Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend
42 topics
#ebru

LIVE. #GeleHesjes in Den Haag

Ontwaakt, mensen in een geel hesje!

Social

Wij zijn er niet, maar Ebru is er wel, net als Jan D. en de ME. Samen met allerlei anderen die zich in een geel hesje hebben gestoken ten behoeve van de ontnietmeerpikbaarheid van de maatschappij. 15 miljoen mensen zingen dus, en vrolijk vriendelijke en vredelievend door het hele kleine stukje Den Haag rond het Binnenhof lopen. Om 13:00 uur begint het op het Malieveld. En marche! Voorwaarts!
UPDATE: Arrestatie in Maastricht.

UPDATE - Twee aanhoudingen op Binnenhof

Social

UPDATE - Politie wil demo bij Mauritshuis ontbinden

Social

Dat was 'm

Social
Lees verder

Ebru Umar - Ode aan de Reaguurder

Een columnist wil maar één ding: gelezen worden.

♥

Het is het grootste verschil tussen de hobbyist en de professional; je stukjes online plempen kan iedereen. Zorgen dat je gelezen wordt en er toe doet, is een team effort. Tenzij je natuurlijk Jan Dijkgraaf heet en een ijzeren discipline hebt, dan doe je het allemaal zelf. Knap, ik doe het hem niet na. “Je vergooit je talent,” beet hij me ooit toe. Nooit begrepen, wél onthouden. Ik wil gelezen worden, het circus eromheen vind ik precies dat: circus.

Lees verder

Ebru Umar - Het briefje van Twan

'Het briefje van Bleker' heet het boek waarin Peter Kee beschrijft hoe het er nou aan toe gaat op de kwaliteitsredacties van onze kwaliteitsbabbelprogramma's waarin de kwaliteit van de dag wordt besproken.

Het boek ligt in mijn huis in Turkije en waar de gemiddelde Nederlander ah en oh riep over de 'inside info' en het 'kijkje in de keuken' walgde ik ervan. Om obvious redenen kan ik er niet uit citeren, maar de strekking is als volgt: met elke gast die aanschuift aan tafel worden afspraken gemaakt. Er worden vragen doorgenomen en vragen doorgestreept. Als die gast een politicus is, nou, dan zijn de afspraken geen afspraken maar dan zijn het eisen. Van de politicus hè, niet van de redactie.

Nee, als er een politicus aanschuift, ligt men op de rug te kwispelen. Want de politicus moet vooral nergens anders heen met zijn 'primeur' (oh VN, jullie hebben het woord 'primeur' harder dan alle #MeToo verhalen bij elkaar verkracht maar daar hoor je niemand over, dat heet namelijk kwaliteitsjournalistiek binnen de grachtengordel). En nee, moeilijke vragen gaan we uit de weg want jee, de politicus zou de volgende keer wel 's niet willen aanschuiven. Helemaal bont wordt het als het om de MinPres gaat. Als de man zendtijd wil, krijgt de man zendtijd. In z'n eentje.

Lees verder

Ebru Umar - Vrouwen zijn mislukte mannen

Krap 100 jaar nadat het vrouwenkiesrecht werd ingevoerd (1917 passief, 1919 actief), kun je alleen maar concluderen dat, als het op werken en carrière maken aankomt, vrouwen de mislukte versie van mannen zijn.

Zeker in de week waarin Rob Jetten fractievoorzitter van D66 wordt en Beau van Erven Dorens de Televizierring wint, kun je stellen dat vrouwen alleen een rol van betekenis spelen, als het om #metoo-gejank en dramissues gaat.

Sterker nog: als het vrouwenquotum niet zou bestaan, zouden nog minder vrouwen een rol van economische betekenis spelen. Schoenen kopen kunnen we allemaal, ze betalen is een ander onderwerp.

Anno 2018 bestaat de lichting jonge politici met wie we het de komende tien jaar zullen moeten stellen uit vier mannen en één vrouw – en die laatste is nog een twijfelachtige gevalletje nepotisme waar de Oranjes van kunnen leren. Rob Jetten, Jesse Klaver, Thierry Baudet, Klaas Dijkhoff en Lilian Marijnissen zijn de dertigers die als gezichten van partijen de geschiedenis in zullen gaan. Vier mannen en één vrouw – hoe is dat anders dan tien jaar geleden? Of twintig? Doe es gek: 100 jaar geleden? Femke Halsema, Jolande Sap en Agnes Kant waren de voorgangers, Marianne Thieme de outsider, maar echt significant is het nooit geworden qua vrouwelijke leiders. Om over de balans of evenwichtige verhouding man/vrouw nog maar te zwijgen.

Lees verder

Ebru - Hoe wannabe Syriëgangers aan te pakken

Drie manieren om 'jihadistische intenties' te voorkomen

AUFMACHEN

Elke Nederlander en zijn moeder weet hoe je wannabe Syriëgangers met, zoals Grapperhaus noemde ‘jihadistische intenties’ moet aanpakken, maar de rechtsstaat geldt helaas ook voor degenen die Allahuakbartje willen spelen. Opgerot is prima zou je zeggen, helaas schijnt het alleen door politici verklaarbare redenen geen goed plan te zijn die mensen te laten oprotten. Waardoor ze hun allahuakbarintenties maar binnen onze landsgrenzen pogen uit te voeren.

Pogen. Het is niet gelukt – maar ja, deze keer niet hé? Waarbij je je tegelijkertijd afvraagt of onze overheid niet een goednieuwsshow dan wel bliksemafleider nodig heeft voor de integriteitstekorten bij de VVD, de nieuwe job van Pechtold, de anderhalfprocenterbij die niemand voelt, het ontbreken van winterjassen bij militairen, de tekorten in het onderwijs en ook de zorg – en zo kun je een hele column volschrijven met de drama’s van Rutte I/II/III maar ze doen nou net zo hun best om dat niet te laten gebeuren. 

Tuig, veelal mannen van lichtgetinte afkomst, kun je niet permanent dan wel preventief vastzetten, jihadistische intenties of niet. Ze moeten eerst een keel doorsnijden.

Wat je wél  kunt doen, is voorkomen dat 21 tot 34 jarige jongens zich toeleggen op jihadistische intenties. Alleen moet je dan  wel het lef hebben om iets te doen. En zo moeilijk is het allemaal niet, alleen Haagse mannen en vrouwen die 80 tot 140.000 euro  per jaar verdienen om ons de toekomst in te leiden, hebben geen idee hoe het  moet. De rest van Nederland weet best wat je moet doen met 21 tot 34 jarige jongens die jihadistische intenties hebben in plaats van meisjes  versieren, zuipen, reizen, leren, trouwen, scheiden, huizen kopen, werken en al het andere  dat ze horen te doen op die leeftijd. De grijsgedraaide plaat begint saai te  worden maar zolang ‘ie niet wordt uitgevoerd, moet ie afgedraaid worden.

Lees verder

Ebru Umar - PR hoeren van politici

Terry Berdet & Het Nepkabinet

Of Orwell het nou gezegd heeft of een ander: ‘journalism is printing what someone else does not want printed. All else is public relations.’. 

En Public Relations is precies wat we al dagen voorgeschoteld krijgen. Waar de Algemene Politieke Beschouwingen toch een serieuze aangelegenheid zou moeten zijn, is het al jaren niets meer dan theater. Ingestudeerd theater waar in heel Nederland geen burger voor zou betalen als je er een kaartje voor zou moeten kopen. Gelukkig konden de wannabe acteurs zich vermommen als politicus – jammer voor ons maar ja, sinds wanneer doen wij er toe?

Journalisten kijken neer op acteurs maar zijn dol op politici. Vandaar dat ze het theater negeren, evenals de voorzetjes, de ingestudeerde oneliners, het profileren voor coalitiegenoten en de zinloosheid van de debatten. Ze noemen wat ze zien “vuurwerk”, “verbaal vuurwerk” en geven toe ervan te genieten. Ze kijken naar de vorm, niet naar de inhoud (Xander  van der Wulp, alle uitzendingen van Pauw. Alleen terugkijken als je een  lage bloeddruk hebt). Helaas blijkt de inhoud te moeilijk voor duurbetaalde Publieke Omroep en MainStreamMedia journalisten en veranderen ze tot PR-machines. In plaats van dat journalisten politici terechtwijzen om de nonsens die ze voor de tigste keer  verkondigen, schrijven, filmen en praten ze over het theater, bejubelen ze de kunstvorm.  

Journalisten zijn de PR hoeren van politici die onverbloemd rekening houden met de  deadlines van print en andere media – het moet allemaal natuurlijk wel mee met de  krant van morgen. Politici scoren bonuspunten als ze het NOS Journaal halen,  het ‘vuurwerk’ vindt niet voor niets plaats tussen 12-17 uur; dan staan de camera’s aan.

En dus viel iedereen en zijn moeder over de nieuwkomer in de Tweede Kamer die weigert mee te doen aan het theater. Die benoemt dat het draait om van tevoren uitgedachte spitsvondigheden, bij voorbaat zinloze argumentatie en die weigert mee te spelen in de sprookjeswereld waarin velen in de Tweede Kamer leven.  

Gespeelde verontwaardiging noemde Thierry Baudet de vertoning van de afgelopen dagen. Zijn ‘vakgenoten’ reageerden op de  voorzet, hij bleef staan en keek het meewarig aan. Elk woord dat hij sprak, was de waarheid: het toontje waarop de Tweede Kamerleden praten, is nep. Er wordt niet ingegaan op argumenten. Grote visies – zelfs kleinere visies – worden geschuwd (op die van Wilders na maar ja, de manier waarop hij wordt bejegend is niet anders dan hoe hoernalisten Baudet bejegenen). En alles is dichtgemetseld in coalitieakkoorden. Wat voor nut heeft het gebabbel in de Tweede Kamer, anders dan jezelf profileren voor de pers?

Klaver, Pechtold, Buma en hoe ze ook allemaal mogen heten: ze voeren een show op. Ze zijn hun roeping in het theater misgelopen. ‘Parlementair journalisten’ zijn verworden tot de PR machine van deze amateurs, die vergeten zijn dat ze namens, voor en door ons in de Tweede Kamer zitten. Niet voor het plakboek van hun mama.

Ebru Umar - Kunnen we wel samenleven?

Toch fijn dat nu het hardleerse deel van onze natie middels hun clubblad heeft mogen vernemen dat er salafisten zijn in Nederland die democratie, homo’s en vrouwen niet zulke leuke concepten vinden

Maar wat gaan we nu doen, aan deze open deur waarvan nu zelfs in het clubblad staat dat 'ie open is? Het antwoord daarop zal nog twintig jaar en dertig proefschriften duren, maar laat niemand zeggen dat 'ie het niet al ergens had gelezen. 

1. Herdefiniëren van de term ‘vluchtelingen’. Dit zijn mensen die in eigen land moeten vrezen voor hun leven, omdat ze vrouw of homo zijn en onder een (islamitische of anderszins) dictatuur leven. Tevens zijn vluchtelingen mensen die wegens aanhoudende bommen niet in eigen land kunnen wonen.

2. Per definitie weigeren van mannelijke vluchtelingen zónder vrouw. In testosterongedreven landen (veelal islamitische landen) komen mannen de nachtclub niet in zonder meisje. Zie dit als een variant erop: geen vrouw, geen vluchteling.

3. Quotum instellen voor het aantal vluchtelingen uit islamitische landen. Dit om indoctrinatie, infiltratie, hersenspoeling en lange armen uit verweggistan te beperken. Gezien de problemen die we hier toch al mee hebben, is een nulquotum niet uitgesloten.

Lees verder

Ebru - Inzake het midlifesnoepje van @APechtold

Anne, de wereld is niet mooi

Emancipatie is dat we mannen en vrouwen gelijk behandelen, óók als het gaat om volwassen vreemdgaande mannen. Zolang het geen minderjarige is waar de man z’n lol mee beleefd: who the fuck cares. En dan de dubbele moraal als het gaat om de volwassen vrouw, die het midlifesnoepje wordt van die vreemdgaande man. OMG WAT IS HAAR AANGEDAAN! Wake up call: ze is niet zielig. Ze is volwassen. En ze zou moeten weten dat een groot aantal mannen die een gezin hebben, er weinig moeite mee heeft om er een buitenvrouw op na te houden. Het enige probleem van dit soort kipjes, is dat ze denken dat ze van buiten- naar binnenvrouw te kunnen promoveren.  

Even de red flags waaronder dit never nooit gaat gebeuren:

1. man heeft een hypotheek op beide namen staan

2. man is getrouwd in gemeenschap van goederen

3. man heeft kinderen

4. man heeft geen ruggegraat

5. man heeft geen geld (mannen met een gezin hebben per definitie geen geld tenzij ze in de directie van ABNAMRO, ING, RABO of welke bank dan ook zitten)

6. man heeft een maatschappelijk relevante positie, iets met aanzien en macht (gezien het aantal part timewerkende vrouwen is zo’n beetje elke man in Nederland machtiger dan een vrouw dus kap met zeiken over ‘machtsverhoudingen Nederland!) 

7. man klaagt continue over zijn vrouw, zijn relatie en zijn hele leven dat kut is (Goh Ebru, wil je erover praten?) 

8. man zegt dat ‘ie gescheiden is, alleen heeft zijn vrouw daar geen weet van (Google en zelfs Marc Zuckerberg is your friend)

9. vrouw heeft als hobby niet-werken en is van plan die hobby tot in lengte der dagen vol te houden. 

Dit  soort mannen baalt van zijn leven en is maar wat blij dat er een jonger exemplaar van zijn cipier voorbijkomt die wél lacht, die  wél vrolijk is, die hem wél ophemelt en die wél lekker is. Nou ja, alles is  lekker na jaren geen seks want tja, kinderen. Vrouw gevlijd want laten we wel  wezen: dit soort mannen kan razend charmant zijn. En voor je het weet ben je  verliefd en sneller dan het licht zit er een kind in je buik. Fopfeministen zullen zeggen dat dit zijn schuld is, de waarheid is dat het net zo goed  háár schuld is. Bovendien had je moeder je moeten leren dat je uit de buurt  moet blijven van getrouwde mannen met kinderen. Janken dat je bezwangerd  bent: doe het niet. Baby houden in de hoop dat hij bij je blijft: doe het niet.  Baby aborteren in de hoop dat hij bij je blijft: doe het niet.  Midlifesnoepjes die denken dat ‘ie ‘haar’ ooit gaat verlaten voor jou, zijn triest. Denk je  serieus dat ‘ie met jou over wil doen, waar hij thuis voor vluchtte? Die constellatie die we ‘gezin’ noemen, met een vrouw aan het hoofd en  jengelende kinderen? 

Meisje toch.

De enige reden om een baby te houden, is omdat jij een kind wilt. Niet omdat je dan een levenslange band met hem houdt, en al helemaal niet omdat je denkt er gratis geld aan over te houden (al komt dat geld er). Als je volwassen genoeg bent om zwanger te raken van een getrouwde man, moet je geëmancipeerd genoeg zijn om dat kind zelf te houden. Janken dat hij je tot abortus dwong: respect voor de man die dat voor elkaar krijgt – ik ken ze niet. Janken dat hij je/ zijn kinderen niet wil zien: je was een buitenvrouw. Daar hoort veel bij, maar gezamenlijke kinderen toch echt niet. 

Dat heel Nederland opeens #teamknapmidlifemeisje is ipv #teamnarepoliticus is typisch Nederlands: ongeëmancipeerd tot op het bot. We hebben nog een lange, lange weg te gaan.

 

Ebru Umar - Je suis #TeamWilders

"Ze hadden ook hun schouders kunnen ophalen over beledigd India Pakistan, lui die geeneens weten waar Nederland ligt."

In Pakistan is de eerste doodstraf uitgesproken in de strijd tegen godslastering op Social Media. Er gaat iemand vermoord worden door de overheid omdat hij zich negatief geuit heeft over zijn Allah of welke sprookjesfiguur dan ook.

Een doodvonnis om woorden. De bananenrepubliek van de week is Pakistan, op de voet gevolgd door Nederland, dat zich heeft laten piepelen door hetzelfde Pakistan. Dus helemaal niet gek dat je niemand in Nederland hoort hierover, niemand die de straat op gaat om tegen de Pakistani overheid te protesteren, geen Nederlandse splinterpartij - laat staan MinPres - die bedenkt dat het een goed idee zou zijn om de Pakistani bij de democratische les te houden in gremia als de Verenigde Naties of dat een ambassadeur op het matje geroepen dient te worden. 

Nee. Het is een gevalletje whatever. 

Ze doen maar daar, in Pakistan.

Hun land hun mores, hoe idioot ze ook zijn.

Maar als het op ons land aankomt, op onze mores, dan is het niet whatever. Dan wil de MinPres meespelen met de andere landen, dat alle landen ons lief vinden. Dan wordt Geert Wilders voor de trein gegooid, alleen omdat hij een cartoonwedstrijd wil houden.  

Opeens heet vrijheid van meningsuiting provocatie te zijn - een nette manier om te zeggen dat Wilders dit niet had moeten doen, omdat – ja omdat? Wat omdat?

Social


De enige juiste manier van de MinPres op Pakistaanse provocaties aan het adres van Nederland en Wilders in het bijzonder, had een schouderophalend naar de grondwet verwijzend ‘iedereen in Nederland is vrij om te zeggen, denken én tekenen wat ‘ie wil. Als mensen daardoor gekwetst raken, luisteren, lezen en kijken ze maar niet’ moeten zijn. 

In plaats daarvan mocht Wilders weer eens de functie van aangeschoten wild aannemen. Er is geen discussie over wat vrijheid van meningsuiting is, anders dan vrijheid. Als moslims beledigd raken, is de enige gepaste reactie dat ze een dikkere huid moeten kweken. De special snowflakes vermomd als moslims zijn niet uitgezonderd van beledigingen, sterker nog, hoe beledigder ze raken, hoe fermer onze vrijheid verdedigd dient te worden.  

In plaats daarvan is heel Holland in rep en roep, van columnist tot premier, omdat een burger die toevallig politicus is, een cartoonwedstrijd uitschrijft. De discussie verschuift naar haatzaaien en dreiging van terreur, dreiging van geweld aangedaan door moslims omdat ze niet tegen een paar tekeningen kunnen.

Niet Wilders buigt, maar onze MinPres buigt. In een shithole als Pakistan, is het niet mogelijk om een cartoonwedstrijd te houden. Maar dat vrijheid in West-Europa, Nederland in het bijzonder, allang verleden tijd is, is wederom aangetoond door de aanhangers van de profeet van de liefde.

Special Snowflakes van de islam terroriseren onze vrijheid, gesteund door de MinPres en journalistiek Nederland.  Ze hadden ook hun schouders kunnen ophalen over beledigd India Pakistan, lui die geeneens weten waar Nederland ligt. Jammer joh dat je beledigd bent. Gevolgd door ‘interesseert me niet want jullie wonen te ver weg, jullie verstandelijke vermogens zijn geen match met die van ons, jullie humor is onnavolgbaar tot afwezig en hey guess what: jullie profeet interesseert ons geen reet – totdat jullie gaan moorden en terroriseren uit zijn naam. En zelfs dan interesseert die profeet ons niet en wordt het tijd dat jullie opgevoed worden. Stelletje randdebielen.

Maar nee. Journalistiek én regerend Nederland hebben onze vrijheid wederom ingeperkt. Ons beschermen is blijkbaar moeilijker dan gewelddadige moslims terechtwijzen. 

Ebru - Wij moeten praten. Over witte mensen

"Witte mensen zijn in de meerderheid in Nederland maar te laf om de PoC’s te wijzen op hun gezeik."

De vaandel hoog...

‘Witte mensen moeten 'ns luisteren’ schijnt er ooit heel discriminerend boven een NRC-artikel gestaan te hebben. Interview met allochtone vrouwen, dan kom je daar mee weg.

Op zich klopt het wel, dat witte mensen 'ns moeten luisteren.

Het wordt tijd dat witte mensen ‘ns luisteren. 

Liever vandaag dan morgen. 

Als witte mensen zouden luisteren, zouden ze het gelul van lieden als Sylvana Simons en Denkachtigen, afdoen voor wat het is: gelul. Ze zouden hun schouders ophalen en zeggen dat iedereen vrijheid van meningsuiting heeft. Ze zouden naar hun voorhoofd wijzen en doorlopen; de gekkies mogen meepraten, maar dat wil niet zeggen dat wat ze brabbelen ook maar enige inhoud heeft wat gehoord moet worden. Als witte mensen zouden luisteren, zou de rest van Nederland verschoond blijven van racistisch gedrag van Erdoganstrijders, hatende columns van Volkskrantmeisjes en geklaag over te veel witte rechters.

Maar ja, witte mensen luisteren niet.

Lees verder
bespaartips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken