Geenstijl

Soep van de Week, teven Stamcafé

Het koosnaampje Judenfresser kende ik niet. Gidi Markuszower noemt Frenske zo in de wekelijkse ziopotkast Joffietoffie, die ik met Ruben Gischler en Willem Davids maak. Gidi was te gast omdat hij Kamervragen heeft ingediend over de abusievelijke en schandelijke benoeming van Frenske tot Minister van Staat. Volgens de parlementariër betreft de benoeming handjeklap en koehandel tussen premier Jetten en Jesse Klaver. Nooit eerder gebeurde het dat een uiterst omstreden Tweede Kamerlid, dat nog van wachtgeld profiteert, zo snel tot Minister van Staat werd gebombardeerd. Jetten moet de gecontroleerde oppositie te vriend houden en gooide Klaver en Frenske, de nagel aan diens doodskist, een kluifje toe.

Ik heb over deze pijnlijke kwestie een Woo-verzoek ingediend en ik hou u op de hoogte van de ontwikkelingen.  Maar wat was nu precies de aanleiding van de rellette rond Frenske? Nou, dit stukkie van mij op GeenStijl. Dat werd uiteraard niet opgepikt door de inktkoelies van DPG en Mediahuis, maar pas toen de gezaghebbende en onverdachte Nieuwe Ster mijn onverdroten onderzoeksjournalistiek (Gidi M. noemt mij onderzoeksjournalist terwijl ik slechts een ordinaire columnist ben) in de schijnwerpers zette.

Ik twiette vervolgens een brief van de zeer prestigieuze universiteit van Bologna en die had nooit van Timmermans gehoord.  Mijn natte digischeet werd 300.000 keer bekeken en Frenske voelde nattigheid, zeker nadat hij het bericht in de Nieuwe Ster had gelezen. Hij vertelde ooit in Buitenhof tegen zijn vriend Twan Huys dat hij in de oorlog verzetskrant De Nieuwe Ster nog had bezorgd, in de lunchpauze tussen zijn kinderdwangarbeid in de mijnen door, en dat hij ‘s avonds voordat hij naar zijn plaggenhut ging, nog allerlei aanslagen pleegde op de Duitse bezetters.

Koempel Frenske moest wel reageren op mijn aantijgingen en kwam pas heel, heel laat met dit berichtje op zijn Substekje.

Distinguished Visiting Professor is een fopbaantje en betreft absoluut geen leerstoel, niet meer dan een eretitel voor het geven van hoogwaardig onderwijs. Een professoraat onderscheidt zich daarvan door het ius promovendi. Dat is het enige relevante onderscheid, dat je mensen proefschriften laat schrijven en promoties mag laten afleggen. Frenske mag dat allemaal niet en moet zich beperken tot het prediken van zijn Green Deal en de zegeningen van de EU.

GeenStijl Zomerboek 2026

Eigenlijk het allerbeste dat je met taal kunt doen, is een goede grap maken, en toch hebben de meeste schrijvers even weinig met humor als Philip Huff met zelfrelativering. We moesten er even over nadenken maar het aantal (nog levende) Nederlandse auteurs die ons ooit hardop lieten lachen is op één hand te tellen, en dat brengt ons bij Ernest van der Kwast. Die deed het ooit ook al met Mama Tandoori (2010), dat een godsgruwelijke bestseller werd. Inmiddels heeft Van der Kwast een aardig oeuvre bij elkaar gepend, met als voorlaatste toevoeging de wat flauwe en rommelige roman Ilyas (2020). En nu is er dus Schooljaren, waar we kort over willen zijn: dit is een absolute parel. 

Het begint allemaal wat flauw, met een eerste deel dat volledig handelt over die periode in het leven van puberjongens waarin ze om de haverklap en schijnbaar oncontroleerbaar een erectie krijgen. Daarna wordt het al snel vertederend, herkenbaar, wijs, en vooral ook ontzettend grappig. We volgen de volledige middelbare schoolperiode van de naamloze hoofdpersoon en diens vriendengroep, een aantal jongens dat in een paar jaar uitgroeit van onbeholpen kneuzen tot veelbelovende jongemannen. Op de een of andere manier is het onmogelijk om dit boek te lezen zonder enigszins nostalgisch te worden over je eigen tienerjaren. Verder kunnen we er lang over lullen maar je kunt ook gewoon naar de winkel rennen en er zelf achter komen natuurlijk. Plezier ermee.

Nimby faalt als milieubeleid

Wereldwijd is Nederland geroemd om zijn overwinningen op het wassende water. We staan bekend om onze sierteelt, die we eind dit jaar moeten missen. De planten krijgen geen water en sterven af. Midden in een rivierdelta waar 77 miljard kubieke meter per jaar doorheen stroomt, zijn we niet meer in staat ons water goed te verdelen. We slaan straks een pleefiguur.

We staan bekend om onze dijken, maar het grondwater daalt, de klei droogt uit en er ontstaan scheuren in de dijken. Hoogheemraadschappen hebben veel geïnvesteerd in waterkwaliteit, biodiversiteit en statige kantoorpanden, maar gaan nat op primaire waterkeringen. De club van Rome heeft in 1972 met het boekje grenzen aan groei voor deze droogte gewaarschuwd.

Een overheid die 38 tot 39% van het geld in beheer houdt, ontneemt burgers en bedrijven de middelen om zelfstandig voorzieningen te treffen om zich op deze extreme situaties voor te bereiden. We krijgen het water uit de rioolzuivering, het IJsselmeer of de Rijn niet meer bij de tuinder of de boer. Die moeten maar hun hele oogst laten mislukken en failliet gaan.

Onze brandweer ziet haar levensreddende gereedschap gejat, en krijgt in heel Europa niet genoeg water op de bosbranden. Bossen die in Limburg en Frankrijk bestonden uit aangeplante brandbare naaldbomen en in Portugal zelfs uit nog brandbaardere eucalyptusbomen. Samen met een gebrek aan blusvliegtuigen gaf traag mismanagement een voorspelde ramp.

Hetzelfde geldt voor onze binnenvaartschippers, een klimaatvriendelijke manier van vervoer. De sluizen blijven dicht om het water tegen te houden. Ze hebben geen idee wanneer ze weer mogen varen. Het was beter geweest langs de sluizen pompen of overslag te installeren, dat is vele malen goedkoper dan de economische schade, dan had de schatkist minder misgelopen.

Een gebrek aan koelwater belemmert ook elektriciteitsproductie, raffinaderijen en andere procesindustrieën. We worden dan afhankelijker van import, dat geeft economische en ecologische schade. De tientallen miljarden die deze energiereuzen extra verdienen aan schaarste moet je niet wegbelasten, maar lokaal laten investeren in strategische oplossingen.

AAN DE KANT VAN DE SPAMBOTS

Geweldige aflevering in de nooit meer stoppende avonturenserie Oude Man Ruziet Met Telefoon. Vandaag heeft Tom-Jan Meeus, eminent duider van de politiek in NRC Handelsblad, het gemunt op die verschrikkelijke Elon Musk die zomaar belangrijke video's van twitter zou verwijderen. Alleen: de video waar Tom-Jan Meeus naar verwijst is helemaal niet van twitter verwijderd (hier nog te zien bijvoorbeeld). Wel trapt Meeus in exact dezelfde hoax als Sander Schimmelpenninck in 2024 van lelijke spambots die met een goedkoop trucje nog goedkopere t-shirts proberen te verkopen. Historisch duidingsdraadje van factchecker Raymond van Toor hier, u raadt nooit welke hoogleraar ook voor de bijl ging (u raadt het wel, het is Leo Lucassen natuurlijk)!
OVERIGENS: Is ook mevrouw Meeus gevoelig voor dit soort desinformatie, je moet er toch niet aan denken wat voor verschrikkelijke kinderen die twee zouden krijgen

Dit is juist heel normaal

De held hoofdpersoon van dit verhaal is Yassine Kaddouri, een belangrijk gezicht binnen de homofobe en vrouwonvriendelijke gemeenschap in Nederland. Die is lekker edgy enzo en dus nodigen allemaal NPO-programma's hem uit om zijn vervelende, hyperconservatieve meninkjes te spuien. Helemaal prima verder, het bestaat in de samenleving, laat het toch vooral publiekelijk besproken worden, niet iedereen hoeft overal precies hetzelfde over te denken. Maar! Nu hadden de christengekkies van de EO Yassine weer opgetakeld, zodat hij aan de goegemeente kon uitleggen waarom het verderfelijk en goor en barbaars en gevaarlijk is als vrouwen bevriend zijn met hun ex. Duikt er onder het Instapostje met dat fragment ene Soraya Hadjar op, een eindredacteur van FunX. "Zo vermoeiend dat jullie hem blijven uitnodigen," moppert ze, wat oncollegiaal en een beetje pedant is, maar laat dat nou net twee eigenschappen zijn waarmee je het ver kunt schoppen in Hilversum. Nou is Yassine aandachtsgeil en in zichzelf gekeerd (ook twee eigenschappen waarmee je het ver kunt schoppen in Hilversum), dus die reageert meteen met een filmpje en wil in gesprek. Dat moet je natuurlijk niet doen, want Soraya mag op Instagram iedereen de maat nemen, maar elke repliek geldt als een oorlogsverklaring, en dus krijgt Yassine plotseling allemaal dreigende voicenotes enzo van Soraya's broer, die soms overigens ook bij FunX mag opdraven als rapper - grappig hoe dat werkt. Hilversum, nooit geen saaie dag nie!

Update FunX gaat brandje blussen

Stop deze lui toch es

Toch vreemd hoe dat kan. Er zijn weten wij niet hoeveel ambtenaren aangesloten bij Extinction Rebellion, en toch weten ze de autoriteiten te verrassen met illegale acties die het dagelijks leven van talloze burgers dwarsbomen. Maar ja, na talloze fopstrafjes, een schrijnend gebrek aan vervolgingen en allemaal gezwam over het bijkans heilige demonstratierecht, weet iedereen dat je in dit land gewoon snelwegen mag bezetten als het maar voor de Goede Zaak is. Owen is erbij, net als Omroep West, en ongetwijfeld over een tijdje de politie. ZUCHT.
UPDATE: Schoongeveegd

Bloed aan de paal?

Vaak, dan heb je principes, maar soms, dan ben je ook gewoon onredelijk geil. Zo ook Gianni Infantino, die als grote baas bij de FIFA alles op alles zet om het voetbal kapot te maken, tot ongenoegen van zijn oude werkgever de UEFA, die in iets mindere mate alles op alles zet om het voetbal kapot te maken, en nu dus vindt dat de FIFA, in casu Gianni Infantino, kapot moet, en daartoe alles op alles zet. Het heeft er alle schijn van dat de UEFA momenteel allerlei lelijkheid over Infantino's periode aldaar de wereld aan het in slingeren is, met nu een werkelijk schitterende onthulling weer in The Telegraph. Infantino is getrouwd en heeft vier kinderen, maar is daarnaast, we hintten er al op, zo nu en dan ook zo bronstig als een net vrijgelaten gevangene. Afijn, de beste man zou een vrouwelijke collega de kans hebben gegeven tegelijkertijd op hem te klimmen en op te klimmen in de organisatie - ze was eerst junior medewerker, maar na inmenging van Infantino naar verluidt plots leidinggevende. Volgens The Telegraph wees toenmalig UEFA-topman Michel Platini vervolgens Infantino terecht, waarna de vrouw in kwestie afzwaaide met een bedrag van zes nullen in haar zak. De regels voor dergelijke oprotpremies zijn sindsdien aangepast, waardoor dergelijke excessen niet langer mogelijk zijn. 

Infantino ontkent overigens alles.

Arme Joris Luyendijk

Joris Luyendijk is gestopt met journalistiek omdat hij al zijn energie op Oekraïne wil richten, en daarom wordt hij in NRC geïnterviewd over een groep die het pas echt moeilijk heeft, namelijk hoogbegaafde mensen zoals Joris Luyendijk. Verschrikkelijk hebben hoogbegaafde mensen zoals Joris Luyendijk het. Soms worden ze door hun omgeving niet begrepen! Nou ja zeg! Terwijl zij zelf heel veel dingen juist wel begrijpen. Daar mag echt wel wat meer aandacht en begrip voor komen, zegt hoogbegaafde Joris. Want het is echt tragisch, al die hoogbegaafdheid. Hoogbegaafde mensen kunnen erg heel goed leren, zijn vaak gewild bij werkgevers en kunnen toffe dingen zoals een boekje schrijven over iets wat iedereen al weet (namelijk dat je sociaal-economische achtergrond de kansen die je in het leven krijgt beïnvloedt) en daar toch heel veel exemplaren van verkopen. Super zielig natuurlijk, maar gelukkig levert Joris' klaagzang ("Ik was bijvoorbeeld veel meer geraakt door wat er tijdens de Shoah is gebeurd dan mijn leeftijdsgenoten", nou Luyendijk, dat hebben meer mensen) heel veel begrip op bij Lisa Loeb, ook al hoogbegaafd. Het staat allemaal in NRC, een krant voor en door hoogbegaafde mensen, die bijvoorbeeld ontzettend goed kunnen rekenen. Wel jammer voor de Oekraïners dat die extra aandacht voor de hoogbegaafdheid van Joris Luyendijk een beetje ten koste gaat van de aandacht voor hun oorlog, maar ja, je kunt niet alles hebben. Wij wisten trouwens niet dat het een teken van hoogbegaafdheid is als je grappen op twitter niet snapt, maar goed, wij zijn dan ook maar een stel domme bloggers. Misschien kan Joris Luyendijk binnenkort een boek schrijven over hoe een domme zelfingenomen lul zijn die voor iedere scheet die in zijn hoofd opkomt aandacht krijgt het achtste vinkje is.

Veiligheid niet te garanderen

Zorgde voor internationale ophef eerder dit jaar, en het waren, helemaal zo losgezongen van context, natuurlijk ook bijzonder onsmakelijke beelden: een hoogzwangere vrouw die door de politie (te) hardhandig werd weggetrokken en zo op de grond eindigde. De pliesie stelde een eigen onderzoek in; het stel wachtte even, en deed later alsnog aangifte. De vader is Wesam Mekdad, een crimineel die eerder vier jaar in Griekenland vastzat wegens drugshandel. Het bewuste filmpje werd opgenomen toen agenten afkwamen op een melding over een gevaarlijke, agressieve man die een mes bij zich had; naar verluidt bleek dit later een 'aardappelschiller' te zijn. Mekdad zelf gaf aan dat hij emotioneel was omdat hij zojuist te horen had gekregen dat zijn broer was omgekomen in Gaza, waarna hij zijn frustratie afreageerde op de inboedel. Een totale clusterfuck van een situatie, kortom. 

Afijn, het gezin vertrok vervolgens naar Duitsland. Daar besloten jeugdwerkers in te grijpen en de inmiddels geboren baby weg te halen bij haar ouders. Te gevaarlijk, oordeelden ze. Mekdad is inmiddels maar weer vertrokken, in de hoop iets aan de situatie te veranderen, vooralsnog zonder succes. "Ik ben nu in België, ver weg van mijn vrouw en kind, zodat mijn aanwezigheid niet als gevaar wordt gezien. Alles wat ik wil is mijn dochter Reem terugbrengen naar haar moeder."

Tevens, Stamcafé

Dit is misschien niet waar het internet ooit voor bedoeld was, maar jongens wat zijn we blij dat het zover is gekomen. Tim Hofman heeft een interviewpodcast en dit gesprek duurt bijna twee uur, maar het had van ons ook drie dagen mogen duren, een heel semester, of misschien zelfs een volledig mensenleven. Hofman serveert schijnbaar argeloos inzichten op als 'het marxistische verhaal slaat niet aan omdat het een marxistisch verhaal is', en dat is precies de helicopter-view die bij zo'n onderwerp nodig is. Het leuke is dat hij in de pakweg tien minuten hierboven dusdanig opstijgt dat er een communist voor nodig is om hem terug naar aarde te krijgen, en dat doet die Bob Scholte eerlijk gezegd alleraardigst. Zie: "Al die miljoenen die Omroep Zwart heeft opgehaald - wat doen ze daar nou mee? Wat heeft het ons opgeleverd?"