Mag je dat nog zeggen?

Nikki Sterkenburg, die ging ooit van vrijdenken naar verdienmodel en dat was jammer. Ze promoveerde op extreemrechts, maakte daar een boekje van en geeft daarin op de laatste pagina een prachtige one size fits all definitie van extremisme in bredere zin, maar dan specifiek toegespitst op radicaal- en extreemrechts. Wat geinig is, want als je radicaal- en extreemrechts in de eerste zin hierboven vervangt door klimaat-, gender- en extreemlinks, dan staat er precies hetzelfde en als promoveren zo makkelijk is, dan kunnen wij ook wel zo'n boekje uitbrengen. De Hele Dame van het 4 & 5 Mei Comité haakte met haar zelffeliciterende twietje in op de fophef over de mannelijke voorleesmoeder in Rotterdam, waartege enkele tientallen mensen met inderdaad een overwegend radicaal- en extreemrechts signatuur boe stonden te roepen naar een gebouw waar de voorleessessie - verrassing - al voorbij was. Minstens even grappig is dat een veelvoud van een paar honderd DSM-V-vendelierende transideologen het óók heel belangrijk vonden om boe terug te roepen naar die tragische tientallen. Je zou bijna zeggen dat beide uitersten hun radicale navels koesteren, maar dat ie op links toch wel ietsje dieper is. Omdat die de sociale wind mee hebben. Maar: dat mag je niet zeggen.