Een ongezellige verjaardag

Het 'Minafest' schiet er even bij in vanavond dus dikke sorry en kusjes voor alle Dolle Mina's die smachten naar een speciaal feministisch StamCafé. We moeten het hebben over een urgentere zaak: de oorlog in Oekraïne. Die is vandaag vier jaar oud geworden. Vier jaar waarin jongens stierven, mannen stierven, vrouwen stierven, meisjes stierven, kinderen stierven, (huis)dieren stierven, mensen stierven, zoveel mensen stierven. Een Oost-Europese hel die zijn weerga niet kent. Het begon als 'speciale militaire operatie' maar al snel was duidelijk met wat voor vernietigingsoorlog we te maken hadden en hebben. Zelensky houdt al vier jaar stand met a little help from his friends, zoals Trump die Poetin wel ontmoette maar geen art of the deal op de Russische dictator wist toe te passen. Ondertussen gingen in ons oorlogsvrije landje de Oekraïense vluchtelingen rap aan het werk, burgerden prima in en gingen en leverden een aardige bijdrage aan onze economie, terwijl op de doodse Slavische bodem het ene na het andere novum viel te aanschouwen. Verschrikkingen, te zien in de indrukwekkende documentaire 2000 meters to Andriivka. 

Aan het Hollandse thuisfront is Rob Jetten al zijn hele premierschap met niets anders bezig dan Oekraïne en daarin volgt hij simpelweg zijn illustere voorgangers. In die vier jaar hebben we drie verschillende premiers gehad (Rutte, Schoof, Jetten) en Oekraïne één. Binnenkort worden er als het goed is verkiezingen gehouden in Oekraïne maar of die, of wat dan ook, iets aan de situatie veranderen is een vraag die niemand kan beantwoorden. Al vier jaar niet. Mosterd blijft voorts onverzettelijk updaten, en wij stellen nog maar eens een trieste vraag: wie zegt dat de poorten van het Slavische Slachthuis niet nog 4 jaar openblijven? Vanavond staan we veilig aan de toog - misschien dat het antwoorden brengt - en proosten op de dappere Oekraïners en al die doden door VIER JAAR OORLOG.