijs de Jong voor om een theekransje in Amsterdam te organiseren met ALLE bij FIFA aangesloten voetbalbonden en zónder Gianni Infantino, om een nieuwe visie te smeden voor het internationale voetbal. De bond wil graag een nieuwe bestuurscultuur (hallo NSC) maar houdt er nog ff geen rekening mee dat een boel landen die mokerveel geld verdienen aan de corruptie van Infantino dat dus juist niet willen. Toch, leuk dat er voor de verandering een keer ballen (haha) worden getoond in plaats van laf hartjes plaatsen onder Instagram-berichten van de kale knikker in chief. Misschien wint de KNVB wel een leuke vredesprijs!

Nazomers Amsterdams tafereel

Bent u nou niet zo afgetraind als wij zijn? Denk dan: ja, maar ik steek tenminste geen mensen neer achter het Centraal Station in Amsterdam. Dat kunnen we dan weer niet zeggen over de spierbundel hierboven. Wat we over hem weten: hij heet Angelo Bryson, werkt als personal trainer en noemt zich 'superhuman', hij  maakt een heleboel filmpjes waarin hij onder andere van Nederland naar Spanje loopt en daarna als enige van Spanje naar Marokko in plaats van andersom, zegt dat Ceuta van de Marokkanen is, bekeerde zich tot de islam en protesteert regelmatig met de Pallies. Gisteren stond hij te livestreamen achter Amsterdam Centraal en kreeg het aan de stok met zeven gasten. Er zou een knokpartij zijn ontstaan die leidde tot een steekpartij, waarbij drie gasten door Bryson het ziekenhuis in werden geprikt en hijzelf ook gewond raakte.

Soep van de Week in het StamCafé

Omdat ik nogal schatplichtig ben aan mijn 75.000 tweeps, besloot ik afgelopen zondag Zomergasten pro deo live te verslaan op Twitter. Een groot succes, uiteraard, want niemand is zo adrem en geestig als ik. Ja, ik weet het: ik gebruikte drie keer "ik" in een zin. Nou, wees maar blij dat ik deze essayette niet opende met "ik": een doodzonde op het roomse ROC voor de Hoernalistiek aan de KUT in Tilburg, op de beschutte werkplaats die Windesheim heet en op de Willi Münzenberg Academie in Utrecht.

Een hele avond naar Kaag in Zomergasten kijken en er verslag van uitbrengen, is vergelijkbaar met de marteltechniek die de 'steen van de eeuwige drup' heet. Als kind bezocht ik de Gevangenpoort in Den Haag en was ik zwaar onder de indruk van de gruwelijke attractie. Die bleek helaas net zo gefabuleerd te zijn als het scoop van Kaag - "ik ben destijds door de Amerikanen gevraagd SG van de VN te worden" -  tegen strijkplank Janine Abbring (naast haar is Kaag een wulpse pinup à la Betty Page). De naargeestige sfeer van deze op een na laatste editie van Zomergasten werd gesymboliseerd door de twee glaasjes goedkope bubbels op de tafel die onaangeroerd bleven. Kaag is een totale controlfreak en tijdens zo’n Goebbeliaanse propagandashow, ijzig geregisseerd door een hedendaagse Leni Riefenstahl, zal de beste premier die we nooit hadden geen spraakwater tot zich nemen. Kaag bleek mijn scoop over de gelogen leerstoelen van Frenske (nog zo’n beste premier die we nooit hadden) goed te hebben gelezen, want al in de eerste minuten zei ze tegen Sidonia Abbring: "Nee, nee nee, dat zijn geen leerstoelen, ik geef gewoon wat les op de Sorbonne hoor."

Na een heleboel beleefdheidsgeleuter en veren-in-reet-stekerij kwam er toch een opvallend moment in de show die nog saaier was dan een video van tien uur waarin groeiend gras is gefilmd: Kaag zei namelijk dat de Verenigde Staten Nederland tien jaar geleden hadden gevraagd of Kaag zich beschikbaar wilde stellen als nieuwe secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Dat ging niet door omdat, aldus Kaag, Nederland met andere dingen bezig was. "In mijn ervaring is Nederland niet altijd het beste land om campagne te voeren", aldus Kaag. Zo zou er op dat moment ook een campagne voor het voorzitterschap van de VN-Veiligheidsraad zijn gevoerd. "Het kon niet veel erbij hebben, dus het is gewoon op zijn beloop gelaten. Ik heb daar nooit om getreurd, want ik leef niet voor functies. Grappig genoeg ben ik daardoor misschien ook wel ten dele in de Nederlandse politiek gerold", vervolgde de diplomaat.  Gerold als in: Ingrid van Engelshoven - die vooral herinnerd zal worden als de muze van Frans van Drimmelen  - haalde ze in opdracht van Vieze Fransje mevrouw Kaag-Al Kak naar Nederland, met de bedoeling haar tot premier te kronen. Er is nog steeds te weinig bekend over Van Engelshoven’s missie naar Beiroet, maar op basis van wat ik weet, kan ik de lezer verzekeren dat het een stinkende beerput is (ik heb hier uitvoerig contact over gehad met Richard de Mos). De knettergekke Ingrid van Engelshoven (een blik in haar ogen was voldoende om dat vast te stellen, en dan had ze nog geen woord gezegd) is na haar rampzalige loopbaan in Den Haag toegetreden tot de Raad van Commissarissen van Parkstad Limburg Theaters en godzijdank horen we niks meer van deze joker.

De feiten over Kaag en de VN: In de openbare kandidatenlijst en de straw polls van 2016 (waarbij António Guterres uiteindelijk werd gekozen) komt Sigrid Kaag niet voor. De kandidaten waren onder meer Guterres, Irina Bokova, Helen Clark, Susana Malcorra, Kristalina Georgieva en anderen. Er is geen enkel VN-document of Amerikaanse bron die de Amerikaanse steun of nominatie voor Kaag noemt. De Amerikanen wilden Susana Malcorra. Kort daarvoor was de arrogante Kaag ook nog eens kritisch geweest over het leiderschap van Guterres. "Ik vind persoonlijk dat hij zich op bepaalde momenten veel actiever had kunnen opstellen."

Kijken!

Een tijdlijn raakt nogal eens overspoeld en dat gebeurt regelmatig op de Nepal-manier maar heel af en toe ook op een best plezierige manier. Zo is daar dit pizza-account op X met een stukje engagementfarmen naar de mensen toe, die uitnodigt om te reageren met een filmpje waar je nooit en te nimmer moe van wordt. Gaat ons meteen aan het hart, want wij zien de hele dag heel veel dingen waar we enorm moe van worden. Zoals het gaat met zo'n post reageren er dan duizenden X'ers, voor een deel met de gebruikelijke racistische, antisemitische of nsfw-gore teringtroep, maar her en der ook met hele leuke teringtroep waar we dan zo een half uur om kunnen schuddebuiken. Het inspireert ons om in dit topic maar eens de Babbelbox te openen met de vraag: van welke beelden wordt u, om wat voor reden dan ook, nooit moe? Enkele voorbeelden na de breek!

Terwijl onze premier zichzelf en zijn visies over iedereens privéleven etaleert in allerlei egotripjes, zitten de onderhandelingen over harde financiële keuzes muurvast. Voor het eerst in jaren daalt onze koopkracht. Besluiteloos gaan we niet over links of rechts, maar rechtdoor richting verkiezingen. Beeldvorming is daarom belangrijker dan een begroting.

Het helpt niet dat ministeries niet uitsplitsen hoeveel de bureaucratie kost of welke doelgroepen oververtegenwoordigd zijn als nettobetalers of -ontvangers. Zoiets ligt hier te politiek gevoelig, dus lenen we het huiswerk van Denemarken. Mede daardoor ontbreekt gericht beleid om bedrijven en burgers succesvol te houden of te maken.

Driekwart van de nieuwe bijstandsuitkeringen voor mensen onder de 27 jaar gaan naar niet-westerse allochtonen. Hier zitten een hoop statushouders tussen, die ondanks internationale schakelklassen, allerlei ander onderwijs en lage werkloosheid het toch afleggen tegen arbeidsmigranten uit Polen, Roemenië en de rest van het Oostblok.

Rutger Castricum laat zien hoe bijvoorbeeld Syriërs als puber hierheen kwamen, zonder hun ouders vastlopen, drugs gebruiken en vervolgens worden bijgestaan door een persoonlijk sociaal werker, advocaat en camerateam. Het mag wat kosten. Ze worden veroordeeld voor diefstal, geweld. Andere statushouders werden uit 'hun' huis gezet.

Eeeeeeeven een rondje Molenbeek doen hoor

Met open blik door Molenbeek: "Mens ontmoet medemens in Sint-Jans-Molenbeek", zo luidde de antropologisch correcte kop van een (mooie) fotoserie van de Volkskrant over de Belgische terreurwijk. Nu is er in iedere wijk of stad wel een reportage van de hoop te maken, maar feit is natuurlijk dat Molenbeek geen multicultureel paradijs is, maar een probleemwijk die dankzij jarenlange ongecontroleerde immigratie en pamperpolitiek is uitgegroeid tot pleisterplek van criminele Noord-Afrikanen, broeinest van salafisten en kweekvijver voor jihadisten. Een plek ook waar de Belgische politie het in ieder geval niet meer voor het zeggen heeft en waar de regering zich geen raad mee weet. Dat wist u natuurlijk al uit de boeken van onze bloedeigen Arthur van Amerongen en z'n reportages en wandeltochten, ook met Teun Voeten, en van die keren dat de gappiescooters met hooggeheven AK47's door de straten schuimden.

WELNU, het nieuws: Brussel kan het geweld momenteel helemaal niet meer aan. 150 schietpartijen en 22 ontploffingen in iets meer dan een jaar. Volgens de Belgische procureur (zeg maar de hoofdofficier van justitie) Julien Moinil gaat het om geweld tussen drugsbendes. "We kunnen niet wachten tot een magistraat, agent of journalist om het leven komt. Dan is het te laat. (...) Het drugsgeweld in Brussel kan iedereen treffen, ook onschuldige slachtoffers." Vorige week werd er nog een politiebureau beschoten met zware wapens. De kopstukken van de bendes zitten in... Marokko. 

Hoofdredacteur Karel Verhoeven in zijn commentaar in De Standaard: "De staat is dus verloederd. Waar dat toe leidt in wijken waar drugsbonzen, hun handlangers en het haveloze voetvolk de straathoeken overnemen, de portieken, auto’s en huizen, stelden journalisten van De Standaard bij Brussel-Noord vast. Moegetergd en in de steek gelaten bewapenen burgers zich met traangas, matrak en stroomstootpistool. Dealen gebeurt er overal en in volle daglicht. Agenten worden uitgedaagd en uitgelachen. De toestroom van sans-papiers in die open drugsmarkt vergroot de tuchteloosheid, de verslaafden verzinken in hopeloosheid, zij die mee de bendes bemannen, genieten de facto immuniteit."

Sjonge jonge, Brussel, het lijkt wel Nederland!