Hele talkshowstudio spic en span

(LIVEBLOG IRAN HIER)

Hoor eens het is inderdaad nog maar de vraag of deze oorlog gaat leiden tot regime change, maar wat in ieder geval niet leidt tot regime change, is niets doen en hopen op regime change. Neem Jesse Klaver. Die zat gisteravond bij Pauw en de Wit en beweerde daar 'niets liever' te willen dan dat het Iraanse regime verdwijnt, maar hoe hij dat wil bewerkstelligen is volkomen onduidelijk, hij pruttelt iets over dat je binnen internationaal recht internationale coalities kan smeden, wat de vraag oproept waarom hij dat nooit heeft gedaan of nu halsoverkop aan het doen is. En nee, het schept inderdaad geen vrolijke precedent als landen elkaar zomaar binnenvallen, maar het is niet alsof ze dat nu niet doen, en bovendien heet dat precedent: de wereldgeschiedenis. Bovendien, wat ook geen fijn precedent schept: bloeddorstige haatpipo's 47 jaar hun gang laten gaan, laat staan langer.

Afijn, vriend van de show Keyvan Shahbazi zat aan tafel om eea te pareren.

Bekgevecht der bekgevechten

Aan talkshowtafels worden gesprekken gevoerd waarbij mensen soms met elkaar in discussie gaan. Echter, als Maarten van Rossem aan tafel zit dan wordt er door anderen gewoonlijk louter GELUISTERD. Niet alleen omdat zijn tafelgenoten de kans op een eigen inbreng met de minuut kleiner zien worden, maar ook vanwege... nee wacht vanwege niks anders eigenlijk. Maar gisteravond bij P en de W kreeg hij toch tegengas toen de oorlogsspeech van Rutte (Zijlstra doet alsof hij hem kent) werd besproken. Datsja-insider Halbe Zijlstra, Oekraïne-insider Victoria Koblenko en Brigadegeneraal Bouwmeester hadden hun messen geslepen en bombardeerden Van Rossem met een eskader aan domme interrupties, terwijl Van Rossem nou eindelijk eens een goed verhaal had (echt). En dan krijg je een chaos waar ze op het geopolitieke speelveld nog een puntje aan kunnen zuigen. Chaotische Kijk-compilatie hierboven!