Alles wat mis is met Frankrijk 2.0, massa-immigratie, het multiculturele experiment en de anarchie van Oud & Nieuw werd samengevat in een paar videofragmenten. Eerst ging het binnen mis in de danszaal, daarna ook op straat. U ziet een menigte die door een buitenwijk marcheert en auto's omgooit. 

Later als er meer wordt ingezoomd ziet u een politieagente die tegen de grond wordt geslagen in een soort estafette-actie. Eerst kijkt een volgende dader met verbazing dat er een agente op de grond ligt, en besluit binnen de seconde om er ook tegenaan te schoppen. Als u voldoende bent afgestompt door het internet dan kunt u hier klikken. Ze werd drie keer in het gezicht geschopt. De nieuwkomers zijn er trots op, lachen en delen de beelden. 

U kent natuurlijk Parijs als stad van de liefde en de romantiek. Evenals u Euro Disney kent als sprookjeswereld van weelde, onschuldige kinderen en vermaak. Tussen die oases ligt de wijk Champigny-sur-Mare, de zoveelste banlieue waar het recht van de sterkste geldt, en dat is niet de gewapende politie. De volgende bestorming van de Bastille gaat niet om vrijheid, gelijkheid en broederschap. Die gaat om entitlement, machtsvertoon en bekering.

President Macron bezwoer wraak zoals alleen rechtspopulisten dat doen, maar niemand heeft een idee wat Emmanuel bedoelde, of hoe hij dat waar gaat maken. Het aantal in brand gestoken auto's tijdens de jaarwisseling is binnen Frankrijk gestegen naar 1031. Al dertien jaar ontwikkelen voorsteden zich tot een soort Gaza-strook. Een maatschappij buiten de maatschappij, jongeren die geen toekomst zien en een vicieuze cirkel naar steeds meer geweld.

Ver weg van politici die een land beoordelen in key performance indicators zoals begrotingstekorten en staatsschulden. Die zich bezig houden met het rondpompen van geld, maar blind zijn voor de echte waardes in de samenleving die de balans opmaken. Het optellen van geldstromen is geen maat voor sociale cohesie, rechtsorde of veiligheid.

Waar de ECB een stresstest houdt voor banken, is Oud & Nieuw een stresstest voor samenlevingen. Is het een feestje, of is het een moment waar de politie overbelast is, idioten dat weten en er misbruik van maken? Maskers vallen af in de waan van straffeloosheid, de ware aard komt naar boven. Is dit een inkijkje in onze toekomst?

Het lynchen van twee Franse agenten roept herinneringen op naar het relaas van de Hollandse diender Tarik Talhaoui. Deze zat op een dienstscooter, werd moedwillig aangereden en daarmee gelanceerd op de verkeerde weghelft van een doorgaande 80km weg. Gelukkig werd hij door oplettende automobilisten nog net ontweken.

De daders stapten uit de auto en riepen de agent te willen vermoorden. Door tussenkomst van drie Antillianen is de agent blijven leven. Hij heeft het over een engeltje op zijn schouder, maar spreekt met geen woord over het vuurwapen op zijn heup. Na onderzoek bleken de daders twee doorgesnoven inbrekers zonder rijbewijs in een gestolen wagen. 

Zolang een lichtgetinte politieagent een moordaanslag overleeft dankzij drie Caraïbische straatjongeren is hier meer hoop dan rond Parijs. Beide excessen laten wel zien hoe makkelijk er geweld gebruikt wordt tegen de politie. Iets wat nu nog geïncasseerd wordt, maar uiteindelijk zal leiden tot meer politiegeweld. Frankrijk legaliseerde ook al vuurwapens voor bodyguards. 

In het relaas van Tarik valt nog iets op. Zijn afkomst is overduidelijk in beeld. De afkomst van zijn burgerwacht wordt openlijk genoemd, zelfs het vermoeden dat deze drie Antillianen op straat zijn opgegroeid. Terwijl hun identiteit nooit is vastgesteld, en Tarik ze achteraf nooit heeft kunnen bedanken. De afkomst en CV zijn aannames op basis van uiterlijk.  

Als de Antiliaan een verdachte is, mag zijn afkomst nooit genoemd worden, als de Antilliaan een goede Samaritaan is moet zijn afkomst inclusief vermeend besmet verleden gevierd worden. Het geeft inzicht hoe de sociale media afdeling van de politie probeert de publieke opinie te masseren. Ze vergeten dat slachtoffers hun eigen informatiestroom hebben.

Het verhaal van Tarik werd tweede kerstdag gepubliceerd, maar het interview is op YouTube “unlisted”, op privé gezet. Het bericht in de Limburger verwijderd. De massage was te doorzichtig, en binnen een week verwijderd.

Midden in een tijdperk waar wetten worden aangenomen in Frankrijk en Duitsland om de inhoud van websites en sociale media accounts bij te sturen of te weren. De zelfcensuur van de politie werkt niet en moet worden uitgerold naar vrije burgers. Alsof problemen in de samenleving worden opgelost door ze niet meer te benoemen. Alsof internet te kuisen is.

Het geeft ook een rare nasmaak waarom de schokkende beelden hoe twee Franse agentes gelyncht werden in Frankrijk groot nieuws zijn, en hier niet het nieuws halen. De politieke kaste noemt ons Europeanen en beweert dit probleem alleen op Europees niveau aan te kunnen pakken, maar de Europese vuile was mag ons niet bereiken.

Het geeft ook een nieuwe dimensie aan de sleepwet. Die kan in detail vaststellen wie waar geweest is, wie het filmpje als eerste gedeeld heeft. Zodat niet alleen journalisten te maken krijgen met represailles, maar ook vrije burgers die als bron dienen. Een soort omgedraaide klokkenluiderregeling.

Joshua Livestro is vergeten dat de boekverbrandingen ruim vijf jaar voor de Kristallnacht kwamen. Het einde van de vrije nieuwsgaring en vrijheid van meningsuiting is het eerste teken van een totalitair tijdperk. Hij viert dat onze mening als eerste zal verdwijnen, maar vergeet dat hij daarna verdwijnt. Uiteindelijk blijft alleen de partijlijn over.

De eerste dagen van 2018 schetsen het begin van een doodlopende tunnel.

2018 wordt het jaar van de internetcensuur. Het wordt het jaar waarin politici, zogenaamd in de strijd tegen "nepnieuws", burgers online de mond gaan snoeren. En het wordt het jaar waarin de mainstream media dat oogluikend prima vinden.

In Duitsland is de nieuwe censuurwetgeving van Heiko Maas amper van kracht, of de ene rechtspoliticus na de andere satiricus wordt van internet gejorist. Pro-actief, want de Netzwerkdurchsetzungsgesetz (online afgekort tot #NetzDG) eist van social media-bedrijven dat zij zorgen dat het internet verschoond blijft van 'racisme' en 'haatzaaien', op straffe van 50 miljoen euro boete. 

Dus Twitter en Facebook zijn als een gek geluiden van buiten hun eigen bubbel aan het kaltstellen, daarbij geholpen door de NSB-functie die ze ingebouwd hebben (plaatje). AfD-politica Beatrix von Storch, een democratisch gekozen volksvertegenwoordiger, was de eerste die uit het online debat gecensureerd werd. In Duitse mainstream media wordt opgetogen gereageerd op de herinvoering van de DDR. Zowel die censuur als de verheugde reacties in de MSM gaan we in meer landen meemaken in 2018.

**Frankrijk gaat ook op censuurslot
**Neem Frankrijk. President Macron kondigde in zijn nieuwjaarsrede ook censuurwetgeving voor Frankrijk aan: "Ik heb besloten een wet te laten maken die de democratie moet behoeden voor nepnieuws." Daarbij moet je 'nepnieuws' dus lezen als 'afwijkende meningen', want hij bedoelt het internet en social media, niet de "betrouwbare" MSM - net als alle andere politici in Duitsland, Frankrijk, de EU en Nederland die nepnieuws willen bestrijden het ook nooit over de lokale NRC of NOS hebben als ze het over nepnieuws hebben. En die MSM, die gaan het helemaal prima vinden als de Heiko's Maas, Emannuelles Macron & Kafka's Orwellogren hun grip op het internet (en dus de mondige burger) gaan verstevigen. 

De MSM beschouwen zichzelf immers als hoeders van de waarheid, en in toenemende mate als bewakers van de maatschappelijke moraal, maar zullen nooit erkennen dat ook zij feilbaar zijn - laat staan dat ze ook toegeven dat ze net zo goed nepnieuws fabriceren. Daarvoor hoef je alleen maar naar de affaire NRC/Omtzigt te kijken. Of überhaupt vijf minuten naar een willekeurig NOS Journaal. Mede door het internet is het Nederlandse mainstream medialandschap echter een lauwe brij van gefrabiceerde eenheid geworden waarin enerzijds elk overheidspersbericht tot 'nieuws' wordt witgewassen en anderzijds elk ophefje tot hysterisch copy/paste-moralisme leidt die met een omweg altijd weer eindigt in 'schuld van het racistische internet!' (Zie: de Boef-hysterie van deze week). 

**Nedermedia in buitenlandse handen
**En dan hebben we het nog niet eens over de situatie achter hun schermen, waar één NPO (en een klein RTL'etje) de dienst uitmaakt op televisie, terwijl bijna alle kranten inmiddels in handen zijn van twee (Belgische) bedrijven - een hoogst ongezonde en onwenselijke situatie voor de pluriformiteit van de pers. De laatste bladen die nog niet (volledig) zijn ingekapseld en/of een zekere mate van vrijdenkerschap hebben, zijn bijna dood (hoi Groene, dag Vrij Nederland), of irrelevant (hee Revu, joe Panorama).

Tegengeluid tref je bijna nergens op tv of in de krant. Daarvoor moet je echt op internet zijn, waar vrijdenken en vrijspreken nog wél zijn toegestaan - in al haar bloeiende, oogbloedende en bloedkokende facetten want VvMU doet nou eenmaal pijn. Maar een democratie bestaat slechts bij gratie van onenigheid in het debat, en hoe smaller het debat, hoe enger een democratie - totdat zij zichzelf afschaft. Noem ons dramatisch, maar hoewel je in theorie nog steeds alles kunt zeggen, hebben we de afgelopen jaren een sterke toename van dwingende moraal gezien, geproefd en gevoeld waardoor mensen niet meer hardop of onder eigen naam durven zeggen wat ze vinden. Het kan je je sociale kring kosten, het kan je werkloos maken, er kan zelfs politie aan de deur verschijnen. Tegengeluid gaat steeds meer ondergronds en - helaas - ook steeds meer anoniem, ook (of vooral) op het internet.

**De open riolen van de vrijheid van meningsuiting
**Dat internet dus, waar politiek en media al jaren met argusogen en afkeer naar kijken. Dat internet, waar het gewenste maatschappijbeeld aan gort wordt getwitterd, waar hypocrisie wordt afgebrand en waar de veel te warme banden tussen kartelpartijen en kartelpers keer op keer worden aangetoond - én aangevallen. Heel gezond is dat, in een open democratie, maar het heeft er ook toe geleid dat politici en journalisten in toenemende mate bij elkaar op schoot zijn gekropen in hun eensgezinde afkeer van het open, vrijelijk kolkende riool dat internet heet. Zeker sinds de spuisluizen van de social media zijn aangelegd & open gedraaid.

Goed praktijkvoorbeeld: Het Oekraïne-referendum. De uitslag ging, samen met de democratische inspraak,  door de plee uit naam van een groter politiek ideaal en de media vonden het prima, want die vonden het toch al een populistisch kutreferendum van naargeestig kiezersvolk. De MSM wasten het lege, bij elkaar gelogen inlegvelletje gretig wit, terwijl de initiatiefnemers en de ondertekenaars van het referendum werden weggezet als populisten, Poetinvriendjes, of nog erger.

De poortwachtersmoraal van de pers en de PR-tactieken van de politiek zijn echter niet sterk genoeg gebleken om de weerwoordstroom te stuiten. In Nederland over de democratie, in Duitsland over de mislukte Wir Schaffen Das-missie van Merkel en in Frankrijk naar aanleiding van de directe lijnen tussen banlieues & islamitische Kalifaat. Door MSM aangejaagde advertentieboycots werken niet goed genoeg, dus nu grijpen de machthebbers naar straffere middelen. 

**Nepstrijd tegen nepnieuws
**Op een wankel en doorzichtig fundament van hun strijd tegen fake news (een eenkennige, grotendeels zelfbedachte en zelden gesubstantieerde oorlog tegen een paar trollen die nergens écht aantoonbare invloed hebben uitgeoefend op democratie in het algemeen of verkiezingen/referenda in het bijzonder) worden wetten voorgesteld die "haatzaaien" en "racisme" moeten tegengaan en die door bevriende tech-CEO's moeten worden uitgevoerd. En ook zonder die wetgeving zien wij van het internet al jaren een selectieve censuur op YouTube, Twitter en Facebook.

Enerzijds wordt kunst met blote tieten van Facebook geschrapt wegens onzedelijk (en krijgt de plaatser een ban), anderzijds staat Zuckerbergs non-statelijke internetland vol met gewelddadige video's van Arabische oorlogen, dierenmishandeling en/of vrouwenonderdrukking waar niet tegen opgetreden wordt. Concreter voorbeeld uit eigen land: Sylvana Simons mag van het OM zelf uitkiezen welke haattweets ze graag veroordeeld wil zien, maar als Geert Wilders met een rolcontainer vol uitgeprinte linkse en islamitische doodsbedreigingen bij de politie staat, blijft het doodstil. De hypocrisie-factor is huizenhoog. Zie ook: het verschil in MSM-ophef, in één week, tussen het Penthouse van Pechtold (niets) en het Taylor-dinertje van Thierry (hysterisch).

**Hoe het heurt
**Het grootste probleem is dat de Duitse censuurwetgeving, de Franse plannen daarvoor en de openlijk geuite gretigheid van Ollongren om in Brussel een Europese strategie te bedenken de verantwoordelijkheid voor VvMU in eerste plaats verlegt naar social media-bedrijven, die zonder tussenkomst van de rechter (of interventiemogelijkheid van de gebruiker) moeten gaan bepalen wat "wel" en "niet" kan, en daarbij veel vaker zullen kijken naar hoe het heurt&wat er deugt, en niet naar wat het wetboek zegt over vrijheid van meningsuiting. Anders was die democratisch verkozen AfD-politica nooit van Twitter gejorist vanwege haar kritische tweet richting een Duits politiekorps dat in het Arabisch twittert. 

Politici wassen hun handen in onschuld, reguliere media sputteren alleen een beetje voor de vorm maar gaan zich niet luidkeels verzetten tegen wetten waar zíj met hun lauwe moraal en als "vakwerk" verpakte nepnieuws & overheidspropaganda nooit last van zullen hebben. Kijk maar hoeveel moeite het de Azijnbode vandaag kost om een heel klein beetje kritisch te zijn op de dreigende dood van het vrije woord op internet. Partijen die zich wél zullen uitspreken (FvD, PVV, het internet) zijn precies degenen die door partij- en perskartel als "de haat en verdeeldheid zaaiende populisten" worden gezien, waarmee ze hun eigen gelijk in hun eigen kaart kunnen spelen. 2018 wordt het jaar van de beangstigende dreiging van online censuur.

In de verte lacht een doodenge D'66-minister.

OK je MOET kiezen. Want daartoe dwingen de wereldleiders ons. Ben je enerzijds Kamp Donald & Bibi, of zit je toch meer in de hoek Macron/Erdogan?

Want dat is wat er aan de hand is na de Jeruzalembeslissing van Trump. Moslims in Zweden die molotovs naar synagoges gooien, moslims in Berlijn die op straat antisemitische stront staan te schreeuwen, moslims in Amsterdam die intimiderend straatbidden tegen het Amerikaanse Satansconsulaat (en een paar straten verder op Kritstallnacht gaan op een joods eterij), en moslims in het Midden-Oosten die heel veel boe roepen comme il faut. Het antisemitisme laait weer op, ziet nu zelfs de staatsomroep. Emmanuelle Macron besloot desalniettemin om Ome Erdo op te bellen en te verklaren dat de baasjes samen boos zijn op Oom Donald: Die ambassade van culturele vijand Amerika mag niet verhuizen van Tel Aviv naar Jeruzalem. MAAR TOEN KWAM BIBI. De poppenspeler van Trump had zich nog niet geroerd. Powerkwoot over Erdogan: "Ik heb geen morele lessen te krijgen van een leider die Koerdische dorpen bombardeert, journalisten in de gevangenis gooit, Iran helpt om de internationale sancties te omzeilen, en terroristen - ook in Gaza - helpt om onschuldige mensen te vermoorden." Bam. Vandaag komt ie naar Brussel dus dat wordt nog gezellig. Maar ondertussen zorgen de wereldleiders er voor dat iedereen in kampen wordt gestopt. Opiniekampen hè, geen echte kampen. Waar zit je zelf?

Mark Rutte begint aan zijn derde en laatste termijn als MinPres en kan eindelijk zichzelf zijn: een D66-eurofiel met carrière-ambities in Brussel. En hij gaat er voor de volle 100% voor, samen met Mutti Merkel en Neefje Macron.

De Europese Unie heeft een nieuwe tactiek: macht uitbreiden door de suggestie te wekken dat de leiders van de lidstaten dat zelf willen. Macron, Merkel en onze eigen MinPres lijken aan het roer te staan van die beweging  - en ze hebben haast. Er komt een EU "toppenparade" aan waarin in hoog tempo meer macht aan de EU moet worden gegeven. Rutte verkoopt het alsof het allemaal om de interne markt gaat, maar in de schaduw daarvan worden dan vervolgens natuurlijk volgens de geslepen salamitactiek van Timmerfrans allerlei instituties opgericht (zoals een EU-leger, een EU-Openbaar Ministerie en een EU-belasting met een EU-MinFin) waar we nooit meer vanaf komen, want eenmaal ingeleverde macht en soevereiniteit komen nooit meer terug naar eigen land.

Vergeet hierbij niet wat voor geoliede marketingmachine de vvd is. Sla het Bijbeltje van Ybeltje er maar op na, of nog makkelijker: het AD van vandaag. Er ontstond ophef over de onervaren en ondiplomatieke hork Halbe Zijlstra als nieuwe MinBuZa, en prompt verschijnt er een van a tot z door Kees Berghuis gedicteerd mooiweerverhaal over Zijlstra's New York Times-abonnement in de Nijenhuisbode, geschreven door Jan "Martelhoax" Hoedeman en opgeleukt met een cartoon van Halbe als Hulk.  Ze krijgen het verkocht, willen we maar zeggen, zeker zolang de oudmediale MSM kritiekloos aan hun zijde staan. Kijk ook maar naar het NOS-item van hedenavond. Omdat Le Pen en AfD niet gewonnen hebben, en Merkel en Macron wel (lees: niet verloren hebben), kan de EU weer vol gas, vertelt Androchien aan het volk:

Right. Het verzet van de Visegrad-landen, de rechtsconservatieve winst in Oostenrijk afgelopen weekend en de hoog peilende combi Greet/Terry in eigen land wordt voor het gemak even genegeerd, evenals de wankelbanken in Italië, de grafzooi in Griekenland, de politieke maffiamoord op een kritische blogger in Malta en de Mexican Stand-Off tussen Catalonië en Madrid. En dat is precies waarom Mark, Mutti en hun Franse neefje zo'n haast hebben: de banken (en dus de euro) kunnen zomaar vallen, de Vise-Geert-mentaliteit kan zomaar de grootste worden de volgende verkiezingsronde en Merkel noch Mark gaan nog een nieuwe termijn winnen bij de volgende verkiezingen. Het is double or quits voor de Europese Unie en die high stakes game wordt verkocht aan de massa onder de opbeurende metafoor van "nieuwe wind in de Brusselse zeilen", zoals Juncker het zei.

Voor onze vvd-premier zelf zit er ook wat in. Als hij het twee jaar volhoudt met zijn Rariteitenkabinet Rutte III, kan hij in het najaar van 2019 Juncker of Tusk aflossen als ongekozen opperhoofd - een positie waar hij met zijn enthousiasme voor de 'toppenparade' openlijk op voorsorteert. Tegen die tijd is ie half in de vijftig, ongetwijfeld nog steeds vrijgezel, en tevens een van de machtigste mannen van Europa de EU. Om zover te komen moet hij alleen nog ff een klein polderlandje aan de Noordzeekust in de democratische opheffingsuitverkoop doen, maar hij heeft met het bij elkaar gelogen lege inlegvelletje al aan zijn Brusselse collega-Quislings laten zien dat hij daartoe onvoorwaardelijk bereid is.

De een noemt dat de wind in de zeilen hebben. De ander ziet een invasievloot in hoog tempo dichterbij komen.

\

Zal wel aan ons liggen, maar volgens ons was-ie redelijk beschonken. Het live vertalende France24 vond het blijkbaar zo kudt dat ze maar gewoon gestopt zijn met uitzenden. En de beurzen gaven ook geen fuck, dus dan weet je wel dat Jupiter iedereen gewoon federaal in slaap stond te deugen. Mocht je nu echt perse willen weten wat iedereen morgen alweer is vergeten, check dan even deze tijdlijn. Dat over klimaatverandering lezen overigens nergens terug, maar u moet ons maar op onze roze ogen vertrouwen dat de vertaler het in ieder geval wel echt zei, vlak nadat hij z'n paragraaf over terrorisme waarin het woord islam natuurlijk niet viel. Verder is het praatje natuurlijk gewoon een blauwprint om binnen zeven jaar alleen nog Frankrijk en Duitsland als EU-leden te hebben. Met je federale herverdeling. Engerd!

Wat is red-pilled in het Frans? Parce que Emmanuel Macron se réveille! De president die vernoemd is naar een beroemde serie Franse softporno-films, heeft het Hoge Woord eindelijk hardop gepredikt: De golf van terreur heeft wél met de islam te maken.

De genderneutrale Franse dandypresident met de make-up fetish en het kappersbudget van 26 mille per maand deed zijn uitspraken gisteren al, maar het duurde tot vandaag vooraleer iemand in de Nederlandse media het citaat opnoteerde in Elsevier. Verder helemaal rien. En het is echt niet dat ze het niet gelezen hebben bij de MSM, want heel zelfverklaard intellectueel Oudmedialië reist elk jaar met de uniseks genderneutrale toerfietsen op de trekhaak van de Citroën C4 naar Frankrijk, speciaal om met de neus in de lucht Le Figaro te kunnen lezen boven een piepklein bakje koffie en een croissant op een terrasje met slecht zittende klapstoeltjes onder de olijfbomen van een dorpsplein in de Dordogne. Dus reken maar van oui dat ze het hebben gelezen bij VARA en Volkskrant: Macron fait du terrorisme islamiste l'ennemi numéro un(payage-link). Het besef moet alleen nog ff indalen dat hun golden boy van het antipopulisme, die zijn verkiezingswinst claimde op de klanken van het "Europese" volkslied, ineens dingen aan het BENOEMEN is waarvan zij meenden dat er in de EU niet openlijk over gesproken werd door mensen die geen xenofoob, fascist of Geert Wilders zijn. 

Enfin, le haut mot is er dan toch uit nu. Kennelijk word je na een Charlie Hebdo, na een Bataclan, na Nice en na zo nog wat van die incidentjes toch wat kritischer op het doodgecheckte waanidee dat in de polder nog wel aan de oudmediale beademing ligt, namelijk dat je de radicale islam zonder al te veel bloedvergieten tot inkeer kunt knuffelen. HOE Macron de benoemde haatmoslims wil gaan bestrijden, is nog niet helemaal duidelijk. Franse commando's proberen in Syrië e.o. al een tijdje om afgereisde Franse hakbars naar hun god te knallen voordat ze met een bomgordel om hun middel kunnen terugkeren naar hun banlieus. Een paar sniperkogels die in de vergetelheid van Zandbakkië wat homegrown haatbaarden termineren is allemaal bon & sympa, maar in eigen land moet de politie onder erbarmelijke omstandigheden haar werk doen. Maar goed. Onderstaande quote mag toch zeker als morele opsteker onder de koppel worden geklemd. Allez, Emmanuelle!

Kost dan misschien 300 euro per dag / 9000 euro per maand, maar dan heb je ook een Jupiter-koning van hebben we u daar. Want niets zou u doen vermoeden dat Macron al 28 is. Z'n exact genoeg gebruinde huid drapeert zijn adelijke symetrische gelaat alsof hij de eeuwige jeugd heeft en dan die ogen. Man, die ogen. En dat allemaal door ene Natacha, de freelance make-up-artiest van dienst, die soms wordt ingevlogen om  de zonnegod toonbaar te houden en wier factuurtjes van 10K en 16K zijn ingezien door Le Point Magazine. Maar voordat u helemaal Alex Jones gaat op Macron, het is een Framboos hè, en Frambozen zijn nu gewoon eenmaal zo. Sterker nog, hij besteedt hier minder aan dan z'n voorgangers. Hollande besteedde zo'n 30K per kwartaal aan make up en nog eens €9.895 per maand aan een kapper om dat pathetische plukje haar in bedwang te houden. En Sark kon er ook wat van, met z'n make-up maandbudget van 8K. Maybe they're born with it. Maybe it's DE BELASTINGBETALER.