Geenstijl

Protestlied met sterke piratenradiovibe

Het Nederlandse protestlied is onverbeterlijk. Als genre, bedoelen we. Letterlijk: het wordt niet beter. Strenge woorden op vederlichte twee-akkoorden pianopunk, gezongen in quasi-canon door mensen die hun tekst beter op orde hebben dan de zang. Eigenlijk telt het hele Nederlandse zangboek maar één echt protestlied en dat is dat geromeo-en-julia van Armand, al was dat meer de rancuneuze reactie van gebroken hart dan een zwaarwegende kritiek op een oneerlijke samenleving. Je zou 'Nederwiet' van Doe Maar ook een protestlied tegen te streng drugsbeleid kunnen noemen, maar dat zouden we zelf eerder onder het genre 'lofzang' scharen en nee 'Welterusten, meneer de president' van Boudewijn de Groot Lennaert Nijgh telt ook niet mee want dat ging over Amerika en Vietnam, niet over Nederland dus inderdaad wat dat betreft heeft de Nederlandse cultuursector altijd al een gratuit hangopje gehad met De Situatie in Amerika dus in dat opzicht is er óók niks veranderd. 

Dat moet je bovenstaande makers anno 2020 toch meegeven: sinds de hippies hun maatschappijkritiek probeerden te verdylaniseren is er nog geen akkoord verbetering in het soortelijk gewicht van Het Nederlandse Protestlied gekomen, maar het gaat in ieder geval wél over het hier & nu in eigen land in plaats van over particuliere liefdesperikelen, liefde voor zelfverdoving of een gratuite aanklacht tegen een ander land. Nou, pak aan, landsbestuur, deze is voor jullie!

De stad staat vol met gebouwen, van wereldvermaarde architecten tot totale prutsers. Wat zijn de verhalen achter deze gebouwen? Deze keer: het gebouw van Het Parool.

In onze reeks Besmeurde, Bekladde en Aangevallen Gebouwen hadden we al eerder het pand van De Telegraaf aan de Basisweg, Thierry Baudets onderkomen aan De Gracht en die aanslag op een moskee. De redactie van Het Parool is nog steeds pico bello in orde. Niet omver getrokken, en ook niet beklad met rode verf enzo. Het staat er nog steeds, gek genoeg.

Ook de Jacob Bontiusplaats in Amsterdam, waar Het Parool zetelt op NUMMER 9 (hint), is nog steeds niet plat gebulldozerd danwel onder de rode verf besmeurd. Hetwelk best wel gek is. De VOC-dokter Jacob de Bondt geldt als een zeer omstreden koloniaal. Bontius vergeleek inheemse vrouwen van Batavia met apen. In zo'n walgelijke straat wil je toch niet wonen/werken?

Wij wensen de Zwarte Baretjes uit de Bijlmer en hun witte helpertjes veel succes bij de sloopwerkzaamheden. En nu jullie daar toch zijn; breek ook de VOC-kade tot op de grond toe af. Kan daar mooi het Museum over Het Uitkeringsverleden komen.

DJ Kees Tel heeft de comment-karaoke weer klaar staan!

Zo dames, heren. Zangstemmen gepolijst met goed gezouten friet en opgewarmd een slok brandewijn? Bereid je voor op  de wekelijkse meezingsessie met steeds wisselende tonen en noten, om de maatschappelijke grondtoon van onmin, agressie en bizarre dreigementen even van ons af te zingen. Bij ons worden de zangtalenten van onze gasten achteraf bovendien niet in twijfel getrokken, want een karaokebar is als een talkshow: als je liever neerbuigend wilt doen over je gasten en publiek, moet je er niet gaan zitten. Wij wensen u veel zangplezier, maar niet te veel in elkaars gezicht graag. Voor je ‘t weet moet de hele tent weer in lockdown. Voor de vakantiegangers: na de breek nog wat reis- en verblijftips.

Ieder z’n mening, maar wij nemen er van deze twee maar eentje serieus

Kritiek op coronabeleid is lastig. Want voor je het weet sta je met je mondkapjes-scepsis en eigen-verantwoordelijke vrijheidsverlangen virtueel ingeklemd tussen de viruswappies die bang zijn voor de nanochipvaccins die Bill Gates ons via 5G gaat toedienen, en de mensen die menen dat corona überhaupt niet bestaat. Andersom staan veel media de angst voor uitzaaiingen en oplaaiingen luidkeels op te kloppen, doodsbang als ze zijn voor een virus dat in essentie niet “killer” is, en waar ze in Oxford al succesvolle antistoftesten mee aan het doen zijn om de injectienaalden mee te vullen - en Nederland staat vooraan in de kassarij om het spul te kopen. Enfin, wij stuitten op twee LinkedIns van een echte huisarts en een “medicijn-vrije huisarts” (lees: kwakzalver), je mag zelf kiezen welke criticaster je wil omarmen. Maar doodsbang achter de geraniums blijven zitten met Kustaw Bessems mag ook hoor.
Instant Update: de post van kwakzalver Marije Berkelaar is van LinkedIn gejorist, maar deze complotwappiewebsite (waar we nu dus genoodzaakt zijn eenmalig naar te linken, we adviseren eerst een mondkapje op te zetten - red.) heeft citaten uit het betoog van het kruidenvrouwtje dat haar geneeskundigheid baseert op de overtuiging dat “de mens een scheppend wezen is met een zelfgenezend vermogen.”

Geloof vrouwen.

Weet je, voor de een is de watertruck half leeg, voor de ander halfvol. Maar goed, IS-haatkamp al-Hol, bekend van verdere escalatie in het Midden-Oosten, begint unilateraal leeg te lopen. "(...) in addition, a steady stream of ISILaffiliated women are reported to have escaped the camp into Turkey with the aid of corrupt guards and smugglers," aldus dit VN-rapport van 23 juli. Volksheld Wladimir van Wilgenburg wees op het bovenstaande filmpje, gepubliceerd door North Press Agency te Syrië. 

"A video obtained by North Press agency from private sources from Hawl camp, in the southern countryside of Hasakah, showed drivers of water tankers belonging to the Norwegian Refugee Council NRC smuggling ISIS families from the camp. The video documents the moment of the arrest of four women of foreign nationalities, who were hidden in a box under the water tank." 

Nou @Norwegian Refugee Council, lekker gewerkt. Tijdens onze laatste raming vorig jaar zaten er ook zeker een aantal echte Nederlanders in dat kamp trouwens. De 31-jarige Krista T. en haar twee kinderren bijvoorbeeld. Of Angela B., of de twee zoontjes van Hatim Rodgers. Of Mandy en haar twee kinderen. De AIVD schatte destijds dat er in totaal 40 Nederlandse vrouwen en 90 kinderen in Noord-Syrische kampen als al-Hol kamperen.

Dit is deel 41 van het feitenfeuilleton UWV: Kroniek van een faalfabriek. Hierin beschrijft database doctor @René Veldwijk van binnenuit zijn ervaringen met het UWV. Lees HIER de introductie, inclusief een lijst met afleveringen en personages.

Eerste helft 2010

Na de publicatie van onze white paper mag ik van Directeur Diantha alleen nog begeleid bij het UWV naar binnen en weet ik mij daarnaast gehaat door UWV-topbestuurder David Jongen. Vreemd genoeg is mijn rol bij het UWV nog niet geheel uitgespeeld. Diantha en haar amateurautomatiseerders hebben misschien wel wat ze willen, maar er zijn ook verliezers. De belangrijkste verliezer is Hans Tromp. Die is nog steeds verantwoordelijk voor het leveren van gegevens over inkomens- en dienstverbanden aan overheidsorganisaties (en incassobureaus). Er staat nog een hele rij klanten voor zijn deur die steeds slechter worden bediend.

De oorzaak is eenvoudig: teveel onbekwame handjes. Het sowieso al dramatisch laagproductieve software-productieproces bereikt nieuwe dieptepunten doordat het aantal mensen dat er aan werkt begin 2010 is geëxplodeerd van enkele tientallen tot richting de honderd. Veel van die mensen zijn te betitelen als 'para-automatiseerders’, mensen met affiniteit voor computers, maar geen ict’ers. Mensen die software kunnen ontwerpen of bouwen zijn slecht vertegenwoordigd. Nog meer handen aan een al overvol bed betekent lagere productiviteit, niet alleen per persoon, maar ook in absolute zin. Hans Tromp en zijn mensen zien het gebeuren.

Wat alles nog erger maakt is dat Directeur Diantha de nieuwe beheerder Corduroy uit het UWV-gebouw heeft gezet. De softwareontwikkeling vindt nu in Amersfoort plaats. Het is een double whammy: het pad dat de software aflegt wordt nog langer en foutgevoeliger en de drempel om even langs een deskundige te lopen om iets te vragen wordt een stuk hoger. Directeur Diantha zit er niet mee, integendeel. Er zijn zoveel UWV-monden te voeden.

Er is een lichtpuntje: onder druk van de toezichthouder is het polisadministratiesysteem uitzonderlijk goed gedocumenteerd. Dat maakt het toch mogelijk om redelijk snel de werking van het systeem te begrijpen. Helaas wordt die documentatie door UWV’ers niet geraadpleegd. Erger, de UWV-mensen hebben er effectief geen toegang toe en weten meestal niet van het bestaan ervan. Gek is dat niet. Documentatie maken of gebruiken zit niet in het DNA van het UWV. Bijna iedereen gaat ervan uit dat er geen bruikbare documentatie is en daarom wordt eventuele documentatie ook niet bijgehouden. Het is een klassieke vicieuze cirkel die niet uniek is voor het UWV, maar die bij het UWV tot in het extreme is ontwikkeld.

Waarom zijn we eigenlijk gestopt met al die leuke oude spelletjes?

Vroeger feauteaufuckten we ons een slag in de rondte op de GeenStijl, tot grote hilariteit ende vermaak van alle betrokkenen. Ook de terugkerende vaste herhaalrubriek Zou U Haa... Verzin een Onderschrift prikkelde het taalgevoel en de humor bij velen. De meesten vallen dan door de mand als weinig woordgrapsterk of algeheel taalonvaardig (maar meedoen is soms ook belangrijker dan grinniken) en ook dan laten de roze gezelschapsspelers zich van hun meest bijdehante kant zien. We maken deze site immers samen tot wat het is, nietwaar? Bij dezen, derhalve, een volstrekt aan niets gerelateerde, enigszins obscure en tamelijk onfrisse foto waarbij u het bijschrift mag bedenken. Verboden woorden: Komkommertijd, Jerry Airfryer en Buitenlandse Beïnvloeding. Aerosolen mag wel, maar die ligt te veel voor de hand. Start uw koppenmakers.

Tips voor uw lalala geld

Cortés, de huiscartoonist van onder andere Geenstijl, kwam met een suggestie voor een column. Naar aanleiding van wat tweets over de manipulatie van de Italiaanse rente, kwam op een gegeven moment Cortés met de vraag “wat te doen met je spaargeld”.

Dit is natuurlijk een vraag waar hele bibliotheken vol mee zijn geschreven, dus deze column zal daar geen recht aan kunnen doen. Ik kan wel enkele handvatten geven die de lezer wellicht kunnen helpen met betrekking tot dit vraagstuk.

1) Bepaal een eigen visie

Klinkt erg voor de hand liggend, maar in mijn ervaring volgen veel beleggers de mening van een ander (analist, fund manager, econoom, columnist, neef, buurman, etc.). Ze denken dat die persoon er wel verstand van zal hebben en dus volgen zij de adviezen/ideeën op van deze persoon. Probleem is echter dat de overtuiging vaak niet echt hard blijkt te zijn als de beleggingsresultaten even tegen zitten. Deze beleggers dumpen dan hun belang en gaan dan op zoek naar de volgende “goeroe” (de film The Big Short laat dat mooi zien). Kortom, het is belangrijk dat een belegger zich een beeld vormt van de huidige stand van zaken (economie, beurzen, politiek, en zo verder) en dan de toekomstscenario’s maakt die hij/zij de hoogst waarschijnlijkheid acht. Dat kan betekenen dat de belegger soms (zo niet vaak) de zijlijn zal prefereren. Maak je geen sier mee in het café, maar overleven is één van de heilige geboden van beleggen. Als ik nu om mij heen kijk, lijken de meesten echter dol te zijn om op een vulkaan te dansen (kom ik verderop op terug). 

Met die visie, krijgt de belegger overtuiging en kan er door de waan van de dag heen gekeken worden. Overigens niks mis met speculeren op korte termijn (denk aan day traden), maar dat is toch echt een ander spel met andere drijvende krachten en andere risico’s.

Zon, zee & ijsblokjes in je quarantainebroekje

Belangrijk klimatologisch nieuws, dus niet 'weernieuws', want dat is korte termijn en in dit geval worden u en uw geduld maar weer eens een paar hemeltergende dagen op de proef gesteld. Vorig jaar rond deze tijd was het VEERTIG GRADEN DES DOODS en stuurde ondeugend Nederland u die peoplollige 'zelfs in mijn anus is het koeler'-thermomeme door. Nu is het 'typisch Hollands' regenachtig, heiig, bewolkt, even zonnig en allround wisselvallig. MAAR. De mankini mag weer om het overheerlijke lichaam worden geknoopt. De tropische lucht die momenteel het Spaanse asfalt laat smelten komt onze kant op gewapperd. ZIN IN. Na de klik Spartacus in een zwemband.

Niet bedoeld om te lachen, maar je doet het toch

De ongefundeerde verwijten van “racisme” vliegen weer in het rond in de annuleersfeer. Sander Philipse is een slapwit halfmeisje dat vooral bekend is van het onbekend zijn maar toch steeds als onvermijdelijk cliché opduikt in de cirkelschiettent van de social justice warriors, Anousha Nzume Anna Steijn kennen we natuurlijk als de steenrijke uit zwartzilte krokodillentranen geboetseerde high-lifer die vanuit haar peperdure (sorry, koloniaal specerij) superdure centraal-Amsterdamse pakhuispand naar het nog superduurdere New York verhuisde om vanaf daar te blijven huilklagen dat ze in Nederland niets te vertellen heeft, want racisme.

Eva Hoeke verwierf in 2011 (!) internationale faam  - en niet op de gezellige manier - met het imiteren van Afrikaans-Amerikaans jargon, en destijds voospelden wij al letterlijk dat ze daarmee “de eeuwige toorn van onze gekleurde medemens over zich heeft afgeroepen” - en voilà.

Leuke Eva is sindsdien zelf in een pittoresk dorpje gaan wonen, van waar ze haar vent Marcel van Roosmalen de pastiches op de samenleving laat verwoorden op GrindpadFM, een taak die hem overigens prima is toevertrouwd. Ohja, dat is tevens de reden dat de “antiracisten“ (een eufemisme voor ‘agressief talentloze nietsnutten die posities eisen die ze op eigen merites niet waar kunnen maken’) het nu op haar gemunt hebben. Nou, wij noemen het een uitstekend haakje om Van Roosmalens topcolumn van afgelopen week nog eens voor het voetlicht te trekken. Voor ons is het immers ook zondag, laat een ander het maar eens een keer uitleggen: