Geenstijl

Soep van de Week in het StamCafé

Omdat ik nogal schatplichtig ben aan mijn 75.000 tweeps, besloot ik afgelopen zondag Zomergasten pro deo live te verslaan op Twitter. Een groot succes, uiteraard, want niemand is zo adrem en geestig als ik. Ja, ik weet het: ik gebruikte drie keer "ik" in een zin. Nou, wees maar blij dat ik deze essayette niet opende met "ik": een doodzonde op het roomse ROC voor de Hoernalistiek aan de KUT in Tilburg, op de beschutte werkplaats die Windesheim heet en op de Willi Münzenberg Academie in Utrecht.

Een hele avond naar Kaag in Zomergasten kijken en er verslag van uitbrengen, is vergelijkbaar met de marteltechniek die de 'steen van de eeuwige drup' heet. Als kind bezocht ik de Gevangenpoort in Den Haag en was ik zwaar onder de indruk van de gruwelijke attractie. Die bleek helaas net zo gefabuleerd te zijn als het scoop van Kaag - "ik ben destijds door de Amerikanen gevraagd SG van de VN te worden" -  tegen strijkplank Janine Abbring (naast haar is Kaag een wulpse pinup à la Betty Page). De naargeestige sfeer van deze op een na laatste editie van Zomergasten werd gesymboliseerd door de twee glaasjes goedkope bubbels op de tafel die onaangeroerd bleven. Kaag is een totale controlfreak en tijdens zo’n Goebbeliaanse propagandashow, ijzig geregisseerd door een hedendaagse Leni Riefenstahl, zal de beste premier die we nooit hadden geen spraakwater tot zich nemen. Kaag bleek mijn scoop over de gelogen leerstoelen van Frenske (nog zo’n beste premier die we nooit hadden) goed te hebben gelezen, want al in de eerste minuten zei ze tegen Sidonia Abbring: "Nee, nee nee, dat zijn geen leerstoelen, ik geef gewoon wat les op de Sorbonne hoor."

Na een heleboel beleefdheidsgeleuter en veren-in-reet-stekerij kwam er toch een opvallend moment in de show die nog saaier was dan een video van tien uur waarin groeiend gras is gefilmd: Kaag zei namelijk dat de Verenigde Staten Nederland tien jaar geleden hadden gevraagd of Kaag zich beschikbaar wilde stellen als nieuwe secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Dat ging niet door omdat, aldus Kaag, Nederland met andere dingen bezig was. "In mijn ervaring is Nederland niet altijd het beste land om campagne te voeren", aldus Kaag. Zo zou er op dat moment ook een campagne voor het voorzitterschap van de VN-Veiligheidsraad zijn gevoerd. "Het kon niet veel erbij hebben, dus het is gewoon op zijn beloop gelaten. Ik heb daar nooit om getreurd, want ik leef niet voor functies. Grappig genoeg ben ik daardoor misschien ook wel ten dele in de Nederlandse politiek gerold", vervolgde de diplomaat.  Gerold als in: Ingrid van Engelshoven - die vooral herinnerd zal worden als de muze van Frans van Drimmelen  - haalde ze in opdracht van Vieze Fransje mevrouw Kaag-Al Kak naar Nederland, met de bedoeling haar tot premier te kronen. Er is nog steeds te weinig bekend over Van Engelshoven’s missie naar Beiroet, maar op basis van wat ik weet, kan ik de lezer verzekeren dat het een stinkende beerput is (ik heb hier uitvoerig contact over gehad met Richard de Mos). De knettergekke Ingrid van Engelshoven (een blik in haar ogen was voldoende om dat vast te stellen, en dan had ze nog geen woord gezegd) is na haar rampzalige loopbaan in Den Haag toegetreden tot de Raad van Commissarissen van Parkstad Limburg Theaters en godzijdank horen we niks meer van deze joker.

De feiten over Kaag en de VN: In de openbare kandidatenlijst en de straw polls van 2016 (waarbij António Guterres uiteindelijk werd gekozen) komt Sigrid Kaag niet voor. De kandidaten waren onder meer Guterres, Irina Bokova, Helen Clark, Susana Malcorra, Kristalina Georgieva en anderen. Er is geen enkel VN-document of Amerikaanse bron die de Amerikaanse steun of nominatie voor Kaag noemt. De Amerikanen wilden Susana Malcorra. Kort daarvoor was de arrogante Kaag ook nog eens kritisch geweest over het leiderschap van Guterres. "Ik vind persoonlijk dat hij zich op bepaalde momenten veel actiever had kunnen opstellen."

Kijken!

Een tijdlijn raakt nogal eens overspoeld en dat gebeurt regelmatig op de Nepal-manier maar heel af en toe ook op een best plezierige manier. Zo is daar dit pizza-account op X met een stukje engagementfarmen naar de mensen toe, die uitnodigt om te reageren met een filmpje waar je nooit en te nimmer moe van wordt. Gaat ons meteen aan het hart, want wij zien de hele dag heel veel dingen waar we enorm moe van worden. Zoals het gaat met zo'n post reageren er dan duizenden X'ers, voor een deel met de gebruikelijke racistische, antisemitische of nsfw-gore teringtroep, maar her en der ook met hele leuke teringtroep waar we dan zo een half uur om kunnen schuddebuiken. Het inspireert ons om in dit topic maar eens de Babbelbox te openen met de vraag: van welke beelden wordt u, om wat voor reden dan ook, nooit moe? Enkele voorbeelden na de breek!

Terwijl onze premier zichzelf en zijn visies over iedereens privéleven etaleert in allerlei egotripjes, zitten de onderhandelingen over harde financiële keuzes muurvast. Voor het eerst in jaren daalt onze koopkracht. Besluiteloos gaan we niet over links of rechts, maar rechtdoor richting verkiezingen. Beeldvorming is daarom belangrijker dan een begroting.

Het helpt niet dat ministeries niet uitsplitsen hoeveel de bureaucratie kost of welke doelgroepen oververtegenwoordigd zijn als nettobetalers of -ontvangers. Zoiets ligt hier te politiek gevoelig, dus lenen we het huiswerk van Denemarken. Mede daardoor ontbreekt gericht beleid om bedrijven en burgers succesvol te houden of te maken.

Driekwart van de nieuwe bijstandsuitkeringen voor mensen onder de 27 jaar gaan naar niet-westerse allochtonen. Hier zitten een hoop statushouders tussen, die ondanks internationale schakelklassen, allerlei ander onderwijs en lage werkloosheid het toch afleggen tegen arbeidsmigranten uit Polen, Roemenië en de rest van het Oostblok.

Rutger Castricum laat zien hoe bijvoorbeeld Syriërs als puber hierheen kwamen, zonder hun ouders vastlopen, drugs gebruiken en vervolgens worden bijgestaan door een persoonlijk sociaal werker, advocaat en camerateam. Het mag wat kosten. Ze worden veroordeeld voor diefstal, geweld. Andere statushouders werden uit 'hun' huis gezet.

Eeeeeeeven een rondje Molenbeek doen hoor

Met open blik door Molenbeek: "Mens ontmoet medemens in Sint-Jans-Molenbeek", zo luidde de antropologisch correcte kop van een (mooie) fotoserie van de Volkskrant over de Belgische terreurwijk. Nu is er in iedere wijk of stad wel een reportage van de hoop te maken, maar feit is natuurlijk dat Molenbeek geen multicultureel paradijs is, maar een probleemwijk die dankzij jarenlange ongecontroleerde immigratie en pamperpolitiek is uitgegroeid tot pleisterplek van criminele Noord-Afrikanen, broeinest van salafisten en kweekvijver voor jihadisten. Een plek ook waar de Belgische politie het in ieder geval niet meer voor het zeggen heeft en waar de regering zich geen raad mee weet. Dat wist u natuurlijk al uit de boeken van onze bloedeigen Arthur van Amerongen en z'n reportages en wandeltochten, ook met Teun Voeten, en van die keren dat de gappiescooters met hooggeheven AK47's door de straten schuimden.

WELNU, het nieuws: Brussel kan het geweld momenteel helemaal niet meer aan. 150 schietpartijen en 22 ontploffingen in iets meer dan een jaar. Volgens de Belgische procureur (zeg maar de hoofdofficier van justitie) Julien Moinil gaat het om geweld tussen drugsbendes. "We kunnen niet wachten tot een magistraat, agent of journalist om het leven komt. Dan is het te laat. (...) Het drugsgeweld in Brussel kan iedereen treffen, ook onschuldige slachtoffers." Vorige week werd er nog een politiebureau beschoten met zware wapens. De kopstukken van de bendes zitten in... Marokko. 

Hoofdredacteur Karel Verhoeven in zijn commentaar in De Standaard: "De staat is dus verloederd. Waar dat toe leidt in wijken waar drugsbonzen, hun handlangers en het haveloze voetvolk de straathoeken overnemen, de portieken, auto’s en huizen, stelden journalisten van De Standaard bij Brussel-Noord vast. Moegetergd en in de steek gelaten bewapenen burgers zich met traangas, matrak en stroomstootpistool. Dealen gebeurt er overal en in volle daglicht. Agenten worden uitgedaagd en uitgelachen. De toestroom van sans-papiers in die open drugsmarkt vergroot de tuchteloosheid, de verslaafden verzinken in hopeloosheid, zij die mee de bendes bemannen, genieten de facto immuniteit."

Sjonge jonge, Brussel, het lijkt wel Nederland!

Ja waar moet je het anders leren. Het is niet alsof het internet volstaat met trainingsdata

Kijk, hier wordt unisex getraind. Boven de dames aan de beurt, onderstaand worden de heren bediend. En kijk, we kunnen wel doen alsof deze slechter verkocht gaan worden dan die tamme huishoudrobot, maar wie houd je nou voor de gek. En als je ECHT een marktaandeel van 103% wil hebben, bouw dan een robot die het allebei doet. Het bedrijf heet 'Somnia', want aan het eind van de rit is het natuurlijk voor een slaapmiddel! Alle """beschikbare modellen""" (eerst geloven dan zien) onderstaand.

Ja die was raak

Dat zijn niet weinig slachtoffers, en het lijkt erop dat veel van hen burgers waren, omdat deze munitieopslag veel te dicht bij burgerwoningen stond. Zelensky schrijft hierover: "Degenen die dit hebben laten gebeuren, moeten ter verantwoording worden geroepen voor hun beslissingen. Onderzoekers van de nationale politie en de veiligheidsdienst van Oekraïne voeren een vooronderzoek uit en er is een strafzaak geopend wegens ambtsverzuim. Er gelden regels: munitie mag niet worden opgeslagen in de nabijheid van woningen of andere woongebieden. Er zullen ongetwijfeld passende conclusies worden getrokken." Veel meer beelden van de rampspoed en nasleep onderstaand.

Maar, dit is het Slavische slachthuis, en die opereert twee kanten op. Dus, zoals de gehele afgelopen maand raakte Oekraïne ook gisteren en vandaag weer Russische commerciële pakhuizen van grote webwinkels Ozon en DNS, ook daarvan meer beeld na de breek. Maar gaat dit macabere doodscircus nou ooit nog stoppen of?

Update - Aantal doden bijgesteld van 27 naar 37

Belanghebbend nieuws over de Klojo des Vaderlands

Bas Smit zou z'n eigen hond nog verkopen op een clandestiene Zuid-Chinese markt voor een beetje aandacht. Om die likes en clicks binnen te harken gaat zo'n gozer namelijk heel ver: van het larmoyant uitmelken van leed van mensen die hij nauwelijks gekend heeft tot het voortdurend bij alles en iedereen in de buis kruipen. Bas Smit zit de hele dag met z'n ene hand bij de pincet en z'n andere hand op de telefoonknop om obligate reacties bij kankerberichten te plaatsen, en vaak gaat dat dan nog mis ook. Het is een extreme combinatie van een leven lang als poseur, patser, praalhans, aansteller en onzekere fluitketel, en dan krijg je zo'n als mens vermomde Adformatie-nieuwsbrief. Wat natuurlijk helemaal prima is, zijn leven, maar je moet daarbij wel snappen: Bas Smit springt niet in dat water voor Maarten van der Weijden, Bas Smit springt in dat water voor Bas Smit. Sterker nog: Maarten van der Weijden moet maar blij zijn dat hij een stukje met Bas Smit mee mag zwemmen! Álles draait om Bas Smit, met in z'n kielzog Nicolette van Dram, z'n levende handtas. Je kunt genocide plegen op een volk of een heel land platbranden maar alles gebeurt altijd in de kantlijn van wat er in het leven van Bas Smit gebeurt. Nu is Bas Smit weer VIP bij KLM en dan moet iedereen weer aanhoren dat Bas Smit VIP is en de rest niet. Enfin, volgens Tina Nijkamp is Bas Smit een 'proleet' en dat geloven we meteen.

Er zijn heel veel mensen die het niet begrijpen

Stel: je woont in een gebied samen met zo'n 80.000 anderen. Vreedzaam, met pak 'm beet de helft van de mensen van Spaans-Iberische origine (en Rooms-Katholiek) en de andere helft van Marokkaanse origine (en islamitisch). Op een dag vindt er een bestorming plaats en komen er ongeveer 80.000 immigranten bij: deels Marokkaans, maar voornamelijk sub-saharische Afrikanen. Illegaal: ze komen zwemmend, knokkend, varend, klauterend, tijgerend. Het grootste deel keert snel weer terug, maar duizenden andere migranten nemen de stranden in, zetten tentenkampen op, maken er een bende van, toveren boulevards om tot onbegaanbaar gebied, zetten schimmige handeltjes op. Mensen worden geïntimideerd. Vrouwen worden aangevallen, met zelfs tientallen meldingen van seksueel geweld. Ondernemers worden lastiggevallen, winkels worden geplunderd, andere winkels blijven nu maar gewoon dicht. Er is sprake van geweld, ook tussen migranten onderling. De zorg kan het niet aan. Er breken ziektes uit. Agenten worden aangevallen. Krekels vanuit de regering, het volk komt zélf in opstand. En wat doe je dan als Buitenlandminister José Manuel Albares, van de partij van Pedro Sánchez? Dan wijs je in het parlement, tijdens een buitengewone vergadering over Ceuta, naar rechts, omdat 'reactionair extreemrechts' verdeeldheid probeert te zaaien. Dan wijs je in je betoog naar 'ultraconservatieve mega-influencers' zoals Elon Musk, die desinformatie verspreiden, en naar de 'reactionaire internationale beweging' en 'netwerken van Russische desinformatie' als verantwoordelijken voor de chaos.

Albares wordt door centrumrechts (PP) en radicaalrechts (Vox) aangepakt om die woorden. PP betoogt dat 'een grens instort wanneer de mechanismen die verantwoordelijk zijn voor de bescherming ervan falen'. Die partij vindt het 'ongelooflijk' dat Albares 'probeert te verklaren wat er is gebeurd door te wijzen naar sociale media en georganiseerde misdaad'. Vox gaat natuurlijk nog verder: zij beschuldigen Albares te hebben 'meegewerkt aan de invasie' en ze onderzoeken mogelijkheden de regering aan te klagen voor 'verraad'. Maar er klinkt ook kritiek van links. Javier Sánchez Serna van Podemos (een soort SP/GroenLinks) betoogde dat 'Marokko Spanje al jaren chanteert door zijn eigen burgers de zee in te gooien', en dat Spanje 'zwakte' toont door te 'weigeren dingen bij de naam te noemen'. "Jullie hebben Ceuta niet alleen aan hun lot overgelaten, maar met jullie lauwe houding ten opzichte van Marokko hebben jullie ook progressieve Spanjaarden in de steek gelaten."

Politiek hartstikke gezellig dus, en waar het ook ongezellig was: op straat. Bij een nieuwe demonstratie tegen de invasie werden demonstranten bekogeld met flessen terpentine. Voorts komen er vandaag meerdere schepen met demonstranten vanuit heel Spanje aan in Ceuta - zogenaamde 'solidariteitsfregatten'. Het motto van de reisjes is 'Ceuta is niet te koop, Ceuta moet verdedigd worden'. De flyer van die tocht ziet u hieronder. De meeste demonstranten zullen vanavond voor 20.00 uur in Ceuta zijn. Dat wordt wat.

de facto naar Pakistan (Engeland)

Het eerste kind van de revolutie is gegeten. Milo, met afstand de kleurrijkste vogel uit het MAGA-pantheon uit de tijd dat we woke nog SJW's noemden, zo'n 10 jaar voordat Rogier Kahlmann de term 'Trigger Warning' ontdekte. Van openlijk en getrouwd homoseksueel naar katholieke """heteroseksueel""" na 'conversietherapie' in 2020, naar ex-inwoner van het beste land op gods groene aarde. ICE schrijft: "Op 27 augustus heeft ICE Milo Yiannopoulos, een illegaal in het land verblijvende vreemdeling uit het Verenigd Koninkrijk, gearresteerd op de Louis Armstrong New Orleans International Airport (MSY) in Kenner, Louisiana. Yiannopoulos was op 14 mei 2019 legaal het land binnengekomen via New York City, New York. Hij koos ervoor om langer te blijven dan toegestaan, in strijd met de wetgeving van ons land. Op 22 juli vaardigde een immigratierechter een definitief uitzettingsbevel uit tegen Yiannopoulos, nadat hij niet was verschenen bij zijn immigratiehoorzitting. Hij blijft in hechtenis van ICE in afwachting van zijn uitzetting." Maar dit is toch een flagrante mensenrechtenschending, een homoseksueel uitzetten naar een islamitisch land? Een paar van Milo's pro ICE tweets van vorig jaar na de breek.

Heeee de ordetroepen van Femke Halsema waar kennen we dat van

O JA we kennen het van die keer dat er een half dozijn blauw op de stoep stond bij Hans Teeuwen omdat hij een lollige video had gemaakt over Femke Halsema, en Femke Halsema wier zoon met een vuurwapen stond te wapperen dat heel erg slecht trok, en ze toen haar macht uitoefende om een puntje te maken. En nu is er een politie-inval gedaan bij Bernadette Verheggen, de hoofdonderzoeker van het rapport van de Amsterdamse ombudsman over Bureau Integriteit. Gruwelijk interview: hierrrr. Dat rapport was vernietigend, maar werd ingetrokken omdat een schuimbekkende Femke Halsema vond dat het rapport niet gepubliceerd mocht worden. Femke Halsema probeerde de ombudsman, Munish Ramlal, vervolgens weg te pesten. Aanvankelijk zonder succes, later herschreef de ombudsman het rapport tot een versie 'zonder scherpe randjes', waar onderzoeker Verheggen zich van distantieerde. Zij ervoer de autoritaire en manipulatieve bemoeienis van Femke Halsema eerder al als 'dreigementen en intimidatie'. Haar versie van het rapport belandde echter tóch in de openbaarheid en nu zijn de stormtroepen van Halsema, op zoek naar een 'lek', bij Verheggen BINNENGEVALLEN. Niet alleen in Verheggens hoofdwoning, ook in haar vakantiewoning. De agenten hebben telefoons en laptops in beslag genomen. 'Halsema gaat Tony Soprano' lijkt ons nog een milde omschrijving van wat hier allemaal gebeurt. Dit is: duister.