Een Afghaanse privacywaarschuwing voor ons allemaal

Deze is speciaal voor iedereen die vindt dat we niet zo moeilijk moeten doen over privacy en dat onderbouwt met het doodvervelende argument "je hebt toch niets te verbergen?". In een poging van de Amerikanen om Afghanistan te moderniseren in die twintig jaar dat ze er zaten, namen ze ook de westerse registratiecultuur mee. Honderden miljoenen investeerden de VS in databases voor registratie van alle Afghanen inclusief hun biometrische gegevens voor identificatie. En wie heeft nu al die informatie in handen? Juist, de Taliban. Waarvan nu wordt gevreesd dat ze het systeem gebruiken bij het inrichten en handhaven van hun repressieve regime. "It’s a real object lesson in 'The road to hell is paved with good intentions'", vat een rechtsgeleerde bij persbureau AP het mooi samen. Goed om te onthouden als de techreuzen al uw emails willen lezen of opgeslagen bestanden willen scannen. Of als de overheid overal uw smoel wil fotograferen en opslaan, met een nieuwe corona-app komt of weer een nieuwe database der eeuwige opslag verzint. Het gaat er niet alleen om of we deze bedrijven/overheid met onze data vertrouwen, maar ook het volgende moederbedrijf/kabinet die deze data erft. En die daarna. En die daarna. Laat Afghanistan een waarschuwing zijn, want hoewel Nederland niet van de ene op de andere dag onder een Taliban-bestuur komt te staan, kunnen de prioriteiten van de overheid wel snel veranderen. U heeft nu misschien niets te verbergen, maar wie weet welke levensstijl of mening over een paar jaar als ongewenst wordt bestempeld. De coronacrisis en Australië in het bijzonder toont helaas dat het ook in Westerse democratieën snel uit de klauwen kan lopen. U bent gewaarschuwd.

Geluksvogels mogen gratis geld houden.

Nu dezelfde Pinokkio's van het demissionaire kabinet onderling bakkeleien over een plek in het volgende missionaire kabinet lijkt het alsof de kinderopvangtoeslagaffaire inclusief het bijbehorende vernietigende rapport helemaal niets opleverde. Maar kijk een laag dieper en zie dat er toch een kleine cultuurverandering heeft plaatsgevonden. Dat werd duidelijk nadat bleek dat zo'n 1.200 WW'ers het "een vergissing van de bank in uw voordeel"-kaartje in het echte leven trokken en vorig jaar honderden tot duizenden euro's extra kregen bijgeschreven door het UWV. De toeslagaffaire liet dusdanig diepe wonden achter in ambtenarenland dat het UWV nu liever deze twee miljoen euro aan te veel betaalde uitkeringen afschrijft dan dat ze het risico lopen om mensen in de schulden te duwen door het geld terug te eisen. Natuurlijk is dit niet een beslissing uit de goedheid van hun hart, maar puur ingegeven uit angst voor negatieve publiciteit, meer kritische kamervragen en uiteindelijk de toekomst van hun eigen baan. Maar laten we eerlijk zijn, een beetje angst voor de burger bij de overheid kan helemaal geen kwaad.

Pijnlijke blunders

Langzaam sijpelen meer details naar buiten over de chaos rond het vliegveld van Kabul eind vorige maand en het is niet fraai. De staatsomroep achterhaalde dat zeker zes gezinnen die waren opgeroepen voor evacuatie en met gevaar voor eigen leven naar de luchthaven waren gekomen werden weggestuurd door Nederlandse militairen terwijl ze wel op de evacuatielijst stonden. Van die groep zitten drie gezinnen nu nog steeds in Talibanistan. De problemen werden veroorzaakt door een gebrek aan tolken (lololol -red), waardoor de Nederlandse militairen Afghaanse paspoorten niet goed konden lezen. Een probleem dat uiteraard makkelijk was te voorkomen met een beetje meer voorbereiding. Maar ja, het moest weer op het allerlaatste moment geregeld worden en in Den Haag lag de focus op de formatie en eigen nieuwe baantjes, dus dan ontstaan dergelijke blunders van enorme proporties. Blunders waar kabinetten over kunnen vallen, want met Srebrenica als waarschuwende bladzijde in onze geschiedenisboeken mogen clusterfucks van dit niveau niet meer voorkomen. Helaas zijn de partijen in de Tweede Kamer vooral druk met zichzelf een nieuw kabinet inbabbelen en niet met het controleren van dit demissionaire debacle en zal ook deze blamage met een emotieloze veeg onder het tapijt der machteloosheid verdwijnen. 
UPDATE: Al 21.500 asielaanvragen uit Afghanistan binnengekomen.

Maar we hebben geen idee hoeveel

Dat beleid waarbij we vreemdelingen uitzetten nadat ze crimineel gedrag vertoonden klinkt leuk in de theorie, maar wil in de praktijk nog wel eens haperen, zo blijkt uit een rapport van de Inspectie Justitie en Veiligheid (pdf). Daarbij werd vooral gekeken naar de communicatie tussen verschillende instanties, (opsporingsdiensten, vreemdelingendiensten, justitiële inrichtingen, enz) en die blijkt niet altijd optimaal te verlopen. Of zoals het rapport het zelf zegt: "De informatieoverdracht is binnen en tussen de strafrecht- en migratieketen in sommige stappen van het proces niet goed geregeld; op die momenten wordt een vreemdeling soms wel in vrijheid gesteld zonder beslissing van de vreemdelingenrechtelijke autoriteiten." Dat betekent in de praktijk dat vreemdelingen soms op vrije voeten komen zonder dat de migratiedienst daar weet van heeft, waardoor de criminelen in Nederland kunnen blijven en in de illegaliteit kunnen verdwijnen. Hoevaak dat gebeurt? Geen idee, want dat heeft de Inspectie JenV niet onderzocht. Daardoor worden we afgescheept met termen als "incidenteel" en "soms" zonder dat we leren hoeveel strafbladvreemdelingen nog steeds in Nederland ronddwalen. Hee Inspectie JenV, tijd voor een vervolgonderzoekje!

De prikpaniek kwam dit jaar uit een andere hoek

In een zomer waarin we heel veel moesten missen van Hugo, was er één klein lichtpuntje: het gebrek aan wespen. Toch een beetje de hakbars van de insectenwereld met hun onvoorspelbare agressieve gedrag en hun voorliefde voor het terroriseren van de buitenhoreca. Die zwart-gele bemoeials die constant wensen te controleren wat er in uw glas zit. Maar dit jaar dus niet, want die gevleugelde plezierverpesters waren nauwelijks aanwezig deze zomer. Bij specialisten in wespengenocide bleef het aantal meldingen steken rond de 20 procent van een normaal jaar. Niet omdat er te weinig open festivalcontainers voor deze prikparasieten waren om in rond te hangen, maar het gevolg van een unieke combinatie van weersextremen, zo concludeert Nature Today. Blijkbaar verzwegen Frans en Greta al die tijd dat de wesp het eerste klimaatslachtoffer zou worden. Als we dat hadden geweten, hadden we jaren terug al een Hummer gekocht.

Zoveel moeite, zo weinig resultaat

Ook Groningen gaat gebukt onder zware criminaliteit, maar dan van een iets ander kaliber. Daar moeten ze het doen met deze Nicolas Cage onder de fietsendieven die waarschijnlijk te veel heist-films keek. Hij maakt van zijn diefstal een waar kunststukje. Het start met een observatierondje met een Volkswagen Transporter en als het doelwit is gelokaliseerd stapt onze meestercrimineel uit. Let op dat nonchalante loopje onderweg naar de gewenste fiets dat hij ongetwijfeld thuis voor de spiegel heeft geoefend. Vervolgens dat stalen ros in recordtijd van het slot halen met een valse sleutel en dan hup richting de bestelbus met valse kentekenplaten. Een uitstekend uitgevoerde diefstal met als buit: een fiets. U weet wel, zo'n ding dat u ook voor tien euro bij de lokale junk koopt. Al die moeite, het trainen, de brandstof, de nep kentekens, de valse sleutel, het risico en dat allemaal alleen voor een stalen balk op twee wielen. Iets dat dronken studenten ook voor elkaar krijgen als ze door hun alcoholwaas hun eigen fiets niet kunnen vinden. Maar omdat deze stuurstangstumper te lui is om s'nachts te werken staat hij nu ook nog met zijn bakkes op GeenStijl. De noordelijke bromsnorren zijn namelijk al sinds mei naar hem op zoek en besluiten nu beelden vrij te geven. We hopen dat die fietstassen vol met diamanten zaten, want anders zien we niet in waarom deze mafklapper hier zijn tijd in steekt.

En laat zich niet tegenhouden door regeltjes.

Kent u die mop over die regel die moet voorkomen dat mensen beleid gaan voeren vanuit de emotie? U raadt het al, die wordt overboord gegooid vanwege hoog oplopende emoties. In dit geval de emoties van de Amsterdamse burgemeester Femke Halsema die er alles aan doet om haar stad te voorzien van een Peter R. de Vriesstraat. In de gemeente geldt de regel dat straten niet vernoemd worden naar personen die korter dan vijf jaar geleden zijn overleden om te voorkomen dat massale rouw het beleid beïnvloedt, maar voor Peter R. de Vries (pas zeven weken dood) is dit plots niet meer belangrijk. "De vijfjaarstermijn is wat mij betreft niet heilig", aldus haastige Halsema. "Het lijkt mij van groot belang dat we Peter op een waardige manier in Amsterdam herdenken." En dus koerst BM Halsema aan op een uitzondering om haar eigen wil door te drammen. Net als die uitzondering op de coronaregels voor dat BLM-protest of de uitzondering op de woningonttrekkingsregel zodat ze zelf een tweede huis kon kopen of die uitzondering op het aanpakken van wapengeweld door zelf een pistool in huis te hebben. Iemand zei ooit: "Als iets één keer gebeurt is dat een incident. Als het in korte tijd twee keer plaatsvindt is dat heel toevallig. Als het drie keer gebeurd is er sprake van een patroon. En als een vierde geval vrijwel identiek is, dan is dat ronduit verdacht." Goenavund!

Bron niet eens weggejorist uit het rapport.

De duurbetaalde lobbyisten van Tata Steel zaten blijkbaar te slapen, want er is per ongeluk een rapport uitgekomen over de negatieve gevolgen van die viesheid brakende smeerbeer van een fabriek in IJmuiden waarin Tata Steel zowaar bij naam wordt genoemd. Het staat er echt op pagina 11 (pdf): "De emissies van het Tata Steel-terrein hebben effect op de leefomgeving." Het RIVM concludeert dat in neergedaald stof rondom het terrein van Tata Steel te veel gevaarlijke stoffen zitten die buitenspelende kinderen vervolgens binnenkrijgen via hun handen en mond. "De blootstelling aan de hoeveelheden lood en PAK in neergedaald stof is ongewenst voor de gezondheid van kinderen", zo luidt de conclusie. Langdurige blootstelling kan zelfs het IQ van kinderen tot twaalf jaar negatief beïnvloeden. Duidelijke taal dat zelfs 'naar eer en geweten' niet meer valt goed te praten. Critici zien hun kans en zetten al vraagtekens bij de toekomst van de staalreus in de IJmond. Leuk geprobeerd, maar gezien de werkgelegenheid en economische impact van de industriële gigant zal het rapport waarschijnlijk alleen resulteren in een vermanend vingertje en mogelijk een welgemeend foei. Want als die kinderen nou eens leren dat ze hun handen wassen na het buitenspelen, hoeft de economie hier niet onder te lijden.

Diversiteit boven alles

Het is ongelofelijk hoeveel wangen de EO Dam-ophitser Akwasi kan toekeren. De omroep zwichtte eind vorig jaar voor zijn chantage nadat de Sinterklaas-hater tijdens een interview wegliep met de laptop van een journalist en het apparaat alleen terug wilde geven als het gesprek werd gewist. Gelukkig was er een back-up, maar daar alleen al over in discussie gaan is van de zotte. De ruggengraat van de gelovigen bleek nog zwakker: niet alleen lieten ze het na om aangifte te doen van diefstal en afpersing, maar daarnaast hebben ze Akwasi geholpen bij het bemachtigen van een plekje binnen de publieke omroep. Blijkbaar is het bedreigen van journalisten een kwaliteit die de EO zoekt in nieuwe NPO-collega's. Slechts enkele weken nadat zijn eigen journalisten waren bedreigd schreef EO-baasje Arjan Lock een lovende aanbevelingsbrief (hier volledig) voor de erkenningsprocedure van Omroep Zwart en die is dankzij een wob-verzoek nu in te zien. "Als EO willen we graag een warme aanbeveling doen voor de komst van Omroep Zwart in het publieke bestel", typte Lock op een nog niet gestolen laptop. "Wij gaan graag de samenwerking aan, ook omdat wij een gedeelde missie hebben." Wat deze missie is, vertelt hij niet, maar als wij moeten gokken is het 'elkaar zoveel mogelijk de hand boven het hoofd houden terwijl we bakken belastinggeld uitgeven aan programma's waar vrijwel niemand naar kijkt'.

"Als hij niet vrijkomt dan komen de grootste aanslagen."

Een kansenpareltje extraordinaire vandaag bij de rechtbank in Den Haag. De 33-jarige Rachid A. uit Voorburg bleek eerder dit jaar bijzonder ontevreden met het feit dat zijn broer achter tralies woont vanwege het lekschieten van de Saoedische ambassade en liet in verschillende gesprekken met zijn schietgrage broer zijn ware aard zien. Ondanks dat hij weet dat iedereen vrolijk meeluistert met de bajestelefoon gooit hij het ene na het andere dreigement op tafel. Prachtige volzinnen zoals: "Ik pak sowieso blanke mensen, 100 procent blanke mensen, ik ga ik heb gezegd ik heb gezegd. Ik heb hen gezegd als hij niet vrijkomt dan komen de grootste aanslagen" en "Ze moeten weten ik ga hun treffen in hun hart. In hun hart tref ik hun. Kanker vieze Kankerblanken". Dat was volgens Rachid makkelijk te regelen. "Ik kan heel makkelijk AK47 in Amsterdam, makkelijk geregeld." We kunnen wel stellen dat frustratie diep zit. "Ik heb geen macht, ik wil juist graag onthoofden, wil ik graag doen." De rechter zag het gevaar ook en veroordeelde boze Rachid tot een schokkend lange gevangenisstraf van zes maanden, waarvan twee voorwaardelijk, voor meervoudige bedreiging met een terroristisch misdrijf. Kort samengevat: over een paar maandjes staat hij weer bij u op straat met zijn vrolijke levensplannen. Gezellig!