Winnaarsmentaliteit uit de sport gerukt

Leuk natuurlijk als Femke Bol over een jaar naar goud sprint tijdens de Olympische Spelen in Parijs, maar dat is helemaal niets waard als haar moeder niet twee dagen eerder is overleden en ze in tranen de winst aan haar kan opdragen. En een gouden plak voor de mannenhockeyers is alleen een overwinning als minstens één van de spelers kanker overleeft terwijl de rest van het team in solidariteit met een kale kop speelt. Medailles zijn tenslotte voor losers. Voor de mieten die denken dat topsport draait om winnen. Die menen dat deze ultieme Olympische strijd bestaat om te kijken wie zich de beste van de wereld mag noemen. Maar niet ons TeamNL. De Nederlandse club geeft meer om verhalen dan om medailles, zo laten ze vandaag weten. Wat boeit die medaillespiegel tenslotte nog als we ook gezamenlijk kunnen janken om die gast die zijn poot breekt een dag voordat hij zijn levensdoel zou verwezenlijken? Volgens de analisten gaan we komend jaar in Parijs een record aan gouden schijven binnenslepen, maar helaas is dat niet meer belangrijk. Verhalen zijn het nieuwe goud. Verliezers zijn winnaars. Laat de Realityspelen van 2024 maar beginnen!