Als een koningin

Er zijn dagen waarop je denkt: waar hebben we dit koningshuis nou eigenlijk in godsnaam voor? Er zijn ook dagen waarop je denkt: het is het allemaal waard. Zo'n dag is vandaag. Koningin Máxima heeft er geen gras over laten groeien en is na de aankondiging gisteren meteen AAN DE SLAG gegaan. Het zoete oranje heeft ze verruilt voor het kneppelharde legergroen om oorlogsklaar te komen. En daar zijn, zoals dat wel vaker gaat met koninginnen die een mooi pakkie aantrekken, foto's van gemaakt. Bekijk hieronder met kippenvel van kruin tot hiel de eerste werkdag van een zwemmende, schietende, trekkende en lopende Máxima, nu ook ónze koningin.

Gelukkig hebben we nog een ansicht en herinneringen

Kent u het nog, dat tuinpad? Wij ook niet. Niet meer althans, want het is WEG. Of een kerk, een kar met paard? Verdwenen. Een kroeg? In Varik: foetsie. Een juffrouw op de fiets? Fatbike. Ja maar het raadhuis met een pomp ervoor? Spoorloos. En de zandweg tussen koren door dan? Pleite. Wat te denken van het vee, de boerderijen? Gestorven, verkocht. Simpele huizen tussen groen? Afgeschaft. Bank van Mien? Wegbezuinigd. Of haar dressoir? Vernietigd. En plastic rozen? Verwelkt. Beatlehaar? Afgeknipt. Hoge bomen? Vermist. Dorpelingen? Vertrokken. Dorpsjeugd? Zoek. De televisiequiz? Weggevaagd. Heg van Gerda Winkelman? Gesnoeid door Dorien Winkelman, haar dochter die het niet op heggen heeft en misschien ook wel vertrekt uit Het Dorp wat op zich niet per se slecht nieuws betekent eigenlijk. Voorgoed? Voorbij gegaan. Voorzieningen? Op grote afstand van Het Dorp. Ketelhaven? Geïsoleerd. Deurne? Nostalgie. Moerdijk? Geen moer van over. Wat blijft er nog over van Het Dorp? Niets. Of alleen Meerdijk. Doodsangst misschien.

Maar, dan heb je ook wat!

Het goede nieuws: het IND heeft best gevulde zakken aan het begin van het jaar. Het slechte nieuws: die gevulde zakken zijn aan het einde van het jaar weer leeg. Nog slechter nieuws: die zakken zijn door ú gevuld en worden geleegd omdat er te traag over asielaanvragen van asielzoekers wordt beslist aan het nog altijd gezellig drukke asielloket (wel iets minder druk dan voorheen). Dat prachtige feit resulteerde in 2025 in het toch wel absurd bizar zieke aanzienlijk hoge dwangsommenbedrag van 79.000.000 euro (79 miljoen), dat aan wachtende asielzoekers werd uitgekeerd. Een record dat we te danken hebben aan de laatste resten van het STRENGSTE ASIELBELEID OOIT. De zon ging dus wél schijnen, maar voor asielzoekers. Gelukkig roept het IND juist nu het kwaad al is geschied: 'stop met die dwangsommen!' Het kan immers ook anders natuurlijk, sneller, alleen is het de vraag of iemand in Nederland daar vrolijker van wordt. Ja de Eerste Kamerfractie van D66 misschien, die liever helemaal niet met asielbeleid aan de slag gaat. Maar wat zegt ú van die 79 miljoen? Goed besteed of niet?

Nu zijn we weer vóór moderne kunst

Hè hè, EINDELIJK een petitie die u gewoon kunt ondertekenen zonder fout te zijn, zonder in een kamp te belanden, zonder accusatie, zonder over de rug van zielige kinderen je eigen frikandel te strelen en zonder frikandellenbakker Teun van de Keuken. In Dordrecht hebben ze het voor mekaar, daar is Tjarco van Raalte (probeer die naam maar eens uit te spreken met een frikandel in uw mik) een petitie gestart voor de FRIKANDEL, het meest veelzijdige stukje bruin fruit. En wel om er een rechtop midden in de stad te parkeren als standbeeld - zoals op de Dam in Amsterdam zeg maar. Een stuk moderne kunst dat ons nog nader aan het hart zou liggen dan de standbeelden van Coen en De Ruyter. Zie het voor u, zo'n bruine joekel op de Visbrug, het Scheffersplein of op het Statenplein. Bedenk daarbij wat dit zou betekenen voor het toerisme en de verkoop van bitterballen, kroketten, vlammetjes, loempia's en kipnuggets in alle horeca-etablissementen die de stad van de gebroeders De Witt rijk is. Vanuit de (hoofd)redactie is er unaniem en volmondig STEUN. Petitietje tekenen en AAN DE SLAG! Mocht De Dordtse Del eenmaal staan, is het wel zaak te voorkomen dat-ie wordt aangevreten door roest hongerig volk. Enfin, zin in een frikandel nu.

FOTO: Man met kwalijke reputatie inzake motten

Je hebt mensen, die zien het gebeuren dat een groepje motten (soms twee, soms meer) alle boeken in een bibliotheek verscheuren, bekladden, vernielen en verbranden, maar die mensen doen niks. Je hebt ook mensen, zeer schaars in aantal, die zien dus exact hetzelfde gebeuren, maar die reageren, die handelen en steken hun nek uit waar al die angsthazen alles slikken. Zo iemand, die stop zegt tegen mottenterreur, is een 51-jarige Amsterdammer. De man had mottenballen in de kinderboekenhoek van de bibliotheek gelegd, vermoedelijk om die dotten van motten voor eens en voor altijd het zwijgen op te leggen. Subiet wordt hij opgepakt door het Apparaat, het Systeem, dat de échte criminaliteit oogluikend toestaat en met de mantel der liefde bedekt. Volgens het OM kunnen mottenballen kinderen kosten omdat ze giftig zijn en op snoepjes lijken. Daar snappen ze dus niet dat er soms offers moeten worden gebracht voor een hoger doel. Maar nee, liever slaafse hondjes en de mottenplaag die vrolijk voortmottert. Het komt rechtstreeks op het conto van dat stelletje autoritaire knuppels dat zelf nog nooit een voet in een bieb heeft gezet. Je mag ook helemaal NIETS meer hee.

Bestorming X-Bastille

Aanslag op de vrijheid van rustig op je kantoortje aan het werk zijn voor social media-bedrijf X in Frankrijk, waar een cybercrime-team van het Parijse parket van het Openbaar Ministerie samen met Europol kantoren van Musks X is BINNENGEVALLEN. Gebeurt allemaal in het kader van een onderzoek naar onwelgevallige algoritmes dat in januari 2025 werd gestart. Kan er nog wel bij voor Musk nadat de EU al eerder zelf een prachtplatform als alternatief voor X opzette, een ander maar waarschijnlijk met de inval verband houdend onderzoek startte tegen zijn Grok AI en bij monde van bij tweets van EU-censuurpaus Breton een totale social media-oorlog ontketende. Het Franse OM plaatste het bericht als trap na op X en maakte terstond bekend van het platform te vertrekken (weer zo'n raar vertrek). Musk heeft er tot op heden niks over getwitterd.

Ze zijn erbij!

Afgelopen weekend werd er weer een megabups Epstein files vrijgegeven met deze keer zelfs een Nederlands tintje. Dat was nieuw, maar er zijn ook dingen aan deze zieke zaak die helemaal niet nieuw zijn maar al vanaf het begin zo klaar als een klontje. Zoals de innige band tussen Bill Clinton en Epstein. Bill werd in de files bijvoorbeeld naast een zwart vlak (plus dameslichaam) gespot tijdens een potje zwemgenot met Ghislaine Maxwell. Goed, de zaak wordt onderzocht door de House Oversight Committee en die wilde ook wel eens wat first-hand-info over dat zwemparadijs, alleen weigerden Bill en Hillary te getuigen. Daarmee lag ze een celstraf of boete voor minachting van het Congres in het verschiet. Maar de Clintons zijn niet helemaal achterlijk natuurlijk en laten derhalve via hun woordvoerder weten saampjes tóch naar Washington af te reizen voor een gezellige grillsessie: "They look forward to setting a precedent that applies to everyone." En dan zal gauw genoeg blijken of Bill, een man (ook wel: betrouwbare Bill) die we doorgaans op zijn mannenwoord geloven, nogmaals nat gaat of zichzelf juist eindelijk écht blootgeeft.

Lastig te zien!

Heiligschennis in Rome omdat het engeltje op een gerestaureerde fresco nogal veel weg zou hebben van Meloni, terwijl Meloni dus helemaal geen engel is en ook niet al honderden jaren oud. Een goddeloos zaakje waarbij vals spel van de restaurateur, Bruno Valentinetti, wordt vermoed, aangezien hij eerder door Silvio Berlusconi werd ingehuurd voor dergelijke zaakjes. De oppositie was al boos wegens 'PROPAGANDA' in de sacrale kunsten, nu komt daar kritiek van Hogerhand bij en wordt gekeken of van (de afbeelding van) Meloni in de San Lorenzo in Lucina-basiliek weer een doorsnee engel kan worden gemaakt. De arme kunstenaar ontkent overigens moedwillig Meloni te hebben afgebeeld. Mamma mia wat een godsgruwelijke gebeuren allemaal. Goed, Het Laatste Oordeel is natuurlijk aan u: is het nou Meloni of nie?

We leven intens mee

Het is niet altijd even leuk om Beau van Erven Dorens te zijn. Hij wil de wereld redden, alleen is in z'n uppie niet bij machte. En dat, het besef werkelijk niets te kunnen veranderen aan de kwade wereld, doet hem zeer in zijn hart en misschien zelfs in zijn kont. Ga je een keer (laten we eerlijk zijn: welverdiend) op vakantie, dan wil je als man van het volk één ding zeker niet: puissant rijke chagrijnen, die juist al het wereldleed op hun geweten hebben, om je heen. Drie keer raden wat Beau overkomt... 

Natuurlijk, hij had ook lekker in zijn grachtenpand te Amsterdam kunnen blijven zitten of met een stel BN'ers in een villa aan het Comomeer kunnen gaan kokkerellen, maar de tegendraadse Beau koos voor een vliegreis (kan eigenlijk niet natuurlijk, dat zegt hij er godzijdank zelf wel gewoon eerlijk bij) naar tweederangsoord Genènve voor een skivakantie. Dat heeft die man simpelweg nodig om het leven dragelijk te houden, zodat hij daarna 'opgeladen' en wel het volk weer kan dienen door politici en andere hoge beaumen te fileren. Maar het gaat aan het begin van zijn reis direct mis als hij De Elite voorin het vliegtuig treft, de kwaadaardige welteverstaan. Dan wordt het ronduit grimmig, dusdanig zelfs dat Beau het vermoeden heeft dat ze met z'n allen op weg zijn naar een begrafenis - vakantiestemming wordt grafstemming. Dat trekt een doodgoeie man zich aan, die moet zijn wrok over de reeds door de Elite verpeste vakantie kwijt, ondanks alle hoon die hem ongetwijfeld ten deel valt. Beetje skiën, zuipen, baden of wat dan ook helpt dan allang niet meer. En probeer er dan maar eens géén schitterende column over te schrijven.

De eerste veldslag, toch? Toch?!?

Aan de slag dachten ze natuurlijk bij De Telegraaf na de presentatie van het coalitieakkoord. Daarin staan namelijk dingen als een sukkelige suikertaks, een social mediaverbod voor jonkies tot 15 jaar, de leeftijdsgrens voor roken en vapen naar 21 jaar en een FATBIKEVERBOD helmplicht en minimale leeftijd voor de fatbike. En je mag van De T. best veel maken als kabinet, maar ze komen daar in Den Haag verdomme niet aan al die prachtige liberale waarden waar we in dit land zo lang voor hebben vergaderd. De Krant ziet gelukkig ook wat er gebeurt en haalt meteen de zwaarste, T-bepalende krachttermen (BETUTTELING, PATERNALISME, OVERHEIDSBEMOEIENIS, KEUZEVRIJHEID, REGULATIE) van stal voor de veldslag. 

DACHTEN WIJ. Want wat wor-den we in de steek gelaten. De krant verdedigt geenszins de (keuze)vrijheid maar laat juist experts aan het woord die het wel eens zijn met een rookverbod, die de suikertaks een prima maatregel vinden en ook sociale media best gevaarlijk achten. Alleen als het over de fatbike gaat mag iemand 'uit de branche' dat pestding verdedigen. Liberale waarden lapt De T. aan z'n inktzwarte aars, en wij raden het aan die schoon te vegen met de zaterdagkrant. Dit verraad doet bij ons toch echt de vraag rijzen: is De T. De T. nog wel?