Meedoen is belangrijker dan winnen - en dus gaan we voor plekken 5, 6 & 7

Tussen al het gezeik rond de sportpers door kunnen we nu weer gewoon lekker SCHAATSEN. Op alle andere afstanden zijn onze kandidaten uitgeblust omdat ze zichzelf de vernieling in hebben gereden op het Olympisch Kwalificatietoernooi, op de 5.000 meter voor mannen zijn we gewoon slecht. Er zijn vier topfavorieten: de Noor Eitrem, de Tsjech Jilek, de Fransman Loubineaud en de Italiaan Ghiotto. De Nederlanders op deze afstand waren voorafgaand aan de Spelen vooral druk met het afzeiken van elkaar. Beau Snellink mag dat lekker thuis op de bank doen, Huizinga start in rit 6 na de dweil. Marcel Bosker rijdt al in rit 1, talent Stijn van de Bunt in rit 2. De voormalige Nederlander Ted-Jan Bloemen (T.J. Flowers) rijdt in de laatste rit. Hup allemaal. Geen idee. Later meer.
Update - Bosker: dramatisch
Update - Talent Van de Bunt: 6.12 en voorlopig eerste, maar daar kom je niet ver mee
Update - Huizinga ook drie keer niks. Lekker gewerkt boys

Ja dit is meteen maar een C-17 waarderingstopic, de logistieke geweldenaar die het op bijna elke baan kan

112 van de Amerikaanse 223 vlogen sinds 18 januari jl. naar het Midden-Oosten, en er zijn nog 17 of 18 extra toestellen onderweg. De OSINT-bron merkt bovendien op: "All information is obtained via public sources (ADS-B/ACARS), and this list is by no means exhaustive." Het is ons even niet duidelijk of de toestellen er sindsdien gestationeerd zijn, of dat ze iets kwamen brengen en daarna weer terugvlogen, maar een manoeuvre die past bij voorbereiding op een oorlog, is deze airlift in ieder geval wel.

De C-17 Globemaster (wiki) is het fenomenale werkpaard van het Karavaan der Democratie. Nederland 'heeft' er 'drie', lees: het heeft 500 vlieguren per jaar ingekocht op de drie toestellen die het deelt met Bulgarije, Estland, Finland, Hongarije, Litouwen, Noorwegen, Polen, Slovenië, Roemenië, Verenigde Staten en Zweden.

Maar goed, nu rijst de vraag, wat doet MEER DAN DE HELFT van Amerika's zware transportarmada in het Midden-Oosten? Roept u het maar hoor, wij werken hier slechts. Maar we vermoeden het vervoer van geavanceerde luchtverdediging tegen Iraanse ballistische raketten, in het geval van een oorlog tegen het Iraanse regime. Ook lijken Amerika's 52 overtreffende trappen, namelijk de vloot aan C-5 Galaxy's hierin een rol te spelen, al vliegen die wel weer terug. En dan vliegen de F-22's ook al niet mee bij de Super Bowl Flyover, wegens 'operationele benodigdheid elders'. C-17 EERBETOON NA DE BREEK.

Update 15:30 - per vandaag zijn het 115 C-17's en nog 18 onderweg.

Wekelijkse nieuwsupdate over de oorlog in Oekraïne +++ Teruglezen: week 1, 2

We weten dat het verhaal verteld moet blijven worden en we willen het verhaal ook vertellen, maar na weer een week ellende weten we weer waarom een wekelijkse nieuwsupdate voldoende is. Na weer een avond aanvallen van Rusland op de energiefaciliteiten van Oekraïne (en weer burgerdoden) zitten ze weer in de vrieskou - maar dat zaten ze vorige week ook al, en dat zaten ze de week ervoor ook al. Trilateraal overleg in de Verenigde Arabische Emiraten met Rusland, Oekraïne en de Verenigde Staten als mediator heeft weinig tot niks opgeleverd. Wel zegt Donald Trump er nu naar te streven de oorlog te beëindigen voor / in juni (letterlijk: 'end the war by June'). Maar ja, Trump heeft tientallen keren (53x om precies te zijn) gezegd dat hij de oorlog binnen 24 uur zou beëindigen, en toen dat niet lukte zei hij de oorlog binnen 100 dagen te beëindigen. Ook dat is niet gelukt. Nog in februari zullen Rusland, Oekraïne en de VS opnieuw om tafel gaan, claimt Volodymyr Zelensky. Dat zal gebeuren in Miami.

Aan het front, zoals Erich Maria Remarque gruwelijk beschreef, Im Westen Nichts Neues, maar in het geval van deze oorlog ook Im Osten Nichts Neues. Russen trekken op richting Kostyantynivka / Druzhkivka en de hel op aarde Pokrovsk. Alles is kapot, iedereen is dood, er is alleen nog hoop. Wél belangrijk nieuws van de afgelopen week: de aanslag op de Russische generaal Vladimir Alexeyev, de tweede man van inlichtingendienst GRU. Alexeyev werd neergeknald bij zijn appartement in Moskou en hij zou de aanslag overleefd hebben, hoewel weinig bekend is over zijn toestand. Alexeyev is zeker niet de eerste hoge pief die wordt aangevallen in Rusland, dat de schuld van de aanslag uiteraard in Oekraïense schoenen heeft geschoven. Er is inmiddels een verdachte opgepakt: in DUBAI. Gore oorlog, stop ermee. Tot volgende week.

Glibberige gereformeerde of ploeterende prutser?

De geschiedenis herhaalt zich niet maar rijmt wel, luidt het gezegde. En dat is nu zichtbaar in de Eerste Kamer. De berichten donderdagavond over op asielplannen muitende CDA-senatoren, doen onvermijdelijk terugdenken aan eerdere BBB-perikelen. Het kabinet Schoof zou nog maanden op zich laten wachten maar in aanloop naar de stemming over de Dwangwet vlogen de BBB’ers elkaar in december 2023 al in de haren.   

Het aanzien van BBB werd destijds gered door de voorzittershamer: de VVD draaide, waardoor de ploeg van BBB-fractievoorzitter Ilona Lagas geen kleur hoefde te bekennen. Dat had anders kunnen aflopen. Arie Griffioen – de muitende BBB-asielwoordvoerder van toen - is inmiddels niet voor niets D66-senator. Het is te hopen dat de nog resterende 12 BBB-kikkers netjes in de kruiwagen blijven zitten.

Terug naar het CDA. Opnieuw is het dus een junior-coalitiepartner van een kabinet dat nog moet aantreden, die in een asieldossier voor complicaties zorgt. De Faber-wetten liggen binnenkort voor in de senaat en zonder de 6 CDA-zetels is een meerderheid voor de Asielnoodmaatregelenwet en de Wet Invoering Tweestatusstelsel kansloos.

oh

Dat het maar gezegd is want genoemd werd-ie! Minstens 169 keer maar liefst, zoals Chinese staatsmedia maar al te graag noemen. Maar wel nagenoeg dezelfde manier waarop Poetin zo vaak genoemd wordt: Jeff probeert steeds een ontmoeting te regelen, maar het blijft maar mislukken omdat ze niks met hem te maken willen hebben. Een greep uit de LAMA FILES onderstaand. Wie overigens wel echt onbetamelijk contact had met Epstein: de Indiase Bram Bakker Deepak Chopra.

Superkinderachtig gedoe

Dussss je hebt de Nederlandse sportpers. Dat zijn mannen met namen als Bert, Martijn, Willem en Henk, en de hipste van het stel heet dan Rypke ofzo. Zij maken op de Olympische Spelen itempjes voor vijftigplussers thuis - televisiekijkende mannen met namen als Wim en Arie. Goed om te weten voor dit verhaal: sportjournalisten als Bert, Martijn, Willem en Henk vinden zichzelf echt helemaal fantastisch, en dat ze met hun NOS-rugzakje naar Milaan mogen vinden ze ook een extreem ruig verhaal voor op verjaardagen. Maar in Milaan aangekomen moeten sportjournalisten als Bert, Martijn, Willem en Henk plots God op hun blote knieën danken dat ze een paar vragen aan De Grote Jutta Leerdam mogen stellen. Niet omdat ze dat zélf zo interessant vinden, maar omdat de televisiekijkende Wimpies en Arietjes thuis dat leuk vinden. Nu heeft De Grote Jutta Leerdam iets te lang in de armen van Albert Einstein gelegen, en als je een paar keer je bips laat zien op Instagram heb je ineens vijf miljoen volgers. Dus vindt De Grote Jutta Leerdam het niet meer nodig om met de Nederlandse pers te praten. Jammer televisiekijkers! Dat wringt, want Bert, Martijn, Willem en Henk vinden zichzelf geweldig, maar De Grote Jutta Leerdam vindt zichzelf sinds ze de dollarbriefjes van Albert Einstein mag opbranden nog vele malen geweldiger.

Dan zou je zeggen: he-le-maal prima. Doe jij het lekker via Instagram meid, hoef je ook niet meer aan te kloppen als je goud pakt, gaan wij met de sportpers lekker zuipen in het café en interviewen we wel iemand anders, iemand die wél lekker gewoon is gebleven. Als je in Nederland je kop boven het maaiveld steekt gaat die kop eraf en wij gaan 'm als sportpers ook niet zitten lijmen. Probleem opgelost! O nee maar nee hoor, de sportpers diende een officiële klacht in met als reden: huuu huuu huuu. Daarop kwam De Grote Jutta Leerdam met een bloedchagrijnige snuit toch nog maar even voor de NOS-camera van Bert Maalderink. En toen ging Bert Maalderink zuigen als een enorme Bert Maalderink en toen ging De Grote Jutta Leerdam miepen als De Grote Jutta Leerdam. De Grote Jutta Leerdam, die zich op de Olympische Spelen onder het oog van 200 camera's laat afrossen met een hamer, en dan gaat trutten als iemand daar een vraag over stelt. Nu roept De Grote Jutta Leerdam natuurlijk dat ze die sportpers helemaal niet nodig heeft, maar wat De Grote Jutta Leerdam blijkbaar niet begrijpt is dat Bert Maalderink die vragen niet stelt omdat Bert Maalderink daar zo blij van wordt, maar omdat Arie en Wim thuis op de bank daar behoefte aan hebben. Allemaal gewoon even NORMAAL DOEN tegen elkaar is kennelijk te veel gevraagd. Hemeltergend interview hiero. Enfin, nu is de ene helft van Nederland BOOS op de sportpers en de andere helft van Nederland BOOS op Jutta Leerdam, al zijn het gewoon ALLEMAAL kleine kinderen. Het definitieve oordeel velt ú, hieronder.

Het wordt FEEST in het StamCafé

Uitgeverij Ezo Wolf en The Unsafe House organiseren op vrijdag 13 maart het alternatieve Boekenbal: Het Schaduwbal! Dus geen suffe dooie toestand in de Stadsschouwburg met karrevrachten leeghoofdige tiepgeitjes van uitgeverijen, klapwiekend van de drank en als bleke worstjes in veel te strakke gehuurde baljurken gepropt, hobbelend en strompelend op naaldhakken, en verder met heel veel sneue cokesnuivende soapies van campingzenders SBS en RTL en andere “influencers”, en met als enige literaire “held” de genderfluïde zondagsschrijver Adriaan van Dis die 40 jaar onze held Wim T. Schippers bedroog en daarmee het sekssymbool werd van boomer-Nederland en de aanverwante gefossiliseerde systeemmedia. In de geest van de enige echte Wim T. organiseren Ezo Wolf en The Unsafe House een doldrieste literaire happening bomvol ontregelend en disfunctioneel bloot, met Tarik Sadouma’s enige echte onvolprezen Kittens en verder veel Wein und Gesang want noblesse oblige.

We openen het nu al legendarische festijn met een laagdrempelige literaire talkshow voor de laaggeletterden.

De enige echte Paraguay-specialist Arthur van Amerongen presenteert de jubileumeditie van zijn cultklassieker Mambo Jambo en zijn fonkelnieuwe limited edition glossy Gonzo Paraguay. Rob Muntz geeft een sneak preview van de knettergekke roadmovie Paranoia Paraguay, en Ezo Wolf presenteert de nieuwe bestsellers: De trip van Ferdinand Hania van vriend van de show Theodor Holman, de zionistische voetbalroman De val van Eli Coen van Sander de Vaan, de ultieme biografie van de Zuid-Afrikaanse dichteres Ingrid Jonker en nieuw werk van de geweldige dichter Tijs van Bragt. Reclame-god Adriaan Kuiper - goed voor vijf Gouden Loekies  - presenteert De kunst van het doen waar je zin in hebt. Als toetje Mark Koster, de schrik van de systeemmedia, die zijn nieuwe bestseller presenteert: Studio Ego Hoe de publieke omroep ten onder gaat aan corruptie, machtswellust en schijnheiligheid.

Het literaire gedeelte (geen zorgen, Gen Z-ers, Millennials, TikTokkers en andere onbelezenen, dat duurt niet lang) wordt afgesloten door de beste en vooral legendarische uitgever van Nederland: Vic van de Reijt - de ontdekker van Van Amerongen en Grunberg - die dansplaatjes van heus vinyl draait. Daarna nemen circusdirecteur Tarik Sadouma en zijn muze-enabler Ruth Spetter de boel over en wordt het een zinderend en denderend feest tot aan het ochtendgloren.

Zorg dat u ooggetuige bent, en al helemaal wanneer u aan FOMO lijdt. Koop nu uw kaartje voor een schamele joet want op = opperdepop.

GeenStijl geeft i.s.m. Ezo Wolf 5x2 felbegeerde entreetickets voor Het Schaduwbal weg, met daarbij inbegrepen een meet & drink met Arthur van Amerongen! Dat is een meet & greet, maar dan met meer alcohol. Zorg dat je PREMIUM LID van GeenStijl bent en mail de naam van Arthurs laatste lieve hondje uit z'n Paraguayaanse roedel (na Raya & Jamba) naar WIN@GEENSTIJL.NL - en win!

RIP

Toch een oorwurm uit uw jeugd. De zanger van 3 Doors Down is niet meer. Brad Arnold is overleden aan kanker, zo maakt de band bekend via de officiële kanalen. Beroemd van de superhit Kryptonite, gezongen door vrijwel iedereen in Amerika, en toen wat minder door iedereen in Amerika gezongen omdat 3 Doors Down als vrijwel enige grote band wilde optreden op de eedaflegging (althans, op een inauguraal muziekevenement) van Donald Trumps eerste termijn. En daar hoor je er niet meer bij. Maar ja, dat is wat jongens uit conservatieve families uit Mississippi en Alabama doen. Brad Arnold werd slechts 47 jaar. RIP.

Soep van de Week

Gerard Reve schreef: "Het weer komt van God en kan dus nooit slecht zijn, en ten tweede: in een huis, in een automobiel en in een trein is het altijd mooi weer. En ten derde: het weer is gratis."

Ik plaats daar graag enkele kanttekeningen bij. Mijn lieve vader zei altoos heel Reviaans dat alle weder van God komt, en dat er niet zoiets als slecht weer bestaat. Nou gedij ik het best in lieslaarzen, zuidwester en oliejas, vliegvissend in kolkende stromen van de Schotse Hooglanden  tijdens een gruwelijk noodweer. Niets is mooier dan de beloning: GlenAllachie van vijfendertig jaar oud slobberen bij een knapperend haardvuur terwijl de eenbenige Angus op zijn jammerhout speelt en spookverhalen vertelt. Ik gruwde als kind van de zon omdat ik altijd blaasjes en blaren en andere gore bulten op mijn broze lichaampje en mijn lijkbleke smoel vol sproeten kreeg. Strandvakanties waren een ware marteling, ook al regende het altijd in Zoutelande. Ik hou dus eigenlijk niet van mooi weer, maar woon toch al een derde van mijn leven in broeierige oorden. Paraguay spande de kroon, qua hitte. Het charmante bananenrepubliekje - ik vlieg er dinsdag naar toe met meneer Muntz, u hoort van mij -  ligt op dezelfde breedtegraad als de Kalahari-woestijn. De komende weken is het daar 40 graden, en dan heb ik het over het kwik en niet over de gevoelstemperatuur. Voor verkoeling vluchtte ik tijdens mijn vrijwillige ballingschap regelmatig naar Patagonië, dat in veel opzichten op de Schotse Hooglanden lijkt. Vuurland vond ik echt schitterend, dat voelde als thuiskomen. De beklemmende en naargeestige duisternis van hoofdstad Ushuaia, hartje Arctische winter, is onovertroffen, al kan het in Stanley op de Falklandeilanden ook flink spoken.

Maar nu: ik beleef nu de allerkutste winter in de Algarve, ik heb nog nooit zoiets meegemaakt. Ik ben achtereenvolgens in de poepert genaaid (niet met zand dit keer) door Ingrid (voorbinddildo), Joseph, Kristin (voorbinddildo), Leonardo en vandaag, zaterdag, is Marta gearriveerd (met voorbinddildo). En dan heb ik nog niet over Alice en Harry. Villa Vischlugt is ingesloten door het regenwater, het lijkt godverdomme Saint Malo wel. Om de poort van mijn huissie te openen, moet ik op lieslaarzen door 40 centimeter water waden. Mijn werkkamer, weliswaar met schitterend uitzicht op de Ria Formosa en de eilanden Armona, Culatra, Faro en Ilha Deserta, ligt vol met handdoeken en dekens, want het water stroomt overal naar binnen. De storm beukt - as I write - op mijn dak, dat gelukkig gebouwd is door Denen, de vorige bewoners, en niet door Portugezen. Deze narigheid duurt al maanden en voor het eerst word ik depressief van het weer en verlang ik naar de dood. En toen moest ik mijn lieve hondje Tita ook nog laten inslapen, bedankt voor de condoleances. Ik begroef haar naast haar zusjes Raya en Jamba, en zo’n droeve kuil moet ongeveer tot kniehoogte zijn. Dokter Mario, een schat die ook mijn andere hondjes naar de hemel zond, was vier uur vertraagd. De kuil voor Tita, die ondertussen nog rondliep en haar buikje vol at met biefstuk en kipfilet, liep binnen de kortste keren vol en ik schat dat ik ongeveer 500 keer een volle emmer uit het graf trok. Tita stierf in alle rust, vredig in mijn armen. Ze keek me nog 1 keer in de ogen toen de methadon indaalde (de eerste stap van de euthanasie), zuchtte en viel in diepe slaap. Ik heb me suf gejankt, dat mag u gerust weten. Enfin.

Als zoethoudertje krijg je de eerste maanden een paar procent extra WW en na een jaar honderd procent minder. Tenzij je behoort tot de middenklasse, het maximaal verzekerde loon wordt verlaagd met € 926 per maand. Dan heb je direct een goedkoper huis nodig en krijg je Amerikaanse toestanden zoals intrekken bij je kinderen.

De maximale duur van een WW-uitkering was ooit vijf jaar, is vandaag twee jaar, zou al dalen tot anderhalf jaar en keldert tot een jaar. Ooit zaten er een miljoen mensen in de WAO, wat meer een dure afvloeiingsregeling was dan een vangnet voor gehandicapten. Via de VUT-regeling kregen jongeren kans op een baan door ouderen uit te kopen.

Robin Fransman rekende eerder het generatieconflict eens door. Het scheelde bij elkaar vier ton per persoon. De nieuwe generatie kan vruchteloos studeren en werken, er komt geen huur- of koophuis, relatie of gezin. De Partij van de Arbeid was de jonge arbeider een beetje vergeten en tekende daarmee haar eigen graf. Cliëntisme zonder cliënten.

Bij die vier ton mist nog een tonnetje om je hutje gasloos te maken, richting een halve ton voor een gezinnetje met een paar kinderen voor netverzwaring, een ton voor twee elektrische auto’s enzovoorts. Daar komt nu een lagere en kortere WW-uitkering bij, langer doorwerken, hogere belastingen, onbetaalbare huizen en een vrijheidsbijdrage.