Geenstijl

Met stille trom degraderen

Al die Ajacieden uit Dedemsvaart en Diepenveen en waar ze allemaal vandaan komen, die eens in de twee maanden een keertje naar Ajax gaan omdat ze via een 'salesvriendje' een kaartje hebben gekregen, en dan bij de koffieautomaat lopen te zeiken dat ze alweer geen kampioen zijn geworden. DEGRADEREN JONGENS. Degraderen. Dat is lijden. Niet een keertje tweede of vijfde worden en weten dat er vanzelf weer een revolutie met oud-spelers komt en dat je dan weer kampioen wordt, maar degraderen. Dat je het jaar erop met de buscombi naar de Frans Timmerfrans Thunderdome moet, of naar de Oude Meerpaal Arena, en godbetert naar Helmond. Met je vrienden, die in veel gevallen niet eens je vrienden zijn, maar gewoon een stel gasten met toevallig dezelfde interesse. De Keuken League stinkt, vooral naar pis, de sfeer is lauw, de ontvangst onvriendelijk en de ME'ers zijn nóg opgefokter dan in de Eredivisie - in de Keuken League maaien ze gewoon lukraak om zich heen, er kijkt toch niemand. Je bent voetbalsupporter, gewoon iemand die graag naar een wedstrijdje gaat, en soms nog wel een uitwedstrijdje ook. De KNVB straft louter collectief, de burgemeester begrijpt het niet en de voorzitter van je club is al helemaal een belegen lul. Misschien is het zelfs wel een of andere gare generaal ofzo. Nou, en daar ga je, degraderen dus, de hopeloosheid der dingen, de uitzichtloze hel van de Keuken League, de competitie tussen combimagnetron en kookeiland. Niet meer op zaterdagavond of zondagmiddag naar het voetballen, maar op de vreselijke vrijdag, steevast in de file op de A1, tussen alle Maartens en Michiels die met twee kantoorborrelbiertjes teveel de Skoda Enyaq iV weer bij Samantha in de vinexvoortuin parkeren. Wéér een combi, wéér file, wéér 3-1 eraf en voor je het weet ligt je cluppie ACHT JAAR weg te rotten in de keukenla. Welnu, van harte welkom in het voetbalwalhalla NAC Breda, club van toffe jongens. En wie hier wél voor het voetbal komt: er is nu LIVE Barcelona - Real Madrid, El Clásico, voor de landstitel van Spanje.
Update - Barcelona kampioen, 2-0 tegen Madrid

Ingezonden - opinie Ehsan Jami - promovendus Universiteit Leiden, faculteit bestuurskunde

Er zijn woorden die hun onschuld hebben verloren. 'Zionist' is er zo een. Ooit een beschrijving van mensen die geloofden dat het Joodse volk recht had op een thuisland, is het woord inmiddels in brede kring gedegradeerd tot scheldwoord, geflankeerd door gespuug of een denigrerende lach. Wie zichzelf vandaag de dag openlijk zionist noemt in progressieve Europese kringen, doet dat met het gevoel alsof hij tijdens een DEI-training opmerkt dat meritocratie eigenlijk best een goed idee is. Je wacht op de stilteval. Die stilteval ken ik. Ik ben een zionist. En ik ga uitleggen wat ik daarmee bedoel, en waarom dat onderscheid er inmiddels toe doet als nooit tevoren.

Laat me beginnen met een observatie die misschien frivool lijkt maar dat geenszins is: antisemitisme is in de westerse wereld aan een merkwaardige metamorfose onderhevig. De klassieke variant, die van de toog en de kerk en de stamtafel, was in elk geval eerlijk over zichzelf. Je wist met wie je te maken had. Het nieuwe antisemitisme is subtiel gekleed in de taal van mensenrechten, dekolonisatie en sociale rechtvaardigheid, en daarin schuilt precies het gevaar ervan. Het heeft een academische couture aangemeten gekregen. Het draagt vlinderdas in plaats van bruinhemden.

In Nederland manifesteert dit zich op een manier die historisch bijzonder ongemakkelijk is. Dit land verloor driekwart van zijn Joodse gemeenschap tijdens de Tweede Wereldoorlog, mede dankzij een bestuurlijk apparaat dat zijn taken ijverig bleef uitvoeren, keurig op tijd, met de juiste formulieren in drievoud. Wat dat apparaat demonstreerde was niet zozeer boosaardigheid als wel iets veel alledaagsers: de bereidheid om weg te kijken, om het probleem bij de buurman te laten, om de verantwoordelijkheid netjes door te schuiven naar de volgende schakel in de keten. Die houding is niet met de bevrijding verdwenen. Ze heeft zich slechts aangepast aan de tijd.

HET. LAND. UIT.

Je kunt een Syriër wel uit de oorlog halen, maar je haalt de oorlog niet uit de Syriër. De 21-jarige Syriër 'K.' (Mohamed Kisle) gapte vorig jaar samen met twee andere Syrische zeikvlekken de knuffels bij de gedenkplek voor de vermoorde Jeffrey en Emma. Dat leverde hem 60 uur fopstraf op. En nu zit deze doorgedraaide zak stront opnieuw vast: hij was betrokken bij een heftige steekpartij op 1 mei in Winschoten, waar 3 personen snij- en steekwonden opliepen. Nu kunnen we allemaal dingen bedenken die je met zo'n weggooier zou moeten doen, maar dat laten we over aan Mick van Wely, en Mick heeft er verstand van: "Dit ondankbare rotjoch mag na het uitzitten van een straf geen dag langer in NL blijven." Amen.

Pinnen in m'n hart pinnen in m'n ziel

Sinds Assad de winter van zijn carrière beleeft in een Moskouse tandartspraktijk, zien we Syrië steeds verder opklimmen de vaart der volkerenmoord volken. Stapje voor stapje keren de Westerse geneugten des levens er terug. Onlangs zagen we voormalig terrorist en huidig president al-Sharaa al de tijd van zijn leven beleven met cheerleaders in een hypermoderne basketbaltempel. Nu heeft nieuwe bewind heeft betalingen met Visa en Mastercard goedgekeurd, dus kunnen de Syriërs hun kaartjes voor het basketbal zelfs MET EEN PASJE afrekenen. Dan doe je weer helemaal mee in de wereld. Wat is Syrië toch weer een gezellig land. Wie wil daar nou niet op vakantie? Of misschien zelfs: naar terugkeren.

Denksport

Amerika's problematische oom Sean Strickland tegen ongeslagen Tsjetsjeense weerwolf Khamzat Chimaev. Sean won - volgens velen terecht - per split decision en daarmee blijft MMA math onbegrijpelijk. Sean verloor namelijk per split decision van Zuid-Afrikaanse witte neushoorn Dricus Du Plessis, diezelfde Dricus Du Plessis werd weer echt volledig gedomineerd door Khamzat Chimaev, en vervolgens wint Sean Strickland het van Khamzat Chimaev. Soms lijken het wel momentopnames! Waar het op neer leek te komen: de eerste ronde was totale gronddominantie door Khamzat, maar Sean had specifiek getraind om dat te kunnen overleven. Daarna kreeg Khamzats meesterlijke grondwerk steeds minder grip op Sean, die af en toe zelfs Khamzats voorheen onstuitbare single/double leg shoots wist te pareren. Een ongekende prestatie, analyse onderstaand. Hele gevecht hier, zolang-ie online staat.

Ephimenco betaalt Theodor Holman-prijs bij Trouw

Van harte gefeliciteerd Sylvain Ephimenco, de scherpste Opinel in de la van Trouw. De best gelezen (en enige normale) columnist van die linkse kutkrant WAAGDE het te betogen dat watertekort, drukte op het stroomnet en woningnood (voor een groot deel) zijn toe te schrijven aan migratie. Ephimenco wist dondersgoed in welk wespennest hij zijn pen daarmee stak: "En nu moet ik, risico’s niet schuwend, de olifant in de kamer aanspreken." Nu rijden de meeste halfdooien van Trouw (oplage 80.000, lol) linksom rondjes op een rotonde zonder afslagen en dat zij Smoutertje gaan mailen met hun gezeik is tot daar aan toe. Maar dat die knakker dan samen met die hoogstichtelijke Wendelmoet een pathetische es tut mir leid in elkaar klootvioolt en daarmee z'n eigen columnist aan de boomers voert geeft aan dat we te maken hebben met de volgende journalistieke DPG-afrekening. Sylvain Ephimenco is door de hoofdredactie van Trouw genomineerd voor de Theodor Holman-prijs. Alleen die prijs krijg je niet, die moet je betalen.

Hele malle genocide dit

Een paar quotes uit de laatste twee debatten eind april waar de situatie in Israël en Gaza ter sprake kwam: “Op dit moment is de ernstigste mensenrechtenschending die er ooit heeft bestaan (-) nog steeds bezig: de genocide in Gaza”, zegt SP’ster Sarah Dobbe. “Inderdaad, zeg ik als het gaat over die leus, de liefdevolle leus die opkomt voor de rechten van de Palestijnen. Daar vindt een genocide plaats (-)”, meent DENK’er Ismail el Abassi. “De genocide tegen de Palestijnse bevolking gaat door”, aldus Christine Teunissen van de Partij voor de Dieren.

Deze geluiden van DENK, Dieren en SP klinken ondanks de slechts negen zetels in dit soort debatten het luidst (bij PvdAGL zit sinds het debacle rondom de genocidale Piri-motie en de tegenvallende verkiezingsuitslag de rem erop, D66 leidt het kabinet wat noopt tot ingetogenheid en VOLT’er Laurens Dassen heeft sinds hij éénpitter is minder tijd). 

Er is nog nooit een oorlog met schone handen gewonnen, laat staan verloren. Reden dat het ICC – tussen de MeToo-perikelen door – oorlogsmisdaden aan Israëlische- en Palestijnse zijde onderzoekt. Ondertussen ligt bij die ándere rechter, het internationaal VN-gerechtshof, sinds eind 2023 de Zuid-Afrikaanse genocide-aanklacht tegen Israël voor. Een zaak dieeindeloos duurt maar vanaf de start een vrijbrief bleek voor links om vol op het Israël-pleegt- genocide-orgel te gaan.  

Tijdens één van die debatten voor het mei-reces zegt Mona Keijzer daarover tegen DENK’er El Abassi: “De genocidepropaganda is effectief geweest. Door constant te spreken over genocide denkt de meerderheid van Nederland nu dat er sprake is van genocide, hoewel er nog steeds geen enkele rechter is die er een uitspraak over heeft gedaan.” 

Maar volgens DENK, Dieren en SP wordt die vermeende genocide in Gaza sinds het staakt-het-vuren een half jaar geleden dus zelfs voortgezet. Da’s vreemd. Want eveneens eind april berichtte NRC dat in Gaza luxe restaurants, chique cafés en winkelcentra hun deuren openen. Wat niet wil zeggen dat het de Gazanen voor de wind gaat. De overgrote meerderheid van de bevolking leeft in extreme armoede en is dagelijks afhankelijk van hulp van buitenaf, zegt een Gazaanse econoom in het artikel. Maar dat is iets anders dan genocide, nietwaar.

MOEDERDAG!

Mama. Mam. Mem. Moetje. Moeke. Je moer. Hoe je d'r ook noemt, pers verse sinaasappels, flikker Danarolles in de oven, maak gauw een mooie tekening of sprint naar de bloemist want vandaag is de dag van de MOEDERS. GeenStijl is dol op moeders want we hebben of kennen of zien allemaal weleens een moeder of hebben zelfs weleens iemand tot moeder gemaakt. Zo'n moederdag is moeders wereldwijd wat ons betreft meer dan gegund, want moeder zijn is heus niet altijd een pretje. Je draagt zo'n koter (als alles goed gaat) 9 maanden in je lijf, dan jengelt het een jaar of 18 aan je kop en dan moet je nog maar zien wat ervan terechtkomt. We zouden haast zeggen dat moeder zijn het moeilijkste beroep op aarde is, maar dan doen we steigerbouwers, adviseurs Groene Openbare Ruimte en wellicht onszelf net tekort. Neemt niet weg dat we RESPECT hebben voor de moeders van deze aarde (is zelf ook een moeder!) en iedereen die het geluk heeft een moeder te hebben van harte FELICITEREN.

De gebeurtenissen van gisteren terug te lezen in nummer 109

Laten we eerlijk zijn, het conflict is op het moment even geen actiefilm maar een psychologische thriller. Terwijl er druk wordt onderhandeld en beide partijen afwachten wie het eerst economisch knakt, delen Iran en de Verenigde staten elkaar her en der love taps uit, zoals toen de VS gisteren weer aanvallen uitvoerde op twee Iraanse olietankers die de Amerikaanse blokkade probeerden te negeren. Sindsdien dreigt Iran met een grote vergelding des doods, zoals ze dat vaker doen. Vannacht werd in ieder geval een schip voor de Qatarese kust aangevallen, op dat schip zou inmiddels brand woeden. Verder was het grootste verhaal van gisteren dat de Israëli's in de maanden voor de oorlog stiekem - met Amerika's medeweten - een geheime militaire basis hebben opgezet in de woestijn in Irak. Dat leidde er bijna toe dat het Irakese leger die basis ontdekte (na een tip van een lokale schaapsherder lol) maar voordat onderzoekende Irakese troepen in de buurt kwamen werden ze door de IDF aangevallen. Ach ja. Mocht de thriller vandaag ergens toch ineens een actiefilm worden, of mocht er een great big beautiful magnificent deal worden bereikt (zoals er nog nooit een deal is geweest), leest u het hier.

Update 12:58 - Iraanse media melden een 'explosie' die even geleden te horen was in of rond de havenstad Chabahar.
Update 12:22 - Explosie in Chabahar bleek het onschadelijk maken van oude, onontplofte explosieven. Ondertussen drone-activiteit gemeld boven Koeweit en de Emiraten.
Update 15:36 - Iran heeft een reactie op het laatste vredesvoorstel ingediend bij de onderhandelingen. 'Iran says its reply to the US proposal focuses on ending the war and ensuring maritime security in the Persian Gulf and Strait of Hormuz.'
Update 20:30 - Trump met een heel verhaal op sociale media: "Iran has been playing games with the United States, and the rest of the World, for 47 years (DELAY, DELAY, DELAY!), and then finally hit “pay dirt” when Barack Hussein Obama became President. He was not only good to them, he was great, actually going to their side, jettisoning Israel, and all other Allies, and giving Iran a major and very powerful new lease on life. Hundreds of Billions of Dollars, and 1.7 Billion Dollars in green cash, flown into Tehran, was handed to them on a silver platter. Every Bank in D.C., Virginia, and Maryland was emptied out — It was so much money that when it arrived, the Iranian Thugs had no idea what to do with it. They had never seen money like this, and never will again. It was taken off the plane in suitcases and satchels, and the Iranians couldn’t believe their luck. They finally found the greatest SUCKER of them all, in the form of a weak and stupid American President. He was a disaster as our “Leader,” but not as bad as Sleepy Joe Biden! For 47 years the Iranians have been “tapping” us along, keeping us waiting, killing our people with their roadside bombs, destroying protests, and recently wiping out 42,000 innocent, unarmed protestors, and laughing at our now GREAT AGAIN Country. They will be laughing no longer! President DONALD J. TRUMP."

Lang verhaal kort: Iran zou de VS al tientallen jaren manipuleren, Obama was slecht, Biden nóg slechter, zij gaven steun aan Iran wat schadelijk was voor Israël en uiteindelijk ook schadelijk voor de VS. Maar nu is er Donald Trump, de beste president aller tijden, die ervoor gezorgd heeft dat Iran niet meer met de VS kan fokken.
Update 20:41 - Het lijkt er (dus) op dat Trump pissig is over het antwoord van Iran op het laatste vredesvoorstel. Zojuist al die vlam op sociale media, en nu is Netanyahu uit een vergadering gehaald om 'in het komende uur' en 'dringend' met Trump te bellen.
Update 21:26 - Er rollen nu wat eisen / voorwaarden van het 'tegenvoorstel' van Iran naar buiten. Het ontmantelen van nucleaire faciliteiten zou Iran in ieder geval géén zin in hebben. Andere eisen van Iran: beëindigen blokkade, vrijheid om olie te exporteren, staakt-het-vuren in Libanon, geen VS-sancties meer, Iraanse controle over Straat van Hormuz, vrijgeven van Iraanse tegoeden ('unfreezing')
Update 21:30 - Spoedtelefoontje tussen Trump en Netanyahu afgelopen trouwens, zo meldt N12. Duurde een uur. Wie trouwens ook heel goed is in bellen: Rob Jetten!
Update 22:35 - Daar ook de bevestiging dat Trump de reactie van Iran op het vredesplan helemaal niks vindt. TOTAAL ONACCEPTABEL!

Soep van de week in het StamCafé

Mijn uitgeverij Ezo Wolf, bekend van GeenStijl en bekend van 4 nominaties voor de Pim Fortuyn Prijs en ik waren voor dit weekeinde uitgenodigd om acte de présence geven te geven op de 22ste editie van de Anarchistische Boekenbeurs Gent.  Het verbaasde mij niet, want ik noem mijzelf in interviews regelmatig een overtuigd anarcho-liberaal (terwijl ik geen idee heb wat dat precies inhoudt). Het bekt gewoon lekker en het past precies in mijn Selbstdarstellung en kennelijk volgt het politbureau van de Anarchistische Boekenbeurs mij alleen op Bluesky, waar ik mij profileer als een extreem-linkse palliepijper. 

De lezer mag gerust weten dat ik een politieke windvaan ben en een rasopportunist. Als ik tijdens WO II (World War Eleven zoals de Somalische Einstein Ilhan Omar het noemt) had moeten kiezen tussen de Duitsers en het verzet, koos ik voor de club met het beste eten, met de meeste drank, met de mooiste kleren en met een groot aanbod van lekkere wijven. Ik bedoel maar. En ik was natuurlijk vrijwilliger geweest tijdens de Spaanse burgeroorlog bij de club met de beste paella, de beste chorizo, de beste sangria, de grootse voorraad Licor 43 en de lekkerste flamencodanseressen. 

“I am an antichrist, I am an anarchist…” brulde ik mee met Johnny Rotten tijdens het eerste optreden van de Sex Pistols in Nederland, in Paradiso in 1977.  Ik bezocht later ook concerten van Crass en dat waren pas echte anarchisten (gympikken zogezegd, de Pistols waren meer Mavo 3 en LEAO.) Crass bedoelde anarchisme niet als chaos, maar als afwijzing van staat, kerk, kapitalisme, en pleitte voor zelforganisatie en collectieve actie. Verder was Crass fel anti-oorlog en anti-geweld als politiek middel en dat combineerden ze met anti-nucleair protest, feminisme, anti-consumptie en anti-militarisme.