Ingekomen mededeling: de berichtgeving over de Val van het Internet volgt u hierrrrr

Als de president (!) van narco-grootmacht Colombia wordt opgetrommeld om verkleed als een corrupte hoofdinspecteur in Narcos te jubelen over een historische drugsvangst weet je wel hoe laat het is: stront aan de knikker in de Nederlandse drugswereld, bij de grote bolle jongens, bij fruitbedrijven, tussenpersonen, douaniers, op straat, overal. 7.600 kilo Blaricumbier op weg naar Nederland onderschept in de haven van Cartagena. Het gaat daar om de grootste drugsvangst in tien jaar en is volgens de Colombiaanse president een 'historische klap voor het drugsterrorisme'. Ter info: de moordmissie van het internationale doodseskader in Overasselt zou samenhangen met een partij van 'slechts' 812 kilo. Enige 'goede' nieuws: de coke is dáár onderschept, en niet híer. Desalniettemin: mocro's houd uw zonen binnen!

What a guy

Teun Voeten is echt de enige man die we kennen die werd ontvoerd door kindsoldaten in Sierra Leone en zich twee weken lang moest verschuilen in het oerwoud, oog in oog stond met Colombiaanse rebellen, in een Taliban-hinderlaag liep, in Tel Aviv was toen Saddam Hoessein de stad bestookte met Scud-raketten, meerdere Gaza-tours deed maar nu nooit meer terug kan, dagenlang in een gore & overbevolkte Marokkaanse cel zat ('een was een moordenaar, een had kip gestolen') maar daarover zegt dat het wel 'een mooi avontuur' was, vijf maanden ondergronds ging bij crackjunks in New York en door een scherpschutter in zijn 'poot' werd geschoten in Bosnië. Klinkt allemaal als een drukke dinsdag!

Teun is antropoloog, werkt z'n bronnen en kent z'n mensen, maar duikt er het liefst oldschool head first keihard in. Wij mogen Teun dan ook graag, niet alleen om die ongelooflijk mooie verhalen op feesten & partijen, ook om z'n werk. Zo maakte hij voor ons de fascinerende fotoreportage 'Zombie Apocalypse op Kensington Avenue: Welcome to the future' in drie delen: deel 1, deel 2 en deel 3. U kent de beelden inmiddels, van de levende doden in die vercrackte Amerikaanse steden, hopeloos verslaafd aan de vreselijke fentanyl.

Welnu, gisteren hield onze dierbare vrind in Amsterdam-Pseudograchtengordel de boekenborrel van z'n nieuwe boek 'Fentanyl: hoe een zware pijnstiller in handen viel van nietsontziende drugskartels' en daar gingen we dus maar even buurten. Boekenborrels gaan doorgaans zo: je komt binnen, je krijgt een (1) lauwe bier, de kaasstengels zijn van eergisteren, iemand houdt een flauwe speech, je koopt een boek en dan kun je opkrassen. Voor zo'n zwaar en schrijnend maar ook actueel en relevant (kijk in Amsterdam maar eens om u heen) onderwerp was dit zowaar een fris boekcchanaal, met Teun in opperbeste rode wijn-stemming, Goede Gesprekken, knallers van olijven en uitstekend koud opdrinkbier - koud is belangrijk op boekenborrels, maar zeker niet evident. 

WELNU! Het bleef nog lang onrustig enzo, maar we kunnen niet anders dan iedereen aanraden dit urgente boek hierrrr te kopen. Mocht het u om wat voor reden dan ook niet lukken een boek aan te schaffen, maar zou u het tóch willen lezen: we got you. We mogen van die gezellige mensjes van Querido er een paar weggeven aan onze Premiums. Mail effe je adres (indien dakloos: je ophaaladres) naar mosterd@geenstijl.nl met 'IK WIL FENTANYL' als onderwerp, dan pompen we er geheel willekeurig wat door naar de uitgever (niet per se goed overlegd dit, maar ze gaan vast akkoord). Fijne avond, en drugs are bad mmmkay!

Leuker kunnen we het niet maken

Het gaat bij RTV Rijnmond inmiddels alweer om belangrijkere zaken: Mo en Daisy openen een oliebollenkraam, er vloog een busje uit de bocht en er zit een auto met een enorme haspel muurvast in een tunnel. Het echte probleem is naar beneden geschoven bij het overige nieuws: "Nacht vol explosies in de regio." In Berkel en Rodenrijs, Rotterdam-Crooswijk, Rotterdam-West en Dordrecht was het biem bam boem bim. En dat is dan alleen nog maar Rotterdam, want het knettert de laatste tijd ook in Amsterdam, Arnhem, Ede, Vlaardingen, Spijkenisse, Hoogeveen, Kampen, Veenendaal en op nog tientallen andere plekken. Trouwens, Daisy is ook zwanger!

We gingen op vakantie van het geld van ome Jan

Jan G. uit Overasselt is opgepakt voor betrokkenheid bij de smokkel van bijna 4.000 kilo kook, zo meldt het AD op basis van een politiebericht. De arrestatie zou te maken hebben met een drugsvangst in de Franse havenstad Duinkerke. Daar werd een lading dope aangetroffen op een schip dat afkomstig was uit Ghana en op weg was naar een bedrijf in Dordrecht. De cocaïne zou toebehoren aan Bolle Jos. De nu aangehouden Jan G. (28) kwam onlangs in het nieuws omdat hij het doelwit zou zijn van het doodseskader dat een nachtelijk bezoek bracht aan zijn boerderij in Overasselt. Bij die extreme uiting van Narcostaat Nederland werd beveiliger Berry overhoop geschoten. Jan is opgepakt bij de Duitse plaats Soest, even ten oosten van Dortmund. Nederland heeft reeds om zijn uitlevering gevraagd.

Doodsoorzaak nog steeds onbekend

Er zijn: ontwikkelingen in de zaak van Alfredo Goeloe, die overleed nadat hij na een achtervolging door de politie die op zoek was naar een gestolen fatbike werd gearresteerd. Het OM meldt in een persbericht dat Goeloe te hard reed op zijn fatbike die niet was gestolen, én vertelt ondertussen aan het AD dat Goeloe drugs op zak had, wat eerder al aan de T. was gelekt. Maar: "Of dit enkel voor eigen gebruik of meer was, wil de woordvoerder niet zeggen." Wel was het "meer dan de toegestane hoeveelheid", zegt het OM dan weer tegen NU.nl, wat dus officieel meer dan alleen voor eigen gebruik is. Vaag, wel. Hoe dan ook, je mag niet te hard rijden op een fatbike, dus logisch dat je dan door de politie wordt aangehouden, zeker als je er vervolgens vandoor gaat. Naar wat er daarna gebeurde, wordt nog volop onderzoek gedaan. "Op basis van de voorlopige bevindingen van de patholoog kan de doodsoorzaak op dit moment nog niet worden vastgesteld."

Enerzijds anderzijds

Nog meer gedoe rondom de dood van Alfredo Goeloe, de 51-jarige man die na een hardhandige arrestatie door de Rotterdamse politie overleed: hij reed namelijk niet op een gestolen fatbike, waar de politie naar op zoek was, maar hij had volgens bronnen van De Telegraaf "meer dan een gebruikershoeveelheid" drugs op zak. Dat lijkt de reden dat hij wegrende toen de politie hem wilde controleren. De rest is geschiedenis, al is de toekomst ongewis. Zijn familie wil in ieder geval aangifte doen, advocaat Gerald Roethof heeft De T. al beloofd "snel met een reactie op dit aspect" te komen.
UPDATE: Roethof bij de T.: ",,Ik heb grote moeite met, in ieder geval voor mij, onbekende bronnen die in deze zaak menen van alles te kunnen stellen”, reageert advocaat Gerald Roethof desgevraagd. Hij staat de dochter van Alfredo bij, die aangifte wil doen tegen de agenten vanwege mogelijk politiegeweld. ,,Eerst zou er sprake zijn van een gestolen fiets, en nu dat niet blijkt te kloppen zou er in deze van een ’handelshoeveelheid’ drugs sprake zijn?”"

Soep van de Week in het StamCafé

Ik aarzel altijd een beetje om in mijn GeenStijl-essayettes over drugs te beginnen, want het onderwerp werkt bij de reaguurders als een rode lap op een stier. Bovendien ben ik te oud om mijn lezers nog te choqueren met die flauwekul. Ik ga wel een keer opschrijven voor welke PvdA-kopstukken ik coke, MDMA, GHB, ketamine, mCPP en ordinaire speed (het hersenverwekende 3-MMC, ook wel ‘poes’ genoemd en de favoriete dope van de PRO-Jugend, was nog niet uitgevonden door de “koks”) regelde via levensgevaarlijk TBS-naffers in Amsterdam.  Ik was getrouwd met partijbons Edith Mastenbroek en iedereen kwam bij ons over de vloer. Reinier van Dantzig klopte vaak smekend aan maar die liet ik nooit binnen. Sowieso omdat hij geen PvdA-Angehörige was, maar vooral omdat iedereen in het Mokumse hem "de stofzuiger" noemde.  Willy van de Kerkhof, de legendarische PSV-middenvelder en bekend van Bolletje, werd ook zo genoemd, maar waarschijnlijk om andere redenen. De lezer, heil hij, zal ik dus nooit meer lastig vallen met goedkoop gekoketteer met die stompzinnige narcotica. Het enige dat ik nog kwijt wil over die kutdope, wordt prima verwoord door Marilyn Manson in dit liedje. In het kader van mijn “closure” keek ik deze week naar de vierdelige documentairereeks Drugsdelta van BNN-VARA. Rudi Vranckx, een soort Paul Jambers maar dan voor Midden-Oosten, en de sympathieke dikzak Sinan Can zoeken in deze peperdure productie een antwoord op de vraag of de Lage Landen narcostaten zijn geworden. Spoiler alert: ja. Kijk maar naar de mongolenmilitie die deze week naar Overasselt werd gestuurd.

Ik begon met enige scepsis te kijken (mede uit kinnesinne omdat de NPO nooit gebruik wil maken van mijn expertise, en ook niet die van drugsprofessor Teun Voeten) maar gaandeweg genoot ik van de locaties die heren bezochten:  Brazilië, Ecuador, Colombia en Mexico. Ik werd overvallen door Fernweh, want ik wil dolgraag weer eens naar die landen, waar het om uiteenlopende redenen goed toeven is. Rudi Vranckx sprak in de bruisende havenstad Guayaquil (Ecuador) af met een procureur in een auto, omdat het de enige plaats is waar de man zich veilig voelt (het voorbije jaar werden zeven van zijn collega-procureurs in Ecuador doodgeschoten). De meeste cocaïne naar de havens van Antwerpen en Rotterdam wordt via Guayaquil gesmokkeld, al dan niet via bloemen naar Aalsmeer.  Dat was een leuk stukje in de serie: een struise agente controleert een obscuur vrachtwagentje vol blommetjes uit Ecuador. Steeltjes worden doorgesneden want ook daarin proppen de narcos hun sos. Na elk deel ontmoeten Rudi en Sinan elkaar in een soort parkje en wisselen ze hun ervaringen uit. Volkomen oubollig en ongeloofwaardig, met een hoog Sesamstraat-niveau. Ik vrees trouwens dat oorlogsjournalist Sinan eerder door morbide obesitas zal sneuvelen dan door wapengekletter, maar dat terzijde. Bijzonder leuk vond ik het bezoek van Rudi Vranckx aan dat helse Tomorrowland, waar de woke lezers van De Morgen, Humo en de Volkskrant knetterstoned rondhuppelen. Ik dacht meteen aan de Viagra Boys met hun bescheiden hitje Research Chemicals. Ome Rudi en ome Sinan vinden uiteindelijk dat Nederland en Belgie nog geen narcostaten zijn en dat de oorlog nog niet verloren is. Ik ben als overtuigd anarcho-liberaal van bescheiden mening dat je gewoon alle drugs moet legaliseren, of minstens moet reguleren. Mijn grote vriendin Femke Halsema pleitte nog niet zo lang geleden in een ronkend interview met het Financieele Dagblad voor een gereguleerde cocaïnemarkt en noemde ze de strijd tegen drugs pervers en contraproductief. Halsema wil drugsmarkten reguleren om zodoende het verdienmodel van gewetenloze criminelen onderuit te halen. Verkoop en gebruik van cocaïne en andere drugs moeten niet langer strafbaar zijn. Halsema: “Ongeveer 80 procent van onze politiecapaciteit gaat op aan drugsgerelateerde criminaliteit. In Nederland en België zijn de straatprijzen voor coke al jaren precies hetzelfde. Dus je kunt alleen maar vaststellen dat de ongelooflijke hoeveelheid inspanningen geen effect hebben op de markt.”

FOT (ANP) - Niet de crackstrip uit het verhaal

Geweldig plan om dat verschrikkelijke toerisme in die Lieve Stad Van Hoop Amsterdam een halt toe te roepen: meer overlast van drugsverslaafden op straat. Moet u eens kijken hoe snel een TikTok-rij oplost als er iemand in zijn blote lus keihard staat te schreeuwen dat de ascendant van Pluto het kind van de duivel heeft gebaard. Maar dit is dus hoe het nu gaat in onze hoofdstad, waar bewoners spreken van een 'crackstrip'. Een crackstrip, lui. "Je ziet iedere dag dezelfde mensen uit de bosjes komen, en het worden er steeds meer. Er wordt open en bloot gehandeld en gebruikt. Ik loop daarom altijd met pepperspray op zak en kijk eerst goed om mij heen voordat ik mijn portiek verlaat. Voor het eerst in mijn leven voel ik mij onveilig in mijn eigen straat." EN WAT ZEGGEN WIJ DAN, GEENSTIJL? "De politie en gemeente doen niets." Natuurlijk niet, want de politie is druk met Achie de Somaliër en de gemeente richt zich op het gebruiken van de juiste voornaamwoorden voor mensen van piemel en wie er allemaal mee mag doen op de menstruatiesimulator, gesteund door dit soort achterlijke 'kijk-mama-slim-he-dat-ik-mezelf-een-beetje-omlaag-haal' columns in """landelijke""" kwaliteitscourant NRC. En de crackstrip, meneer, die blijft.

Cannabis in de bus, meth op de mat

Het gaat goed met drugs in ons land en het gaat steeds beter met de drugsdistributie in ons land. Zoveel beter zelfs dat het helemaal niet meer moeilijk is om drugs te bestellen omdat het zo makkelijk is: "Drugs stromen via doodnormale post Nederland binnen" kopt De Telegraaf dan ook. Op de hoek van de straat een zakje roessnoep bij de dealer meegrissen is er niet meer bij, want u kunt het gewoon geheel verzorgd en netjes verpakt laten afleveren in uw brievenbus door uw favoriete pakketbezorger (vraag is wel: hoelang nog?). Van marihuana tot meth en van ketamine tot speedpillen, het komt net zo makkelijk tot u als slechte fastfood kip, de zompige friet van Snackbar Akyol, de döner van Kebabzaak Hans-Jan en al die Temutroep die uw vrouw bestelt. En het mooiste is nog dat de douane alle pijlen richt op het sigaretje, heeft u ondertussen allang uw neus volgestopt (met watten of zo hè)! Enfin, zin om iets te bestellen nu.

Kolere zeg

Opa vertelt maar toen wij 14 waren blowden we ook weleens mee in het park, en daarna kregen we dan heel hard de slappe lach of werden ontiegelijk paranoïde. Wat we heel nadrukkelijk niet deden: snuiven, althans, die ene rare jongen achterin de klas wel, maar dat was lijm en hij had geen vrienden. Er was wel een dealer, maar dat was eigenlijk gewoon een jongen die er ouder uitzag en dus wiet of hasj meekreeg uit de coffeeshop. 

Dat er sindsdien het een en ander veranderd is blijkt uit Nachtkinderen, de nieuwe driedelige docuserie van vriendin van de show Sahar Meradji. Die maakt sowieso altijd geweldig spul - eerder volgde ze al op indrukwekkende en indringende wijze wokisten, extreemrechtse gekken, hoeren, junkies, en Nederlandse moslims, nu komen daar dus tieners die keta, 3-mmc of ander obscuur spul gebruiken bij. Afijn, wat ons betreft solliciteert Meradji met Nachtkinderen nadrukkelijk naar de eretitel beste documentairemaker van Nederland, want christus te paard wat een spul is dit. Het leidt tot allerlei talkshowdiscussies over hoe wijdverbreid dit fenomeen nou is, en dat is logisch en goed, maar als je het daadwerkelijk zit te kijken, is dat helemaal niet zo relevant - het is erg genoeg dát dit fenomeen er is. 

Nu kijkbaar op Videoland - was een uitstekende serie geweest voor de NPO, maar die zaten waarschijnlijk te slapen, of hadden te weinig budget omdat het leger aan middenmanagers ook betaald moet worden. 

Ho, en wellicht ten overvloede, maar doe toch maar geen drugs, kinders.