Yes! Amper een etmaal onderweg naar een mogelijk referendum over de wet en het donordebat begint al. Dat faciliteren we natuurlijk graag. Hieronder een gedoneerde brief, uitgenomen uit de mail:

Beste mensen van Geenstijl. Er moet me iets van het hart over het gebruik van het woord 'donorwet'.

Kijken we in het woordenboek, dan zien wij dat het woord, dat afgeleid is van het woord 'doneren', een actie inhoudt, namelijk het weggeven van iets. Synoniemen zijn 'geven' en 'afstaan'.

Het probleem met de nieuwe 'donorwet' is dan ook dat de term de lading niet dekt en zelfs misleidend is. Door de wet wordt de actie van het doneren van organen vervangen door het uitnemen van organen, waarbij de 'donor' passief blijft. De actie, het initiatief, ligt voortaan bij de overheid. Ik stel dan ook voor om voortaan de term "uitnamewet" te gaan hanteren. Met de voorgestelde wet raakt men aan het beginsel van zelfbeschikking. Immers, men maakt zelf geen keuze meer over de eigen lichamelijke integriteit, die keuze wordt in eerste aanleg door de overheid voor jou gemaakt.

Maar de wet heeft meer tekortkomingen. Wat als de beoogde 'donor', zoals één op acht mensen in onze maatschappij, een IQ heeft van onder de tachtig en derhalve niet precies weet waar hij/zij wel of niet voor tekent? Wat te doen met zwakzinnigen? Ik mis deze overwegingen in de publieke discussie. Alleen al daarom is een referendum zinnig: ik wil met die argumenten wel om de oren worden geslagen. Wat te doen met mensen die administratief analfabeet zijn? Die een fobie hebben voor alles wat met papierwerk, centrale administraties, stempels en handtekeningen te maken heeft? 

Wat te doen met mensen die gewoon geen initiatief op kunnen brengen hun eigen huis schoon te houden en hun afwas te doen, laat staan een dergelijk abstracte zaak te regelen? Wat te doen met mensen met een semi-Nederlandse status? Geldt de wet voor Nederlandse staatsburgers of ook voor, bijvoorbeeld, asielzoekers? Wat wordt er gedaan om asielzoekers van hun status op de hoogte te brengen? En als deze wet niet voor hen geldt, is er dan geen sprake van ongelijke behandeling?

Zijn de medische details voldoende uitgevent? Weet de bevolking dat bij uitname van organen eerst spierverslappers worden toegepast omdat het lichaam bij uitname vaak dermate heftig reageert dat men anders de procedure niet kan uitvoeren? Zijn mensen op de hoogte van het verschil tussen 'hersendood' en de staat waarin de individuele hersencellen ook echt niet meer leven? Want dat doen ze dus nog wel.

Zijn mensen op de hoogte van de statistiek: dat bij elke diagnose, ook die van hersendood, fouten gemaakt worden? Misschien is dat één op honderd keer, misschien één of duizend, of nog minder, maar ik kan garantie geven dat er een foutmarge is. Welke is dat? Er zijn gruwelijke verhalen verteld van mensen die na een hersendoodverklaring weer voetbal kunnen spelen.

Daarom heb ik vandaag een enveloppe op de bus gedaan om het inleidend verzoek om een referendum te ondersteunen. Want first and foremost is het van belang dat men zich bewust is van de implicatie van de wet en er is geen sterker middel om de argumenten vóór en tegen op de kaart te krijgen dan het aanjagen van de publieke discussie via een referendum.

Groeten van reaguurder Hufterst,
die zich bijzonder opwindt over de ver-D66iging van ons land

Amsterdam (Mol Media) - Sinds de nieuwe donorwet vrijdag in het Staatsblad verscheen, is op het internet veel enthousiasme gemeten voor een referendum over die wet. "Er komt snel een online teken-applicatie", zeggen de initiatiefnemers van zo'n referendum.

Op weblog GeenStijl verscheen het eerste bericht over de mogelijkheid tot het houden van een referendum over de wet. De site noemt de donorwet "een kroonjuweel van een referendum-onderwerp", omdat het over een ethische kwestie gaat die voor niemand te moeilijk is. "Het gaat over je eigen lichaam", onderstreept de site, die tevens hoopt op een goed debat en veel nieuwe registraties in het donorregister. 

Inleidende verzoeken kunnen per post worden ingediend door het formulier op de site van de Kiesraad in te vullen en uit te printen. Via Twitter en in de commentsectie van GeenStijl.nl kwamen echter al snel veel vragen binnen over de mogelijkheid tot het digitaal ondertekenen van zo'n verzoek. "Tijdens het Oekraïnereferendum kon je het online invullen en verzenden", merkt iemand op. "Waarom nu dan niet? Die techniek bestaat toch?" Een telefoontje naar de initiatiefnemers bracht opheldering. 

"Er komt snel een online teken-app", laat programmeur Geert-Johan Riemer weten. "We hopen die internetachtige constructie na de Paasdagen snel online te hebben, maar we willen eerst zeker weten dat alle servers goed beveiligd zijn, alle persoonlijke informatie die mensen invullen versleuteld wordt verstuurd en opgeslagen, en dat alle privacywaarborgen op hun plek zijn. Zo'n democratisch project is immers geen kantklossen. Maar vanaf  komende week kan de aanvraag dus ook digitaal!" Goed om te weten voor wie geen postzegels meer in huis heeft.

Diverse media berichtten al snel over de mogelijkheid tot het houden van een donorreferendum. Onder anderen De Telegraaf, De Volkskrant, de NOS, Algemeen Dagblad en Elsevier schreven erover. Of straks de 300.000 handtekeningen van de tweede, zes weken durende termijn gehaald kunnen worden, is de grote vraag. "Het is een behoorlijke drempel, maar met een digitale applicatie zouden de eerste 10.000 inleidende verzoeken toch wel vlot moeten lukken", denkt Riemer. Dat minimale aantal moet op 27 april uiterlijk binnen zijn bij de Kiesraad.

Plaatje: laatste frame uit deze Dingeman-strip.

Dat kritische CTIVD-rapport waar Kafka Ollongren een week ná het Sleepwetreferendum pas mee kwam, blijft nog ff lekker nazeuren. Zelfs bij het immer vergevingsgezinde Nieuwsuur waren de presenteermeisjes uiterst kritisch.

Overheidsrapporten van een toezichtsdienst worden niet onafhankelijk geschreven door een toezichtsdienst, maar uiteraard in samenspraak opgesteld. Want échte onafhankelijkheid bestaat niet in dit kleine draaimolenlandje van ambtelijke polderolichargjes met een Rijkspas. AIVD en MIVD mogen natuurlijk meelezen en feedback geven, en ook Binnenlandse Zaken heeft concepten van het rapport (eerste versie: 21 juni 2017!) meegelezen voordat het op 7 februari 2018 definitief werd gemaakt, met goedkeuringsstempel van het MinBiZa. (Het ambtelijk apparaat van) Ollongren wist dus ruim voor die datum van de inhoud en is ongetwijfeld ook over de "structurele onrechtmatigheid" bij het delen van data met buitenlandse diensten gestruikeld. 

Vanaf 7 februari hield ze het rapport precies zes weken onder de pet. Dus tot een week ná het Sleepwetreferendum. Maar omdat we altijd alles positief bekijken, zeggen we nu opgewekt: dit rapport over één van de kritieke pijnpunten in de Wiv maakt het voor stasikabinet Rutte III alleen maar lastiger om het wegstemmen van de Sleepwet af te dekken met een leeg inlegvelletje, we zien tenminste twee oppositiepartijen (PvdA en PVV) opperen dat ze de uitslag van het referendum onheus beïnvloed heeft, en voor Kafka Orwellongren is dit wéér een moddervlek op heur hermelijnen mantel. Iedereen wint, wanneer de jonkvrouw spint.

Hee kijk eens wat we nu gevonden hebben. De nieuwe donorwet staat eindelijk in het Staatsblad, en is dus referendabel!

En wat een kroonjuweel van een referendum-onderwerp is die donorwet! Ga maar na: het gaat over grondrechten van alle Nederlandse burgers, het is meteen een referendum over het referendum en een referendum over de donorwet levert heel veel aandacht en dus nieuwe aanmeldingen op voor orgaandonatie en donorschap (kijk hier een linkje naar het donorregister, maak ff een keuze joh). De wetswijziging van D66 is bovendien perfect in een voor- of tegen-vraag te gieten: 'Bent u voor of tegen een actief donorregistratiesysteem?' En niemand kan zeggen dat het 'te moeilijk' is of dat je 'er geen verstand van hebt' of 'niet geïnformeerd bent', want het gaat over je eigen lichaam. Als D66 echt voorstander was van een bindend correctief referendum, hadden ze over hun eigen initiatiefwet voor actieve donorregistratie ook wel zélf een referendum kunnen uitschrijven, zo mooi is dit onderwerp voor een volksraadpleging. 

En het kan nog hè, de Wet raadgevend referendum is nog niet afgeschaft. Demonstreren op het Malieveld is zo vorige eeuw, we hebben nu juist die referendumwet om de burger toegang tot het spel te geven. Spandoeken en tomaten tegen het raam zijn speldenprikjes die ze niet voelen in Den Haag, maar een referendum - oh jongens! Of het nou over EU Grondwetten, Associatieverdragen of Sleepwetten gaat: de drumroll van de democratische inspraak blijft nooit onopgemerkt en roffelt heel lang na in de Haagse Wandelgangen. Daarom willen ze 'm zo graag weer van ons afpakken - hij wérkt namelijk. Ja, waarlijk. Deze dag van nationaal optimisme, in het weekend van de wederopstanding, is een Goede Vrijdag om een inleidend verzoek te tekenen voor het houden van een referendum over de Wet op de orgaandonatie. Laten we deze laatste kans aan ons voorbijgaan? Vrij land. Kies maar...

Goed nieuws, de moord op Reduan is gefilmd. Maar: "Binnen politie- en justitiekringen wordt fel gediscussieerd over het eventueel schenden van privacyregels als de bewakingsbeelden worden verspreid."

Dus de onschuldige Reduan Bakkali, de broer van een kroongetuige wordt vermoord, op klaarlichte dag in de burgeromgeving van zijn eigen bedrijf. Dit alles in een langlopende mocromaffiazaak die eindelijk een paar doorbraken kent op getuigengebied, met namen & foto's van opdrachtgevers van liquidaties nu out in the open. En zo'n jongen (geen bekende van de politie, 'stond ver af van de wereld van zijn broer') wordt vermoord om zijn zingende maffiabroer en andere mensen die overwegen te getuigen een waarschuwing te geven. En justitie heeft scherpe beelden van dader & daad omdat hij zich als sollicitant voordeed en totale ijskoude berekende skeit had aan camera's. Maar niemand mag de beelden van de vermoorde ondernemer in vakwerk bestickering zien 'want privacy'. HOE KAN JUSTITIE DAN OOIT AAN DAT LEVENSGEVAARLIJKE GRAFTUIG DUIDELIJK MAKEN DAT WIJ DIT NIET PIKKEN, ALS SAMENLEVING EN ALS MENSHEID!? Godverdomme zeg, gooi die beelden naar buiten, hang er 50.000 euro beloning aan, spoor dat stuk verdriet op en snelrechter hem voor de rest van zijn leven tot buurman van Mohamed Bouyeri. Je snapt wel dat deze samenleving het langzaam maar gestaag aflegt tegen haar morele woestijnparallelen...

Tests bewijzen het en de media bezingen het: Nederlanders zijn het doemdenken beu, we zijn positiever met ons allen. Nederland kan het weer!

Nou dat treft. Wij waren namelijk altijd al hartstikke positief. Wij vieren het feest van de democratie, geloven in de kracht van het vrije woord en zijn uitermate optimistisch dat Kajsa Ollongren deze kabinetsrit niet uit gaat zitten. We denken dat het lachen wordt met DENK in de dertien gemeenteraden, alsook gieren & brullen met Sylvana in Amsterdam. We geloven in een gloedvolle toekomst voor de immer gezellige houtkachel, bespeuren fris groeiende weerzin tegen onnodig dierenleed voor consumptievlees en tegelijkertijd hangt de lentegeur van het barbecueseizoen weer in de lucht want het een hoeft het ander niet te bijten. Kortom. Wij waren al optimistisch voordat het SCP een voorgekookt vrolijk rapport aan alle overtikmedia stuurde met een embargo tot middernacht. Alleen dat zinnetje over meer vertrouwen in de overheid, daar fronsen we even van want die is nogal in de categorie “De peilingen geven winst aan voor het voor-kamp”. Enfin. Jezus hangt weer. Er komt een lekker lang weekend met veel chocola aan, en Nederland kán het weer. Hoera!

Het is niet te geloven dat het wéér dat geniepige gristen-CDA is dat de inperking van de vrijheid van meningsuiting op tafel gooit, en daar wéér de islam als dekmantel voor gebruikt.

Koud een paar maanden terug in het kabinet horen we CDA-Kamerlid Van Toorenburg quasi-nonchalant aan CDA-minister Grapperhaus vragen wat hij dan wél denkt te kunnen doen aan de uitspraken van imam Fawaz, als die zegt dat de haatzaaiende en opruiende citaten van de man niet juridisch kunnen worden aangepakt binnen de vrijheid van meningsuiting. Kan hij de wet soms niet een beetje aanpassen?

“Grapperhaus is blij met deze oproep uit de Kamer, want het beperken van de vrijheid van meningsuiting ligt gevoelig”, monkelt het voice-over stemmetje van Chris Ostendorf, waarna we Grapperhaus horen zeggen dat we ‘misschien met elkaar kunnen concluderen dat we als vrije samenleving bereid zijn om een klein stukje van die vrijheid op te offeren’, zodat haatsheiks als Fawaz beter aangepakt kunnen worden. Het resultaat van dat voorstel is precies wat de salafisten, de jihadisten en de islamisten willen, en waarin ze in hun gristenbroeders de juiste gluiperige bondgenoten vinden: minder, minder, minder vrijheid voor iedereen. Religie gedijt namelijk slecht in de zuurstof van de vrijheid.

Grote Smurf van het Salafisme
De islam van Fawaz Jneid, hoezeer die malle man met zijn witte mutsje ook op de Grote Smurf van het salafisme lijkt en klinkt als een lachende geit, is een bedreiging voor onze vrijheid - en eentje met een lange haatstaat van dienst. Hij wenste Ayaan kanker, sprak een fatwa uit over Van Gogh, is een van de redenen dat Afshin Elian permabeveiliging nodig heeft, werd veroordeeld (alleen voorwaardelijk!) voor het sluiten van illegale kindhuwelijken in de moskee en heeft als enige moslim in Nederland een gebiedsverbod voor de Schilderswijk omdat ie zelfs dáár te ver ging.

Toch laat het CDA zich daar allemaal niet door weerhouden om hun eigen vrijheidsvrees terug op de agenda te zetten, zoals Donner en Hirsch Ballin een decennium geleden deden. Wilders kon voor minder, minder voor het hekje, maar deze unerwünschte nietsnut kan voor vergelijkbare en ergere feiten niet aangepakt worden - kennelijk omdat het politiek lucratiever is voor het Christen-Demagogisch Achterhoedegevecht om de haatpreker als sloopkogel tegen de vrijheid van meningsuiting in te zetten.

Het is de islam, stomkop
Vrijheid van meningsuiting in een vrij land is niet het probleem. De groeiende invloed van de islam in een vrij land is het probleem. De islam van Fawaz Jneid kent geen vrijheid van godsdienst buiten de islam, maar gebruikt het zelf wel om een plek in onze niet-islamitische samenleving te verwerven. De islam van Fawaz Jneid kent geen democratie, maar gebruikt het zelf wel om de politieke islam in het bestuur van ons niet-islamitische land te kunnen nestelen. De islam van Fawaz Jneid kent geen vrijheid van meningsuiting, maar gebruikt het zelf wel om haar ideeën te verspreiden in Nederland. 

Hoe vaak mag je van iemand een peuk bietsen zonder er ooit wat voor terug te geven? Hoe vaak kun je “toevallig” net ff op de plee zitten toen het eigenlijk jouw beurt was om een rondje te halen? Hoe vaak mag je van iemand vragen om een paar euro te lenen zonder ooit aanstalten maken om het optellende bedrag terug te betalen? Wanneer verandert een gebrek aan wederkerigheid het gebruik in misbruik?

Dit is geen pleidooi voor het inperken van de rechten van moslims in Nederland. Het is een herinnering dat rechten met plichten komen, dat vrijheid met verantwoordelijkheden komt, en dat mensen die elke keer peuken bietsen, rondjes ontduiken maar wel meedrinken of geld lenen zonder ooit terug te betalen uiteindelijk weinig vrienden overhouden.

Bier en peuken
Als onze vrijheid een blaadje bier of een pakje peuken is, delen we die dus liever met mensen die er af en toe wat voor terug in de pot stoppen. En als ze dat weigeren te doen of zich daaraan onttrekken, willen we alle rechten behouden om daar in vrijheid wat van te zeggen. En om, in ultieme conclusie, de mensen uit onze kring te stoten. Want als je dat soort lui hun gang laat gaan, worden het er alleen maar meer die denken dat het in Nederland lucratief is om de lusten van de vrije samenleving te nuttigen zonder de lasten te delen.

De suggestie van het CDA is een bedreiging voor ons blaadje bier. Het inperken van de vrijheid van meningsuiting van alle burgers, zogenaamd om er eentje aan te kunnen pakken op zijn uitspraken, gunt alleen maar terreinwinst aan de bietsers, de freeloaders en de schuldenaars die hier dermate gulzig profiteren van onze vrijheden, dat die vrijheden er aan kapot kunnen gaan omdat de rest er niets meer van mag zeggen. Het CDA is kennelijk bereid om dat risico te nemen, om zelf nog iets langer van hun gebietste saffie te kunnen lurken.

Het CDA is net krap een paar dagen terug in de regering en de Grapperhaus Gestapo komt alweer achter onze VvMU aan!

Tien jaar na de razzia op het zolderkamertje van Gregorius Nekschot ziet het CDA in de fatwahaatzaai van sheik Afwas een nieuwe kans om de uitingsvrijheid van ons allen in te perken. Zogenaamd omdat hij Fawaz niet juridisch aan kan pakken, dus daarom moet de hele wet maar worden aangepast. Hieronder legt Mr. Hiddema feilloos uit waarom Grapperhaus ook gewoon die haatzaaiende salafistentrol, die al twintig jaar iedereen van Theo tot Ayaan doodwenst en bedreigt, met facebookaccount en al het land uit kan tiefen zonder dat we daar allemaal "een klein stukje van onze vrijheid voor op moeten offeren". Want laat één ding duidelijk zijn, Grabbelsmaus: daartoe zijn we NIET bereid. Die schijtsalafisten gaan ons niet het zwijgen opleggen in dit land, ook niet met de hulp van hun zedige gristenbroeders in het parlement.

Update: Ook Cliteur zegt ‘vervolgen Fawaz kan prima, onder hetzelfde artikel als Wilders’. Hoeft niemands vrijheid voor te worden ingeperkt.

Het is onmogelijk om er een enerzijds/anderzijds van te maken. Bij de expertmeeting over de afschaffing van het referendum, waren alle deskundigen redelijk unaniem: deze quick&dirty intrekking is niet verstandig en niet redelijk.

Het was al een hoopvol dingetje dat de Eerste Kamer überhaupt om een expertmeeting vroeg om de intrekking van de referendumwet van een wetenschappelijk kader te voorzien (en dus niet dezelfde haast aan de dag legt als de Tweede Kamer), maar dat de inbreng van de genodigde deskundigen zo scherp de redelijkheid van referendumbehoud zou schetsen, heeft zelfs ons nog verbaasd. Er was kennelijk, zo viel ook Niesco Dubbelboer op, "geen pro-afschaffen-van-referendum hoogleraar te vinden voor deze hoorzitting."

Het bekende jargon vloog uiteraard weer gretig over tafel: hoogopgeleid, laagopgeleid, kloof, burger, bestuur. Maar allemaal werden ze gebruikt in een context waarmee het kabinet de oren werd gewassen. Deze manier van afschaffen - met stoom en kokend water - is niet kies, niet fatsoenlijk, wekt wantrouwen en ontbeert politieke verantwoording en verantwoordelijkheid, waarbij het niet referendabel maken van de intrekkingswet ook nog eens morrelt aan de rechtszekerheid van de burger. "Waarom zou je dat als wetgever niet willen, en waarom ben je daar zo bang voor?", vroeg hoogleraar Algemene Rechtswetenschap Roel Schutgens zich af.  

De coalitie kreeg er goed van langs (citaten bij Niesco). Andersom kreeg het referendum als instrument juist veel lof.

Nee, het Oekraïnereferendum was niet foutloos, of zelfs slordig. Maar is dat juist geen argument vóór verder experiment, vroegen de experts zich af. Daarbij beschreven ze het referendum als een waardevolle aanvulling die lager- en middelbaar opgeleiden juist beter bij politieke besluitvorming betrokken houdt, en werd er geconstateerd dat het Sleepwetreferendum al een veel rustiger, soepeler en gestructureerder verloop kende dan de generale repetitie die het Oekraïnereferendum was. Waarom dan de geplande evaluatie van de referendumwet, die deze zomer uiterlijk gehouden moest worden, niet afwachten en toch meteen tot afschaffing overgaan?  Intrekking van de referendumwet, hoewel inhoudelijk voor verbetering vatbaar, "legt een hypotheek op de toekomst" en is "onnodig bruusk", meende hoogleraar bestuurskunde Frank Hendriks.

De vraag is of alle inbreng, die in onze oren klonk als een combinatie van vakkennis en rationele beschouwing, de Eerste Kamer kan bewegen om de intrekkingswet te verwerpen, of tenminste te voorzien van de voorwaarde dat de afschaffing van het referendum referendabel moet zijn. De Senaat bedrijft als chambre de réflexion zogenaamd geen politiek, maar we hebben net gezien hoezeer een zeer sterke lobby haar effect niet miste op de uitkomst van de stemming over de donorwet. 

Daarover gesproken: die wet zou een perfect onderwerp zijn voor een referendum. Het is niet zozeer een politieke kwestie, maar veel meer een ethische afweging die alle burgers aan gaat. De wet raakt aan grondwettelijke rechten op privacy en de onaantastbaarheid van het lichaam. En als je op zoek bent naar meer donorregistraties, is een referendum over dat onderwerp het perfecte middel om meer kennis over de kwestie in de samenleving te brengen.

Zoals politicoloog Philip van Praag het vanmiddag, geparafraseerd, omschreef: Laag- en middelbaar opgeleiden hechten veel waarde aan het raadgevend referendum, omdat veel politieke besluiten over hun hoofd heen gaan. Met participatie via referenda krijgen ze meer vertrouwen in genomen besluiten. En er is geen ander instrument bekend dat zo veel bereik genereert onder kiezers in een democratie.

Daar willen we aan toevoegen dat ieder referendum voeding geeft aan een levendig maatschappelijk debat over het voorliggende onderwerp. Bij het Oekraïnereferendum pakte, kort door de bocht gezegd, 'laag- en gemiddeld opgeleid rechts van middelbare leeftijd' de winst. Bij het Sleepwetreferendum was het juist, wederom kort door de bocht, 'jong hoogopgeleid links' dat zich kon laten gelden. Het referendum is voor iedereen, willen we maar zeggen. Net als de democratie, die is ook niet alleen voor de boven ons gestelden. Vooral niet als die uitdrukking steeds exclusiever synoniem wordt met 'hoogopgeleiden'.

De Eerste Kamer mag gaan nadenken over de input van vanmiddag. Volgende ronde, het voorbereidend onderzoek, staat voor 17 april op de agenda van de Senaat.

Als je naar de stijlloze poll kijkt, zijn die 10.000 handtekeningen voor een inleidend verzoek voor een donorwetreferendum binnen een weekendje binnen. Dat treft, want als we daar een referendum over willen, wordt het een race tegen de klok.

Het enthousiasme voor een donorwetreferendum is bijzonder hoog onder de stijlloze achterban. Maar liefst 86 procent kiest een optie die neerkomt op 'ja leuk'. Met name de optie 'burgerinspraak altijd +1' doet met bijna de helft van de stemmen goede zaken. Onder de 13% die tegen een referendum peilt, is een taartpunt van 3% die van mening is dat een referendum toch geen zin heeft, wat we gezien de in het verleden behaalde referendumresultaten (tweemaal uitslag genegeerd, derde middelvinger in de maak) nog een rationele keus vinden ook. Verder valt de '66-afkeer onder de pollfuckers op: bijna een kwart van de mensen die hun stem doneerden, zou tekenen voor een ADR-referendum om het pedante consultancy-penthouse van Pia en Pechtold de vinger terug te kunnen geven. Mocht het tot een initiatief voor een referendum over de meest belobbyde wet ever (spiegel) komen (en dat zou vanaf begin volgende week mogelijk moeten zijn), wordt het een race tegen de partijkartelklok. De intrekkingswet voor de Wet raadgevend referendum is op dit moment in behandeling in de Senaat, en als die intrekking sneller tot stand komt dan de termijnen voor een nieuw referendum doorlopen kunnen worden, gaat het feest van de democratie niet door. It's a race...