Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend

De Boze Blanke Man - Mike von Bibikov, de legendarische lijsttrekker van de Reagering

De Boze Blanke Man en de Ondergang van Nederland, deel 15

Kijk, dit zijn nog eens klinkende verkiezingsleuzen!

DEMOCRATISCHE REVOLUTIE UITGEBROKEN!! AMSTERDAM IN STAAT VAN BELEG! GOEIEMORGE!!! DIT IS EEN STAATSGREEP !!! EEN DEMOCRATISCHE STAATSGREEP !!! DE REGERING IS AFGEZET !!! DE TOTALE STRIJDKRACHTEN STAAN ONDER BEVEL VAN ONZE NIEUWE PRESIDENT UW NIEUWE LEIDER MIKE BIBIKOV !!! BEVOLKING IN UITERSTE STAAT VAN PARAATHEID !!! DEN HAAG VERKLAARD TOT RAMPGEBIED !!! ALLE BEVOEGDHEDEN OP HET GEBIED VAN WETGEVING, BESTUUR, CONTROLE EN RECHTSPRAAK BERUSTEN BIJ DE REAGERING !!! NOODTOESTAND BLIJFT VAN KRACHT TOT NORMALISATIE VOLTOOID IS !!! UNIVERSITEIT BLIJFT GESLOTEN TOT KERNWAPENS HET LAND UIT ZIJN !!! (MAXIMAAL 6 WEKEN !!!)

Ik kende Mike von Bibikov uit het notoire café Confianaza aan het Kadijksplein, een schimmige Mokumse kroeg vol penose, temeiers en uiterst recreatieve gebruikers. Op een boogscheut stond het zeemanshuis, een tijdelijke verblijfplaats voor zeelieden. Praktisch om de hoek lag de de stinkende wietboot van Kees Hoekert, de grootvader van de nederwiet. Vaak stommelde hij binnen met anti-rookmagiër Robert Jasper Grootveld. Andere notoire stamgasten van Confianza waren Ramses Shaffy, Wally Tax en dus Mike von Bibikov, lijsttrekker van de Reagering, en bekend van megafoon, klappertjespistool en zijn verkiezingsleus 'Den Haag het land uit, te beginnen uit Amsterdam’. Verder bestond de klandizie uit over de barkrukken gezakte temeiers, Surinamers, kickboksers van diverse etnische komaf en de nodige drugsbaronnen. 'D'r zit hier minimaal duizend jaar lik', riep barkeeper Herman altijd met gepaste trots. Uitbater Ben was hasjdealer, beroepsgokker, slager en paardenfokker en kon met zijn pokerponem en stuntelige motoriek zo in een willekeurig seizoen van Fargo terecht.

Mike was een indrukwekkende verschijning, net als zijn vriendin Nina. Dat vindt Oud Zeikwijf ook, getuige deze hommage, met veel exclusief beeldmateriaal!

"Bibikov was geniaal als PR-man. Don Bierman (de oprichter van De Reagering) was geniaal als strateeg. Hij wist van zichzelf dat hij met zijn grijsmuizige voorkomen nooit enige indruk zou maken. Bibikov daarentegen had een charisma om de doden te wekken. Lang, mager, een neus als een mes, die eeuwige gleufhoed op zijn ernstige kop, de ouderwetse regenjas, het bruine stoffen koffertje in de hand, bulderend in zijn megafoon: hij maakte furore.”

Ik bezocht trouw de 'verkiezingsbijeenkomsten' van de Reagering, die altijd ontspoorden in totale chaos. Bovenal wemelde het er op die feessies van de beeldend kunstenaressen van de Rietveld, de Rijksacademie en Ateliers ’63. Omdat ik aan latexallergie lijd, leidde elk wipje tot een spoedbezoek aan de soa-kliniek.

Ik associeer kunstenmakers daarom met platjes, druipers, sief, schurft en hoofdluis, al vallen die laatste twee beessies niet in de soa-categorie. Ik scharrelde rond bij de zogeheten Tabakspanden in de Spuistraat. Dit was mijn jachtgebied, met kraakcafés Vrankrijk en De Muur als epicentrum. De Muur was zó vies, dat ik daar een keer oogbal-gonorroe opliep toen ik een knipoog gaf aan een punkje. Op Funda zag ik ooit dat de Tabakspanden te huur en te koop stonden. Een opgepimpte schoenendoos deed (toentertijd) 3000 euro huur per maand en kopen mocht ook: 1 miljoen euro. De anarchist in mij ontwaakte uit zijn coma toen ik die woekerprijzen zag. De Bierkoning zit er gelukkig nog steeds maar homoboekhandel Vrolijk en alto-groenteboer De Spruitjes zijn verdwenen.

Enfin, opa zit op zijn poepstoel.

Een van de woeste Reagering-happenings wordt beschreven in het geweldige boek Bibikov for President van Martijn Haas.

Op een avond, hartje zomer, reizen Bibikov en nog wat andere Reageringsleden af naar de Stadsschouwburg. Daar is op de eerste verdieping, toegankelijk voor publiek, een balkon met een terras waar de bezoeker uitkijkt over het Leidseplein. Een mooie plek dus. Na enig gerommel en druk gedoe, waarbij enkele terrasbezoekers geërgerd opstappen, slagen de Reageringsleden erin de terrastafeltjes aan de zijkant van het balkon te bezetten. Ze grendelen deze spot hermetisch af, als ware het een veiligheidsoperatie met de koningin in aantocht, waarna Bibikov opstaat, zijn hoed recht zet, aan zijn revers trekt, en positie neemt in het midden van de vrijgekomen ruimte. Beneden op het plein wemelt het van de mensen, flanerend in de zomerse avondlucht, zich van de ellende in de wereld niet bewust.

Dan klinkt het donderend over het Leidseplein: "Amerikaanse militairen van het Derde pantserinfanterie bataljon bewaken de kernwapens die in Nederland staan opgesteld.

Bibikov schreeuwt: “Er bestaat een volk dat niet bestaat. Er bestaat een grondwet die niet bestaat. Er bestaat een staat die niet bestaat en er bestaat een koningshuis dat niet bestaat. Daarom kiezen wij voor de (plat Rotterdams uitgesproken): -ágé-ríng!” Beneden in de diepte draaien hoofden zich om. Eerst een paar, daarna steeds meer. Mensen beginnen halt te houden. Binnen drie minuten staat het zwart van de mensen. De toespraak van Bibikov refereert in razendsnel tempo aan alle relevante politieke kwesties van het moment: de wapenwedloop, de aangekondigde bezuinigen van Van Agt, en dus de stijgende lasten, de situatie in Noord-Ierland, zelfs de aanslag op de Paus Johannes Paulus de Tweede in Rome komt voorbij.

Twee surveillancewagens arriveren, en deze wagens van de politie rijden traag door de nog steeds aanzwellende menigte. Op een gegeven moment gaan zelfs de zwaailichten aan. Na vijf minuten komen bewakers van de Stadsschouwburg aan gestormd, maar die slagen er niet in door de muur van ruggen die Bibikov omringt heen te dringen, om een einde aan de woeste rede te kunnen maken. "Kernwapens, Stop ze maar in je réét!" besluit de Reagerings-voorman zijn oratie. Daarop volgt een lauw applaus.

We kijken even naar de nostalgische beelden van aartsprovocateur Mike von Bibikov en zijn rechterhand Don Bierman. En deze is ook fraai: Volk, sta op! 

Martijn Haas, die Bibikov wel eens met graaf Gabriele d’Annunzio vergeleek: "Nogal wat mensen binnen de Reagering hadden moeite met de act van Bibikov. En dat is niet vreemd. Zijn verschijning refereerde aan een heleboel zaken die anno 1981 met taboes omgeven waren. Bibikov zocht de grenzen op. Zijn drama, het gewapper met een pistooltje, het deed denken aan Nationaal Socialistische ijzervreters, of generaals met baretten zoals die begin jaren tachtig vanuit Zuid-Amerika, en vanachter het IJzeren Gordijn, de huiskamers komen binnen gemarcheerd. Bibikov past met zijn capriolen in een lijn van kleine politieke rebellen, zoals we die in Nederland al decennialang kennen. Van de Rapalje Partij (Vrij Vissen in het Vondelpark) tot en met Boer Koekoek kent de Nederlandse samenleving een regelmatige terugkeer van lieden die de politieke arena betreden met niet alleen ideeën, als wel ook met een act, een theateropvoering waarvan ieder publiek optreden een volgend hoofdstuk betekent."

Grofweg zijn dergelijke politieke querulanten onder te verdelen in twee groepen, schrijft Koen Vossen, auteur van het standaardwerk Geschiedenis van de kleine politieke partijen in het interbellum: "Je hebt de lieden die de politieke arena gebruiken voor een politieke aanklacht, vaak gebaseerd op de eigen achtergrond van de lijsttrekker, zoals Boer Koekoek, een fenomeen uit de landelijke politiek van de jaren zestig van de twintigste eeuw, die opkwam voor de politieke belangen van boeren. En je hebt - als groep twee - de dadaïsten, een politieke manier van doen die we in Nederland al kennen sinds Rapalje, en haar hoogtijdagen beleefde ten tijde van provo. Bij de dadaïsten is niet alleen de politieke verandering an sich het doel, maar vooral de verandering in het denken die daar aan vooraf dient te gaan, in hun gevolg bevinden zich vaak kunstenaars en schrijvers. Het is overigens frappant dat Nederland een telkens terugkerende traditie van dergelijke politieke dadaïsten kent, met name vanuit Amsterdam zie je door de jaren heen hoe er om de zoveel jaar een nieuwe groep beeldenstormers opstaat. En dat zal alles te maken hebben met de vrije, eigenzinnige geest, die de hoofdstad kenmerkt."

De legendarische journalist Ton van Dijk, oud-hoofdredacteur van de Nieuwe Revu en de Panorama staat gelukkig ook in het boek van Martijn Haas. Van Dijk, die zich omschreef als redacteur Zelfkant, voormalig asfaltjunk, kroegtijger, hasjroker, cokesnuiver, nachtbraker:

"Op een dag zijn Mike en ik naar de Tweede Kamer getogen – ik als verslaggever, hij als mijn onderwerp. Mike wilde wel eens naar het Binnenhof om te kijken hoe we geregeerd worden. Hij passeerde een recordaantal afzettingen om te bewijzen dat ze daar maffen, en verstoorde in eerste instantie een uiteenzetting van PPR-fractieleider Bas de Gaay Fortman, die op een schavotje in het Binnenhof het werkeloosheidsbeleid bekritiseerde voor NCRV’s Hier en nu. Daarna togen we naar de Tweede Kamer. Na een praatje van Drees Jr. sprong hij op, bewoog zich naar de microfoon van de Tweede Kamer en schalde: “Dit is een staatsgreep! De regering is afgezet! De totale strijdkrachten staan onder mijn bevel! Ik ben tegen geweld! Desnoods met geweld! Ik kom niemand bedreigen. Ik kom jullie alleen maar opfrissen met mijn waterpistooltje. Dit is de staatsgreep met het waterpistooltje!” Met een waterpistooltje in het gestrekte rechterarm bleef Mike vervolgens minutenlang op het podium staan, zonder dat de sirenes loeiden. Maar hij belandde uiteindelijk wel op het politiebureau. Die rechercheurs aldaar zeiden: “Het is eigenlijk te gek voor een process-verbaal, maar dat pistool krijg je niet terug.” Het viel onder de vuurwapenwet. Even later kwamen ze terug en hadden ze de loop doorgezaagd. Toen mocht Mike het ding toch weer naar huis nemen. Er zat ook een serieuze kant aan deze guerilla-actie. Met deze stunt toonden we aan hoe makkelijk je met een pistool de Tweede Kamer binnenkomt. Mike zei: “Ik had de premier wel vier keer kunnen doodschieten.” Maar zoiets wilde hij niet. Het ging hem om aandacht."

De Rotterdammer Bibikov was aanvankelijk reclamemaker. Hij moet volgens de overlevering verantwoordelijk worden gehouden voor één beroemde reclametekst: u moet de groenten van hak hebben. Daarnaast was hij een performer die optrad met altijd zichzelf in de hoofdrol, vanaf de eerste reportages in de Nieuwe Revu, tot aan zijn werk voor de piratentelevisiezender Rabotnik. Hij bracht een cassette met eigen teksten uit, op de markt gebracht door een klein labeltje: Blessure Records, een uitgever van geluidsopnamen van dichters die zich in de vroege jaren tachtig op de street poets als Bibikov, Ozon en Lebbink stort. Daarnaast schreef hij een aantal columns, en tijdschriftartikelen. Geen romans, noch dichtbundels hebben ooit het licht gezien. Pas als we daar de grote hoeveelheid Reagerings-underground-proza bij optellen komen we tot iets dat we een oeuvre zouden kunnen noemen. De Reagerings-slogans, de posters en de interne memo’s vormen eigenlijk het literaire hart van zijn nalatenschap.

De kieslijst van de Reagaring was een heerlijk allegaartje van paradijsvogels en zonderlingen: Rob Scholte stond broederlijk naast Peter Klashorst op de lijst, waarop zich ook de namen van Maarten van der Ploeg, Peter Giele en Ad De Jong bevinden.

Uiteindelijk stemden iets meer dan twaalfhonderd mensen (1.245) op de Reagering. De Reagering werd daarmee ietwat teleurstellende de elfde partij in de stad en Mike von Bibikov verdween helaas geruisloos van het toneel. Wat als De Reagering toen wel electoraal succes had gehad? Martijn Haas: "Dan hadden de jaren tachtig, in Amsterdam, hun eigen Hadjememaar of provo gehad. Dan had een generatie ook een nadrukkelijke eigen politieke stem gekregen, dan had de Lost Generation een ander politiek gezicht gehad, dan enkel het radicale krakers-, of rudimentaire punkgeluid." 

Denk je niet, als Bibikov-biograaf, dat deze chataotische tijden smeken om een ludieke beroepprovocateur als Mike? 

Martijn: "Ik denk inderdaad dat Mike zich als een vis in het water had gevoeld in dit tijdperk. Hij was gaan mee wappen met de wappies, hij was ongestoord fan van Ongehoord geworden, en hij zou wel iets op Rutte dat met Opkutte zou hebben gerijmd hebben verzonnen om met zich mee te dragen. Maar ik denk ook dat hij het allemaal op een tijdje wel gehad zou hebben met die hele club. Je bent een buitenstaander of niet."

PS Het doet mij enorm veel deugd dat Mike Von Bibikov vereeuwigd is door de Cambridge University Press in het wetenschappelijke artikel “We Have Decided Not to Decide”: The End of History and the Punk Politics of De Reagering. "In Amsterdam in the late 1970s, before the installation of the city-wide cable television infrastructure was even halfway complete, young hackers worked to crack the system wide open. The first cable TV pirates decided to broadcast hardcore pornography – a choice they thought would attract considerable attention – which appeared late at night on the dead air after the channels ended regular programming for the day. These pioneers operated within a mutable punk/anarchist demimonde, which was loosely united by widespread unemployment and the practice of squatting disused or vacant property. The squatters, the “no future” generation, were anarchists and autonomists – both by disposition and, to a lesser extent, political conviction – who, in the late 1970s, branched out from autonomous living to create autonomous media in the form of newspapers and zines, as well as pirate radio stations and cable TV broadcasts. The young artists among them were quick to realise that pirate TV had potential well beyond late night porn. Beside the vandalistic interruption itself or the provocative spectacle of pornography, pirate television provided an opportunity for open-ended, free distribution of DIY content and the possibility to create an ad hoc community around music videos, video art, tapes of performances, and other experimental content. During the short time that the pirate cable broadcaster Rabotnik was on television in 1982, they devoted a large part of their coverage to De Reagering, a performance-art-cum-political-party active in Amsterdam at the time, and its boisterous figurehead the toy-pistol-swinging poet Mike von Bibikov. De Reagering started as an intellectual exercise among a group of friends comprising Don Bierman, Frank Oorthuys, and Rein Jansma, who came up with an idea to concoct their own political party while reading Rousseau's Social Contract. The party's name, coined by Oorthuys, was a pun on the Dutch words for “government” [regering] and “to react” [reageren] and the group soon attracted other disaffected and unemployed members of the youth culture scene of Amsterdam: punks, squatters, artists, and their soonto-be spokesperson Bibikov."

Reaguursels

Inloggen

Leuk verhaal maar als je zoals ik niet in de republiek Amsterdam leefde in die tijd geen spoor van herkenning.

HD50 | 09-10-22 | 08:31

Staats tv Rabotnik zond halverwege jaren negentig een ejaculerende penis uit via het AT5 kanaal, only in Amsterdam.

Swedishchef | 09-10-22 | 01:16

@redactie :
Gezien deze columns veel gelezen worden , maar vaak op een later tijdstip.
Ik-neem-even-mijn-tijd-op-zondag of men heeft een vrije dag.
Stel ik voor dat je bij Arthur het tijdslimiet van 24 uur (!) van commentaar kunnen leveren weghaalt.
Als dat niet kan in het systeem , stel ik voor om Arthur op zondag te plaatsen.
Heb velen malen willen reageren op zijn columns , omdat ik eindelijk even de tijd ervoor nam om het goed te lezen en dan was het weer eens gesloten.
Niet fijn tegenover de schrijver en de lezers.
Hij krijgt snel-gelezen commentaar en de diepe lezer heeft geen stem.

blamage_fr | 09-10-22 | 00:19 | 4

Ook ik steun deze motie.

dekruidenier | 09-10-22 | 06:53

Ik doe mee

antonconstandse | 09-10-22 | 07:52

Mee eens

Drkildare | 09-10-22 | 08:42
▼ 1 antwoord verborgen

Deze verhalen vind ik prettiger dan die over drugs en wijven. Dat voelt toch meer als een blanke mannen onder elkaar club.
Die is een aardige inkijk in subculturen.

Roos | 08-10-22 | 23:18

Fijn dat u mij toch even noemt in dit epistel. Dank.

BoerKoekoek | 08-10-22 | 23:17

Arthurs's Anekdotes, geniet van de vloeiende taal , geniet van het verhaal , maar er mist iets... het is te veilig.

Het is allemaal in onze historie, een mooie en fijn om dat op letter te hebben.
Maar de connectie met de ons hier en toen, maak jij bijna nooit.
Een gemiste kans.
Wij kunnen zoveel leren van historie (hoe kort geleden ook) gespiegeld aan die van nu.

Als bijna veertiger heb ik het laatste staartje vrij Amsterdam mogen meemaken , na tig prachtige gesprekken in de nacht met wildvreemde stadsgenoten , geniet ik van je column en doen me denken eraan.
Maar zal een twintiger dat ook doen ?

Plaats je kunde en verhaal in deze tijd,verander geen woord.
Maar voeg meer toe, buiten jezelf en het nu.

Genoeg kritiek ; Ben ontzettend blij dat geenstijl de eer heeft je columns te plaatsen , het zorgt ervoor dat ik toch weer naar deze site ben teruggekeerd.
Even wat minder plat en een tandje hoger.

blamage_fr | 08-10-22 | 23:01 | 4

Ik snap je feedback.

Roos | 08-10-22 | 23:17

@letopuwzaak | 08-10-22 | 23:09:
Concreet, moest daar even over peinzen ; Nieuwe of oude schrijvers met nieuwe stof , die analyseren over onze huidige samenleving in context met een anekdote. Of hoe studenten toen demonstreerden en dat nu doen. De crisis van de jaren 80 en de crisis van nu , de overeenkomsten of juist niet. Hoe mensen keken naar het leven vs hoe mensen nu kijken. Hoe men als jonge gast keek in de jaren 70/80 en hoe je als ouder mens er nu naar kijkt. Tal van dingen , neem niet alleen je generatie genoten of de mensen die herkennen mee , nee neem juist de mensen die het niet kennen mee.

blamage_fr | 08-10-22 | 23:46

@blamage_fr | 08-10-22 | 23:46:
Leuk, je reactie. Ik begrijp wat je bedoelt. Voor mij is het onbekend, want ik was toen nog te jong, maar ik vind het juist interessant te lezen hoe het vroeger was en dan bedenk ik me zelf wel hoe het nu is en wat de verschillen of overeenkomsten zijn. Zonder dat de schrijver dat doet. Maar ik hou dan ook erg van verhaaltjes over vroegere tijden.
En vanuit journalistiek oogpunt is wat je zegt misschien vollediger. Desalniettemin ben ik gewoon blij met de stukjes van Arthur. (Drugs en vrouwen daargelaten zoals Roos ook aangeeft).

letopuwzaak | 09-10-22 | 00:17
▼ 1 antwoord verborgen

Ach ja, provincialen in de grote stad, ‘t is me wat.

Hiram | 08-10-22 | 22:19

Leuk artikel weer!
Wel nog even netjes de tag 'bibikoX' naar 'Bibikov' wijzigen.

VP732 | 08-10-22 | 22:13

Verrek, ik dacht dat dit over '40-'45 ging. Blijkt dat dit zich afspeelt in de lullige jaren '80. Nog nooit van de brave borst gehoord en zo te lezen heb ik niet veel gemist.

gestoptmetroken | 08-10-22 | 22:04 | 1

Lullige jaren '80?
De jaren '90 en '00 kun je met goed fatsoen lullig noemen. De jaren '80 waren verre van lullig.

Roos | 08-10-22 | 23:30

God ja, Bibikov. Er zijn dagen geweest dat ik niet aan hem gedacht heb. Maar grappig dat je hem weer terug berde brengt Arthur. De jaren 80 in Amsterdam, dat was wel een bijzondere tijd. Ik geloof dat ik op hem gestemd heb destijds, maar het is inmiddels een leven geleden dus pin mij er niet op vast.

Bigi Bana Boy | 08-10-22 | 21:49 | 6

@Après toi | 08-10-22 | 22:00:
Die moest ik voor school lezen, verplichte kost.

letopuwzaak | 08-10-22 | 22:22

@Après toi | 08-10-22 | 22:24:
Ik herinner me dat ik het niet zo boeiend vond, al waren er interessante passages:-). Kan ook aan de omstandigheden gelegen hebben, ik moet je een onderbouwd antwoord schuldig blijven. Ik weet wel dat iedereen ermee wegliep. En jij? Moet ik het nog eens goed lezen?

letopuwzaak | 08-10-22 | 22:42
▼ 3 antwoorden verborgen

Begrijp mij goed, ik ben een fan van Arthur, zijn droogkomische, menselijke observaties en schrijfstijl. Hij was niet bang om zich in de underground van gevaarlijke kroegen en drugsgebruik te begeven.

Zijn stukken zijn momenteel goed geredigeerd, er zitten geen schrijffouten meer in, zoals de verhalen van zijn vriend Loek over de fentanyl-crisis in Amerika.
Maar, ik vermoed dat dit verhaal, over kleine ludieke figuren uit Amsterdam, jaren 80 niet hoog zal scoren bij de gemiddelde reaguurder.
Het is teveel: 'Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan"-gehalte. Dit speelt nu niet in de hoofden.
Er wordt zelfs misschien minachtend neergekeken op het punk, krakers, alto, anarchistisch, langharig, werkschuw, oproerkraaier tuig uit die tijd.
Tegenwoordig houdt men daar niet meer zo van. Want de werkende, gewone man begint nu zo langzamerhand echt de l*l te worden in Nederland, als enige trekken ze nog de kar, om ondertussen voor van alles uitgemaakt te worden.
Racist, egoïst, milieuvervuiler, voor Zwarte Piet, echt een schoft, eigenlijk.
En in tijden van echte crisis, is er geen tijd voor flauwekul, zoals dadaïstische leuke acties.
Daar hebben we al genoeg van gehad. Het speelkwartier is over. Het is leuk geweest. het is mooi geweest.
Maar wij zitten nu met de shit en de gebakken peren.
Maar er is geen gas meer om de peren te bakken, en met kernenergie kan het niet, natuurlijk.
Jetten legt het nog een keer uit.
Ik ben dus bang dat het aantal comments zo rond de 100 zal blijven steken.
Bovendien is het Saturday Night, de avond dat iedereen zegt:I'll never be clever.
Als ze wee een week voor niks hebben gewerkt, pas na de 20e ongeveer van de maand werk je voor jezelf. Belastingen, weet u wel?
Terwijl nederland al sinds 1988 helemaal af is.
Toen hebben we maar de import opgeschroefd (van immigranten) om ons toch aan het werk te houden.
Weer een enorme arbeidsmarkt aangeboord, die van case-manager, integratie-begeleider, integratie, participatie begeleider, gezinsondersteuner, tolk, taalmaatje en maatschappelijk hulpverlener, die helpt bij het invullen van alle 1001 formulieren die Nederland rijk is, en die nog niet in het Arabisch en Turks zijn vertaald.
Ok, deze rant kan nog 4 uur door gaan, ik ben ook toe aan mijn dutje, want ik ben even loud (leuke typefout, gewoon laten staan) als Arthur, en heb dan wel niet het leven van een intellectuele bon-vivant geleid met veel nakken en noiken, maar ik zie er nog slechter uit, en ik heb wel altijd me aan de schijf van vijf vrouwtypen gehouden, en slechts als opkikker cup-a-soup tuinkruiden en vitamine-supplementen van het Kruidvat gebruikt.
And in the end, it doesn't really matter.
Nou moe?

King of the Oneliner | 08-10-22 | 21:48 | 13

@Spring Bruissteen | 08-10-22 | 22:22: lol ik was getriggerd my bad

King of the Oneliner | 08-10-22 | 22:57

Tegenwoordig is er weinig interesse in geschiedenis. "Voor mijn tijd" hoor je dan. Een even bizar als aanmatigend argument .In een gemiddelde koe-wis zouden ze Hans Kok niet van Wim Kok kunnen onderscheiden, want voor mijn tijd.
Alsof Napoleon of Al Capone niet van voor hun tijd zijn.
Daarom hou ik van verhalen waarin een tijdsgeest voelbaar is.

Mochten er weinig reacties komen, dat is zeker ook het tijdstip van plaatsing en heb zelf meegemaakt dat ik dit uitgebreid des zondags ging lezen maar niet meer kon reageren.

Roos | 08-10-22 | 23:40

@Roos | 08-10-22 | 23:40:
Mooie artikel en ook leuk, plaatsen (kroegen) die ik ook nog ken van vroagah. Overigens tweede foto is het Amstelveld.

Basil Fawlty | 09-10-22 | 06:59
▼ 10 antwoorden verborgen

Vooral een vermoeiend mannetje was het die erg in zich zelf geloofde.

miko | 08-10-22 | 21:46 | 1

Leuke act toch. Ik zie er de humor wel van in.

Après toi | 08-10-22 | 21:47

Ik was 10/11 en heb dus niets meegekregen van deze beweging.
Zou er in het heden niets mee hebben.
Ze komen over als een stel schreeuwende dope wappies.
Beetje eng zelfs.
Wel zagen we in die tijd de krakersrellen, de kroning van Beatrix, de paus op bezoek.
Die rellen von’k natuurlijk spectaculair, maar begreep amper waarover het ging.
Toen ik iets ouder werd werd het minder spectaculair en vond ik die werkschuwe stadsnomaden maar een stel vieze uitvreters.
Soms hadden ze een punt, maar schreeuwende dope-wappies kun je nou eenmaal niet serieus nemen.
De krakers, de provo’s, de kunstenaars etc. van hetzelfde laken een pak.
En zo denk ik er nu eigenlijk nog zo over.
Verder wel een boeiend stukje, om te zien hoe er het er toen aan toe ging.
Ruige tijd.
40 jaar later hebben we andere en soms nog steeds dezelfde problemen.
Vergeleken met toen lijkt het nu een stuk relaxter.
Proost!

Ruimedenker | 08-10-22 | 21:43 | 1

Ik was oud genoeg om het wel mee te maken. neef van me was er zelfs behoorlijk actief in maar stapte er een beetje voor de rellen uit, de zaak was al eerder aan het escaleren en enkele autonome heerste in het wereldtje als robespierre in de commune. Je kop ging er nog net niet af, maar geweld tegen gelijke werd zeker niet vermeden

miko | 08-10-22 | 21:48

Laat ons Jaap Mollema niet vergeten. De meesten onder ons kennen hem als ome Frik. Als homo was hij zwaar anti-islam.

eerstneukendanpraten | 08-10-22 | 21:41 | 3

Prof. Drs. G.B.J. van Frikschoten. Heb hem gekend. Een mooi mens.

drs.Nee | 08-10-22 | 21:43

@Après toi | 08-10-22 | 21:55:
Yep! Was ik bij. Daarna nog een bakkie met 'm gedronken op het Plein.

drs.Nee | 08-10-22 | 21:57

Bibikov herinner ik me nog wel ja. Kwam altijd binnenstuiteren met zijn megafoon.
Maar die porno-piraten waren geen krakerts, dat was "radio Einstein" als ik me het goed herinner.

Asteroid-B612 | 08-10-22 | 21:36 | 2

Die Einstein boys waren juist het tegenovergestelde. Er staat mij bij dat het juist van die Centrumpartij-achtige vrije jongens waren. Maar het is lang geleden en ik heb het niet helemaal scherp meer.

Bigi Bana Boy | 08-10-22 | 21:54

@Bigi Bana Boy | 08-10-22 | 21:54: Klopt nochtans !

Asteroid-B612 | 08-10-22 | 22:42

Een weer fijn stuk om te lezen over mensen die ik niet kende, tevens die politieke partij niet. Geinige naam; de reagering.
Is reaguurder een afgeleide? Zijn er reaguurders die de historie van GeenStijl in deze kennen?

Doet ook wat denken aan de Tegenpartij. Er is ooit een een partij geweest die onder deze naam mee wilde doen aan de verkiezingen, maar mocht niet vanwege de Koot&Bie associatie.

Nuuk | 08-10-22 | 21:30 | 4

Yep. Deze generatie X’er kent Bibikov nog, al denk ik dat ik minstens vijfendertig jaar niet meer aan hem gedacht heb.

Bigi Bana Boy | 08-10-22 | 21:51
▼ 1 antwoord verborgen

Hij klinkt en oogt soms als Jules Deelder.

FrankVeer | 08-10-22 | 21:21

Altijd gedacht dat dada een kunststroming was, nooit geweten dat het in eerste instanie een politieke stroming was. Weer wat geleerd.
My art belongs to dada. Prachtzin.

Deksmaat | 08-10-22 | 21:17 | 1

Dat gaat natuurlijk vaak hand in hand, maar ik dacht ook dat het minder met politiek te maken had.

letopuwzaak | 08-10-22 | 21:43

Doet denken aan Jules Deelder, als je dat youtube filmpje ziet.

Après toi | 08-10-22 | 21:15 | 3

Ik was dus niet de enige die dat dacht.

FrankVeer | 08-10-22 | 21:22

Ja, en dat in Amsterdam.

Rennieflox | 08-10-22 | 21:40

Beetje name-dropping-achtig stukje, dit.

konjodebonjo | 08-10-22 | 21:13 | 4

@Après toi | 08-10-22 | 21:46:
Ik zie informatie over hem. Wist ik allemaal niet. Sprak zijn werk jou aan?

letopuwzaak | 08-10-22 | 21:56
▼ 1 antwoord verborgen

Een soort proto-wappie?

Muxje | 08-10-22 | 21:05 | 1

Origineler en creatiever.

Après toi | 08-10-22 | 21:55

REAGEER OOK

linktips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken | Kinderkleding
Kansino. Hét online casino van Nederland.
Online casino met licentie | Bookmakers | Online casino overzicht | Bookmakers Nederland
Online Casino | Bookmakers | Online Casino | Online Gokken | Brokerfolio.com brokers vergelijken | online bookmakers in Nederland
Goksitesvergelijker.nl | Onlinecasinofortuna.com | Online Casino Top 5 | Casino bonussen | Crypto-casino.nl