Poeniehaar in het Stamcafé
Goh
Het is niet elke dag dat wij dingen lezen waar onze mond van open valt, maar toen we vandaag de substack van zangeres Merol (bekend van best geinige liedjes over geyleneuqseks en aanverwante zaken bekend van de GeenStijl Vagina 50) vandaag openden ervoeren we een aha-erlebnis van heb ik jou daar. De feministische hitmachine presteert iets wat we in onze stoutste dromen niet voor mogelijk hielden, iets wat ZELDEN VERTOOND is: Een betoog VOOR LICHAAMSHAAR. Merol is gestopt met waxen, scheren, trimmen en epileren en vindt dat helemaal 'mooi, wild en hot' en als Merol dat zegt, is het zo. Her body, her choice! Behalve als die choice botox is, dan moet je volgens hetzelfde betoog: deaud. Maar toch, het tijdperk van de kalekudt is dus officieel VOORBIJ. Bush did 9/11 IS BACK. Hoezee.
Reaguursels
Dit wil je ook lezen
Vliegen met Willy in het StamCafé
(Eventueel grote Iran-updates hieronder)
Oorlogsmuziek in het Stamcafé
Even bijkomen van het weekend waarin Israël en Amerika Iran aanvielen, de Revolutionaire Garde onthoofden, waarna er volle bak gespeculeerd werd over het lot van Khamenei, die in weerwil van het AD inderdaad hartstikke dood bleek, waarna (wat er over is van) het regime als een woedende maar onhandige dronkelap om zich heen begon te maaien, en vervolgens klap na klap na klap incasseerde (maar er ook een paar uitdeelde)
Korte ode aan Danny de Munk en de allerslechtste Nederlandse muziek die ooit gemaakt is in het Stamcafé
Maar: je moet schieten, anders kun je niet scoren. En schieten, dat deed Danny. Oei oei oei, dat was me weer een loei
Elkaar de hersens inslaan in het Stamcafé
In een gezonde democratie kun je elkaar gewoon eerst de hersens inslaan en daarna samen een biertje gaan drinken
