Redding = nabij

We zijn vandaag in onze nopjes over de vrouwensport. Niet omdat we van de NOS weer naar een of ander toernooi moeten kijken, maar omdat het IOC naar verluidt gaat besluiten dat de vrouwensport tóch wel belangrijk is en dat het tóch wel vervelend kan worden als iedereen die geboren is met een mannenlichaam die vrouwensport zomaar binnen kan lopen/zwemmen/hink-stapspringen om de medailles voor de neuzen van de minder-genderfluïden weg te grissen. De Olympiërs zitten al een poos in hun maag met het transvraagstuk, zeker nadat bij de vorige editie ophef ontstond over de deelname van intersekse bokser Imane Khelif, maar het comité schijnt nu 'the initial findings of a scientific review' in handen te hebben waaruit blijkt dat transvrouwen/biologische kerels tóch wel over bepaalde niet te ontkennen fysieke voordelen beschikken ten opzichte van cisvrouwen. Dat hadden wij het IOC ook wel kunnen vertellen, maar ons bellen ze nooit. Belangrijker: dat hadden een heleboel niet-extreemrechtse, niet-transhatende doch realistische en goudeerlijk sportvrouwen en -meisjes het IOC ook wel kunnen vertellen. De aankondiging van het grote boze transbesluit wordt in januari verwacht, dus bereid u dan voor op een hoop schuld-van-Trump-roepers en reportages van vijfde klasse vriendinnenteams die trots vertellen dat Conchita (voorheen Rupert) bij hun gewoon hartstikke leuk meedoet, dat ze op het veld nog best bij te houden is en dat er tijdens het douchen na afloop nog maar één keer iemand is gestruikeld over haar enorme vleeslul. Zin in.