Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend
2 resultaten - gesorteerd op:
Datum
 | 
Relevantie
#Bremain

Boris is Back! Bremain boos over nieuwe MinBuZa

De Britten maken zich op voor een spannende dag: #MayDay. Naar verwachting maakt kersverse premier Theresa May vandaag de rest van haar kabinet bekend, nadat zij gisteravond al een aantal kabinetsrollen onthulde. De nu al meest verrassende alsook meest lovenswaardige benoeming is die van de malle, maar uiterst briljante Brexiteer Boris Johnson als nieuwe MinBuZa - een benoeming waar niet zozeer de Britse kiezers, maar vooral de Britse media enorme moeite mee hebben, en deze ambtenaar is ook niet bij Iedereen wordt in hun hemd gezet, van zuurlinks tot Eurofiel gek. Ook de Nederlandse Bremainers zijn de draad helemaal kwijt. Zo zou de keuze voor Boris niet alleen 'irrationeel' zijn, aldus Joris Luyendijk, maar kan de wereld het VK volgens hem ook 'niet langer serieus nemen' en zou May graag een kernoorlog willen ontketenen. Bovendien, zo denken ze te denken bij Nieuwzuur (en willen ze dus dat wij dat ook denken), heeft Boris de positie alleen gekregen zodat May 'm in de gaten kan houden. Bon. Wij kunnen het vooralsnog alleen bij de feiten houden, en dat is dat Boris een referendum heeft gewonnen en nu in de perfecte positie zit om voor 17.410.742 Britten de controle terug te nemen over hun land, hun grenzen, hun viswateren en hun democratie. Laat die Brexit maar komen, zouden wij zeggen. Maar EU-president Tusk (wie?) denkt daar toch mooi anders over. Pratend over de aanstaande uittredingsonderhandelingen met het VK, zei hij gisteren dat de Britten absoluut niet mogen profiteren van een Brexit, omdat dit dodelijk zou zijn voor de Europese Unie. Daarmee erkent de ongekozen president van de EU dus dat het draagvlak voor een politieke unie, met steeds minder macht voor nationale parlementen en steeds meer bevoegdheden voor ongekozen bureaucraten, alsmaar verder afbrokkelt. Want Brexit means Brexit, heeft May gezegd, en daarom heeft ze in haar kabinet ook een Minister van Brexit aangesteld. David Davis wordt voluit Secretary of State for Leaving the European Union en daar heeft hij (toevallig?) begin deze week een aantal hele optimistische ideeën voor uiteengezet. There's their plan! Juncker doet niet flauw en feliciteert May met haar aanstelling - en de ongekozen potentaat hoopt dat hij snel eens langs mag komen. Zal ons eerst benieuwen of hij z'n baan nog heeft tegen de tijd dat hij aan de beurt is.

De elite roept op tot een opstand tegen het volk

riseuppppppp.jpgBlinde paniek, dat ziet er zo uit. En het is een mooi verhaal. Eentje waar de verslagen pedanterie vanaf druipt. Natuurlijk staat het op de Foreign Policy achter zeven paywalls zodat alleen de elite het kan lezen, maar nu heeft een of andere het proleet het zomaar op Imgur gegooid, zodat iedereen het kan lezen. Kern van het tranendal? "In the late 1960s, elites were in disarray, as they are now — but back then they were fleeing from kids rebelling against their parents’ world; now the elites are fleeing from the parents." Wat hier in feite staat is het volgende. 'De generatie die de oorlog heeft meegemaakt is nog niet half zo verheven als generatie "Ik ben van na de oorlog en dat wil ik graag zo houden". Alleen wij zijn de echte erfgenamen van de eeuwige vrede, dus alleen wij begrijpen het.' Naast dat de arrogantie hiervan onhebbelijk is, is het ook nog eens onjuist. Brexit is van origine geen strijd van 'het volk' tegen de elite. Het is een strijd van een nieuwe elite, tegen het ancien regime dat in de jaren 70 de macht greep. De Brexit-kar is getrokken door bijvoorbeeld Farage, een handelaar uit de City of London, Daniel Hannan, een Oxford-historicus en Boris Johnson, een Oxford-classicus. Dat zijn moeilijk proleten te noemen. Wat Brexit daadwerkelijk symboliseert is niet de opstand van het volk, maar de opstand van een nieuwe elite, die zich, in tegenstelling tot de gevestigde orde, wél daadwerkelijk bekommert om the common man. Het is bovenal een revolutie van daadwerkelijke empathie, tegenover de theatrale schijnempathie waar afgelopen decennia mee gekoketteerd is. En wat we nog niet begrepen, werd ons wel duidelijk op het water, tijdens de Brexit battle of the Thames. Multimiljonair Bob Geldof, terwijl hij, omringd door een entourage van beautiful people, bescheiden vissers schoffeerde, draaide op oorverdovend volume het liedje "I'm with the in Crowd". Toen werd alles duidelijk. De In Crowd, the have's, de mooie mensen. De mensen die de absolute tragedie van kosmopolitisch / links verpersoonlijken. Met de air en geforceerde jaren 70-romantiek van het protesteren tégen een gevestigde orde, terwijl het zelf de gevestigde orde is. Zij zijn het ancien regime, met een haast alles verterende nostalgie naar toen zij de new deal waren. Farage zegt het niet voor niets meermaals: "We used to protest against the establishment, now the establishment is protesting against us." En het moet ook even gezegd dat het de In Crowd is die een viscerale afkeer voor "de ander" voelt. Bent u immers al een dating-app exclusief voor Leave-voters tegengekomen? Wij niet. Maar Bremain heeft-em. Wat hier achter schuilgaat kunnen we beter aan Brendan O'Neill overlaten: oneilllllllll.jpg Enfin, de auteur van het FP-artikel wil dus een revolutie tegen de man van de straat. Is goed.
bespaartips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken