Orgaanhandelaar Pia Dijkstra (D'66) had het zwaar in de Eerste Kamer dinsdag. Haar verdediging van de donorwet stuitte op veel weerstand en vragen bij de senatoren. Zo veel, dat het debat volgende week verder gaat en de stemming een week is uitgesteld.

Laten we vooropstellen: in een aantal zaken rond orgaandonatie heeft Pia Dijkstra volkomen gelijk. Er zijn te weinig donoren, er zijn te veel patiënten die op nieuwe onderdelen wachten en het hele transplantatietraject kent vele verhalen van verdriet en verlies wanneer er geen nieuwe longen, nieren of hartkleppen kunnen worden gevonden. Maar de oplossing die D'66 voor staat, is een ongrondwettelijke inbreuk op de lichamelijke integriteit en de wilsbeschikking van alle Nederlandse staatsburgers.

Juist op dat onderdeel - Artikel 11 Grondwet - wist ze haar verhaal niet goed te onderbouwen. Toen er garanties gevraagd werden op goede en begrijpelijke voorlichting die alle burgers bereikt, was haar antwoord dat je 'alleen op stofzuigers 100% garantie krijgt'. Ook verwarde ze het uitblijven van een reactie van een burger op zijn of haar actieve donorregistratie door de overheid met automatische instemming, terwijl dat absoluut niet zomaar aangenomen kan worden. Beide zaken vielen verkeerd en de toch al niet positieve Senaat reageerde gepikeerd.

SGP-senator Van Dijk, fijntjes zoals alleen SGP'ers dat kunnen: "Ik kan het toch niet laten. Ik heb in mijn bijdrage even minister Borst aangehaald, en ik wil u zeker niet met haar woorden om de oren slaan, maar het grote verschil tussen haar inbreng toen en die van u nu is wat mij betreft enorm. Zij erkende juist het stukje staatsvrije sfeer, dus dat er een stukje persoonlijke vrijheid is, een eigen verantwoordelijkheid, waar de overheid niet in treedt, zeker als het gaat om zoiets persoonlijks als het doneren van je organen. Dat moet een eigen, zelfstandige keuze zijn. Juist daarom — en dat zijn niet mijn woorden, maar dat is een citaat — had zij principiële bezwaren tegen de Actieve Donorregistratie. Ik mis bij u het besef dat, ook als het gaat om klassieke grondrechten, wat juist kenmerkend is voor de liberale stromingen, we echt zuinig moeten zijn op dat stukje staatsvrije sfeer."

Er moet een brief met nadere toelichting van Dijkstra komen, en volgende week wordt het Kamerlid opnieuw aan de tand gevoeld in de Chambre de réflexion (die zich inderdaad niet politiek, maar zeer inhoudelijk reflectief gedroeg ten aanzien van de donorwet). De stemming over de nieuwe Actieve Donor Registratie (ADR) is van 6 naar 13 februari doorgeschoven.

Video met pijnpunt hieronder, stukje transcript na de breek, hele verslag hier. Cartoon: Coontje.

Mevrouw Nooren (PvdA):
Even voor de zuiverheid van het debat: hoor ik de initiatiefneemster nu zeggen dat op het moment dat mensen geen bezwaar hebben, zij dat beschouwt als stilzwijgende toestemming?

Mevrouw Pia Dijkstra:
Ja.

Mevrouw Nooren (PvdA):
Realiseert de initiatiefneemster zich dat we dat eigenlijk niet weten? We weten alleen dat mensen hun bezwaar niet geuit hebben. Is geen bezwaar geuit voor u gelijk aan stilzwijgende toestemming?

Mevrouw Pia Dijkstra:
Ja, vooral omdat de ruggengraat van dit wetsvoorstel — ik kom daar nog heel uitgebreid op terug — is dat iedereen weet wat de consequentie van niet registreren is. Dat betekent dus dat we inderdaad alle inspanningen erop moeten richten om — 100% kan je het nooit garanderen — zo veel mogelijk mensen hierin mee te nemen. Als de consequenties bekend zijn en je maakt dan nog geen bezwaar, is dat inderdaad een vorm van stilzwijgende toestemming.

Mevrouw Nooren (PvdA):
Mag ik het dan iets praktischer maken? U zegt: belangrijk is om daarvan te kunnen bespreken dat mensen allemaal weloverwogen een keuze hebben gemaakt om hun keuze niet vast te leggen. Kunt u daar dan de consequentie aan verbinden dat dat pas zo is als we zeker weten, of bijna zeker weten, dat iedereen in Nederland, van die 7,6 miljoen mensen die tot nu toe hun wil niet hebben vastgelegd, een weloverwogen keuze hebben gemaakt? En daar komt natuurlijk meteen de vraag achteraan: hoe weet u dat dan?

Mevrouw Pia Dijkstra:
Je kan natuurlijk nooit zeggen dat je van 7,6 miljoen mensen, van elk individu, precies weet wat de afweging is. Wat je wel kunt regelen, is dat mensen weten wat de consequenties zijn van het niet-registreren. Daar moeten we dus alles op inzetten. Dat vind ik heel erg belangrijk. Ik heb ook al aandacht besteed aan de transparantie die bij dit wetsvoorstel veel groter is dan bij de huidige wet. Daar moeten we alles op alles zetten.

Mevrouw Nooren (PvdA):
Ik ben het van harte met de initiatiefneemster eens dat we alles op alles moeten zetten om mensen zich als potentiële donor te laten registreren. Laat daar geen misverstand over bestaan. Maar voor ons is de groep waarvan we het niet weten belangrijk. Mijn fractie vindt het dan ver gaan als u zegt: dat is stilzwijgende toestemming.

Mevrouw Martens (CDA):
Even over het punt dat we alles op alles moeten zetten om mensen goed te informeren. Dat is zeker het geval; tot nu toe is ook alles op alles gezet om zo veel mogelijk donoren te krijgen. Maar er rest nog heel veel om te doen, heel veel is ook nog niet gedaan. Heel veel mensen weten er ook nog niet van. Over alles op alles zetten, zegt de regering, omdat het natuurlijk ook gaat over de wilsonbekwamen en de niet- en laaggeletterden, daar eigenlijk nog geen ervaring mee te hebben. Dus wij kunnen op dit moment ook niet waarborgen dat ons dat lukt. Hoe kijkt de initiatiefneemster daartegen aan? Welke garanties heeft zij dat het ook gaat lukken? Alle 7 miljoen is misschien wat veel gevraagd, maar toch voor een heel groot en substantieel deel van die mensen geldt: hoe gaat dat? Daar is nog geen ervaring mee.

Mevrouw Pia Dijkstra:
De ambtsvoorganger van de huidige minister zei altijd: garantie geef je op stofzuigers. Het is natuurlijk niet mogelijk om dat 100% te garanderen. Dat is uitgesloten. Dat kun je op geen enkele manier. Maar je kan wel op een gegeven moment nagaan of de kennis bij bepaalde groepen, waarvan we nu verwachten dat die daar moeilijk zal landen, wel goed landt en mensen dat wel begrijpen.

Mevrouw Martens (CDA):
Maar hoe gaat u dat dan checken? Want dat is dan cruciaal.

Mevrouw Pia Dijkstra:
Dat is een uitvoeringskwestie. Daar zal de minister op in moeten gaan.

Mevrouw Martens (CDA):
Dus dat is nog niet bekend?

Mevrouw Pia Dijkstra:
Dat is nog niet bekend, nee. Dan zal er eerst geëvalueerd moeten worden. Bij de evaluatie en de onderzoeken die plaatsvinden, zul je moeten kijken aan welke criteria dat moet voldoen en of dat ook wordt gehaald. Ik kom daar later in mijn betoog nog op terug.

De heer Kuiper (ChristenUnie):
Mevrouw Dijkstra was bij artikel 11 van de Grondwet en de onaantastbaarheid van het lichaam. Ik heb een vraag straks aan de minister, maar omdat u dit nu aanstipt, wil ik die ook aan u stellen. Het grondrecht op onaantastbaarheid van het lichaam is een afweerrecht. Dat werd net al even genoemd. De overheid moet daarbuiten blijven. Hoe kan het nu dat, als mensen niets doen en als vervolgens ook onbekend is met welk motief zij onder de rubriek "geen bezwaar" staan — dus ze doen eigenlijk helemaal niets — ze dat afweerrecht eigenlijk kwijt zijn? De overheid komt dan wel degelijk in de levenssfeer van mensen. Kunt u daar eens op ingaan?

Mevrouw Pia Dijkstra:
Het is misschien goed om nog een keer te herhalen dat toen de huidige Wet op de orgaandonatie tot stand kwam, ook al is aangegeven dat een opt-outsysteem, zoals in het ADR-systeem wordt voorgesteld, binnen die wetgeving zou kunnen passen. Er is toen een hele discussie geweest of je dat moest doen. Daar zullen we nu niet verder op ingaan. Maar ik vind het wel belangrijk om ook hier weer aan te geven dat met de regeling waarover het gaat en die maakt dat dit voldoet aan de criteria die ook door de Raad van State worden gesteld, er sprake is van niet alleen een belang voor de mensen die op dit moment op de wachtlijst staan voor een donororgaan, maar dat het van algemeen belang is, of zelfs voor ieder individu van eigen belang. Ik zei al in mijn inleiding dat iedereen op enig moment in zijn leven te maken kan krijgen met orgaanfalen. De ervaring leert dan ook dat mensen graag in aanmerking komen voor een nieuw orgaan. Dus het belang van het beschikbaar komen van donororganen en de rol van artikel 11 van de Grondwet daarin, is dat het gaat om een algemeen belang. En de noodzakelijkheid wordt daarmee ook duidelijk. Ik hoop dat ik daarmee uw vraag voldoende heb beantwoord.

De heer Kuiper (ChristenUnie):
Ik begrijp van mevrouw Dijkstra natuurlijk wel dat zij dit gaat wegen in het licht van het algemeen belang. Ik weet ook dat als je artikel 11 zegt, artikel 22 ook wordt genoemd. Maar het gaat mij om de aard van dat grondrecht. Als burgers van dit land zijn we in het bezit daarvan en we hoeven er niets voor te doen om daar ten volle gebruik van te maken. Maar nu is het zo dat als je niets doet, dus niet reageert op de brieven, je bij "geen bezwaar" komt. We weten niet of dat een bewuste of onbewuste actie is van mensen. Maar dan zijn ze dus dat afweerrecht kwijt. Ik zou gewoon willen weten — ik hoop dat de minister daar ook op ingaat — of dat eigenlijk wel kan, of dit juridisch deugt.

Mevrouw Pia Dijkstra:
Ik heb mijn antwoord gegeven. Het is aan de minister om daar verder op in te gaan. De heer Kuiper noemde ook al even artikel 22. Het belang van het beschikbaar komen van meer donororganen wordt natuurlijk ook door de Grondwet beschermd en wel door artikel 22, waarin aan de overheid de plicht wordt opgelegd om maatregelen te treffen ter bevordering van de volksgezondheid. Dat neemt overigens niet weg dat wettelijke regels, die een inbreuk op het recht op onaantastbaarheid van het lichaam met zich mee kunnen brengen, geschikt moeten zijn — ik zeg het toch nog maar een keer — om het doel te bereiken, en niet verder mogen gaan dan daarvoor noodzakelijk is. Mijn standpunt is dan ook dat als de huidige wet wordt gewijzigd met het nu voorliggende wetsvoorstel, nog steeds aan deze criteria zal worden voldaan en eigenlijk steeds beter, want in de huidige wet nemen de nabestaanden een grotere plaats in. Ook dat kan goed gerechtvaardigd worden door het belang van het beschikbaar komen van meer donororganen, maar het is geen zelfbeschikking.

De heer Diederik van Dijk (SGP):
Ik kan het toch niet laten. Ik heb in mijn bijdrage even minister Borst aangehaald, en ik wil u zeker niet met haar woorden om de oren slaan, maar het grote verschil tussen haar inbreng toen en die van u nu is wat mij betreft enorm. Zij erkende juist het stukje staatsvrije sfeer, dus dat er een stukje persoonlijke vrijheid is, een eigen verantwoordelijkheid, waar de overheid niet in treedt, zeker als het gaat om zoiets persoonlijks als het doneren van je organen. Dat moet een eigen, zelfstandige keuze zijn. Juist daarom — en dat zijn niet mijn woorden, maar dat is een citaat — had zij principiële bezwaren tegen de Actieve Donorregistratie. Ik mis bij u het besef dat, ook als het gaat om klassieke grondrechten, wat juist kenmerkend is voor de liberale stromingen, we echt zuinig moeten zijn op dat stukje staatsvrije sfeer.

Mevrouw Pia Dijkstra:
Ik heb dit natuurlijk met belangstelling beluisterd en ik weet ook hoe mevrouw Borst, de toenmalige minister, daarover indertijd gesproken heeft. Dat is natuurlijk ook in de Handelingen opgenomen. Ik heb haar de laatste jaren van haar leven, nu bijna twintig jaar later maar ze nu alweer een paar jaar geleden overleden, veel gesproken, ook over deze wetswijziging. Zij gaf aan dat in die lange periode die daaroverheen is gegaan, niet het resultaat is bereikt dat men wilde en dat zij de optie om nu de wet te wijzigen, steunde. Dat is wat ik u kan vertellen.

De heer Diederik van Dijk (SGP):
Daar neem ik kennis van. U kent uiteraard wijlen mevrouw Borst veel beter dan ik, dus daar gaat het niet over. In ieder geval wil ik er de vinger op leggen dat wat toen werd gezegd, ook door de regering, dat ik die noties eerlijk gezegd nu wel mis in uw beantwoording. Maar goed, u gaat nog verder begrijp ik.

Mevrouw Pia Dijkstra:
Ik ga nog verder en ik kom hier ook nog op terug.

Mevrouw Nooren (PvdA):
Ik denk dat we Kamerbreed het doel, het werven van potentiële donoren, delen. Maar ik wil de initiatiefneemster toch uitdagen om in zorgvuldigheid te spreken over mensen waarbij er inbreuk is op artikel 11 van de Grondwet. En dat het echt wat uitmaakt of er sprake is van mensen die geen bezwaar geuit hebben en het veronderstellen dat het dan ineens stilzwijgende toestemming heeft, omdat dat toch een andere indruk heeft in de inbreuk op artikel 11 dan dat je constateert dat mensen hun bezwaar niet geuit hebben.

Mevrouw Pia Dijkstra:
Ik probeer even goed te proeven wat u daarmee bedoelt, mevrouw Nooren. U zegt: je mag het niet als een actieve registratie beschouwen. Dat is natuurlijk ook niet zo, want mensen registreren zich niet. Maar juist doordat mensen op de hoogte zijn van de consequenties van het niet-registreren, mag je dat "geen bezwaar" beschouwen als een uiting van: ik heb er geen bezwaar tegen om als orgaandonor geregistreerd te zijn.

Mevrouw Nooren (PvdA):
Zelfs in uw eigen initiatiefwet bent u zorgvuldig in uw taal en schrijft u: geen bezwaar. U schrijft niet: stilzwijgende toestemming. Dat waardeer ik zeer, want dat geeft meer aan wat het is: er is geen bezwaar en er is geen stilzwijgende toestemming. Daarin zit de veronderstelling die u in een tussenzin zegt: dat mensen goed geïnformeerd zijn. Maar we weten dat niet. We weten niet wat er in die situatie aan de hand is. In dat licht proberen we hier met elkaar een belangenafweging te maken. Hebben we zorgvuldig gehandeld? Is de voorlichting op orde? Wat mogen nabestaanden doen? Zomaar roepen dat dat stilzwijgende toestemming is, vindt mijn fractie heel ver gaan.

Mevrouw Pia Dijkstra:
Dat begrijp ik en spreken van het zomaar roepen dat er stilzwijgende toestemming is, is ook niet helemaal terecht. Dat roep ik niet zomaar. Wat we natuurlijk wel regelen in dit wetsvoorstel, is dat er ofwel een actieve ja geregistreerd is of dat er staat dat er geen bezwaar is gemaakt. En er is natuurlijk altijd de rol, en daar komen we ook nog uitvoerig op terug, van de nabestaanden, als zij aannemelijk maken dat er geen sprake is geweest van een op de hoogte zijn van de betekenis van die consequenties, als zij dat kunnen uitleggen.

Mevrouw Martens (CDA):
Mag ik nog even wat vragen naar aanleiding van artikel 11? De Raad van State heeft gezegd, en zo is het ook: je mag een inbreuk plegen op artikel 11 als die voldoet aan de criteria noodzaak, proportionaliteit en subsidiariteit. Dat zei initiatiefneemster ook. Maar toen kwam er een tussenzin. De initiatiefneemster legde uit over de noodzaak. Daar heb ik in deze Kamer eigenlijk geen misverstand over gehoord. Maar de conclusie leek al getrokken te worden dat er daarmee ook geen probleem zou zijn. Ik denk dat het een heel snelle conclusie zou zijn dat daarmee geen inbreuk zou zijn op artikel 11, omdat dat juist vraagt om aan al die criteria te voldoen. Alleen ten aanzien van het eerste, noodzaak, is geen misverstand. Het is aan ons om verder te bepalen of aan al die andere criteria ook in voldoende mate voldaan is. Dus de conclusie dat het automatisch daarmee voldoet, klonk mij erg snel in de oren.

VOLLEDIG TRANSCRIPT: HIERRR.

Post van de vrienden van Meer Democratie. Ze gaan Kafka Orwellogren voor de rechter slepen. Het persbericht staat hieronder. Namens ons het aanvullende verzoek: doneer, doneer, doneer want KvdL is een hele goeie, maar ook hele dure advocatenclub.

Meer Democratie start een rechtszaak tegen minister Ollongren van Binnenlandse Zaken vanwege de dubieuze manier waarop zij een referendum wil blokkeren over de dreigende afschaffing van de Wet raadgevend referendum. De rechtszaak dient a.s. donderdag 1 februari om 14.00 uur bij de Raad van State (Afdeling bestuursrechtspraak), Kneuterdijk 22, Den Haag. De zitting is openbaar.

“Meer Democratie strijdt voor behoud van het referendum. Omdat dit een verworven democratisch recht van de bevolking is, vinden wij dat de bevolking zich ook moet kunnen uitspreken over het al dan niet afschaffen van het referendum. Een referendum over de afschaffing van het referendum, dus. Minister Ollongren poogt zo’n referendum te blokkeren met juridische trucs die een minister onwaardig zijn en die strijdig zijn met de wet. Daar komen wij met deze zaak tegen op. Ook de minister moet zich aan de wet houden”, aldus Niesco Dubbelboer, woordvoerder van Meer Democratie.

**Juridische achtergrond
**Dubbelboer: “Een referendum over de afschaffing van het referendum is wettelijk gewoon mogelijk. De regering wil zo’n referendum echter voorkomen. In de intrekkingswet die minister Ollongren op 20 december bij de Tweede Kamer indiende, heeft ze daarom opgenomen dat de Wet raadgevend referendum niet van toepassing is op de intrekkingswet. Maar dat is juridisch niet effectief, omdat een referendum over de intrekkingswet moet worden aangevraagd op het moment dat deze nog niet in werking is getreden. Dus is op dat moment ook de bepaling dat de Wet raadgevend referendum niet van toepassing is, nog niet van kracht.

Om dat te ondervangen komt Ollongren met een tweede truc: zij wil de intrekkingswet met terugwerkende kracht in werking laten treden. Op die manier probeert zij te ontkomen aan haar verplichting op grond van de Wet raadgevend referendum om voordat de intrekkingswet in werking treedt een besluit te nemen over de mogelijkheid over die wet een referendum te houden. Dat besluit zou op grond van de Wet raadgevend referendum alleen maar kunnen luiden dat de intrekkingswet referendabel is. De minister heeft echter verklaard dat zij niet van plan is dat besluit te nemen. Door de terugwerkende kracht dreigen wij bovendien te worden beperkt in onze gang naar de rechter, en dat is in strijd met het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens (EVRM).”

Meer Democratie wordt bijgestaan door advocaat mr. Jan van der Grinten van het Amsterdamse kantoor Kennedy Van der Laan. [bron]

Om 13:00 uur bekend gemaakt door Jan Dijkgraaf en Bert Brussen, die wekenlang hun verzetsdaad tegen overheidscensuur door de EU en internetpaal-en-perk door D66 hebben voorbereid. Knip, plak en uw adhesie danwel hoon mag in de ingezonden brieven-rubriek.

UPDATE: We zijn onze verslaggever kwijt en check hier de website van The Post Offline.

Als Pia Dijkstra's donorwet door de Senaat komt, krijgt Stiefpapa Staat prenatale beschikking over je meest waardevolle, persoonlijke en private bezittingen. Dat zou NIET middels een 'Ja, tenzij'-constructie door de overheid moeten worden bepaald.

De orgaanwet gaat niet over 150 mensenlevens per jaar, maar over diepgaande ethische principes over zelfbeschikking versus de Staat. Er zijn meer donoren nodig, maar de overheid moet vrijwillige opt-in stimuleren en niet de rollen omdraaien door mensen tot opt-out te dwingen. Dat is principieel onverteerbaar vanuit het grondwettelijke recht op zelfbeschikking, en een hellend vlak voor allen. Organen zijn yours to give, not theirs to take. Wat er fundamenteel mis is met de wet hebben we hier neergelegd en dat zijn argumenten waardoor orgaanwetcritici allemaal extragratis "Jij bent harteloos en egoïstisch!" krijsende D'66'ers op hun liberale dakje krijgen. Want dat is een nare bijwerking van Pia's orgaanplan: als je tegen bent, maakt dat je in de ogen van de morele groepsdrukkers meteen een kille egoïst. Zelfbeschikking is namelijk niet meer links & individualistisch nu D'66 er een staatszaak van wil maken. Grappig: nationalisme mag niet meer, maar organen nationaliseren kennelijk nog wel.

Doodeng dus, maar het tij kan nog keren. De orgaanroof moet nog in stemming in de Senaat en er zijn daar kartelpartijen die in tegenstelling tot D'66 niet menen dat ze beter weten dan de burger wat goed is voor ons. CDA en vvd schijnen te twijfelen aan de doodenge donorwet van de NOS voorleesmoeder het D'66 Kamerlid. Maar ja: coalitiepartners, dus je kan als eerlijke burger nergens echt op vertrouwen. Er is volgens de NOS bovendien enorme lobbydruk op de Senatoren uitgeoefend om vóór te stemmen. Vandaag is het debat, hoofdelijke stemming dinsdag 6 februari 13u30 en knokken wordt het sowieso: pas als vier senatoren van de partijen die tegen zijn vóór stemmen en alle senatoren van partijen die vóór zijn dat ook doen, is het D66-voorstel een wet. Dat is een hoopvolle hoge hobbel, dus het klassieke liberalisme van de zelfbeschikking maakt nog kans om aan Doodsgreep66 te ontkomen. HUP BEJAARDE CONSERVATIEVE BABYBOOMSENATOREN! Aborteer die wet met Gw Artikel 11. Vanaf 10u15 live meekijken in de operatiekamer: hierrr of daarrr. Sprekerslijst: ici.

Schnee von gestern voor de oplettende internetter maar wij zagen 't pas laat en sliepen er slecht van: de onthoofde pop die vorige week bij een Diyanetmoskee lag voelt voor Jozias van Aartsen, interim-burgemeester van de Lieve Stad, "als een aanslag".

Was de antisemitische ruitenroeier van HaCarmel dan geen aanslagpleger? Dat was een veel 'actievere' intimidatie dan zo'n stomme pop. Toen geen sprake van een 'aanslag' uit de mond van de tussenimam van Amsterdam. Hier niet. Daar kregen ze geen cameratoezicht. En hier deed-ie alleen een oproep voor 'tolerantie'. Maar een pop zonder kop bij het hek van een moskee waar elke week een Diyanetpreek vol Erdogan-pijpende Westenhaat uit rolt, dát 'voelt als een aanslag', volgens de islamitische inter-rimmer Van Aartsen. En de hele raad trok er een grote broek over aan. (Let vooral op D'66-populist Reinier van Dantzig, die een bijna aandoenlijke tirade houdt tegen de poppendroppers. Dát zal ze leren & daar gaan we de oorlog mee winnen.)

Hoe iets voelt is dus belangrijker dan wat het is. Want het is geen aanslag. Een aanslag is wanneer iemand in een vrachtwagen stapt om die vervolgens als moordwapen in te zetten op een promenade in Spanje, een boulevard in Frankrijk of een kerstmarkt in Duitsland. Een aanslag is een bomkoffer in een luchthaventerminal. Een aanslag is magazijn na magazijn leegvuren in een zaal vol argeloze concertgangers. Een aanslag tekent je voor je het leven (als je het overleeft), tekent de nabestaanden voor altijd en slaat diepe wonden in de samenleving. Zelfs straatliquidaties, met zware wapens, van Marokkanen door Marokkanen zou je nog een aanslag kunnen noemen, vanwege de onschuldige slachtoffers die er gevallen zijn, de dreiging voor omwonenden en de schade aan hun eigendommen (kogelgaten in de slaapkamer en zo).

Poppen zonder koppen bij de moskee, die maken geen slachtoffers en die zijn we volgende week weer vergeten. Poppen zonder koppen bij de moskee, dat is dom en stom en sneu want het belemmert elke vorm van kritiek met woorden, omdat oprechte islamcritici ook niet anders kunnen dan dergelijke zinloze intimidatie veroordelen in woorden die ze op dat moment níet aan islamkritiek kunnen wijden. Islamkritiek, die door zo'n kutpop wéér moeilijker wordt omdat moslims óók slachtoffer zijn. Dus die getroffen moslims in kwestie hebben weer een gratis slachtofferkaart en daar hébben ze er verdomme al zoveel van. Maar een onthoofde pop bij een moskee is geen aanslag, het is een daad van zwakzinnige machteloosheid. Deze opzettelijke verwatering van de term 'aanslag' door Van Aartsen is een smerig retorisch truukje. Om in Diyanet-termen te blijven: trap er niet in.

We vonden een perkament, verstuurd per flessenpost en verzonden vanaf de Renaissancevloot, waarop in ganzenveer door Thierry Baudet (19)84 vragen aan DDR66-minister Ollongren zijn geschreven, om haar te bevragen over de EU-plannen rond nepnieuws.*

Vorige week dook een oude website op waarop een EU-bureautje "nepnieuws" verzamelde. Onder andere GeenStijl, TPO en zelfs De Gelderlander stonden daar aangemerkt als overtreders. Zonder factcheck, zonder wederhoor, zomaar door het slijk gehaald met onze goede naam. Omdat er kritisch bericht werd over Oekraïne. Als dat een voorbode is van de EU crackdown op "fake news", komt 1984 sneller dichterbij dan je denkt. Eerder nog dan de meeste media (die kennelijk nog niet beseffen dat door de EU voorgenomen "mediakeurmerken" en social media-"waarborgen" onherroepelijk gepaard zullen gaan met censuur en inperking van de vrijheid van meningsuiting, ook die van hen), neemt Forum voor Democratie het voortouw om een prioriteit te maken van de bevraging van onze politieke bestuurders. 

Maar liefst (19)84 vragen heeft Forum opgesteld voor Kafka Orwellogren, om eens te peilen wat de minister (die ondanks herhaaldelijke verzoeken nog niet één feitelijk voorbeeld van "nepnieuws" heeft kunnen of willen laten zien) allemaal van plan is met het internet en de vrijheid van meningsuiting.

Sommige vragen gaan over die ernstig gemankeerde database, "EU vs Disinfo", andere vragen over de definities van nepnieuws. Er zitten vragen bij over  waarom een vriendin van de minister de EU task force mag leiden, en hoe dat is besloten, of ze daarvoor wordt betaald en zo ja, hoeveel en door wie. En sommige vragen zijn gewoon om te trollen, want dat mag in een vrije democratie. Maar het belangrijkste is dat het allemaal vragen zijn die gesteld en - vooral - beantwoord moeten worden, voordat we onszelf als makke schapen naar de slachtbanken van de censuur laten voeren, waar het vrije woord een stalen pin tussen de ogen krijgt geschoten door ongekozen technocraten die het internet niet snappen, die in verwarring verkeren over hun vermeende monopolie op "de waarheid" en die eigenlijk vooral uw vrijelijk gespuide kritische mening willen smoren. Want dat willen ze. En dat gaan wij niet laten gebeuren.

*Om verwarring en keurmerken brandmerken te voorkomen: de openingszin van dit topic is voornamelijk satirisch nepnieuws. De vragen zaten gewoon in een .docje als attachment in e-mailtje van Thierry. Duh.

Vraag 1:
Heeft de Minister kennis genomen van de online te raadplegen database EU vs Disinfo (euvsdisinfo.eu) van de, door de EU opgerichte, European External Action Service East StratCom Task Force, met artikelen beoordeeld op het verspreiden van nepnieuws?

Vraag 2:
Zo ja, welke artikelen op EU vs Disinfo heeft de Minister bestudeerd?

Vraag 3:
Hoeveel van die artikelen zou de Minister zelf als nepnieuws kwalificeren?

Vraag 4:
Hoeveel van die artikelen zou de Minister zelf niét als nepnieuws kwalificeren?

Vraag 5:
Kan de Minister een overzicht geven van de huidige leden van de East StratCom Task Force? Zo nee, waarom niet?

Vraag 6:
Kan de Minister inzicht geven in de wijze waarop leden van de East StratCom Task Force geselecteerd worden? Zo nee, waarom niet?

Vraag 7:
Kan de Minister inzicht geven in wijze waarop Madeleine de Cock-Buning (tevens voorzitter van het Nederlandse Commissariaat van de Media) haar positie als voorzitter van de East StratCom Task Force heeft verworven? Zo nee, waarom niet?

Vraag 8:
Is er bij de eventuele voordrachts- sollicitatie- en benoemingsprocedure van Madeleine de Cock-Buning bemoeienis geweest van de Nederlandse overheid? Zo ja, in welke vorm?

Vraag 9:
Wat is de vergoeding die Madeleine Cock-Buning voor haar werkzaamheden zal ontvangen? Waar wordt dit uit betaald?

Vraag 10:
Gezien de politieke gevoeligheid van haar werkzaamheden is het niet irrelevant of Madeleine de Cock-Buning ook een partij-achtergrond of partij-lidmaatschap heeft. Kan de minister daar inzage in geven? Zo nee, waarom niet?

PVV-leider Geert Wilders heeft hard uitgehaald naar Alexander Pechtold. "Pechtold, je bent te laf om in Tubbergen en Stein mee te doen", beet PVV-leider hem toe in Het Parool, de verkiezingsfolder van D66.

Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen in de dorpjes doen andere partijen wel mee. D66, de vierde partij van Nederland, ontbreekt. Pechtold hoopte in zijn verkiezingsfolder makkelijk puntjes te scoren omdat hij denkt dat de hele wereld om Amsterdam draait, maar dat blijkt helemaal niet zo te zijn. Wilders richtte zich daarom direct tot zijn politieke tegenpool Pechtold: "Want je weet dondersgoed: Tubbergen en Stein zijn te nuchter, te trots en te volks om te zwichten voor jou en je genderneutrale Amsterdamse gedrag van veryupping, doorgeslagen regelgeving, LHBTTTQQPUIAQ-inclusiviteitsgedram, achterklap, racismegetoeter, dirty chai lattes, quinoasalades, gendergelul, geschiedenishaat, bakfietsfietsers, policor-gekwetter en op schimmige wijze verkregen huisjes in Scheveningen." **Wilders zei te hopen dat Tubbergen en Stein 'bakens van normaal gedrag, nuchterheid en gewone Nederlanders blijven'. Hij noemde zijn partij 'het tegengif' voor de 'vergiftiging van het politieke en sociale klimaat door aalgladde types zoals Alexander Penthouse'.

Trump halveert de Amerikaanse bijdragen aan het Palestijnenfonds van de VN, van 125 naar 60 miljoen dollar. 'Dan betalen wij toch gewoon eerder?' zegt D66-minister Sigrid Kaag. 'Hier, neem maar 13 miljoen van ons!'

Kaag wil kennelijk net zo'n anti-Trump pro-wereldverbeter-prijsje als Ploumen, of misschien is ze bang om thuis in elkaar gemept te worden door haar eigen huispalestijn, maar in ieder geval gaat de Nederlandse belastingbetaler alvast versneld 13 miljoen euro ophoesten om het Amerikaanse gat een beetje te dichten. Lekkere deal weer. Enerzijds wil Brussel meer begrotingsgeld van ons om voor Brexit-verliezen te compenseren, anderzijds gaat die halve Palestijn in Rutte 3 met andermans poen populistisch lopen doen tegen Trump. Ja hoor, Nederlandje lost het allemaal wel weer op. De reden dat Trump zijn Amerikaanse miljoenen op zak houdt, is trouwens om de UNRWA tot hervormingen te dwingen, alsook om die ondankbare PLO-piemel van een Abbas een toontje lager te laten zingen en terug aan de vredestafel te krijgen. Die terroristenverheerlijker stond zondag nog urenlang tekeer te gaan tegen Donald Al Amriki, maar wil wél z'n hand in de honingpot houden. Als Nederlands-Palestijnse ministers dat Amerikaanse gat dicht-financieren, hoeft Abbas dus nog steeds zijn houding niet te veranderen. Nou Sieg, dat geld zijn we kwijt, maar dat prijsje is in de pocket hoor!

"Ben ik eerlijk? Ben ik te vertrouwen? Ik denk dat de transparantie in Nederland zo groot is. Door wie ben je te beïnvloeden? Neem je giften aan? Ik denk dat ik oprecht de vraag kan beantwoorden: Ja, voor een Nederlandse politicus ben ik vrij transparant."

Fragmentje opgedoken op internet. Van ViceNL, dus door niemand gezien. Stamt uit maart, vlak voor de verkiezingen en vlak nadat Alexander Pechtold een penthouse cadeau kreeg van een Canadese diplomaat (maar verzuimde om daar melding van te maken). De D'66-leider beantwoordt tegenover Kasper Sikkeneur een kijkersvraag van een Vice-millennial met een voornaam van 2 letters (die ze desondanks als herinnering om haar nek heeft hangen). Of Alexander kan vertellen of hij te vertrouwen is. Geinig: het woord "gift" wordt letterlijk in zijn antwoord gebruikt. Maar hee: "...en toch blijf ik ook een mens." Waarvan akte.

Bizar. De Europese Unie roept een High Commission in het leven om de invloed van "fake news" op Europa te onderzoeken, of nee, te bestrijden.

De uitslag staat namelijk al vast: Rusland stom, populisme stom, social media stom, burgers stom, kritiek op massamigratie stom en kritiek op de islam is al helemaal stom. Er komen vast weer allemaal softe journalistieke codes uit die door zieke ratten als Peter Vandermeersch worden ondertekend en harde maatregelen, als Oom Agent die gewoon bij u op de stoep staat als u berichten over demonstraties liket op facebook. Score voor Nederland: de leidster van het al geschreven onderzoek wordt Madeleine de Cock Buning. Lekker, patriciaat, dubbele achternaam, goed vriendinnetje van jkvr. Kajsa Hildur Ollongren. Generatiegenootjes aan de UvA en bestuursgenootje bij prestigieuze clubjes in Amsterdam

Het net van de oligarchie sluit zich weer eens rond de gewone burger: een kleine kliek van eeuwenoude elites bepaalt wat u wel en niet mag denken en zeggen over de toekomst van uw land. Bovendien is De Cock Buning voorzitter van het dodelijk enge Commissariaat voor de Media, bekend van allerlei Hardstalinistische kutzooi als etherbescherming voor de Staatsomroep, de vaste boekenprijzen en, u raadt het al, nu ook bezig met het inperken van sociale media. Kortom, een elitaire vrijheidshatende apparatchik die er een carrière van gemaakt heeft om het publieke discours binnen het domein van goedgekeurde staatslaven te houden. Keurig gevestigd naast het mediapark, dus dan weet u wel waar de sympathieën liggen. Het worden barre tijden voor het vrije woord en de vrije media, zo met deze "liberale" regering van Mark Rutte en de "liberale" steun van D66.