Je moet kiezen. Henk Otten of Pieter Waterdrinker

Sophie's choice

KLIK HIER VOOR LIVEBLOG IRAN

Verjaren doen we als het meezit allemaal, al zitten er gradaties in hoe gracieus dat proces zich voltrekt. Niemand haalt zonder wrok of enige verbittering de eindstreep - op het concert des levens ontstaat weleens een knokpartij in de rookruimte, en afhankelijk van hoe lang ze zijn staat er zo nu en dan iemand op je tenen - maar de een ondergaat dat minder tragisch dan de ander. Zo staat Theo Hiddema nog fier overeind, maar is bij Geert Dales inmiddels onduidelijk waarom hij überhaupt nog zijn bed uitkomt. Vlak boven Dales bevinden zich mannen als Henk Otten en Pieter Waterdrinker, die om onduidelijke renenen op Twitter de natie bijna dagelijks deelgenoot maken van hun verbittering en verval. 

Wellicht ten overvloede: Henk Otten is door Thierry Baudet en consorten vol voor de Kübelwagen geduwd, publiekelijk vernederd met lasterlijke onzin over een greep uit de kas. Vervelend. Sommige mensen zouden zich in zo'n situatie op de 'when they go low, we go high'-doctrine beroepen, maar Hendrik Otten is niet een van die mensen. Er zijn ook mensen die leven volgens de beruchte Chinese wijsheid "Als je maar lang genoeg aan de oever van de rivier blijft zitten, drijft vanzelf het lijk van je vijand voorbij", en ook daar is Hendrik Otten er geen van. Hendrik Otten twittert naar schatting gemiddeld 7,9 keer per dag over Forum voor Democratie. En dat nu al een jaar of zeven.

Pieter Waterdrinker is voor zover wij kunnen overzien door niemand echt genaaid, behalve misschien door Poetin, maar op de een of andere manier heeft Henk Otten een aanzienlijk grotere hekel aan Thierry dan Waterdrinker aan Vladimir. Pieter Waterdrinkers rancune en verdriet richten zich dan ook niet op één specifiek persoon, maar op de wereld als geheel, omdat die na al die jaren nog steeds niet lijkt te begrijpen hoe geniaal Pieter Waterdrinker wel niet is. Met enige regelmaat uit hij daarover zijn ongenoegen op Twitter, dat hij ook gebruikt om te vertellen dat hij zijn EW-column kwijt is om financiële redenen, iets dat hij zelfs nadat de hoofdredacteur van EW zijn ontslagmail publiceert manmoedig blijft volhouden, terwijl iedereen behalve Pieter Waterdrinker tussen de regels leest dat ze bij Elsevier helemaal klaar waren met zijn column. Overigens is Pieter Waterdrinker een voortreffelijk schrijver, en het zal hem goeddoen dat hier te lezen, want Pieter Waterdrinker hunkert naar bevestiging zoals een pasgeborene hunkert naar moedermelk. Zo heeft Waterdrinker een roman geschreven over iets met Rusland en Oekraïne, die volgens hem te weinig aandacht kreeg en die hij dus de godganse dag onschuldige twitteraars probeert aan te smeren. Een greep: hier, hier, hier, hier, hier, hier, hier, hier, hier, hier, hier, hier, hier, hier, hier, hier, hier. Afijn, zin om Poubelle te lezen nu.

Goed, lang verhaal kort: