Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend
2 topics
#punk

Mega Muziek Roundup 🤘!

die ene heeft een gamekanaal

Zomaar wat muziektips van jullie roze vrinden.

Want er valt plots een potje fijne muziek op de draaitafels. Te beginnen met de grootmeester van de grootmeesters, die met Martin Scorsese als doorgeefluik niet alleen een film op Netflix dropt, maar ook een boxset van 14 cd's over de legendarische tournee van 1975 - hiero, One More Cup of Coffee van Bob Dylan. Tweede grootmeester, Bruce Springsteen, over wie in de wandelgangen wordt gefluisterd dat hij in het najaar Amsterdam zal bezoeken voor een ongetwijfeld urenlange set in de Ziggo Dome. Niet doorvertellen. Het heeft allemaal te maken met zijn nieuwe album Western Stars en het eerste nummertje, de single Hello Sunshine, is alvast oervervelend en hemeltergend saai. Doe effe normaal, Bruce. Ook vers van de pers, The Blanck Mass Sessions van Editors. Een alternatieve elektro-potpourri van hun pri-ma album Violence en alleen al vanwege het nieuwe nummer Barricades zeer de moeite waard. Die stem van Tom Smith, dat is toch iedere keer weer alsof je jezelf mag onderdompelen in een badje fudge. En dan mag je het nog opeten ook! Wie een paard heeft, of gewoon voor iedereen die woont op de prairie in Drenthe, Ride Me Back Home van Willie Nelson. LEEFT DIE NOG? Ja man. Voor de punkpuristen dumpt Bad Religion het 23958ste studioalbum ooit, de eerste sinds True North in 2013: Age of Unreason. Meer van hetzelfde en verwacht geen I want to conquer the world of American Jesus, maar als je met je kale bejaardenbakkes dan toch door een moshpit wil rauzen, dan maar met Bad Religion. In het ruigere segment ook een gloedjenieuwe plaat van Frank Carter & The Rattlesnakes, End of Suffering, en godsjongens wat een fijne band en wat is Kitty Sucker een verdomd lekkere track. The National heeft een nieuwe single, Hairpin Turns, en voor de Amerika-fappies onder ons heeft John Prine zijn stem maar weer eens over een kaasrasp getrokken. Paar kaarsjes aan, glaasje alcohol op tafel en gegarandeerd dat je vriendin of scharrel de kleren al op de grond heeft liggen voor u 'Marco Borsato' kan roepen. Geen idee of dat de bedoeling is, trouwens. The Black Keys droppen in de aanloop naar hun langverwachte album in navolging van Lo/Hi nu ook het nummer Eagle Birds op single. Beetje elektro-ish, meh, maar daar zal de halve wereld wel weer keihard op gaan, want The Black Keys was vroeger weliswaar een beetje zijlijn, nu gaat je neefje van drie er ook hard op. Eagles of Death Metal dan, die van Bataclan ja, maar vooral ook gewoon een uitermate lekker bandje idioten. Niet om mensen op ideeën te brengen, maar die gasten komen in juni dus ook de Melkweg plat beuken. Twee nieuwe nummers online: Long Slow Goodbye en Family Affair. Noel Gallagher, die gek van Oasis maar niet de grote gek, komt met Black Star Dancing, helemaal niet des-Gallaghers met die maffe discogeluiden, hoewel het baslijntje wel lekker is en de gitaarsolo op het einde ook gewoon goed gaat. Voorts zijn de gasten van Rammstein nieuw werk op het internet aan het marcheren, maar dat en de volledige technische ontleding daarvan las u al hier in een los topic van Till Lindemann-fanboy Spartacus. Daarnaast heeft Vampire Weekend een nieuw album gedropt, Father of the Bride, en dat schijnt nogal een dingetje te zijn in muziekland. Wij luisteren niet naar Vampire Weekend, want muzak, en de meest gangbare term hier op GSHQ is 'larmoyant'. Als het naar uw gading is, geef het vooral een draai en dat geldt ook voor Kevin Morby. Een soort Conor Oberst, maar dan slechter. Dichter bij huis heeft de Utrechtse singer-songwriter I am Oak (komt uit Bergeijk, snapt u 'm) een nieuwe single uitgebracht in de vorm van Between Worlds. Tikkie zweverig altijd,  maar hey, we kunnen niet altijd de koolmezen van het dak rocken, dat doen we wel met Love Love Love van Tusky, polderpunkrock van de bovenste plank. Zoooo, bent u weer helemaal bijgepraat, of hebben we nog iets gemist?

Lees verder

OOR vindt punk-album 'gemiste kans' want niet anti-Trump genoeg

Ja een maand geleden maar ach, eigenlijk is iedereen vergeten dat muziekdodeboom OOR nog bestaat, tot je flarden ziet verschijnen waarvan je denkt: hee. Zo is er een nieuw album van hardcore punkbandje Rise Against. "Dat is goed nieuws voor alle fans, maar stiekem hadden we iets meer gif verwacht van het eerste grote punkalbum na het aantreden van de Trump-regering. (...) 'How Many Walls' had de ultieme anti-Trump-song kunnen zijn, maar het mist gewoon de kracht, de overtuiging om echt iets te zeggen." Dus als een punkalbum niet anti-Trump genoeg is luidt de conclusie: 'Een gemiste kans'. Daarom presenteren wij u nog vijf nieuwe albums die exemplarisch zijn voor een gemiste kans. Jannes - Gevoel van samen zijn Het nieuwe album van Jannes is goed nieuws voor alle fans, maar stiekem hadden we iets meer gif verwacht van het eerste grote woonwagenalbum na de zoveelste moordaanslag door de islam. 'Ik wil naar Griekenland' had de ultieme anti-islamgekkies-song kunnen zijn, maar het mist gewoon de kracht, de overtuiging om echt iets te zeggen. Lil' Kleine - Alleen Het nieuwe album van Lil' Kleine is goed nieuws voor alle fans, maar stiekem hadden we iets meer gif verwacht van het eerste grote Nederlandstalige rapalbum na de zoveelste implosie van de vvd. 'Nooit meer / ooit weer' had de ultieme anti-Ard van der Steur-song kunnen zijn, maar het mist gewoon de kracht, de overtuiging om echt iets te zeggen. Bløf - Aan Het nieuwe album van Bløf is goed nieuws voor alle fans, maar stiekem hadden we iets meer gif verwacht van het eerste grote Nederpopalbum sinds het landskampioenschap van Feyenoord. 'Controle' had de ultieme pro-Feyenoord-song kunnen zijn, maar het mist gewoon de kracht, de overtuiging om echt iets te zeggen. Tino Martin - Hoe ik het zie Het nieuwe album van Tino Martin is goed nieuws voor alle fans, maar stiekem hadden we iets meer gif verwacht van het eerste grote Nederschlageralbum sinds de verkiezingen. 'Ik had het liever niet geweten' had de ultieme anti-PvdA-song kunnen zijn, maar het mist gewoon de kracht, de overtuiging om echt iets te zeggen. Boef - Slaaptekort Het nieuwe album van Boef is goed nieuws voor alle fans, maar stiekem hadden we iets meer gif verwacht van het eerste grote Mocroalbum sinds het schrappen van de column van Halina Reijn. 'Werken' had de ultieme anti-Halina-song kunnen zijn, maar het mist gewoon de kracht, de overtuiging om echt iets te zeggen.
bespaartips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken