Geenstijl

Herstel! Over Het Stikstofbeleid

Aardappelchips, koemelk en boterhammen met ham. We schakelen rechtstreeks over naar het smerige vieze stinkende Den Haag, waar de ratten over straat lopen en een dekentje van infectieziekten verspreiden, waar GroenLinks het vuilnis niet ophaalt, en waar ze wel eventjes bepalen hoe en wanneer de boer in de de rest van Nederland zijn bermen maait en hoeveel koeien diezelfde boer mag hebben. Liefst NUL, want dan kunnen ze boerenland inpikken voor nog meer AZC's, PolenHotels, BulgarenCampings en Tiny Houses voor AD-lezeressen. En de smoes die ze daar voor bedacht hebben heet: stikstof. Boer Evert van Benthem: "In Canada hebben ze het nooit over stikstof."
HIGHRES: De Omstreden Stikstofkaart
DRAAD met debatquotes: bij Tante Inge van De T.
Ome Roon: Stikstofuitstoot in 30 jaar NIET gestegen. 68% reductie

Goh wat een verrassing het ligt aan het systeem

Kijk, daar zaten we op te wachten. De directeur van de Pompestichting met een bagatelliserend lulverhaal dat zij er ook allemaal niks aan konden doen dat de staatsgevaarlijke boeven Luciano Dijkman en Sherwin Windster de hort op zijn gegaan. Geleuter van Edo de Vries over 'hulp van buitenaf', 'het dilemma van tbs' en 'een tbs-instelling is nou eenmaal geen gevangenis'. Deze ontzettende Edo kennen we nog uit 2019, toen de voor gewapende overvallen veroordeelde Dennis P. (boks ouwe) ontsnapte uit de rampenkliniek. Destijds mocht ontzettende Edo de krant ook al voljanken met helaas pindakaas. "Volgens directeur algemene zaken Edo de Vries van de Pompestichting is de beveiliging van de kliniek niet optimaal", lazen we toen. "We moeten het lastiger maken om weg te komen", lazen we toen. "Alle incidenten worden momenteel onderzocht door externe deskundigen die we hebben ingeschakeld", lazen we toen. We zijn er nu wel effe klaar mee. Meisjesmisbruiker Ronald van Z. op de vlucht? Pompekliniek. Hoogrisicopedo Harry van E. op de vlucht? Pompekliniek. Luciano en Windbuil ontsnapt? Pompekliniek. De Pompekliniek heeft al een gele kaart gekregen van de Inspectie Justitie en Veiligheid en dus moet directeurtje maar eens stoppen met z'n larmoyante gejank over het systeem en even nadenken over de volgende vragen: hoe heeft dit kunnen gebeuren? Waarom konden die jongens bij dat hek komen? Waarom is dat beloofde stroomhek er nog steeds niet gekomen? Wat gaat er op dit moment eigenlijk nog meer mis bij de Pompekliniek? Zou de buurt in Nijmegen dat misschien mogen weten? Hoe zit het met die drank- en drugssmokkel? Wanneer komt de Inspectie Justitie en Veiligheid weer langs? Wat doet de Pompekliniek eraan om staatsgevaarlijke gekken in het vervolg binnen de poort te houden, behalve dan de directeur in de krant te laten miepen over het systeem?
UPDATE 30 juni - Dijkman gepakt op de A12 bij Den Haag

Een gemoedelijke gang naar de galg

De boeren kozen eieren voor hun boerderij en gingen vandaag op eigen terrein demonstreren. Okee, de weg daarheen ging niet altijd zonder oponthoud maar het was een dag die in verhouding tot het lot dat hen te wachten staat alleszins vreedzaam verliep. Gelukkig hebben onze media, geholpen door de NCTV en Tjeerd "How Can I Make This About Me" de Groot, hun best gedaan om de boeren alsnog als een bende woeste terroristen neer te zetten. Nee, niet alle boeren zijn leuke mensen. Ja, de behandeling van dieren mag een stuk beter, zelfs als ze alleen maar bedoeld zijn om op te eten. Maar godverdómme zeg: probeer je zelf eens voor te stellen dat een muisgrijs menspersoon van de overheid je privé binnen wandelt en zegt: 'Zo. Hier is een klein zakje geld, er gaat een slot op je bestaan'. Die boeren waren héél netjes vandaag. Misschien wachten ze het stikstofdebat af, van morgen... De hoop sterft immers als laatste, ook in een "democratie".

Wederom de drank en het spel geparkeerd voor een lezing bij de erudiete schrijver-historicus Wim van Rooy

Volgens de islam- en moslimknuffelende Vlaamse dagbladen is Wim van Rooy de gevaarlijkste man van het land maar ik vind nonkel Wim de aardigste man van België. Zijn schitterende en vooral snoeiharde meesterwerk Waarover men niet spreekt werd, zoals de titel al voorspelde, angstvallig kapot gezwegen maar is al jaren een bestseller. Van Rooy geeft zo'n tweehonderd lezingen per jaar dus het cordon sanitair (schutkring is een mooier woord) van de Belgische media werkt niet, net zomin als dat niet werkte bij het Vlaams Belang van Wims zoon Sam. 

Een paar jaar geleden was ik met het montere tweetal en mijn mattie Pieter Waterdrinker op studiereis door het Heilige Land. Deze geheel verzorgde vakantie werd verzorgd door reisbureau CIDI en mijn dankbare tweets werkten als een rode lap op een stier. Het digitale riool barstte open. De usual suspects -  Sybrenkooistraoïden en andere hysterische bipolaire Wajongers en RIAGG-habitués - reageerden net zo fel als het handjevol useful idiots van een Ander Joods Geluid. 

Een wappie noemde mij opperracist en een anonieme mesjoggene schreef schuimbekkend dat ik mij acht dagen aan de rand van een zwembad in een vijfsterrenhotel in Tel Aviv liet vollopen met champagne, omringd door Russische kommersjele sekswerksters en op kosten van het het Internationale Zionisme, terwijl nonkel Wim van Rooy mij voorlas uit Mein Kampf. Uiteraard klopt dat, met de kanttekening dat nonkel Wim mij voorlas uit de Hebreeuwse vertaling van Mein Kampf. 

Genoeg gezeverd! Met mijn maat Teun Voeten ga ik op bezoek bij Van Rooy in zijn woonst Antwerpen voor een masterclass islamofobie.  Ik ben zijn ned'rige discipel en het dientengevolge altijd roerend eens met Van Rooy, die ik qua geleerdheid veel hoger aanschrijf dan mijzelf.

Creadagje op de hei

Het moet kort, het moet krachtig, het moet (schijnbaar) rijmen en het moet bij voorkeur iets zijn waar geen van de naar schatting 40.000 andere deelnemers ook al aan dacht: de protestbordkreet. De ultieme manier om uw mening te vocaliseren in deze visueel ingestelde samenleving. En we hadden weer een lading aan pareltjes vandaag. Rijmelarij waar menig Zwarte Piet zijn geveerde hoed voor zou afnemen. De sluimerende woede achter een vrolijk ogende stoet vastgelegd in enkele woorden. Een complex onderwerp samengevat in een kreet van frustratie. De onmacht vereeuwigd op een stuk karton danwel houten plaat. U zag ze waarschijnlijk niet allemaal, omdat u in de boerenfile alleen maar naar een stel achterlichten zat te staren, dus daarom hebben we enkele hoogtepuntjes voor u geselecteerd en beoordeeld.

Je mag niet eens meer innoveren tegenwoordig

Het houdt de mensen bezig. Maar wij zien toch vooral een concept concept-store door mensen die nog durven te denken. Immers, waarom zou je je auto verlaten tijdens de jacht? Aziatische ruiterstammen schoten hun steppe-prooi toch ook gewoon vanaf hun paard? Enfin, u zal er ook wel weer wat van vinden. Hele video na de breek.

Kun je er wat mee, Bob?

Weet u waar het mooi is? Het Bildt. Vanaf de Afsluitdijk eerste afslag na Harlingen, en dan richting de Waddendijk. Overal skitterende terpdorpjes, en dan kunt u fluks de Oudebildtdijk op. Beter parkeert u bij The Friezinn (Westhoek), verorbert u een everzwijn en wandelt/fietst u het stuk, want het is er eigenlijk te smal voor auto's. En als u loopt, kunt u 5000 x "goeie" zeggen tegen de vriendelijke lokalo's. En dan terug via de Nieuwebildtdijk, waar deze jaren 30-woning voor weinig te koop staat. Gewoon lekker onderbieden en uit de markt halen (zegt die tv-makelaar ook steeds). Binnenkort breekt de pleuris uit, en slaan ze elkaar de hersens in bij het conservenschap in de super, en dan zit u geramd. Aardappels genoeg in de omgeving, en de garnalen zitten 500 meter naar het noorden. KOOP DAN.

Onder de zon niets nieuws

Al is z'n chagrijn weer iets verder gevorderd en zijn z'n shirtjes weer iets strakker. Maar het is niet Dougs schuld dat hij al jaren dezelfde dingen zegt, want 't avondlandje doet al jaren dezelfde vreemde dingen. En toch is het om de zoveel tijd weer een genoegen Douglas ons lot te horen bezuchten, want iemand die nog eens boek heeft gelezen moet het doen. Bovenstaand het gehele gesprek van 2,5 uur waarin hij op het einde vanaf 2:27:00 dan eindelijk eens praat over de liefde, zijn aandoening (homoseksualiteit) en coming out. Onderstaand een aantal losse clipjes.

Dit Land

Prachtig voorbeeld hoe Nederland is verworden tot een dwaaltuin van regeltjes, protocollen, richtlijnen, aanbevelingen en andersoortig GEZEIK - de uitgang van het doolhof bereik je alleen door een jaar te mieren en alle andere routes eindigen in de put. Je ziet het in Amsterdam, waar ze een bruggetje over het water moeten bouwen, en daar in 2040, als iedereen in die stad al het graf in is getreiterd door de plezierhaters van GroenLinks, een keertje klaar mee denken te zijn. Nee, dan de ANWB-bordjes in Gouda. DE ANWB-BORDJES. IN GOUDA. De geboorteplaats van Ed de Goeij bestaat 750 jaar en dus zou de stad nieuwe infobordjes krijgen. En toen begon het gedonder. Bewoners of VvE's moesten akkoord geven. Historische screening. Vergunning van de vakgroep kunsthistorie van de gemeente. Omgevingsvergunning om een bordje op te mogen hangen, wegens gaatje boren. Aanvraag indienen bij Omgevingsdienst Midden-Holland. Plattegronden & een omgevingsverkenning aanleveren van de situatie vóór en ná de plaatsing van de bordjes. Aanvragen bij een adviescommissie landelijke deskundigen. Stukken karton uitknippen (moeten bordjes voorstellen) en dan tachtig foto's maken van plekken waar die bordjes komen te hangen, foto's doorsturen naar commissie. Ander commissielid lijfelijk aanwezig voor een inspectie & een rondje Gouda. "Vervolgens werden alle teksten waarvoor een vergunning werd gevraagd, afgewezen: 'De tekst moest anders, het formaat moest anders, de plaats moest anders en soms alle drie.' Zo kon Lint weer terug langs aanvragers, de historicus, de plaatselijke adviescommissie en de monumenteninspecteur van de ODMH, soms vijf partijen per bord. 'Om een lang verhaal kort te maken', zegt Lint 'de echte oorzaak van al die vertraging zijn al die verschillende lagen die verplicht zijn om met elkaar te werken en langs elkaar heen werken." Nederland o Nederland, jij bent de kampioen.

Ah, zit dus zo

Zag u onlangs ook Russische soldaten of directeurs van het Russische militair-industrieel complex met een bijtend dissonant gedichtje voorbij komen, eindigend met "I love everybody in this world" terwijl er op de achtergrond ballistische raketten lanceren? Bovenstaand doet die engnek Dmitry Rogozin het, zittend directeur van Ruslands NASA genaamd Roscosmos, die eerder al Elon Musk bedreigde. 

Nou, dat zit dus volgens Kamil dus als volgt. Het is een gedichtje dat tweemaal (beide na breek) wordt voorgedragen in een Russische maffia-wraakfilm, de culthit Brat-2 (Broer 2, wiki). De film gaat over Russische maffialeden die naar Amerika afreizen om daar wraak te nemen op een Amerikaanse maffiabaas. En de film is blijkbaar zo populair onder de Gewone Rus, dat iedereen het gedichtje kent, en iedereen snapt dat het een lofzang van Russisch verzet tegen de Amerikanen is.

Kortom, het is alweer diezelfde theatraal-literaire aanstellerij die eigenlijk de basis vormt van de Russische onwil Oekraïne als onafhankelijke entiteit te erkennen.