In deze parodie op een podcast betreuren we de broedermoord op Vrij Links en de dood van de Linkse Parodie. Maar dan wel op feestelijke wijze.

Alweer de Schuld van GeenStijl: ophef tot voorbij dat grenshek in Gaza over een stomme parodie op de NPO, waar komedie komt om te sterven op de klanken van een lied waar een dikke kip het Songfestival mee won. En dat in de week van de de Bekrompen Linkse broedermoord op hun nieuwrechtse vijanden van Vrij Links. Zelden zagen we de radeloze verwarring op in zichzelf gekeerd links zo duidelijk in beeld en als je na deze podcast nog niet uitgelachen bent, kun je altijd nog ff de boosblaat van Merijn Ampersandsen lezen. Muziekje d'r bij?

Abonneren? Linkjes: RSS | Soundcloud | iTunes

Mark Rutte breekt een belangwekkende handelsmissie naar India af na bekendmaking van het JIT-bericht over welke Russische  brigade MH17 heeft neergeknald.

Niet alleen wist Bellingcat in 2016 die 53e Brigade van Burgermoordenaars al te noemen, het duurde nog geen vijf minuten na de JIT-persco voordat onze QuasiMinBuZa Stef Blok met een reactie kwam, en ook de Australische MinBuZa had binnen no time een persbericht paraat aan de onderkant van de aardbol. Oftewel: natúúrlijk wist Rutte al tot in detail waar het Joint Investigation Team mee zou komen. Dat maakt zijn gezwinde terugkeer van wat volgens Rijksoverheids-voorlichter Gaap Jansen "de grootste Nederlandse handelsmissie ooit" is, tot een doorzichtig PR-stuntje. En precies met dit soort stomme truukjes geeft Rutte dus dat luchtje van politiek opportunisme en nalatig handelen dat al sinds 17 juli 2014 aan Dossier MH17 kleeft. Rutte wist PRECIES wat het JIT ging zeggen en had gewoon thuis kunnen blijven tot na de ministerraad, het is volstrekt overbodig om met zoveel PR-poeha een retourtje Bombay te maken (weet je hoeveel CO2 dat is!!1!) om een vergadering voor te zitten die is gebaseerd op informatie die wel allemaal al meer dan twee jaar kennen. Nou. Hopen dat MinPres' terugvlucht niet over Oekraïne gaat...

OK het is wel een beetje Schuld van GeenStijl want wij knipten dat liedje uit de show van Sanne. Maar het was ook weer niet de bedoeling dat RTL Boulevard een HEKSENJACHT zou ontketenen om de gesjeesde cabaretière.

Laat staan dat iemand er op zit te wachten dat Jack Spijkerman werd opgegraven... RTL Boulevard belde heel Grappig Nederland af (zo gepiept, dat zijn immers niet zo veel mensen), maar niemand wilde reageren op het verprutste parodietje van Gaza Wallis de Vries. EN TE FUCKING RECHT. Het was een stomme, slecht gelukte kutparodie met de standaard-linkse eenzijdige & dogmatische belichting van een slepend conflict, waarbij het BNNVARA niet lukte om de middelmaat van een paar eeuwenoude jodenclichés te overstijgen om een gammel puntje te maken. Maar dat is dus geen misdaad. En ook geen antisemitisme, wat ons betreft (*kijkt streng naar de humorloze smaakpolitie van het CIDI*). Slechte grappen uit een bekrompen inborst, het mag gewoon lieve mensen. Maar goed. We kunnen niet wachten tot er zaterdag in de nieuwe aflevering (opgenomen in een studio vol joden) een kneiterbelegen parodie van Tarkan wordt opgevoerd waarin alle clichés rond de ramadan op de hak worden genomen. Zin in!

\

Met de campagne Hart voor Democratie streeft GeenPeil naar een referendum over de nieuwe donorwet. Deze ‘ja, tenzij’-constructie registreert iedere burger die niets laat horen automatisch onder ‘geen bezwaar’. Hoewel de vrije keuze om je af te melden altijd blijft bestaan, eigent de overheid zich hiermee wel een enorme inspraak op de burger toe. Daarom is deze wet uitstekend geschikt voor een referendum over de zeer persoonlijke vraag: ‘Wat mag de overheid beslissen over ons lichaam?’ Het initiatief daarvoor loopt. Maar: waar blijven de voorstanders?

De nieuwe donorwet raakt aan de grondrechten van alle burgers, zoals het recht op privacy (de vrijheid om niet te hóeven kiezen) en het recht op de onschendbaarheid van het lichaam. Niemand betwist het belang van orgaandonatie of het nastreven van zo veel mogelijk keuzeregistraties. Maar de vraag is wel gerechtvaardigd hoe ver de overheid daarin mag gaan. De wetswijziging telt 1 A4’tje, is voor iedereen begrijpelijk en vereist geen diepere dossierkennis zoals bij, ik noem maar wat, een associatieverdrag met Oekraïne.

D66 fractieleider Alexander Pechtold zegt dat hij een referendum over de nieuwe donorwet met vertrouwen tegemoet ziet. Een meerderheid van de kiezers stemt voor, zo weet hij zeker, en gezien de positieve houding van Nederlanders ten aanzien van orgaandonatie (bijna 60% van de geregistreerden geeft toestemming) is dat geen gekke gedachte. Maar: waarom laten deze voorstanders zich niet horen in de aanloop naar een eventueel referendum over dit onderwerp?

Op Radio 1 vroeg columnist Pieter Derks zich af waar de voorstanders blijven. “Waarom staat Pia Dijkstra niet in een D66-regenjas snoephartjes uit te doneren aan winkelend publiek? Waarom heeft Alexander Pechtold geen tourbus geregeld met ‘D66 zegt JA’ op de zijkant, om iedereen op te roepen dit referendum mogelijk te maken en vóór deze wet te stemmen.” Met hem vraag ik me hetzelfde af.

Vanuit GeenPeil hebben we contact gezocht met diverse organisaties en lobbygroepen die zich met orgaandonorschap bezig houden en vóór deze wet zijn, met de vraag of ze met ons in gesprek willen voor een serie podcasts rond het onderwerp. Daarin zouden zij kunnen uitleggen waarom deze actieve registratie er wél moet komen. Helaas: allen houden zich op de vlakte. ‘Misschien nádat er een referendum is gehaald’, is de standaardreactie.

Het is een begrijpelijke tactiek, maar ook een riskante: bij alle voorgaande referenda (EU Grondwet, Oekraïneverdrag, Sleepwet) kwamen de vóór-campagnes te laat en tevens te lafhartig op gang, waardoor het tegenkamp steeds met grote voorsprong aan de strijd om stemmers begon. Gaan de voorstanders dat wéér laten gebeuren? Dat zou jammer zijn. Niet alleen zou Pechtolds zelfverzekerdheid over zijn winkansen daarmee een flinke deuk kunnen oplopen, het is vooral zonde van de kans om een inhoudelijk debat over een belangrijk onderwerp te voeren: donorregistratie, en de manier waarop wij daar als land mee om willen gaan.

Voorstanders van deze donorwet, denk je eens in hoe gelukkig je Pia Dijkstra kan maken als een meerderheid van Nederland straks instemt met haar donorwet, waarmee het draagvlak voor actieve donorregistratie definitief in de wet wordt verankerd? Wacht niet af wat er gebeuren gaat. Teken ook voor een referendum op hartvoordemocratie.nl, en geef een slinger aan het grote donordebat.

Waarom moet dat nou weer zo belegen? "Nederland heeft recht op nog één referendum", is de veelbelovende kop. Maar de inhoud is van een terughoudend en besluiteloos en voorzichtig ja maar, ja maar, jamaarjamaarjamaar.

De courant van corduroy Nederland verklaart vandaag in een hoofdredactioneel commentaar "dat het gegeven de omstandigheden goed is dat het referendum over de donorwet er komt, als de initiatiefnemers de vereiste 300.000 handtekeningen op tijd bij elkaar hebben. Het instrument bestaat nog en mag dus worden gebruikt. Het is bovendien best een goed thema voor een referendum: het gaat iedereen aan, en de centrale vraag - of de overheid er van mag uitgaan dat je orgaandonor bent tenzij je expliciet hebt aangegeven dat niet te willen - snijdt hout." Helemaal mee eens, natuurlijk. Jammer alleen dat het statement van de krant weer dik ingepakt moet worden in star calvinisme. Eerst is er natuurlijk de obligate verdachtmaking van ons, de initiatiefnemers ("je kan twijfelen aan de motieven van die anderen"), want noblesse oblige natuurlijk. Anderzijds moet het referendum als middel wel gewoon deaud van de deugbode. Want stel je voor dat 'het gebruikt wordt om zand in de motor te strooien' iemand met een van de droge middelmaat afwijkende mening er gebruik van maakt. 

Het gezagsgetrouwe Trouw wacht liever braaf op de Commissie Remkes:  "Nog dit jaar komt een staatscommissie onder leiding van VVD-prominent Johan Remkes met aanbevelingen over aanpassing van het politieke stelsel. Hopelijk levert dat betere aanknopingspunten op voor op zichzelf heel wenselijke vernieuwing." Jongens. Met je krentenbrood. Een referendum *is* vernieuwing. We *weten* al waar de fouten zitten in de democratie (fractiediscipline, achterkamertjes, coalitiekronkels, carrièrepolitici, de Unileverlobby, EU-technocratie, het overheidswantrouwen tegen burgers, de irrationele angst voor populisme, agressieve politieke correctheid, te veel politici die nog nooit een bedrijf van binnen gezien hebben, enz, etc, encore). En ja, we *snappen* dat die referendumwet verbetering nodig heeft maar er *is* geen aanstaand alternatief als het referendum wordt ingetrokken. En nee, je moet niet afwachtend kijken naar een hotemetoot uit het partijkartel voor een voorstel voor "vernieuwing". Ollongren & haar handlangers wilden de evaluatie van het referendum niet afwachten, en niet wachten op Remkes. Het machtsbedreigende middel voor actief participerende burgers moet gewoon dood, dood, dood en er komt *niets* voor in de plaats. Wachten op Remkes is als wachten op Godot.

Dit is dus precies waar dit initiatief in blijft hangen: de teller stokt onder de 100.000 omdat enerzijds de gepikeerde, gedesillusioneerde burger (en reaguurder) op de rug rolt, zich gewonnen geeft en sputtert: 'het heeft geen zin' en 'ze luisteren toch niet'. Anderzijds omdat mensen & media niet over de poging tot een donorreferendum kunnen peinzen of pennen zonder de (motieven van de) roze aanstichters eerst uitgebreid verdacht te maken want God verhoede dat het wel eens een eerlijk en oprecht initiatief zou kunnen zijn van die kansloze zolderkamerbloggers met hun ongepaste Zou U Haar Doen-humor. Hee, we kunnen best met een paar man dat karretje proberen te trekken hoor, da's het punt niet. Lukt het, dan lukt het. Zo niet, dan hebben wij in ieder geval niet lijdzaam gewacht op veranderingen die nooit gaan komen als iedereen elkaar aan blijft kijken tot een ander het misschien doet. Maar de moddersporen zijn diep, de wielen staan uit balans en de serieuze lading van het debat over donororganen is loodzwaar. We zouden derhalve best wat hulp kunnen gebruiken. Maar ja. Als je ons niet vertrouwt, of als je denkt dat het toch geen zin heeft, ziet elke uitgestoken hand er kennelijk uit als een opgestoken middelvinger.

En toen ging het Holleeder-proces helemaal GTST, inclusief illegale product placement van het volgende jongensboek van Peter de Vries.

Dino Soerel (voormalig compagnon van Holleeder, in de media beter bekend als Dino S.) zou zijn advocaat Benedicqcqutue Ficq (de 'Als Blikken Konden Doden Was Baudet Al Geficquideerd'-mevrouw) de opdracht hebben gegeven om Willem Holleeder  (bekend van NTR College Tour) te dwingen om een verklaring af te leggen die gunstig zou uitpakken voor Soerel. En in de rechtbank zit Peter R. met die door Holleeder ondertekende verklaring te wapperen, die hij weer van Stijn Franken gekregen zou hebben, de voormalige postbode advocaat van Holleeder. Mevrouw Ficq hoeft nog niet meteen vragen over haar schuldgevoel te beantwoorden, want Peter R. wil eerst even een paar nachtjes slapen voordat hij de verklaring gaat voorlezen. Dat is beter voor het verhaal van zijn volgende boek. Bovendien zou Peter de Vries, Peter de Vries niet zijn als hij niet nog een rancuneus appeltje met het OM te schillen had. Of krijgt hij, net als bij de NPO, elke keer 2500 piek voor zijn aanwezigheid?
UPDATE 12u45: Haastige persverklaring. Ficq voelt zich nog niet schuldig.

Eerst hadden we alleen Hans Teeuwen, nu blazen Tofik Dibi en Sanne Wallis de Vries internationaal ook een deuntje mee in het Nederlandse cabaret! Hun grappen gaan internationaal viraal en dat is lachen - voor mensen die niet Sanne of Tofik zijn althans.

De inzending van Sanne Wallis de Vries is het parodietje op het songfestivalliedje waarmee Israël de zangwedstrijd voor kippen & cowboys wist te winnen. Met haar aaneenrijging van clichés over Israël, de Palestijnen en het joodse volk ("Kerching, kaching") reikt het debuut van haar VARA-programma Zaterdag met Sanne tot ver over de landsgrenzen. Ook Tofik Dibi, opperstagiair van een onbekend satirisch blog, gooide hoge ogen in de internationale cabaretwereld. Zijn trolltweet over hoe hij mensen met een scherpschuttersgeweer wil afschieten wanneer die tijdens de ramadan de bevrijdende verfrissing van een pilsje opzoeken op een terras, maakt ook internationale golven bij mensen die niet snappen dat je trolltweets van Tofik ook gewoon kan negeren. Waar Sanne Wallis zich vooralsnog in stilzwijgen hult over haar internationale succes, stromen de reacties echter bij haar binnen dus vroeg of laat zal zij, of BNNVARA, toch wel wat laten horen. Tofik is als Tofik doet: zodra hij in de spotlights staat, gaat hij altijd een beetje hysterisch doen. Zo ook ditmaal, want hij trekt - nadat hij zelf de aandacht zocht met zijn tweet - de slachtofferkaart. Arme Tofik, die internationale doorbraak wordt zo helemaal niets natuurlijk.

Tweede Pinksterdag, lekker weer, neem eens een duik in het Henschotermeer. Of niet, want je koopt je kaartje daar binnenkort met gezichtsherkenning.

Het Henschotermeer - een ring water en zand op de Utrechtse Heuvelrug - was altijd gratis toegankelijk, maar nu niet meer. Sinds dit jaar is 'het Hens' in private pachtershanden van de vrome familie Van de Lagemaat en die willen toegangsgeld gaan vragen. 2,95 per persoon - maar wel digitaal aftikken. Je krijgt geen papieren kaartje meer, want die kunnen nat worden. In plaats daarvan komen er peperdure palen voor gezichtsherkenning en dát vinden we dan wel weer een beetje gek voor een middagje zand, water en een ijsje in de natoerrr. Waarom zou je bakkes in een database moeten voor een beetje badderen? Wie beheert die data? Wat als ie lekt? Komt je kenteken er ook op, mag de Belastingdienst er bij en hoe vaak zal de politie een kijkje in de gezichtenserver willen nemen? Langere termijn: is dit de Minority Report-samenleving waar we naartoe willen function creepen? SP en PvdA stellen Provinciale Statenvragen over de beveiliging van de privacy, maar dat is dweilen met de database open als je niet eerst de vraag stelt of we na de mislukte invoering van de totaal onhandige ov-chipkaart meteen maar door willen rollen richting gezichtsherkenning. Of dat papieren kaartjes voor dingen die maar 2.95 kosten altijd een beter idee zijn dan voor elk wissewasje je kop op een camera in een privacy-loos panopticum.

Alles gaat kudt in Duitsland en dus gingen honderden motorrijders zondag in Berlijn de weg op om te demonstreren tegen Merkel, migratiepolitiek, kinderarmoede en afnemende veiligheid.

Opvallend, toch wel. Geen bericht in ANP. Geen foto's in de Beeldbank. Nou is een groepje motormuizen in Duits leer nog niet meteen wereldnieuws, maar het fenomeen van (georganiseerde) onvrede is wel grenzeloos. Pegida begon immers ook in Duitsland, en de zorgen zijn universeel overeenkomstig: angst voor verlies van waarden en welvaart, zorgen om groeiend antisemitisme en islamisering, vrees voor de veiligheid en de werkgelegenheid, nu en in de toekomst. Niet al die angst is redelijk, niet elke vrees is terecht, maar steeds komen dezelfde vragen terug: 'Politiek en overheid, wat gaan jullie doen en hoe roepen we hen ter verantwoording?' Franse intellectuelen in hun pamfletten, Italiaanse kiezers die op de Vijfsterren stemmen, Catalaanse separatisten die afscheidingsreferenda houden, en Duitse motorrijders die met duizenden naar Berlijn rijden om hun grieven tegen de Brandenburger Tor te laten galmen. Het is universeel, en het wordt niet minder als je het negeert: het organiseert zich in de onderstromen. "Deutsche. Wenn du dein Maul hältst, dann bekommst du Brot und Spiele."

Victor “Aboe Postbode” Droste is mogelijk terug in het land. En niet met spijt, want hij is gesignaleerd bij de As Soennah-moskee in de Shariadriehoek. Een openbare en een heimelijke bron hebben die roddel gedeeld.

Droste, een postbode uit het oosten des lands. reisde in 2013 als Abou Zakariya Al-Holandi uit naar Syrië om de jihad van dichtbij te beleven. Hij nam een afscheidsinterview op met toenmalig salafist Dennis Honing, en weg was ie, de Nederlandse gingernazi van de Profeet. Hij ging, kreeg kinderen en liet af en toe van zich horen in Westenhatende woorden. Inmiddels is het Kalifaat kaputt en beweert hij "spijt" te hebben. In december zei hij terug te willen naar Nederland en wist Arnoud van Doorn - de paardenfluisteraar van de Profeet - dat hij zich in Idlib aan de Turken heeft overgegeven. Daarna raakte hij spoorloos. Zijn rechtszaak is al wel begonnen, eind januari, zonder hem. Over zijn terugkeer is nog niets officieel bekend, maar diverse bronnen melden dat hij al een tijdje terug is. Een betrouwbare bron zag hem al tweemaal in Den Haag, waarvan een keer bij de gevaarlijk-salafistische As Soennah-moskee. Pauline Krikke heeft dus wellicht nog wat gemist, óf nog wat te vertellen. Want Dennis Honing had ook daarover een goed punt: Waar het me het meeste om gaat is de Nederlandse burgers zoals jij en ik. Die moeten niet opgezadeld worden met nieuwe buren die het zand van 5 jaar koppensnellende theocratie nog in het profiel van hun schoenzool hebben zitten. Nou. De roddel op straat is dus dat die schoenzolen door de salafistische kringen van Scheveningen en de Shariadriehoek banjeren - en we weten niet wat voor post Zakariya Al-Holandi hier komt bezorgen.