Geenstijl

Amai, na anderhalve dag hebben lone wolves uit Molenbeek een gegeven paard in de bek gekeken. Het Cruyff Court (cadeautje voor goed gedrag) is vernield. Daarmee is voldaan aan nummer 7 van de huishoudelijke reglementen. 2 en 4 zijn een minder groot succes.

Weer die lone wolves, die geesteszieke individuen. Nederland leeft mee met Molenbeek en we staan in deze verdrietige tijden klaar om waar nodig te helpen. De lone wolves vormen geen correcte afspiegeling van de wijk, waar tolerantie en respect hoogtij vieren. Ondanks deze vreselijk laffe aanslag kunnen we met trots zeggen dat geweld onze vrije manier van leven nooit zal veranderen. Zoek contact met dierbaren, spreek elkaar moed in en zij aan zij bieden we de dreiging het hoofd: met onze Europese normen en waarden komen we er wel. Laten we het Vlaams Belang niet vrijpleiten, die met hun rechts-extremisme hebben gezorgd voor een klimaat van onverdraagzaamheid. Want verdraagzaamheid zal alle waanzin overwinnen. En Geert Wilders is een nazi.

We moeten praten over Turkije-vliegvakanties in uw fatsoensbode

Hallo keurge witte Volkskrant-mensen! Dit weekend stond bovenstaande (zwaar seksistiese) advertentie in uw linksprogressieve lijfblad. U kunt voor geen geld op olinkloesif verkansie naar een glijbanenghetto in Turkije. Acht dagen Kemer voor 359 euro, acht dagen Ebrudasi voor 399 euro. Inclusief vervoer + transfer met zo'n vliegende houtkachel, vanaf Schiphol. Maar wilt u dat eigenlijk wel? Turkije is een heel eng land aan het worden. Waar journalisten, rechters, leraren, ambtenaren (zeg maar uw peer groups) en masse in het cachot worden gegooid. Turkije is as we speak Koerdistan aan het bezetten/bombarderen, en dat gaat er nogal goor aan toe. Om over die smeerlapperij aan de grens met Syrië - bij die enorme Muur van 800 km - maar niet te spreken. Wie via de Volksrant Kemer of Kusadasi boekt, is eigenlijk medeverantwoordelijk voor kapotgebombardeerde ziekenhuizen en kindertjes in puin. Geachte lezers van de Volkskrant... Waarom niet naar Griekenland dit jaar?
Doen verstandige Turken immers ook.

De verkeerspolitie van Schleswig-Holstein heeft de Catalaanse ex-president Carles Puigdemont gearresteerd toen hij onderweg terug van Finland naar onderduikland België was. Dat smaakt naar smerig spel.

Sinds het onafhankelijkheidsreferendum in Catalonië (GS-dossier) zit Puigdemont al als politiek asielzoeker in België, en kennelijk is die status niets waard in het land van Wir Schaffen Das. Kennelijk is de Catalaan te wit voor een free pass over de Autobahn. De Spaanse politie had vrijdag opnieuw een internationaal opsporingsbevel uitgevaardigd tegen Puigdemont en andere leiders van de onafhankelijkheidsbeweging van Catalonië, en daar geven de Duitsers gehoor aan. Puigdemont, die 25 jaar cel riskeert voor het organiseren van een referendum, wilde zich eerst in Finland aangeven maar besloot toch terug naar België te reizen. Zodra hij de Deens-Duitse grens overstak, werd hij aangehouden. Madrid, Berlijn en/of de EU wisten dat ie er aan kwam. Belgische premier Charles Michel heeft nog niet gereageerd, de rest van de regeringsleiders zal ongetwijfeld (blijven) zwijgen - inclusief de onze.

Het onderwerp is te klein voor een Bassiehof maar toch: personen die zich proberen te verhangen in de vergaderzaal van de Tweede Kamer verdienen geen enkele sympathie.

Het afgrijzen in de ogen van VVD-Kamerlid Arno Rutte in dat filmpje zegt voldoende. Het is te hopen dat de Tweede Kamer de publieke tribune wel hetzelfde laat. Jaren geleden sprong een activist de Kamer in en kwam naast Jan Marijnissen neer. Herinneringen vervagen maar de knappende enkels waren hoorbaar. Daarna  is even overwogen een glazen wand tussen tribune en zaal te plaatsen, gelukkig niet gebeurd. Het is niet voor niets de Nationale Vergaderzaal, de burger moet zijn volksvertegenwoordigers en bewindspersonen ongefilterd kunnen zien, horen smoezen en somtijds ruiken wanneer het echt spannend wordt. 

Te hopen valt dat het Openbaar Ministerie (OM) deze meneer gaat vervolgen en/of dat er passende hulp voor hem wordt gevonden. De Tweede Kamer behoort de natie toe, niet suïcidalen die hun egomane punt – ook al hebben ze gelijk – met een groots en meeslepende actie willen onderstrepen.

Wat ons brengt op het Openbaar Ministerie en D66-leider Alexander Pechtold.

De kwestie met het appartement ettert maar door. De zaak kwam eind vorig jaar aan het rollen toen GeenStijl over de affaire berichtte. Begin januari werden de eerste vraagtekens gezet bij de fiscale aspecten van de schenkingsconstructie.

Ons van TPO vroeg eerder deze maand om een update, die kwam er maar het aantal aangiften werd niet benoemd. Al kwamen ze nog steeds binnen.

Meermaals vroeg TPO het Openbaar Ministerie om de cijfers. In het verleden waren de magistraten van het OM niet te beroerd updates te geven over de aantallen (voorgedrukte) aangiften tegen Geert Wilders, nietwaar?

Helaas, nul op het rekest.

Dan is het woensdagmiddag, miljoenen kiezers maken de gang naar de stembus. Het OM laat aan de NOS weten – de stembureaus blijven dan nog uren open – 8 (schrijve acht) aangiften aan het adres van de PVV vanwege hun campagnespot te hebben ontvangen.

Opnieuw het OM benaderd. Want waarom kreeg de NOS wel cijfers over de aangifte tegen de PVV? Dag na de verkiezingen meldt de woordvoerster: “Ik heb het nog even in de groep gegooid hier en ik begrijp dat ik het aantal aangiftes nu kan melden. Tot nu toe zijn er bijna 200 aangiftes binnengekomen. Wij bestuderen deze aangiftes op dit moment.”

Zoveel is duidelijk: de ene partijleider is de andere niet in de ogen van het Openbaar Ministerie.

\

Zonder mooie vrouwen op de startgrid (*), bedankt nog daarvoor SJW-vrienden die niet eens kijken, maar mét halo (lelijkste uitvinding sinds Rocky Dennis) begint aan de andere kant van de planeet het nieuwe seizoen in de F1. Dat voetballen, ach, daar zijn we toch niet zo goed in en in de persoon van Max Verstappen hebben we als Nederlanders iets om trots op te zijn. Een voorbeschouwing is alleen voor/door Sylvana het kijken al waard - bij onze bloedbroeders van Autobahn, voor wie de paarse broeken maandelijks een flesje loodvervanger bestellen om door de koffie te gieten. Max start op P4. Kijken kan op de Ziggo bij Peppie & Kokkie of hier. GAS!
UPDATE: Max met spin nog zesde. Verder saaaaai. Vettel wint.

Denemarken, het nieuwe gidsland!

Overal om ons heen zijn leiders en denkers en burgers aan het redpillen terwijl onze duiders & vertegenwoordigers nog met schaapachtige blikken naar de sweeping victory van de politieke islam bij de gemeenteraadsverkiezingen staren, en elkaar aankijken over de vraag wie er als eerste überhaupt iets /durft/ te zeggen over deze gevaarlijke ontwikkeling in onze gemeenteraden. Frankrijk, Duitsland, Oostenrijk en nu zijn de Denen ook al aan het redpillen. De Deense sociaaldemocraten hebben wat harde maar pijnlijke sociaal-demografische feiten bij elkaar ge-LEGO’d, een stap terug gedaan en geconstateerd: ‘åmåi, we hebben jarenlang aan een doodlopend spoor gebouwd’. En ineens is daar zoveel waarheid, zoveel logica, zoveel zelfinzicht en zijn daar zo veel rooie pillen uitgedeeld.

Dus nu krijgen de basisschoolkinderen weer varkensvlees, moeten moslima's werken op straffe van verlies van uitkering en mogen er nog maar 30% moslims in een achterstandswijk wonen om totale overname te voorkomen. Bovenstaande tien minuten nota-bene-Nieuwsuur-repo barst uit zijn voegen van het gezond verstand, politieke moed en een paar harde maar te beargumenteren noodzakelijke politieke ingrepen om democratie, verzorgingsstaat en nationale identiteit te behouden, bewaken en beschermen. Hee Lodewijk Asscher. Als je nog een route uit het moeras van de electorale vergetelheid zoekt, bel Nieuwsuur ff. Je kan het .srt-bestand met ondertitels van deze repo zo als verkiezingsprogramma overnemen.

D66 loog dat er geen meerderheid tegen de sleepwet was, door alle blanco stemmen te stelen. Het leek wel een wedstrijdje zo hard mogelijk wegrennen van de sirene van de kiezer.

De democraten zagen een zwerm van rode stippen op onverwachte plekken en dachten dat de waterpokken waren uitgebroken. Ze raakten pas echt in paniek van de thuisblijvers.

De niet-stemmers bestaan volgens de NOS uit 70% tegenstanders van de sleepwet. Voor een democratie is een lage opkomst ongezond, vooral als die stille groep bijna tot een meerderheid groeit en een afwijkende mening heeft. Samen met de uitslag in het stemhokje is er een ruime meerderheid tegen het sleepnet. Vooral jongeren en hoogopgeleiden zijn in groten getale tegen. 

Jongeren willen dezelfde privacy en onschuldpresumptie op hun telefoon en hun dataverkeer, zoals ouderen die eisen in hun huis en bij hun dichtgeplakte post. Oude principes in een nieuw jasje. Hoogopgeleiden beseffen beter waarvoor het beroepsgeheim dient, en welke informatie een eventuele dictatuur nodig heeft om aan de macht te blijven. 

Voorstanders waren vooral te vinden bij aanhangers van de VVD & CDA. Natuurlijk hebben die vertrouwen dat hun eigen partij goed omgaat met hun data, nu deze twee aan de macht zijn. Maar beseffen deze kiezers ook dat hun data gedeeld wordt, en de coalitie in de toekomst ook uit andere partijen kan bestaan?

Het Wiv-referendum was een groot succes. Soepel verloop, een hoge opkomst (52%) en vooral: veel informatie, discussie en debat op alle niveaus over de (on)wenselijkheid van een sleepnet in de inlichtingenwet. Oefening baart democratie!

Referendums werken, kunnen we na drie pogingen wel zeggen. De opkomst bij het Grondwetreferendum in 2005 was torenhoog (70%, vijftien procent hoger dan GR18 en twee keer zo hoog als EU2014), die bij het Oekraïnerefendum voldeed met met 32 procent nipt aan de opkomstdrempel en bij het referendum van woensdag klokte de opkomst bijna 52%.

Het Oekraïnereferendum was met de kennis van nu meer een generale repetitie voor de referendumwet dan een soepele première. Voor- en tegenstanders van het referendum waren drukker met elkaar dan met het onderwerp, de "intelligentsia" in pers, politieke en publieke opinie trokken hun neus op voor de initiatiefnemers en inspraak voor de "ongeïnformeerde" Gewone Nederlander, en wij waren met GeenPeil vooral gefocust op het halen van de opkomst. Uiteindelijk maakten de demofobe krachten in het kabinet dankbaar gebruik van die schuring om een intrekkingswet aan te nemen, zonder al te veel publieke weerstand in de pers.

Achteraf kunnen we echter wel duidelijk constateren dat we nu veel meer weten over Europese verdragen, de totstandkoming daarvan en de specifieke mitsen en maren van het Oekraïneverdrag. Bovendien is er zelfs bij een stoffig verdrag dat door velen zuchtend 'het verkeerde onderwerp' werd genoemd een opkomst van 32% gehaald - meer dan vier miljoen Nederlandse kiezers wilden er voor naar de stembus, meer dan bij sommige verkiezingen voor het Europees Parlement. Dát zijn de burgers die mee willen doen, en die mensen moet je faciliteren in hun bereidheid om de democratie te laten leven en ademen.

Een soepel Sleepwetreferendum voor slimme mensen
Het Sleepwetreferendum van deze week ging in vergelijking met het vorige al een heel stuk soepeler. We snappen het middel nu beter, de kritieke problemen met de nieuwe inlichtingenwet waren duidelijk aan te wijzen en werden in een genuanceerde context besproken (als in: niemand is tegen goede, bij wet geregelde opsporingsmiddelen voor de inlichtingendiensten, maar er zijn wel problemen met specifieke onderdelen van de nieuwe wet) en onder die zogenaamde "intelligentsia" waren nu ineens heel veel mensen kritisch op (delen van de) inlichtingenwet, waardoor ze nu ineens bereid waren om zich in het debat over het onderwerp te mengen in plaats van de initiatiefnemers en de critici zwart te maken.

Het referendum is plotseling geen 'reactief speeltje van tokkies en raddraaiers' meer, maar een belangrijk wapen in handen van betrokken burgers. Dankzij al die BN'ers, NPO'ers en dode bomen die in 2016 de burger niet in staat achtten om over ingewikkelde zaken hun mening te geven, maar in 2018 ineens wel overtuigd zijn van het stemgewicht van de goed geïnformeerde, kritische kiezer: zijzelf. En dat de meerderheid zich achter hun tegenstem schaarde bewijst natuurlijk dat het referendum een goed middel voor correctie van kabinetsbeleid is. Enerzijds is dat natuurlijk doorzichtig opportunisme. Anderzijds: "Tel je zegeningen", aldus een van de vaders van de referendumwet - en dat doen we ook. Het referendum heeft ineens een heleboel nieuwe friends in high places.

Politici zijn en blijven het probleem
Niet in Den Haag, overigens. De enigen die er wederom een potje van maken, zijn de coalitiepolitici. Waar na het Oekraïnereferendum een heel stellig kabinet beweerde precies te weten wat de bezwaren van de tegenstemmers tegen het verdrag waren (en dus hoe ze het associatieverdrag, dat in zijn geheel werd weggestemd, konden 'repareren'), hoorden we nu Kafka Ollongren zeggen dat 'waarom de kiezer precies voor of tegen heeft gestemd, een hele persoonlijke afweging is'. Dit zegt ze in reactie op een kritische Rob Trip (kijktip), die duidelijk aangeeft waar volgens critici de pijnpunten van de Wiv liggen: massatappen via het sleepnet, de lange bewaartermijnen van data of de onbevredigende manier waarop het toezicht is geregeld.

Kortom, de polletiek is zich wederom in Keesverhoeviaanse bochten aan het wringen om zich straks onder de uitslag uit te kunnen wurmen en de kiezer weer in de kou te laten staan. Terwijl dit referendum, evenals het vorige, brede coalities in de samenleving opleverde. GeenStijl in hetzelfde kamp als Amnesty International, de SP en de Partij voor de Dieren naast de Piratenpartij en GroenLinks, privacywaakhonden zij aan zij met bewakers van de persvrijheid en ordes van advocaten. Het referendum als brug over de kloof - precies zoals het in landen met een levende referendumcultuur ook werkt.

Hallo jonge, linkse, hoogopgeleide vrouwen
Uit die maatschappelijke coalities kwam debat en discussie over de wet, het belang daarvan en de problemen die er mee zijn. De kranten vulden zich met hoor en wederhoor, context en klikdingessen en feiten en factchecks. Bijna nergens werd daarbij ruzie gemaakt of werd er over 'leugens van het tegenkamp' of van 'obstructie door het voorkamp' gesproken. Op een enkele columnist die neer keek op de kiezer na, roerden velen zich inhoudelijk over het onderwerp, al dan niet voorzien van stemadvies.

En het heeft gewerkt: de geïnteresseerde kiezer liet zich informeren en maakte een keuze, waarbij de statistieken hele duidelijke data verschaffen over wie waarvoor koos. Waar het Oekraïneverdrag in 2016 zowel op links als op rechts verworpen werd, blijkt de tegenstand tegen de sleepwet nu, kort door de bocht, vooral een overtuiging van jonge linkse hoogopgeleide vrouwen. Interesting!

Het Sleepwetreferendum was al met al en ondanks de zwarte schaduw van de dreigende afschaffing van het referendum die boven de stembusgang hing een feest van de democratie waar goed op te dansen viel.

Nog eentje dan?
Wij staan dus niet, zoals '66, vooraan om te pleiten voor de afdanking van deze vernieuwing, die zich langzaam maar duidelijk aan het verfijnen is. Het referendum is verfrissend, het doet het debat over ingewikkelde onderwerpen opleven en het geeft de kiezer een instrument in handen om het kabinet aan te zetten tot heroverweging van (onderdelen van) ingrijpende wetten. Een instrument waar nu al drie keer dankbaar gebruik van is gemaakt en waarmee we als kiezers en als democratie steeds beter bedreven raken. Laten we, zoals '66 in het verkiezingsprogramma schreef dat ze na het veroveren van hun kabinetspositie meteen in de fik staken, het referendum omarmen en er van leren. 

Zullen we d'r nog ééntje proberen misschien? Dat zou qua tijdspad nog nét haalbaar kunnen zijn voordat de referendumwet sterft in de Senaat...

Het is weer tijd voor uw halfjaarlijkse daad van verzet.

De klok gaat een uur vooruit en dat allemaal omdat de EU de zomertijd nog niet heeft afgeschaft. Volgens de Stijlloze KNMI Weerdesk Meteorologen Unit is het de eerste keer sinds 1963 dat de zomertijd ingaat nog vóórdat het Rokjesdag is geweest. Van het klote weer in de lente tot dusverre hebben wij de Brusselse bureaucraten nog niet de schuld kunnen geven maar dat zal vast wel iets met Volkswagen en klimaatverandering te maken hebben. Niet vergeten dus vannacht: uurtje korter in de kroeg = morgen uurtje korter kater. Hup Nederland ons vaderland. Hup zomertijd.

Frankland Gidsland! Nederland heeft überhaupt niet eens 100 intellectuelen, en degene die zo'n vlammend pamflet hier zouden ondertekenen komen alle zeven van de rechtsfaculteit te Leiden. Natuurlijk weer achter een paywall want kut-Frambozen, maar via een clandestiene versie op Voltairenet.org toch ergens naar het Engels vertaald, en daarom hier even de belangrijkste alinea's voor u in het Nederlands. Hele Engelse versie, de 100 ondertekenaars incluis, na de breek.

*"Wij zijn burgers met uiteenlopende opvattingen en staan vaak tegenover elkaar, maar we zijn overeengekomen om, ongeacht de actualiteiten, onze zorg over de opkomst van het islamisme uit te spreken. Het zijn niet onze overeenkomsten die ons binden, maar het gevoel van de bedreiging voor vrijheid in het algemeen, niet alleen de vrijheid van gedachte. Wat ons vandaag bindt is van een meer fundamentele natuur dan hetgeen ons morgen ongetwijfeld weer onderscheidt. *

Het nieuwe islamistische totalitarisme wil op elke manier grond winnen, en wil zichzelf als slachtoffer van intolerantie afschilderen.

(...) Het nieuwe separatisme beweegt zich under cover voort. Het wil goedaardig lijken, maar in werkelijkheid is dit het wapen waarmee politiek en cultureel islamisme mee poogt te veroveren. Islamisme wil separatie, omdat het anderen afwijst, inclusief moslims die hun ideeën niet delen. Islamisme veracht democratische soevereiniteit, omdat het diens legitimiteit compleet ontkent. Islamisme voelt zich vernederd omdat het niet dominant is.

Dit is onacceptabel. We willen in een onverdeelde wereld leven, waar de twee seksen met elkaar om kunnen gaan zonder dat elkaars aanwezigheid hen beledigt. We willen in een onverdeelde wereld leven, waar vrouwen niet om hun natuur minderwaardig geacht worden. We willen in een onverdeelde wereld leven, waar mensen zich zonder angst onder elkaar kunnen begeven. We willen in een onverdeelde wereld leven waar geen religie de wet voorschrijft."