Helden van Holland

Ze staan voor dag en dauw op. Zetten een pot sterke koffie. De koffie gieten ze dampend in een mok. Helemaal vol. Tot de rand. Ze drinken de koffie op. Dan smeren ze twee boterhammen met pindakaas. Witbrood. Mét boter. Die boterhammen eten ze op. Dan pakken ze de schaatsen. Of, hoe schaatsers dat noemen: ze halen de schaatsen uit het vet. Dan stoppen ze de schaatsen in de tas. Ze trekken warme kleren aan. Shawl om. Muts op. Handschoenen aan. En dan gaan ze. De punt van de aanval. Het centrum in de voorhoede van het plezier. De wegvoorbereiders. De mensen die ervoor zorgen dat u weet dat het nog te vroeg is. De mensen die ervoor zorgen dat u weet dat het tijd is om te gaan. De mensen die schaatsen als de rest nog op bed ligt. De waaghalzen. De durfallen. DE PIONIERS. Allemaal voor een hoger doel. Om het volk te dienen. Het volk dat thuis smachtend naar ijs, trappelend van ongeduld, zenuwachtig knakkend met de vingers, de Wikipedia-pagina van Erben Wennemars voor de vierde keer leest. Klaar om zich een van die andere beroemde schaatsplekken van ons prachtige land Nederland meester te maken, bij te schrijven in Boek der Triomfen. De Jan Durkspolder. De Weerribben. De Ankeveense Plassen. De Maarsseveense Plassen. Het Veluwemeer. Het Tjeukemeer. Maar nu dus eerst. De pioniers van de Ryptsjerksterpolder. Met gevaar voor eigen leven. Dit doen ze dus voor ons. Voor u. Voor Nederland. Bedankt. Bedankt voor alles wat jullie voor ons hebben gedaan.