Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend
4 topics
#inzending

Schooljuf heeft tips voor klimaatspijbelaars

Klas. Even centraal.

Juf Maja Mischke heeft een boodschap voor de klimaatspijbelaars. Met nuance en van die didactische dingen die leraren altijd doen.

Klimaatspijbelaars, mijn zegen hebben jullie
Ik ben om. Eerst dacht ik nog: die kinderen moeten gewoon naar school en iets nuttigs leren. Maar ach, het is maar een dag. Bovendien vallen er tegenwoordig al zo veel lessen uit, vanwege het lerarentekort en het hoge ziekteverzuim, dat dit er ook nog wel bij kan. (Wat een puinhoop hebben die volwassenen van het onderwijs gemaakt.) En hoezo zouden leerlingen op hun schoolvrije zaterdag naar het Malieveld moeten gaan? Alsof de politici die ze op hun spreekwoordelijke vestje willen spugen op zaterdag werken. Dus van mij mogen alle kinderen, jong en oud, aanstaande donderdag naar Den Haag afreizen om te protesteren “voor het klimaat”. Hoe meer, hoe beter. En niet alleen maar gymnasiasten en zo, maar ook het hele vmbo en mbo graag.

Die scholieren hebben groot gelijk dat er iets moet gebeuren en het is fantastisch dat ze niet lijdzaam af gaan zitten wachten, maar zelf het initiatief nemen en iets DOEN. Dat zal al die ouders en ouderen leren! Hoe halen die het in hun hoofd dat zij, alle schoolgaande kinderen van Nederland, op een toekomst zitten te wachten, waarin de vervuiling alsmaar toeneemt, waarin de aarde te veel is opgewarmd, waarin de CO2-uitstoot de perken te buiten gaat, waarin het waterpeil onhoudbaar is gestegen en waarin de mensheid en alle dieren met uitsterven worden bedreigd. Actie is geboden!

Klimaatspijbelaars worden ze genoemd. Een meisje van tien vond dat een negatief woord, want het was heus niet voor de leuk dat ze wegbleef van school. Het was iets heel serieus. Arm kind. Maar ik begrijp haar wel. 

Als er in mijn tijd social media waren geweest en mijn ouders me niet hadden verboden om mezelf te verdrinken in de Grote Mensen Problemen, dan stond ik nu misschien ook wel met Jesse Klaver op de foto. Zo’n volwassene die heel handig en gelikt politiek en publicitair gewin probeerde te slaan uit mijn diepgevoelde emotie, mijn angst voor de toekomst, waar ik geen raad mee wist en waar mijn ouders geen antwoord op hadden. Ik was destijds bang voor overbevolking, voor de Russen, voor sowieso alle communisten en voor een WOIII, waarin kernwapens de totale vernietiging van menselijk leven zouden bewerkstelligen. Eigenlijk was ik bang voor de wereld; die was zo groot en ik was nog zo klein. 

Lees verder

Inzending. Boer praat over peop

Een boer agrarische professional uit de Noordoostpolder in de mail. Zelfde als toen, maar ditmaal dichter bij zijn eigen vakgebied: het mestbeleid!

Belastingdienst, groener kunnen we het niet maken. Wel duurder

En de symboolpolitiek leefde voort. Niet zo duidelijk uitgelicht door de pers, wel zo interessant om even van te proeven: de kunstmesttaks. Vorige week is een motie van GroenLinks aangenomen in de Twee Kamert om een heffing te zetten op de kunstmest die boeren kopen om hun gewassen verantwoord te voeden. Alles is al belast, dus waarom dit niet? Nou het is een beetje sneu, en wel hierom.

Vroeger waren er gebieden in Nederland met veel rundvee, varkens, en gevogelte waar het aandeel landbouwgrond tekort was om de mest van deze beesten in verstandige porties aan te wenden. Zonder mest groeit er niks op deze schrale zandgronden (toevallig alle gebieden waar carnaval wordt gevierd, causaal verband). Mét mest groeiden de gewassen als het aantal volgers van Laura Ponticorvo. Maar het ging te gek, meer dierlijke mest dan voor plantengroei nodig was. Er was wetgeving nodig, en die kwam er. 

Gevolg: het ministerie ontdekte dat het door middel van die wetgeving knoppen kreeg om de gebruik te remmen. Met name in gebieden waar nooit te veel dierenpeop werd gebruikt betekende dit dat zij hun bodem niet meer konden voorzien van een product dat eigenlijk het beste binnen de kringloopeconomie past. Niet voor niets zijn we het land met in verhouding hoogste productie/laagste milieubelasting.

Dierlijke mest is dus beperkt aan te voeren, te beperkt voor de gebieden met kleigronden waar akkerbouw plaatsvindt, en dus geen dieren lopen die alles ruig voorzien van het heerlijke bruine goud. Transport uit andere gebieden is kostbaar (gemaakt, ook door wetgeving, ander hoofdstuk). Dus men is daar meer aangewezen op kunstmest dan in peoprijke gebieden.

Kunstmest is een prima aspirine om in het seizoen het gewas met kleine vleugjes goed bij te sturen in de benodigde bestanddelen. Er is weinig van nodig om veel te bereiken. Maar het is veel duurder dan dierlijke schijt. Anyways, dierlijk mag niet meer dan in de vastgelegde hoeveelheid, en kunstmest krijgt dus een taks. Hoe vinden we die dan?

Het is typisch Den Haag, het is voor de bühne natuurlijk lekker scoren dat het gesuggereerde probleem van overbemesting (huidige status gelijk aan zure regen) wordt aangepakt met een extra lastenverhoging voor de landbouw. Nederland op z’n best.

Ondergetekende is z’n frustratie in ieder geval weer kwijt en gaat zich morgen weer met goede moed mooie gewassen telen, maar vervalt weer in ongenoegen bij de eerstvolgende factuur waarom deze taks onderaan meetelt in het eindbedrag. Genaaid worden is prima maar dan moet het wel lekker zijn.

Groet, Boer uit de Noordoostpolder
(NAW bij redactie bekend)

GroenLinks-HQ in 030 is een ECOLOGISCHE RAMP

Topic van bijna 5 jaar geleden alweer: GroenLinks HQ in Utrecht heeft ENKEL GLAS. In wat ooit het bommenmakers-HQ was van DWARS (2007) aan de Oudegracht wordt voor de vogeltjes gestookt. Kennelijk nog steeds, ontdekte een reaguurder met een warmtecamera.

"Beste redactie van Geenstijl,

Met veel plezier lees ik jullie artikelen, roeren waar het stinkt. Ik ben een passieve lezer op de website en ik reaguur nauwelijks op GS (nickname is Sjakei). Ik heb getwijfeld om jullie te mailen, want ik ben niet op zoek naar mijn 5 minutes of fame, maar ik wil jullie inspiratie opdoen voor een artikel. Als jullie hier iets mee willen doen vind ik dat prima, maar dan liever zonder mijn gegevens bekend te maken. Gemeenten zijn ook mijn opdrachtgevers en ik hou graag brood op de plank. Foto's gebruiken is natuurlijk geen probleem.  

Ik zal me even kort voorstellen [hier wat info weggelaten door de redactie]. Ondanks dat ik in de verduurzamingshoek werk, ben ik geen geitenwollensokken figuur. Ik merk dat de overheid op energiegebied nogal eens wispelturig is en ineens regels bedenkt of verandert. Met hun wispelturige gedrag verstoren ze hele markten. Ik heb het niet zo op een bemoeiende/dwingende overheid, en al helemaal niet op dit gebied. Als iets een goed idee is, of rendabel wordt, pakt het bedrijfsleven dit 'vanzelf' wel op. Daar hebben we geitenwollensokken idioten uit de politiek voor nodig.  

Ik kijk altijd met argusogen naar de ideeën van GroenLinks. Ik heb het sterke vermoeden dat zij niet door enige kennis gehinderd worden en daarom heb ik altijd het gevoel dat ze maar wat roepen (denk aan Milieuzone Utrecht wat op bouwjaar is gebaseerd ipv verbruik..). Ik kan nog even doorgaan met dit soort voorbeelden, maar dat is niet mijn punt.  

GroenLinks heeft zelf de mond vol over verduurzaming. Ze zeggen het ook in het verkiezingsprogramma dat ze daar op in willen zetten. Zie hier of hun landelijke standpunten, daar. Volgens hen moet ieder pand moet zo snel mogelijk een groen energielabel hebben. En alles wat een kortere terugverdientijd heeft dan 5 jaar moet verplicht uitgevoerd worden. GL wil hierop strenger gaan handhaven. Als je dat niet doet als bedrijf, kun je een forse boete krijgen.  

Maar wat doet GroenLinks nou zelf aan verduurzaming? [Het antwoord zal je (niet) verbazen. Lees verder na de lees verder.]

Lees verder

Hé ouwelui, ga eens even dood

Inzending. Tamara nog steeds kwaad over de "zorg" voor onze ouderen

Even terug naar dat stuk van afgelopen dinsdag over dat 94 jaar oude en 72 jaar getrouwde echtpaar dat uit elkaar gehaald dreigde te worden door allerlei bureaucratische rompslomp en inhumaan kromme wetten. Zowel uit de reaguursels onder het stuk alhier, als de algemene reacties out there werd pijnlijk duidelijk dat het gros van u denkt dat de situatie van Jo en Hennie een uitzonderlijke is. Mis. Althans, u lijkt massaal te denken dat het feit dat deze mensen dreigden hun laatste jaren niet samen te kunnen slijten een uitzondering is. Helaas, niets is minder waar. Dat zij alsnog bij elkaar kunnen blijven en ook dat dit zo snel geregeld kon worden, dàt is de uitzondering. En u moet weten dat deze zaken alleen maar in het  nieuws komen (vaak enkel lokaal of regionaal) wanneer een familielid stampij trapt èn wanneer het echtpaar in kwestie al idioot lang samen is. Voor minder komt een zichzelf respecterend journalist z'n bed niet meer uit. Vraag eens rond in uw omgeving, u zult versteld staan.

Lees verder
bespaartips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken