De Grote GSHQ Zomerborrel Samenvatting

Drinken & Lachen in het Stamcafé

We zijn zo dol op blijde borrelige belachelijkheid - er zijn vast wel borrels leuker en gezelliger en ruiger maar dit is ONZE borrel en we zijn gelukkig met onze vrienden, onze vertrouwelingen en al die aanhakers en al die nieuwsgierigen. Helemaal geen plan en ook geen act en verder ook niet zo ingewikkeld; wel muziek, een loeiende airco, een koeling ijskoud opdrinkbier en een bonte verzameling Goed Volk, vreemde vogels en gewoonweg genieters. Er waren BN'ers en semi-BN'ers en volstrekt onbekende vreemdelingen, er waren vrienden + vriendinnen, oorlogsfotografen, acteurs, chroniqueurs, columnisten en journalisten. Ze vertrouwen ons niet allemaal, maar dat geeft ook niet - als je het maar gezellig hebt en daar staat het bier. D'r was een mevrouw uit Antwerpen en die kon ons nadoen: "AH LEKKERRRR! KAAS!" We houden ook van kaas, goed gezien, maar zó praten wij niet mevrouw! Gelukkig was ze wel leuk en gelukkig hebben we gelachen en binnenkort gaan we samen naar De Kat. Onze nieuwe vriend is een Limbo met zachte G en hij zat bij de VPRO en toen bij de VVD als klassiek-liberaal niet als neo-liberaal maar hij is moslim dus wilde hij geen leverworst maar hij dronk als een winnaar en hij knuffelde ons kapot. Robbie was er, en Teun (foto) was er. Politici uit alle hoeken en gaten, vooral uit de hoeken, en er waren ook politici niet, maar dan blijven zij toch lekker in de gaten! Het ging over vroeger, over opgroeien in Den Haag, over de politiek en over GeenStijl, over het weer en over het leven en over The Beatles en de Stones en over religie en het Kamerwerk. De mooie jongens van de voetbal waren er, dus ging het over de Dutch Fanatics (meningen verdeeld) en over buscombi's (meningen unaniem), er was Jägermeister en dat was (niet voor iedereen) een succes, er vielen glazen en er brandden peuken en er was kaas en worst en chips en noten (meer niet). Onze lievelingspvda'er was er zowaar, hij kan zo leuk vertellen over de vakbonden. Onze favoriete financiële vriend woont op 'drie minuten lopen' en onze Oudste Bekende (jullie ook wel bekend) was als eerste binnen, wat fijn dat het goed gaat, wat goed dat het fijn gaat! Hij met hoofdletter H was er, met z'n Heerlijke Haar, en met z'n fantastische vriendin, en z'n boeken lagen op de plee. De uitgever was er natuurlijk, en dan was daar ook onze vrind uit Zaandam, op de scooter, we hebben z'n stoelen niet meer, maar we voelen de warmte nog steeds. Die documentairemaakster was er (niet mee gepraat), de Grote Twee van Meningentelevee waren er (even mee gepraat) en er waren allerlei min of meer bekende Twitteraars (rare high five / low five mee gedaan) en onbekende Twitteraars (even naar gelachen). Die grote regisseur (maar vooral gewoon een mooie vent) kwam nog langs, altijd heerlijk onbevangen aan de late kant, maar altijd in staat om ons ervan te overtuigen dat eindtijd nogal rekbaar is als het veel te gezellig is. Wat is het nummer ook alweer / je ziet het vanzelf. Tarik was er, met z'n Kittens, die stalen weer de show, en in onze show sneuvelen geen soldaten, daar sneuvelen de glazen, daar gaat de wijn over de vloer en daar zit er bloed aan de muur. Gelukkig dit keer geen gebroken benen en heupen, alleen een gloeiende kop. Tot volgend jaar, kom ook eens langs, mail ons dan.